Морис Дюрюфле: Француз композиторы және органистің өмірі мен шығармашылығы
Maurice Duruflé
Морис Дюрюфле (1902-1986) – француздық композитор, органист, музыкатанушы. Оның шығармаларында шіркеу әндерінің үлкен әсері бар. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз классикалық композиторы және органшысы (1902–1986)
French classical composer and organist (1902–1986)
Морис Густав Дюруфле (dyʁyfle; 11 қаңтар 1902 – 16 маусым 1986) – француз композиторы, органшысы, музыка зерттеушісі және педагог.
Maurice Gustave Duruflé (dyʁyfle; 11 January 1902 – 16 June 1986) was a French composer, organist, musicologist, and teacher.
Өмір және мансап
Дюруфле 1902 жылы Лувьерде дүниеге келді. 1912 жылдан 1918 жылға дейін Руан соборының хор мектебінде хоршы болды, онда ол Александр Гильманның шәкірті Жюль Хейлингтен фортепиано және орган сабақтарын алды. Руандағы хор өнеріндегі ежелгі әндер дәстүрі оған күшті және ұзаққа созылған әсер етті, ол 1927 жылға дейін сақталды. 1920 жылы Дюруфле Париж консерваториясына түсіп, ақырында Эжен Гигу (1922), Жан Галлон (1924), Жорж Кауссад (1924) фуга, Цезар Абель Эстиль (1926) және Поль Дукас (1928) композиция бойынша бірінші сыныпты дипломдар алды. 1939 жылы ол Франсис Пуленктің орган концертін (Г-минордағы орган, скрипкалар және литавралар үшін концерті) тұңғыш рет орындады; ол Пуленкке орган бөлігінің тіркеуі бойынша кеңес берген еді. 1943 жылы Виши режимі кезінде Париж консерваториясында гармония профессоры болды. Сондай-ақ 1947 жылы Мари Мадлен Шевалье Сен-Этьен-дю-Монда оның ассистенті болды. Олар 1953 жылдың 15 қыркүйегінде үйленді. (Дюруфленің 1932 жылы Люсет Бускемен жасаған алғашқы некесі 1947 жылы азаматтық ажырасумен аяқталып, Ватикан 1953 жылдың 23 маусымында оны жарамсыз деп жариялады.) Бұл жұбайлық 60-шы және 70-ші жылдардың басында бірнеше рет гастрольдік сапарлар жасап, әйгілі және танымал орган дуэтіне айналды. 1954 жылы ол "Құрмет легионының" кавалері атанды. 1966 жылы "Құрмет легионының" офицері атағына ие болды.
Duruflé was born in Louviers, Eure in 1902. He became a chorister at the Rouen Cathedral Choir School from 1912 to 1918, where he studied piano and organ with Jules Haelling, a pupil of Alexandre Guilmant. The choral plainsong tradition at Rouen became a strong and lasting influence. until 1927. In 1920 Duruflé entered the Conservatoire de Paris, eventually graduating with first prizes in organ with Eugène Gigout (1922), harmony with Jean Gallon (1924), fugue with Georges Caussade (1924), piano accompaniment with César Abel Estyle (1926) and composition with Paul Dukas (1928). In 1939, he premiered Francis Poulenc's Organ Concerto (the Concerto for Organ, Strings and Timpani in G minor); he had advised Poulenc on the registrations of the organ part. In 1943 he became Professor of Harmony at the Conservatoire de Paris, from the Vichy regime. Also in 1947, Marie Madeleine Chevalier became his assistant at St Étienne du Mont. They married on 15 September 1953. (Duruflé's first marriage to Lucette Bousquet, in 1932, ended in civil divorce in 1947 and was declared null by the Vatican on 23 June 1953.) The couple became a famous and popular organ duo, going on tour together several times throughout the sixties and early seventies. He was made a Chevalier de la Legion d'honneur in 1954. He was promoted to an Officier de la Legion d'honneur in 1966.
Перфекционизм
Дюруфле өзінің шығармаларын қатаң сынға алды. Ол әсіресе өзінің Suite, op. 5 шығармасының үшінші және соңғы бөлімі – «Токкатаны» кемсітті және оны ешқашан жазбаға. Ол «Токкатаны», «Сицилианды» немесе «Veni Creator» шығармасынан прелюдия мен адагионы концерттік бағдарламаларына қоспады. Ол тек бірнеше шығарма жариялады және жарияланғаннан кейін де шығармаларын түзету мен өзгертуді жалғастырды. Мысалы, Suite-тан «Токкатаның» алғашқы басылымындағы аяқталуы, кейінгі нұсқадағыдан мүлдем өзгеше, ал «Fugue sur le nom d'Alain» партитурасында бастапқыда барлық бөлімдерде ускорендо (accelerando) көрсетілген. Осы мінсіздікке ұмтылысының нәтижесінде оның музыкасы, әсіресе органға арналған музыкасы, өте жақсы өңделген, және бүгінгі күнге дейін әлемдегі органшылар оны концерттерде жиі орындайды. Дюруфле мен оның әйелі музыкалық консерваторлар болды. 1969 жылы олар Сент-Этьен-дю-Монт шіркеуінде өткен «джаздық миссаға» қатысты. Мари Мадлен бұл оқиғадан қатты мазасыз болды, ал Дюруфле оны қорқынышты әжуа деп атады.
Duruflé was highly critical of his own compositions. He particularly disparaged the third and final movement 'Toccata' from his Suite, op. 5, and never recorded it. He never programmed the Toccata, his Sicilienne or the Prelude or Adagio from Veni Creator. He published only a handful of works and often continued to edit and change pieces after publication. For instance, the Toccata from Suite has a completely different ending in the first edition than in the more recent version, and the score to the Fugue sur le nom d'Alain originally indicated accelerando throughout. The result of this perfectionism is that his music, especially his organ music, tends to be well polished, and is still frequently performed in concerts by organists around the world. Duruflé and his wife were musically conservative. In 1969 they attended a "jazz mass" at St Étienne du Mont. Marie Madeleine was visibly upset by the experience, and Duruflé called it a scandalous travesty.