Samson François

Кіріспе

Француз пианині және композиторы Самсон Паскаль Франсуа (18 мамыр 1924 - 22 қазан 1970) - француз пианині және композиторы.

Өмірбаян

Франсуа Франкфуртта дүниеге келді, оның әкесі француз консулдығында жұмыс істеді. Анасы Роза оған күш дегенді білдіретін Самсон, ақыл дегенді білдіретін Паскаль деген есім берді. Франсуа фортепианоны ерте кезде - екі жасында - тауып алды және оның алғашқы оқулары Италияда болды, Пьетро Маскани оны алты жасында алғашқы концертін беруге шақырды. 1932-1935 жылдары Ницца консерваториясында оқыған Франсуа Альфред Кортоның назарына түсіп, оны Парижге көшіп, Ивонн Лефебурмен музыка мектебінде оқуға шақырды. Сонымен қатар, Кортомен фортепиано (оны үйрету мүмкін емес деп тапқан) және Надя Булангермен гармонияны оқыды. 1938 жылы Париж консерваториясына сол кездегі француз мұғалімдерінің деканы Маргарита Лонгпен оқуға көшті. Ол 1943 жылы Маргарита Лонг Жак Тибо конкурсының баян бөлімінде жеңімпаз атанды. Ол әсіресе Шопен, Шуман, Дебюсси және Равелдің орындауымен ерекше бағаланды. 2012 жылы оның Дебюсси жазған жазбалары "Preis der Deutschen Schallplattenkritik" сыйлығына ие болды. Оның бүкіл студиялық дискографиясы 2020 жылы Warner Classics компакт-дискіде қайта шығарылды. Франсуа джаз жанкүйері, әсіресе Парижде тұрып, өнер көрсеткен баяншы Бад Пауэллдің жанкүйері болды. Ол басқа шығармалар арасында соло фортепиано үшін "Magies Noires", фортепиано мен оркестр үшін концертті және фильмге арналған қосымша музыканы жазды. Ол Жозетт Бахвсарға үйленді, ал олардың ұлы Максимилиен 1955 жылы дүниеге келді. 2002 жылы әкесі туралы өмірбаянды жариялаған Максимилиан (төмендегі библиографияны қараңыз) 2013 жылы 11 қазанда Нью-Мексикода қайтыс болды. Самсон Франсуаның экстравагантты өмір салты, сұлулығы және құмарлықпен, бірақ өте тәртіпті ойнау оған пианист ретінде құлшылық мәртебесін берді. 1968 жылы концерт сахнасында жүрек ауруына шалдықты. Оның ерте өлімі екі жылдан кейін ғана болды. Франсуаның өзі "жақсы ойнау үшін ешқашан ойнамаңыз" деді және оның джаз әсерінен туындаған пікірде "Бұл келесі нотаны ойнауға міндетті деген әсер ешқашан болмауы керек".

François was born in Frankfurt where his father worked at the French consulate. His mother, Rose, named him Samson, for strength, and Pascal, for mind. François discovered the piano early – at the age of two – and his first studies were in Italy, with Pietro Mascagni, who encouraged him to give his first concert at the age of six. Having studied in the Conservatoire in Nice from 1932 to 1935, where he again won first prize, François came to the attention of Alfred Cortot, who encouraged him to move to Paris and study with Yvonne Lefébure at the École Normale de Musique. He also studied piano with Cortot (who reportedly found him almost impossible to teach), and harmony with Nadia Boulanger. In 1938, he moved to the Paris Conservatoire to study with Marguerite Long, the doyenne of French teachers of the age. He won the piano section of the inaugural (1943) Marguerite Long Jacques Thibaud Competition. He was particularly admired for his performances of Chopin, Schumann, Debussy, and Ravel. In 2012 his Debussy recordings were awarded the "Preis der Deutschen Schallplattenkritik". His entire studio discography was reissued on compact disc in 2020 by Warner Classics. François was a keen jazz fanparticularly of the pianist Bud Powell, who lived and performed in Parisand claimed that jazz influenced his playing. He composed, among other works, "Magies Noires" for solo piano, a concerto for piano and orchestra, and incidental music for film. He married Josette Bahvsar, and their son Maximilien was born in 1955. Maximilien, who published a biography of his father in 2002 (see bibliography below), died in New Mexico on October 11, 2013. Samson François's extravagant lifestyle, good looks, and passionate but highly disciplined playing, gave him a cult status as a pianist. He had a heart attack on the concert stage in 1968. His early death followed only two years later. François himself said "never play simply to play well" and, in a remark clearly inspired by his jazz influences, "It must be that there is never the impression of being obliged to play the next note."