Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Eady Levy - Ұлыбританиядағы кинофильмдер табысына салынатын салық. Ол 1950 жылы Еди жоспарының бір бөлігі ретінде ерікті алым ретінде енгізілді, ол қазынашылық қызметкері сэр Уилфред Едидің есімімен аталған. Британдық кино өндірісі қорына төленген алым 1957 жылы міндетті болып, 1985 жылы тоқтатылды.
The Eady Levy was a tax on box office receipts in the United Kingdom, intended to support the British film industry. It was introduced in 1950 as a voluntary levy as part of the Eady plan, named after Sir Wilfred Eady, a Treasury official. The levy, paid into the British Film Production Fund, was made compulsory in 1957 and terminated in 1985.
Өмірбаян
Сауда кеңесінің президенті Гарольд Уилсон 1949 жылы салық салуды ұсынды. Бұл алым британдық фильмдер өндірушілеріне көмек көрсету үшін жасалды. Британдық өндірушілерге тікелей мемлекеттік төлем тарифтер мен сауда туралы жалпы келісімнің шарттары бойынша субсидия ретінде танылатын және американдық кино өндірушілердің қарсылықтарына әкелетін еді. Жанама алым субсидия ретінде қарастырылмайды, сондықтан ол Ұлыбританияның киноиндустриясына қосымша қаржыландыруды қамтамасыз етудің қолайлы тәсілі болды, сонымен бірге шетелден келген сынға жол берілмеді.
A levy was first proposed by Harold Wilson, then president of the Board of Trade, in 1949. The levy was intended to assist producers of British films. A direct governmental payment to British based producers would have qualified as a subsidy under the terms of the General Agreement on Tariffs and Trade, and would have led to objections from American film producers. An indirect levy did not qualify as a subsidy, and so was a suitable way of providing additional funding for the UK film industry whilst avoiding criticism from abroad.
Әсері
Бұл алым кино индустриясына көмек көрсетумен қатар, кино экспозициясына ойын-сауық салығының әсерін азайтуға мүмкіндік берді, оған бүкіл кино индустриясы қарсы болды. 1960 жылдары британ киносының (соның ішінде Джеймс Бонд фильмдері) өсуі американдық продюсерлердің ағынынан туындаған, бұл Eady Levy және де арзан өндіріс қондырғыларына байланысты, бұл Ұлыбританияда бірдей өндіріс сапасына жету үшін әлдеқайда арзан. Бұл кезеңде көптеген американдық кинорежиссерлер Ұлыбританияда тұрақты жұмыс істеді, соның ішінде Сидни Люмет, Стэнли Донен және Джон Хьюстон. Стэнли Кубрик 1960 жылдардың басында Лолита (1962), Доктор Странгельва (1964), 2001: Ғарыштық Одиссея (1968) және Механикалық апельсин (1971) сияқты фильмдерді түсіру үшін Ұлыбританияға көшіп барды. Екінші америкалық экспатриант Ричард Лестер "Биттлз" тобының "A Hard Day's Night" (1964) және "Help!" фильмдерін түсірді. (1965 ж.) Бұл жерге тек американдық кинорежиссерлер ғана емес, сонымен қатар бірқатар еуропалық режиссерлер де келді. Бұлардың қатарында Роман Полански, Франсуа Труфо (Пауэрвуд студиясында және Лондон мен Беркширде түсірген) және Жан-Люк Годар. Еди Леви сонымен қатар Ұлттық кино және теледидар мектебінің қаржысын қамтамасыз етті, ол бүгінгі күні жұмыс істеп жатқан бірқатар режиссерлер мен актерлерді оқытты.
The levy had the effect of both assisting the film industry, and reducing the effect of entertainment tax on film exhibition, to which all the cinema industry was opposed. The rise in British cinema (including the James Bond films) during the 1960s caused by an influx of American producers can be attributed to the Eady Levy – and also to the cheaper production facilities – making it cost far less in the UK to achieve the same quality of production. A number of American film makers worked in Britain in this period on a near permanent basis, including Sidney Lumet, Stanley Donen, and John Huston. Stanley Kubrick moved to Britain in the early 1960s to make Lolita (1962), Dr. Strangelove (1964), 2001: A Space Odyssey (1968) and A Clockwork Orange (1971), among other films. Another expatriate American, Richard Lester, directed The Beatles' films A Hard Day's Night (1964) and Help! (1965). It was not only American film makers who came; a number of distinguished European directors also made films in Britain. These included Roman Polanski, François Truffaut (who made Fahrenheit 451 at Pinewood Studios and on location in London and Berkshire) and Jean Luc Godard. The Eady Levy also provided funding for the National Film and Television School, which trained a number of directors and actors still in work today.
Аяқтау
Eady Levy Ұлыбританияның кино өндірісін қолдау үшін жасалды. Алайда 1984 жылы ақ кітапта британ үкіметі алымның бастапқы мақсатына сай келмейтінін мойындады, өйткені төлемнің көп бөлігі өндірушілерге емес, тікелей дистрибьюторларға жіберіліп, көрме секторына орынсыз жүктеме болып табылады. 1984 жылы Ұлыбританияда кинотеатрларға кірушілердің саны тарихтағы ең төменгі деңгейде болды, тек 54 миллион билет сатылды, халықтың бір басына бірден аз билет сатылды, бұл негізінен теледидар мен үй видеосының бәсекелесуіне байланысты болды, сондықтан салық кинотеатрлар желілерінің пайдасының төмендеуіне айтарлықтай әсер етті. "Ейди" салымы 1985 жылы тоқтатылды.
The Eady Levy was intended to support UK film production. However, in a White Paper in 1984, the British Government recognised that the levy was no longer fulfilling its original purpose, with much of the payment going directly to distributors rather than producers, and proving an unreasonable burden on the exhibition sector. The year 1984 had seen the lowest cinema attendances in the UK of any year in recorded history with only 54 million tickets sold, fewer than one ticket per head of population – thanks largely to competition from TV and home video, so the tax had a significant effect on the cinema chains' dwindling profits. The Eady Levy was terminated in 1985.