Кіріспе
Джон Уэсли (1928 жылғы 25 қараша – 2022 жылғы 10 ақпан) – американдық суретші, эрос пен юмор туралы ерекше бейнелі туындыларымен танымал, нақты, қатаң, бейтарап стильде орындалған. Уэслинің өнері 1960 жылдары қалыптасқан көркемдік принциптерге адал болды: жалпақ пішіндердің комикстік стилі, нәзік қара контур, қаныққан түстердің шектеулі матовый палитрасы және талғамды, ықшам композициялар. Оның ерекше тақырыптарына нимфалардың ойнауы, жалаңаш адамдар, нәрестелер мен жануарлар, шабындық және тарихи көріністер, сондай-ақ 1950 жылдардағы комикстерден алынған кейіпкерлер, тыйым салынған құштарлық, ашу немесе үмітсіздіктің әзіл-қалжыңмен ұсынылған, екіұшты жағдайлары кірді. Бастапқыда өнер сыншылары Уэслиді поп-артист деп санады, себебі ол танымал мәдениеттің көрнекі тілін және кейде иконографиясын пайдаланды. Бірақ кейінірек сыншылар оны өнерден тыс тұрған, жіктеуге келмейтін суретші ретінде қарастырды, оның (көбінесе еркек) американдық санасыздығын психологиялық тұрғыдан зерттеуі, абстракциямен формалық ұқсастықтары және өнер тарихынан алған мол мұраларына назар салды. Artforum журналынан Женифер Борум Уэслинің туындыларын "поп лексикасы, талғамды минималистік сезімталдық және сирек кездесетін үйлесімдерге бейімділік" деп сипаттады. Оның туындылары MoMA PS1, Амстердамдағы Stedelijk Museum, Франкфурттағы Portikus және Чинати қоры сияқты көптеген қоғамдық өнер коллекцияларында сақталады, соның ішінде Заманауи өнер мұражайы, Лос-Анджелес қазіргі заманғы өнер мұражайы және Уитни мұражайы бар. 1976 жылы ол Гуггенхайм стипендиясын алды.
John Wesley (November 25, 1928 – February 10, 2022) was an American painter, known for idiosyncratic figurative works of eros and humor, rendered in a precise, hard edged, deadpan style. Wesley's art largely remained true to artistic premises that he established in the 1960s: a comic strip style of flat shapes, delicate black outline, a limited matte palette of saturated colors, and elegant, pared down compositions. His characteristic subjects included cavorting nymphs, nudes, infants and animals, pastoral and historical scenes, and 1950s comic strip characters in humorously blasphemous, ambiguous scenarios of forbidden desire, rage or despair. Early on, art critics categorized Wesley as a Pop artist, due to his appropriation of the visual language and, at times, iconography of popular culture. Later critics, however, regarded him as an art outsider whose work eluded categorization, noting among other things, his psychological plumbing of a (largely male) American unconscious, formal affinities with abstraction, and wide ranging art historical borrowings. Artforums Jenifer Borum described Wesley's work as combining "a Pop vocabulary, a refined Minimal sensibility, and a surrealistic proclivity for uncanny juxtapositions," MoMA PS1, Stedelijk Museum Amsterdam, Portikus (Frankfurt), and the Chinati Foundation, among others. It belongs to public art collections including the Museum of Modern Art, Museum of Contemporary Art, Los Angeles, and Whitney Museum. In 1976, he was awarded a Guggenheim Fellowship.
Өмір және мансап
Джон Мерсер Уэсли 1928 жылы Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында Эльза Мари Патцвальдт пен Нер Уэслинің отбасында дүниеге келді. Одан кейін ол бір жыл бойы жетімдер үйінде тұрды, анасы қайтадан үйленіп, оны өзіне қайтарып алғанға дейін. Ол 1950-ші жылдардың басында формалды көркем білімі болмаса да абстрактты экспрессионизмде сурет салуды бастады, соңынан ыдыс жуушы, қойма жұмысшысы және ұшақ құрастырушы сияқты жұмыстар істей жүріп кешкі көркем сурет сабақтарына қатысты. Осы кезеңде Уэсли минималистік суретшілер Дональд Джадд, Дэн Флавин, Роберт Райман және Сол Левиттпен жақын қарым-қатынас орнатты. Мансабының кейінгі кезеңінде Уэслидің туындыларына шолу Stedelijk мұражайында ұйымдастырылды (1993, Portikus-қа сапармен).
Жұмыс және қабылдау
Өзінің мансабы бойында Уэсли шығармаларында танымал медиа бейнелерін пайдаланды. Бірақ сыншылар оның мағынасын өзгертуін поп-артқа қарағанда мазасыз және ерекше деп бағалап, оның стилі форма мен психологиялық мазмұнның сырлы зерттеулеріне бастау болғанын айтады. Ол тұтынушылық, коммерциялық және өндірістік бейнелерге емес, жеке естелік, құштарлық және қиялға ден қойды. Дэйв Хики Уэслиді аңызшы ретінде қарастыра отырып, ол "Америкадағы пуритандық құндылықтардың қазіргі үстемдігіне бағытталған жасырын, қалалық пікір беру үшін Рококо кескіндемесінің бейкүндеу, құштарлық аллегорияларын қайта жаңартып ойлап тапты" деп жазды.
Алғашқы жұмыстар
Уэслидің визуалды назары мен стилі 1963 жылдан бастап оның ерекше, өзгеше ерекшеліктерін байқады. Ол карикатуралық, көрнекті поздағы топтық және жеке портреттерді, сондай-ақ тарихи тұлғаларды бос кеңістіктерге, гүлдер, құстар немесе – "Авиатордың қыздары" (1963) картинасында – Бірінші дүниежүзілік соғыстың екі қанатты ұшақтарының силуеттерімен шектелген симметриялық, модерн стиліндегі шекаралармен орналастырды, осылайша ер және әйел арасындағы қарама-қарсылықты жасады. Тақырыптық тұрғыдан алғанда, олар көбінесе жыныстық қатынастарды, әкелік билікті және өлімді сатиралық, бірақ терең талдаумен қарастырды. Дженнифер Борум осы кезеңдегі суреттерін "аналық және эротикалық бейнелерді біріктіріп, медианың әйелдерді бөліктерге бөліп, нысанға айналдыруының балалық сипатын тиімді көрсетті" деп сипаттады. Ол жарнамадан өзгешелігін: "Уэсли үшін жеке және қоғамдық өмір ажырамас" деп атап өтті. 2003 жылы қайтыс болған драматург және суретші Патриция Бродерик өмірінің соңғы алты жылында оның серігі болды. Уэсли 2022 жылдың 10 ақпанында Манхэттендегі үйінде 93 жасында дүние салды. Блантон өнер мұражайы, Чинати қоры, Гарвард өнер мұражайлары, Хиршхорн мұражайы, Мемфис Брукс өнер мұражайы, Людвиг мұражайы (Германия), Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Роза өнер мұражайы, Сиэтл өнер мұражайы, Стеделик мұражайы (Амстердам),