Кіріспе
Білім беру кеңесі, Айленд Триз Юнион тегін мектеп ауданы No. 26 v. Pico, 457 U.S. 853 (1982) – АҚШ Жоғарғы Сотының орта және жоғары сынып мектептерінің кітапханаларынан кітаптарды алып тастау мәселесі бойынша Бірінші түзетуге қатысты пікір келіспеушілік тудырған маңызды ісі. Төрт судья бұл конституцияға қайшы екенін шешті, төрт судья керісінше шешім қабылдады (мүмкін, бірнеше ұсақ ерекшеліктермен), ал бір судья соттың мән-жайларын қарау қажеті жоқ деп сапты. Пико ісі – Бірінші түзету бойынша кітапханада ақпарат алу құқығын қарастырған Жоғарғы Соттың алғашқы ісі болды, бірақ соттың бөлінген көпшілік шешімі осы құқықтың шегін нақты анықтамады.
Өмірбаян
1975 жылдың қыркүйегінде Орал ағаштары білім беру кеңесіне Нью-Йорк біріккен ата-аналар ұйымы қолайсыз деп есептейтін кітаптардың тізімі келіп түсті. Кеңес кітаптарды мектеп кітапханаларынан уақытша алып тастап, тізімді қарау үшін комиссия құрды. Комиссия тоғыз кітаптың бесеуін қайтару керектігін ұсынды, бірақ кеңес бұл шешіммен келіспеді және кітаптардың тек екеуін ғана қайтарды. Стивен Пико басқаратын, кітаптар алынып тасталған кезде ауызша мәлімдемелерге сәйкес 17, 16, 15, 14 және 13 жаста болған бес жоғары сынып оқушысы (оның ішінде бір орта мектеп оқушысы) бірінші түзетуге сәйкес өз құқықтары бұзылғанын айтып, мектеп кеңесіне қарсы сотқа шағым түсірді. Нью-Йорк штатының шығыс округінің АҚШ округтік соты мектеп кеңесінің саяси көзқарасымен байланысты кеңестің дискрециялық өкілеттігіне сілтеме жасап, мектеп кеңесінің пайдасына алдын ала шешім шығарды. Мектеп кеңесінің ниеттеріне қатысты сұрақтар туындағаннан кейін шешім жоғары инстанцияға шағымданылып, екінші округке қайтарылды.
Сот төрешісі Блэкманның келісімі
Сот төрешісі Блэкмун келісіп, Бірінші түзету арқылы мектеп қызметкерлеріне наложенған шектеулі конституциялық шектеулер мен білім беруді реттеуге қатысты мемлекеттік кең өкілеттік арасындағы дұрыс тепе-теңдік кітаптарда талқыланған саяси көзқарастарға немесе әлеуметтік идеяларға қол жеткізуді шектеу мақсатында мектеп кітапханаларынан кітаптарды алып тастау арқылы қамтамасыз етіледі деп қорытындылады, егер бұл әрекеттің себебі тек мектеп қызметкерлерінің аталған идеяларды жақтырмауы болса.
Ақ төрешіліктің келісімі
Сотталушы Уайт іс төменгі сатыдағы сотқа қарауға мүмкіндік беретін қажетті бесінші дауыс берді. Дегенмен, оның негіздемесі көпшіліктің және судья Блэкмунның негіздемесінен өзгеше болды, сондай-ақ ол Бірінші түзету мәселесі бойынша пікір білдіруден түңғыр келді. Ол көпшіліктің "Бірінші түзету мектеп кеңесінің мектеп кітапханасынан кітаптарды алып тастау өкілеттігін қаншалықты шектейді" деген тұжырымын қабылдамады және "қазіргі уақытта мұны жасау қажеттігі жоқ" деген қорытындыға келді. Аудандық сот фактілерді және құқықтық тұжырымдарды жариялағаннан кейін, бұл іс аяқталуы мүмкін. Мысалы, егер аудандық сот сот отырысынан кейін кітаптар олардың ұяттылығы үшін алынғанын анықтаса, шағымдану мүмкін болмайды. Кез келген жағдайда, егер шағымдану болса, егер апелляциялық соттың шешімімен келіспесеңіз және кассациялық сотқа жүгіну және рұқсат алу болса, онда Бірінші түзету мәселелерін қарау үшін жеткілікті уақыт болады. Нәтижесінде судьялар Бірінші түзету мәселесі бойынша 4:4 есебімен бөлінді, сондықтан болашақ істер үшін заңдық прецедент құрылмады. Судья Бергер студенттердің орта және жоғары сыныптардың кітапхана кітаптарындағы ақпарат пен идеяларды алуға заңмен қорғалған құқығы бар деген көпшіліктің пікірімен келіспеді: "[мұндай құқық ешқашан мойындалмаған]". Мектеп кеңестерінің рөлі мен міндеттерін талқылап, ол былай деді: "Дерлік барлық мектептік қызмет ақпарат беруді және осы ақпараттың құндылығына деген жасырын келісімді қамтиды". "Негізгі құндылықтарды" қалай сіңіруге болады, егер мектеп кеңестері мектеп кітапханасы мен оқу жоспарындағы материалдарды сақтаудың орындылығы туралы мазмұнға негізделген шешімдер қабылдамаса? Өз функцияларын орындау үшін сайланған мектеп кеңесі өзінің оқушыларына оқытылатын пәндер бойынша өз көзқарасын білдіруі керек. Осылайша, олар сайлаушылардың пікірін білдіреді; әрине, олар қателікке ұшырауы мүмкін, ал сайлаушылар оларды қызметтен шеттетуі мүмкін. Бұл соттың демократиялық үкіметтің өзіне қарсы билікті иеленуге тырысуы – демократиялық үкіметтің өзіне қатысты қорқынышты құлдырау. Ол сондай-ақ көпшіліктің кітапхананың кітаптарды сатып алу және алып тастау шешімдері арасындағы айырмашылығымен келіспеді: "Кітапты алып тастау шешімі, біреудің сұраған кітабын сатып алмау шешімінен гөрі кем "ресми жабалау" болып табылмайды". Ол былай деп аяқтады: "Конституция судьялардың, емес, ата-аналардың, мұғалімдердің және жергілікті мектеп кеңестерінің сыныптағы мораль мен ұятсыздық стандарттарын қалай анықтау керектігін шешуі керек деген пікірді толығымен жоққа шығарамын".
Presumably all activity within a primary or secondary school involves the conveyance of information and at least an implied approval of the worth of that information. How are "fundamental values" to be inculcated except by having school boards make content based decisions about the appropriateness of retaining materials in the school library and curriculum. In order to fulfill its function, an elected school board must express its views on the subjects which are taught to its students. In doing so those elected officials express the views of their community; they may err, of course, and the voters may remove them. It is a startling erosion of the very idea of democratic government to have this Court arrogate to itself the power the plurality asserts today. He also disagreed with the plurality's distinction between acquisition decisions and removal decisions of the library: "It does not follow that the decision to remove a book is less 'official suppression' than the decision not to acquire a book desired by someone." He ended, "I categorically reject this notion that the Constitution dictates that judges, rather than parents, teachers, and local school boards, must determine how the standards of morality and vulgarity are to be treated in the classroom."
Сотталушы Пауэллдің қарсылығы
Сотталушы Пауэллдің қарсы пікірі, оның "штаттар мен жергілікті сайланған мектеп кеңестері мемлекеттік мектептердегі білім беру саясатын анықтау жауапкершілігін қолына алуы керек" деген сенімін көрсетті. Ол мектеп кеңестерін "ерекше жергілікті және демократиялық институттар" деп санайтын және мектеп кеңестері өздерінің округінде қандай білім беру саясаты шешімдері қабылдалуы тиіс екенін анықтауға ең лайықты екеніне сенді. Ол қарсы пікірін "еркін халықтың институттарына зиян келтіретін қадам" деп аяқтады.
О'Коннор судьяның қарсылығы
О'Коннор судьяның өте қысқа дауыс беруі бойынша, мектеп тақтасы білім беруші ретінде ерекше рөл атқарады деп тапты. Ол оқу бағдарламасы сияқты білім беру мәселелерін сайланған мектеп тақтасының мүшелеріне тиісінше жүктеуге болатынын есептеді: "Егер мектеп тақтасы оқу бағдарламасын белгілей алса, мұғалімдерді таңдай алса және бастапқыда мектеп кітапханасы үшін қандай кітаптар сатып алуға болатынын анықтай алса, онда оқушылардың материалды оқу және талқылау құқығына кедерес келтірмейінше, мектеп кітапханасынан қандай кітаптарды тоқтатуға немесе алып тастауға болатынын да шеше алады".
Кейінгі дамуы
Бұл оқиға негізінде екі кезеңді мюзикл қойылды: 1985 жылы "The Line" және 1994 жылы "Breaking Out in Harmony".