Кіріспе
Британдық дипломат (1864-1925) британдық суретші сэр Эйр Александр Барби Вихарт Кроу (30 шілде 1864 - 28 сәуір 1925) - британдық дипломат, Сыртқы істер және Комонвелл кеңсесінің Германия бойынша сарапшысы. Ол 1907 жылы Германияның экспансионизмі Ұлыбританияға деген жеккөрушілікпен қозғалған және Ұлыбритания мен Франция арасындағы Энтанта Кордиальды жақындату керек деп қатты ескерткенімен танымал. 1919 жылғы Париж бейбітшілік конференциясында Кроу француз президенті Жорж Клемансомен жұмыс істеді. Ллойд Джордж және Кроудың сыртқы істер министрлігіндегі қарсыластары оның жоғарылауына кедергі келтіруге және оның ықпалын азайтуға тырысқанмен, Кроу 1920 жылдан 1925 жылы қайтыс болғанға дейін сыртқы істер министрлігінде тұрақты хатшы қызметін атқарды.
the British artist
Sir Eyre Alexander Barby Wichart Crowe (30 July 1864 – 28 April 1925) was a British diplomat, an expert on Germany in the Foreign and Commonwealth Office. He is best known for his vehement warning, in 1907, that Germany's expansionism was motivated by animosity towards Britain and should provoke a closer Entente Cordiale between the British Empire and France. At the Paris Peace Conference of 1919, Crowe worked with the French President Georges Clemenceau. Although Lloyd George and Crowe's rivals in the Foreign Office tried to prevent his promotion and lessen his influence, Crowe served as Permanent Under Secretary at the Foreign Office from 1920 until his death in 1925, as a consequence of his patronage by the Foreign Secretary, Lord Curzon.
Ерте өмір
Жарым неміс, Кроу 1864 жылы Лейпцигте дүниеге келген. Ол Дюссельдорфта, Берлинде және Францияда білім алған. Оның әкесі Джозеф Арчер Кроу (1825-1896) 1882-1896 жылдар аралығында британдық бас консул және Еуропаның бас коммерциялық атташесі, сонымен қатар өнер тарихшысы болды. Оның анасы Аста фон Барби (1841-1908 жж.) болды. Оның атасы Айр Эванс Кроу журналист және тарихшы, ал ағасы Айр Кроу суретші болған. Кроу алғаш рет Англияға 1882 жылы, он жеті жасында, Сыртқы істер министрлігіне емтихан тапсыру үшін барған. Ол кезде ол ағылшын тілін толық білмейтін. Кейіннен ол ашуланған кезде немісше сөйлегенін естіген.
Жеке өмір
1903 жылы Кроу өзінің жесір аналық туысы Клема Герхардтпен, бірінші дүниежүзілік соғыста неміс әскери-теңіз штабының бастығы болған Хеннинг фон Холцендорфтың немересімен үйленді. Жарым неміс болғандықтан және басқа неміс байланыстары болғандықтан, Кроу Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде баспасөзде, әсіресе Кристабель Панкхерст пен Уильям ле Кью шабуылға ұшырады.
Мұра
Стенли Болдуин Кроуды "біздің ең қабілетті мемлекеттік қызметкеріміз" деп атады. Лорд Ванситтарт өзінің естеліктерінде ол туралы былай дейді: "Бірақ оның ақыл-ойы мен Ұлыбританиядан басқа еш нәрсеге сенбейтін, әдепсіз, мұқият, ар-ұжданды агностик". Сэр Ивон Киркпатрик Кроуды "Сыртқы істер министрлігі шығарған ең тиімді мемлекеттік қызметкер" деп атаған. Оның анасы неміс болды, ол сөйлеген кезде ауыз дыбысы акцентімен және ол шын мәнінде германдық нақтылық пен тәртіптілік санасы болды. Оның заманында ешкім де бүкіл кеңсе жұмысына осындай тығыз бақылау жүргізбеген. Ол әрбір кіріс және шығыс телеграмма көшірмесін оқыды (ол күндері аз болды) және жедел қорап арқылы тиісті бөлімге олардың маржиналды жазбаларын жіберді. Кейде ол өзінің көзқарасын немесе наразылығын білдіру үшін жасөспірімдерге телефон соқты. Бір күні оның дауысын естіп, телефонды көтеріп, "Мен сіздің минутыңызды оқыдым. Немесе сіз айтқандарыңызды шын мәнінде айтпайсыз, бұл жағдайда сіз менің уақытымды текке кетіресіз. Әлде сіз шынымен де солай ойлайсыз, бұл жағдайда сіз "r r rot" деп жазасыз. Краудың өнеркәсібі ғаламат болды. 1921 жылдың желтоқсан айында Лорд Керзон ағылшын-француз қарым-қатынастары жөніндегі кеңсеге сұранысты берді. Кроу мұны өзінің демалыс күндері үшін қолайлы тапсырма деп санады, ал Рождестволық демалыс күндері оралғанда біз оның қайталанбас анық стилімен 20 000 сөзді қолжазба меморандумды таптық. Оның құлшынысын пайдаланып, өз қадірін білмей, өз еркімен қызмет еткен басшының қол астында қызмет еткені Кроу үшін өкінішті болды. Керзонның өз иығына төккен еңбегі оның әлі де арқанмен байланған кезінде ерте өлімін тездеткен болуы мүмкін. А. Дж. П. Тейлор "Кроу әрқашан өзінің саяси басшыларынан жақсы білетінін ойлады" деп мәлімдеді. Зара Штайнер мен Кит Нилсон Кроу туралы былай деп жазды: "Соғысқа дейінгі сыртқы істер министрлігіндегі жетекші неміс сарапшысы. Ол егжей-тегжейлі мастер, сонымен қатар халықаралық және әскери қатынастардың кең кешеніне қызығушылық танытты. Ол Берлиндегі жағдайды түсіну үшін жасалған барлық әрекетке қатыгез логикамен және ашық түрде қарсылық білдірді.
probably the most efficient public servant ever produced by the Foreign Office. His mother was German, he spoke with a guttural accent and he had a mind of truly Germanic clarity and orderliness. No one since his time has ever kept so tight a grip on the work of the whole office. He read a copy of every inward and outward telegram (there were fewer in those days) and sent his marginal notes on them by urgent box to the appropriate department. He sometimes telephoned to juniors to make known his views or his disapproval. I was paralysed one day to pick up the telephone to hear his voice: ‘I have just r r read your minute. Either you do not mean what you say, in which case you are wasting my time. Or you do mean it, in which case you are wr r riting r r rot.’ And with that he put down the receiver. Crowe's industry was prodigious. In December 1921 Lord Curzon asked for the office perspective on Anglo French relations. Crowe regarded this as a suitable holiday task for himself, and on our return from the Christmas holidays we found a 20,000 word manuscript memorandum in his inimitable limpid style. It was unfortunate for Crowe that he should have served under a chief who never appreciated his quality and who was apt to take advantage of his zeal. The work which Curzon heaped on his willing shoulders probably accelerated his premature death whilst still in harness. A. J. P. Taylor claimed "Crowe always thought he knew better than his political superiors". Zara Steiner and Keith Neilson have described Crowe as "the leading German expert in the pre war Foreign Office He was a master of detail but also interested in the broader complex of international and military relations Crowe was the arch anti appeaser. With ruthless logic and in a forthright manner, he opposed every effort to come to terms with Berlin A prodigious worker, Crowe's knowledge and skill earned him a very special place in the Foreign Office hierarchy and his comments were read with attention if not always with approval".
Танымал мәдениетте
2014 жылы BBC-дің шағын сериясында 37 күн, Кроуды актер Николас Фаррелл ойнады. Кроу құзыретті және ақылды әкімші ретінде суреттелген, бірақ сыртқы істер министрінің (Сэр Эдвард Грей; оны Иан МакДиармид бейнелеген) жоғары дипломатиялық қабілеті ашуландырады және шатастырады. Сериалдың баяндаушысы, Сыртқы істер министрлігінің екінші бөлім клеркі (актер Джеймс МакАрдл бейнелеген) Кроуды: "Германияда туылған, Берлинде білім алған, бірақ бізден гөрі ағылшын".