Кіріспе

Неміс өнер тарихшысы және философы, сәулетші және мүсінші Готфрид Боем (; 1942 жылы туған) - неміс өнер тарихшысы және философы.

Өмір

Боем өнер тарихын, философияны және неміс тілін Кельн, Вена және Гейдельбергте оқыды. 1968 жылы философиядан докторлық, 1974 жылы өнер тарихынан аттестат алды. 1975-1979 жылдары Бохум Рур университеті өнер тарихынан сабақ берді. 1979 жылы Гизен университеті Justus Liebig университетінде өнер тарихы профессоры болды. 1986 жылы Боем Базель университетінің директоры болды, онда 2005 жылдан бастап ол "Eikones / NCCR Iconic Criticism" Швейцарияның ұлттық ғылыми жобасының директоры болды. 1993 жылы 94 Готфрид Боем Венадағы Wissenschaften vom Menschen (Алдығы оқу институты) институтының және 2001 жылы 02 Берлиндегі Wissenschaftskolleg (Ғылым колледжі) институтының мүшесі болды. 2006 жылдан бастап Гейдельберг академиясының корреспондент-мүшесі.

Жұмыс

Готфрид Боем өз еңбегінде әрменевтика мен феноменологиядан және Ханс Георг Гадамердің әрменевтикалық ойлауынан ерекше әсер алды. Ол Ренессанс дәуірі, 19-20 ғасырлардағы өнер және қабылдау теориясы, қазіргі заманғы өнер және қазіргі заманның жалпы мәселелері бойынша жұмыс істеді. Соңғы уақытта ол бейнелер тарихы мен теориясына қосқан үлесімен ерекше танымал болды, ол бейнелік айналымға бастамашы болды. Бұдан басқа, ол өзгешелік белгісі деген ұғымды алға тартты. Готфрид Боем Ханс Белтинг және Хорст Бредекамппен бірге неміс тілді әлемдегі өнердің жетекші теоретиктерінің бірі болып саналады. Боем Bildwissenschaft ("бейне ғылымы") саласындағы көрнекті тұлға. Оның Bildwissenschaft есебі эстетикаға және Морис Мерло Понти, Ханс Георг Гадамер, Ханс Джонас, Артур Данто, Мейер Шапиро, Курт Баух және Макс Имдалдың жұмысына сүйенеді. Боем көру және бейнелеу феноменологиясы мен орта мәселесі туралы сұрақтарға жауап береді.