Sudan People's Liberation Movement

Кіріспе

Оңтүстік Суданның саяси партиясы Судан халықтық азаттық қозғалысы (SPLM; الحركة الشعبية لتحرير السودان, Al Ḥarakat ash Shaʿbiyyat liTaḥrīr as Sūdān) - Оңтүстік Судандағы саяси партия. Ол 1983 жылы Судан Халықтық азаттық армиясының (СПАА; екінші Судандық азаматтық соғыстың басты жауынгерлері) саяси қанаты ретінде құрылған. 2005 жылы 9 қаңтарда СОАК, СОАҚ және Судан Үкіметі жан-жақты бейбіт келісімге қол қойып, азаматтық соғысты аяқтады. SPLM содан кейін Судан үкіметінде өкілдік алды және сол кездегі жартылай автономиялы Оңтүстік Судан үкіметінің негізгі құраушысы болды. 2011 жылдың 9 шілдесінде Оңтүстік Судан егемен мемлекет болғаннан кейін, SPLM жаңа республиканың билік партиясы болды. Судандағы SPLM бөлімдері SPLM-ден бөлініп, Судан Халықтық-Азаттық қозғалысын құрды. 2013-2014 жылдардағы Оңтүстік Судандық азаматтық соғыстың нәтижесінде партиялық құрылым пайда болды, президент Салва Кир Юбадағы SPLM-ді басқарды, ал бұрынғы вице-президент Риек Машар Суданның оппозициялық халықтық азаттық қозғалысын басқарды. Партия Оңтүстік Судан тәуелсіздік алғаннан бері бір тұтас идеологияға берілмегенімен және көптеген фракциялар бар болса да, ол "идеологиялық ортаның сол жағында" деп сипатталды. Партия манифестінің IV.2-бөлімі әлеуметтік демократияға ұқсас элементтері бар реттелетін нарықтық экономиканы қолдайтынын айтады.

Тарих

SPLM бүлікші қозғалысы 1983 жылы 16 мамырда, Гаафар Нимейри мен Аняния көшбасшысы Джозеф Лагу арасындағы Аддис-Абеба келісімінен Судан үкіметі бас тартқаннан кейін құрылды. Бұл қозғалыстың манифесті жарияланып, оның ұстанымы баяндалды және Бор, Почалла және Аёд қалаларында орналасқан Судан армиясының көтерілісші оңтүстік Судандық сарбаздарының тобы тартылды (алғашқыда Бор көтерілісі деп аталды). Олар Эфиопияда орналасқан Бірінші Судандық Азамат соғысының Аняня көтерілісшілерінің қалдықтарына қосылды. SPLA-ның (қозғалыстың әскери қанаты) негізін қалаушылар арасында капитан Сальва Кир Майардит, Самуэль АбуДжон Хабас, майор Уильям Нюон Бань, майор Керубино Куанин Бол және Суданның қарулы күштерінің көптеген оңтүстік судандық офицерлері болды. Жозеф Одухо SPLM төрағасы болды, ал полковник Джон Гаранг, Динка армиясының офицері, SPLA-ның қолбасшысы болды. Одухо кейіннен Гарангпен биліктен шығарылды, ол өзін біріктірілген қозғалыстың (SPLA / M) жалпы басшысы етіп тағайындады. Судан үкіметі Ислам дінімен және араб ұрпақтарымен және мәдениетімен байланысты, бұл SPLA-мен қарама-қайшы, керісінше африканизммен, жергілікті нанымдармен, африкалық мәдениетпен және белгілі бір дәрежеде христиандықпен байланысты. Ол Гаафар Нимейри, Садик аль-Махди және Омар Хасан Ахмад аль-Башир үкіметтеріне қарсы соғысты, ол қазіргі уақытта Екінші Судандық азаматтық соғыс деп аталады. SPLA/M-дің мәлімделген мақсаты - оңтүстік аймақтарды басқарудағы жетекші партия ретінде демократиялық Судан құру. Соғыс көбінесе діни және этникалық тұрғыдан сипатталады, сондай-ақ оңтүстік және батыс Судандағы су мен мұнай ресурстарын бақылау үшін күрес ретінде сипатталады. 1991 жылы Рек Мачар және Лам Акол бастаған НАСИР фракциясы төраға Гарангты құлатуға тырысты. Бұл әрекет сәтсіз аяқталды, бірақ оңтүстікте кеңінен ұрысқа ұласты және Керубино Куанин Болдың "SPLA Bahr al Ghazal" фракциясы сияқты басқа да көтерілісші топтардың құрылуына әкелді. Бұл ішкі бөлінулер үкіметпен келіссөздерді қиындатты. SPLA Nasir өзін SPLA United деп атады, содан кейін өзін-өзі өзгертті, кадрлық өзгерістермен, Оңтүстік Суданның Тәуелсіздік қозғалысы / Армиясы. 1997 жылы сәуірде бірнеше кішігірім топтар үкіметпен Хартум бейбіт келісімін жасасты және Біріккен Демократиялық Құтқару майданы (БДҚЖ) құрды. 1992 жылдың шілдесінде үкіметтік шабуыл Оңтүстік Суданды басып алды және Ториттегі SPLA штаб-пәтерін басып алды. Судан үкіметі Уганда мен Эритреяны Суданның оңтүстік шекарасында Суданның Угандамен шекарасында жұмыс істеген деп айыптаған SPLA/M-ді қолдады. 2005 жылы SPLA/M және Судан үкіметі арасындағы келісім Оңтүстік Суданның автономиясын ресми түрде тануға әкелді. 2005 жылғы бейбіт келісімнің бір бөлігі ретінде ХДПЛ үкіметке қосылды, үкіметтік лауазымдардың үштен бір бөлігіне ие болды. 2007 жылдың 11 қазанында СДПҰ бейбіт келісімнің бұзылуын айтып, үкіметтен шықты; бұл келісімнің болашағы туралы алаңдаушылық тудырды. 2012 жылы Оңтүстік Суданның тәуелсіздігі нәтижесінде SPLM жаңа елдің саяси партиясы, ал SPLA елдің армиясы болды. Судандық бөлім қозғалыстан бөлініп, Суданда үкіметтіке қарсы іс-қимыл жасау үшін SPLM N құрамын құрды.

The SPLM as a rebel movement was formed on 16 May 1983, after the Government of Sudan's abandonment of the Addis Ababa Agreement signed between the government of Gaafar Nimeiry and the Anyanya leader Joseph Lagu, who had first introduced the southern Sudanese to the effective political, economic, social, educational, and religious situations they would face after Sudan's independence. The movement published a manifesto setting out its positions and attracted a group of rebellious southern Sudanese soldiers of the Sudanese Army based in Bor, Pochalla, and Ayod (first called the Bor Mutiny). These joined remnants of the Anyanya rebels of the First Sudanese Civil War based in Ethiopia. Founders of the SPLA (the military wing of the movement) included Captain Salva Kiir Mayardit, Samuel AbuJohn Khabas, Major William Nyuon Bany, Major Kerubino Kuanyin Bol and many other southern Sudanese officers of the Sudanese Armed Forces. Joseph Oduho was made chairman of the SPLM and Colonel John Garang, a Dinka army officer, was made commander of the SPLA. Oduho was later deposed by Garang, who made himself overall leader of the combined movement (SPLA/M). The Government of Sudan has been associated with Islam and Arab descent and culture since then, in deep contrast with the SPLA, associated instead with Africanism, indigenous beliefs, African culture and, to a degree Christianity. It fought against the governments of Gaafar Nimeiry, Sadiq al Mahdi and Omar Hasan Ahmad al Bashir in what is now called the Second Sudanese Civil War. SPLA/M's declared aim was to establish a democratic Sudan with it as the leading party in control of the southern areas. The war has been largely described in religious and ethnic terms, and also as a struggle for control of the water and oil resources located in southern and western Sudan. In 1991, the SPLA Nasir faction led by Dr Riek Machar and Dr Lam Akol attempted to overthrow chairman Garang. The attempt failed but led to widespread fighting in the south and the formation of other rebel groups, such as Kerubino Kuanyin Bol's SPLA Bahr al Ghazal faction. These internal divisions hampered negotiations with the government. SPLA Nasir renamed itself SPLA United and then transformed itself, with substantial personnel changes, into the South Sudan Independence Movement/Army. Several smaller factions signed the Khartoum Peace Agreement with the government in April 1997 and formed the United Democratic Salvation Front (UDSF). In July 1992, a government offensive seized southern Sudan, and captured the SPLA headquarters in Torit. The Sudanese government accused Uganda and Eritrea of supporting the SPLA/M, who were alleged to have operated on the Ugandan side of the Sudanese border with Uganda at the southern limit of Sudan. In 2005, a treaty between the SPLA/M and the Sudanese government led to the formal recognition of Southern Sudanese autonomy. SPLM joined the government as part of the 2005 peace agreement, gaining about one third of government positions. On 11 October 2007, the SPLM withdrew from the government, alleging violations of the peace agreement; this raised concerns about the future of the agreement. In 2012, as a consequence of South Sudanese independence, SPLM became the new country's governing political party and the SPLA the country's army. The Sudan branch separated from the movement and formed SPLM N to carry out anti government activities in Sudan.