Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі Парнелл Велко "П. Ж." Джонс – американдық кәсіби жарыс жүргізушісі. Ол NASCAR, IndyCar, IMSA GT Чемпионаты, Американдық Ле-Ман сериясы, USAC, Chili Bowl және Stadium Super Trucks сияқты түрлі жарыс түрлерінде қатысқан. Джонс 1993 жылы IMSA GT Чемпионатының GTP класында күміс жүлдегер атанды, ал 1992 жылы төртінші орынды иеленді. Сондай-ақ ол 2002 жылы Уоткинс-Гленде өткен NASCAR Winston Cup Series жарысында төртінші орынды, ал 1999 жылы Назаретте өткен CART жарысында екінші орынды алды. Оның әкесі – Индианаполис 500 жеңімпазы Парнелли Джонс, ағасы – бұрынғы жарыс жүргізушісі Пейдж Джонс, ал ұлдарының бірі Джаггер Джонс қазір ARCA Menards Series West жарыстарында өнер көрсетуде.

Карьерасының алғашқы жылдары және 1980 жылдар

Жонстың жарыстағы алғашқы әрекеттері, жас жүргізушілер үшін бәсекелес емес, гоу-картпен айналысуға бағытталған. Бастапқы деңгейдегі жарыстарын аяқтағаннан кейін, Джонс әкесінің ондаған жыл бұрынғысы сияқты, Аскот паркіндегі овалды жарыстарға қатыса бастады. Тәжірибе мен жетістіктерді жинаған Джонс, Америка Құрама Штаттары Автоклуб санкциялаған жарыстарға қадам басқан. USAC басқару органының ашық дөңгелекті дивизияларының кең ауқымынан Джонс Батыс жағалауындағы Миджет санатын таңдады. 1986 жылғы жарыс маусымында Джонс сол санатта «Жыл жаңашылы» атағын жеңіп алды, сол кездегі жас жүргізуші автожарыстарда әкесінен озуға тырысты; ол жоғары мектептің оқушысы болғандықтан, академиялық жетістіктерімен Парнеллиді де басып өтті. Джонс USAC-де автоспорттың болашағы ретінде танымал бола бастағанда, IMSA GT-де де сынақтан өтті, бұл оның мансабының шыңының басталуын болжады, ол кем дегенде, серияның GTP классында өтеді. Осы кезеңде Джонс Clayton Cunningham Racing командасымен және олардың Mazda RX 7 көліктерімен GTO және GTU кластарында қатысты. GTO және GTU-дағы жартылай маусымнан кейін Джонс тиісінше 14-ші және 27-ші орындарда қалды. Бірақ төменгі рейтингтер Джонстың роторлық қозғалтқышты жарыс машинасының қабілетін басып тастамады; керісінше, 1988 жыл GTU жарысының біріндегі пьедесталға көтерілуімен ерекшеленді. 1988 жылы Джонс Оклендте өткен әлем чемпионатының спринт машиналарын жарысында жеңіске жетті, бұл оның талантының жол жарысы мен Америка Құрама Штаттарының шекарасынан асып түскенін көрсетті. Онжылдық П. Дж. Джонстың тағы бір жарысқа баруынсыз аяқталмады; осы жолы ол турбо зарядталған Buick формулалық машиналары бар Америка жарыс сериясын зерттеді. Бұл серия миджет жарысы мен спорттық автомобиль жарысының элементтерін біріктірді, Джонстың бұрынғы тәжірибесінен алған сабақтарының қосындысы болды. Жастық шағында дамытқан дағдыларын шеберлікпен қолдана отырып, Джонс Mid Ohio Sports Car Course-те жеңіске жетіп, маусымдық күш-жігерін алтыншы орынмен аяқтады. Сол жылы Джонс қарсыласының көлігімен қасақана соқтығысқандықтан USAC жарыстарынан отыз күнге шеттетілді.

1990 жылдар

Джонс 1990 жылы Америка жарыс сериясына қайта оралды. Бір командамен және March/Buick жиынтығын пайдаланса да, Джонс бірде-бір жарыста жеңіске жете алмады. Қазіргі NASCAR-дың K&N Pro Series West сериясына сәтсіз тырысып, SCCA-ның Racetruck Challenge-де Ford Ranger рулімен бірнеше ұмытылмас сынақтардан өткені осы жылды Джонс үшін ерекше қиын етті. 1980-ші жылдардағы үміттері енді күмәндікке айналып, дамып келе жатқан мансабына қауіп төндірді. Дегенмен Джонс баяу дамудан көңілі қашпады, 1990 жылы тыныш жылдардан кейін 1991 жылы автожарыс чемпионы ретіндегі әлеуетін қайта жаңғыртты. Оның маусымы GTP-де басталды, ол 24 сағаттық Дейтона жарысын Дэн Гурни және оның All American Racers командасы үшін өткізді, олар Toyota қозғалтқышымен жабдықталған Eagle HF90 көлігін жарысқа шығарды, бірақ бұл жарыста үлкен жетістіктер болмады. Дегенмен, Джонсты Гурни сияқты автокөлік мәселелеріне құштар адам қарастыруы, алдағы жылға қарай жылдамдатуға қажетті сенімділікті арттырды, онда оның назары Америка жарыс сериясында болды. 12 жарыста екі рет жеңіске жетіп, Торонто мен Денвердегі қауіпті көше трассаларында өте жақсы көрсеткен Джонс жарыс жолымен өтті. Американдық жарыс сериясы ұсына алатын барлық сынақтан өзінің талантын көрсеткеннен кейін Джонс 1991 жылғы маусым аяқталғаннан кейін чемпионатқа қайта оралмады. Жыл соңына дейін Джонс мұз жарысына қатысты, солтүстік американдық жарыс жүргізушілері Пол Менард пен Грег Мур өздерінің мансабының әртүрлі кезеңдерінде қатысқандай. 1992 жылы Джонс толыққанды кәсіби жарыс жүргізушісі болды, енді Гурни командасына IMSA GTP-де жаңа Eagle MkIII көлігін жүргізу үшін толық маусымға қосылды. Джонстың командаласы Хуан Мануэль Фанхио II серия жеңімпазы болды, бірақ мұндай нәтижелер Джонстың прототиптік жарыстарда жаңашыл болғанын және астрономиялық мөлшерде жүк түсіретін күшті машиналарға бейімделу керектігін ескерумен дұрыс бағалануы керек. Жыл соңында Джонс екі жеңісімен төртінші орынды иеленіп, мұндай нәзік машинада жас жүргізушіге күткеннен әлдеқайда асып түсті. Джонстың IMSA трассасындағы екі жеңісінен басқа, екінші буын жүргізушісі 1992 жылы Лонг-Бичте өткен Toyota Pro/Celebrity Race-те жеңіске жетті. 1993 жылы All American Racers Джонсты ұстап, IMSA-ның GTP санатында чемпиондық және вице-чемпиондық орындарды жеңіп алды. Енді Eagle MkIII Toyota-ға бейімделген Джонс өзінің жылдық GTP тәжірибесін маусымның алғашқы 24 сағаттық Дейтона жарысында пайдаланды, ол жеңіске жетті. Жеңіс Марк Дисмор және Джонстың болашақ спорттық автомобильдер командасының бірінің әкесі Рокки Моранмен бөлісті. Жеке тұлға ретінде Джонс өзінің сәттілігі үшін әріптестеріне тым көп сүйенгеніне күмән келтірмейтінін көрсетті. Таза жылдамдықпен Джонс 43,112 секундтық айналыммен Лайм Рок Парктің рекордын жаңартты. Осы күнге дейін ешкім Батыс Коннектикут жарыс алабының санын осылай тез көрсеткен емес. Қиындықтардан ешқашан қорықпайтын және өзінің тәжірибесін кеңейтуге әрдайым дайын Джонс NASCAR Winston Cup жарысына қатысты, егер мұндай оқиғалар оның спорттық автомобильдерінің жетістіктерімен қайшылық жасамаса. Автокөлік тәжірибесі шектеулі болғанымен, табиғи жүргізу қабілеті мол болғандықтан Джонс қатысқан жарыстардың көпшілігіне (он бірінің алтысына) қатыса алды және тарихи Уоткинс Глен Интернешнлде ең үздік онды жинады. Автомобильді Melling Racing тұрақтандырды және Гарри Хайд басқарған механиктер тобы қызмет көрсетті. Джонстың мансабы автокөлік бағытына қарай бұрылды, сонда P. Дж. тіпті "Тойота" мен "Дэн Гурни" автокөліктерінің қозғалтқыштарын сынақтан өткізген кезде де, "Таймс" компаниясының таңдауын жасады. Жыл екі Джонс ағайындылары қатысқан Чили Боулдан басталды. Жарыс басында бұрылып, П. Дж. алаңға қарай қиылысуы керек болды; бір кездері бизнес студенті болған Джонс сол күні жарыс шеберлігінің профессоры болды, ол бәсекелестерінен төмен сызықты қолданды. Пейдж жарысты бастап, П. Дж. екінші орынға ие болды және көпшілік үшінші орынға ие болған Оклахома штатының Энди Хилленбургті құттықтаған кезде, кіші ағасына қысым көрсетуді бастады. Белгілі жүргізуші Кен Шредермен бірге айналма жол қозғалысы тікелей алдыңғы қатардағы көліктердің жолына қатысты оқиғаға ұшыраған кезде Пейдж пен П. Дж. жабық жасөспірімдер жарысынан шығарылды. П. Дж. тоғызыншы орынға ие болды. 1994 жылы Джонс басқа да көптеген жәндік жарыстарына қатысты, көбінесе ағасымен бірге. ИРП-де өткен USAC Silver Crown Series жарысында П. Дж. сол кездегі сол трассадағы басым жүргізуші Майк Блисс-тен кейін құрметті екінші орынды иеленді, ол жарысқа бірінші орыннан бастаған еді. Автокөліктер Джонстың күнділігінде қайтадан болды, калифорниялық жүргізуші NASCAR брендінің бірнеше дивизионында өзін сынап көрді. Осы маусымда Winston Cup деңгейінде сәттілікке жете алмаған Джонс Winston West сериясына да жүгінді, онда ол Феникс халықаралық трассасында өзінің алғашқы автокөлік жарысын жеңіп алды. Бұл жарыс екі аталған NASCAR турлары арасындағы біріктірілген жарыс болды; Джонс Ultra Motorsports командасы үшін 29-шы орынға ие болды, ол оның кейінгі сәттіліктеріне жол ашты. NASCAR 1995 жылы басталатын SuperTruck дивизионын да құрды. Джонс бұл сериядағы пионер болды, 1994 және келесі жылдары көрме жарыстарына қатысты. Scoop Vessels үшін жеті рет жарысқан Джонс екі жеңіске (Меса Маринде және Фениксте) қол жеткізді, олар тағы екі екінші орын мен екі үшінші орынмен толықтырылды. Оның жетінші жарысы ондықтан тыс аяқталды. Джонс 1995 жылғы жарысқа қатысу құқығын алды, өйткені бастапқы жүргізуші (оның ағасы Пейдж) жәндік жарысында жарақат алғаннан кейін жазылып жатқан еді. Ресми Truck Series жарысында Джонс сәттілікке жете алмады, жақсы жағдайдан қарапайым жүргізушіге дейін төмендеді, 13 стартта екі ондыққа ғана қол жеткізді. Командадан босатылғаннан кейін Джонс Indy стиліндегі жарыстарға қатысуға деген ниетін жаңартты және NASCAR-дың Truck дивизионынан сегіз жылдық үзіліске шыққанда Toyota CART жобасымен жұмысын жалғастырды. 1996 жыл басталғанда Джонс өзін жаңартуға дайын болды және Чили Боулда сәттілікке қол жеткізді. Осы басылымда ол осы шарада ең үлкен жеңіске жетті: екінші орын. Бұл Джонстың жаңа саяхатының жарқын бастамасы болды. 1996 жылы CART үшін ресми түрде қатысқан Toyota қозғалтқышымен Джонс All American Racers командасы мен Eagle MK V Champ Car үшін қысқартылған маусымға жүргізуші ретінде жұмысқа алынды, ол Milwaukee Mile-де басталатын серияның жетінші кезеңінде басталды. Өзінің екінші CART жарысында Джонс Belle Isle көше трассасын Америка жарыс сериясіндегі уақытша трассаларды жүргізгендей өтеді, нәтижесінде Toyota қозғалтқышымен жабдықталған CART машинасының алғашқы ұпайларын алды. Джонс 1998 жылға дейін осы бағдарламаны жалғастырды; сәттілік көбінесе болмады және ұпайлар тек бір рет ғана жиналды: 1997 жылы Фонтанада. 1999 жылы Джонс Патрик Racing командасына ауысты, Gurney сияқты бірінші мотор спортының легендасын тастап, Пат Патрик сияқты екіншісіне қосылды. Жаңа орта Джонстың сәттілігіне үлкен әсер етті, және жиырма бірінші ғасырдың соңғы жылы P. Дж. CART-тағы уақытының шыңы болды. Long Beach-тен Gateway-ге дейін қатарынан төрт ұпай жинаған, оның ішінде Nazareth Speedway-дегі карьерасындағы ең жақсы нәтиже болған екінші орын, Джонстың Торонто мен Чикаго жарыстарындағы екі ондыққа қосымша нәтижесімен белгіленді.

2000 жылдар

Скотт Пруэт пен Робби Гордон сияқты, Джонс ашық дөңгелекті жарыстардан кетіп, NASCAR-ға толық уақытқа ауысуға шешім қабылдады, онда ол алдыңғы онжылдықтың ортасын өткізді. Басқа екі бұрынғы CART бәсекелесінен айырмашылығы, Джонс премьер-лига кубогына емес, Busch Series-ге назар аударды, онда ол тек екі жарысқа қатысты (бірін жаңбыр кешіктірген 2000 Indianapolis 500-ге қатысқан Гордонның көмегімен, ал Coca Cola 600 Джонспен No. 13 Burger King Ford-та). Джонстың маусымы 1995 жылдан 1997 жылға дейін үш рет Busch Series титулын жеңген BACE Motorsports командасымен басталды. Бұл чемпионат емес еді, бірақ Джонс сияқты талантты көлікпен "Chevrolet Monte Carlo" стиліндегі машинаны басқару. Жеті жарыстың соңында жиырма төртінші орыннан артық нәтижеге қол жеткізбей, Джонс өзінің жүргізуші міндетінен босатылды және төмен нәтижелі команда үшін жүргізумен байланысты ауыртпалықтан құтылды. Дэвид Ридлинг Джонсқа қатты таң қалды, ал жүргізуші ұзақ уақыт бос агент болып қалмады. Busch Series кездесулерінің біреуін де жіберместен, Джонс Ридлингтің No. 19 машинасына отырып, өзінің өнерін жақсартып, Лудонның Сиқырлы милясында он жетінші орынды және Уоткинс Глендегі алғашқы онды қамтыды. Бұл жарыста Джонс бірнеше аптадан кейін Назаретте көңілін қалдырды, CBS телеарнасында Гленн Джарреттпен сұхбаттасып, өзі мен команда "жеңіске жеткеніміз керек еді" деп мәлімдеді. Джонс тамыз айында Уоткинс-Гленге өзінің екі Winston Cup жарысының екіншісіне оралды; ол Феликс Сабатес пен SABCO Racing үшін Тед Масгрейвтің орнындағы жүргізуші ретінде жымыңдамай жиырма бірінші орынды иеленді, өзі марқұм Кенни Ирвинның орнын басады. Қыркүйекте Джонстың келесі маусымда жаңадан құрылған Galaxy Motorsports және Robert Yates Racing конгломератына қосылуы мүмкін деген хабарлар тарады. Команда ешқашан құрылмады. Busch Series Джонсқа қолайлы үй болды, ол 2001 жылы Джеймс Финчке тиесілі және Yellow Freight демеушілігімен Phoenix Racing командасымен оралды. Дейтона жарысынан бастап маусымға үшінші орынды иеленіп, Атланта моторлы жылдамдық жолының овалында (Джонс IMSA GTP-де жарысқан кездегі ішкі жол курсынан қайта құрылған) он жетінші орында ең жақсы нәтижеге қол жеткізді, Джонс команда менеджері Марк Реноның көңілінен шыға алмады. Ол Джимми Спенсер үшін шығарылды, бұл Спенсердің кейіннен оны Ultra Motorsports және Arnold Development командасында алмастыратыны маңызды; ол Phoenix командасы мерзімінен бұрын шығаратын соңғы жүргізуші болмас еді, оған сол санаттағы бұрынғы жәндік бәсекелесі Майк Блис қосылды. 2001 жылғы өкінішпен, оны бақытсыз жағдайлардың тағы бір машинасы ретінде және жұлдызды нәтижелерден аз болғандықтан, Джонс 2002 жылы көптеген серияларда, соның ішінде USAC Silver Crown Series-те, ол мансабының басында табысты болды. Джонс мұны Team Menard командасымен Индианаполис 500 мильдік жарысқа қатысу мүмкіндігіне айналдырды; бұл оның Indy Racing League-де тұңғыш рет жарысқа шығуы және 1999 жылдың 31 қазанында басталған үзілістен кейін Солтүстік Американың жоғары деңгейдегі ашық дөңгелекті жарыстарына оралуы тиіс еді. Келесі жолы Джонс тағы да жеңіске жетті, бірақ мамыр айындағы жаттығу кезінде мойын жарақаттанып, жарыстан шығып кетті. Оның орнына келген Рауль Бозель бірінші қатарда тұрып қалды. Алайда Джонстың Menards командасымен қарым-қатынасы аяқталмады; Финиксте Busch Series жарысы жылдың соңында жоспарланған болатын, ал Джонс NASCAR жеребелері бойынша Chevrolet-те үйді жақсарту желісінің ливреясын киіп жарысқа қатысты. Бұл оқиғалардың арасында Глендегі SIRIUS спутниктік радиосы болды, бұл Нью-Йорк шосселік трассасында өтетін Winston Cup жекпе-жегі болды, онда Джонстың мол тәжірибесі және алдыңғы ондық болды. А. Дж. Фойт Джонсты жарысқа таңдап алды, бұл No. 14 Conseco Pontiac-тың тұтануын Фойт сияқты түрлі жарыстарға қатысқан жүргізушіге тапсырды. Джонс Foyt машинасымен өткен Brickyard 400 жарысына қатыса алмағанымен, бұл жарыс Джонстың NASCAR мансабының статистикалық биік нүктесі болды. Джонс төртінші орынға ие болды, ол бірінші бұрылысқа дейін бәсекелестерінің көпшілігінен кейін тежеу қабілетімен таң қалдырды. 2003 жылы Джонс Фойттың командасына қайта шақырылды, бұл жолы Сонома жарыс жолында өтетін Dodge / Save Mart 350 үшін. Фойтпен үш рет жарысқа қатысқан Джонс екінші рет жарысқа қатыса алмады, бұл Фойтты 2002 жылдан бастап өзінің алғашқы бесін қорғауға қарсы алмады. Оның орнына Джонс Морган МакКлюр Моторспортс үшін Pontiac Grand Prix жарысын өткізді; ол алдыңғы жылға қарағанда жиырма орынға төмен түсіп қалды. Ол "Ultra Motorsports" командасымен "Winston West" жарысында 1994 жылы жеңіске жеткенінен шамамен он жыл өткен соң, "Craftsman Truck Series" маусымының соңғы жарысына Jim Smith басқаратын командаға оралды. Джонс бұл жарыс өткен Homestead Miami Speedway-ді CART күндерінен бері көрмеген; ол 2003 жылы жаңадан қайта құрылды, сондықтан бұл Джонстың кемшілігіне айналмады. No. 27 Dodge машинасы, Truck Series жарыстарының тізімінде әдетте табылмайтын, бірақ командаға Тед Масгрейв үшін жүргізушінің чемпионатын қамтамасыз етуге көмектесу үшін Флоридаға жіберілген арнайы қатысушы болды, Джонс топ ондыққа енді, бұл автожарыс әлеміне оның жарыс көлігінде қаншалықты мықты болғанын еске салды. Мамыр айында 2004 жылы Джонс, әкесі 1963 жылы жеңіске жеткен Indianapolis 500 жарысына қатыса алды. Жаңбыр салдарынан жарыс ұзақтығы барлық қатысушылар үшін қысқартылды, бірақ Джонс үшін одан да көп, ол құлап кетті. Джонс 2004 жылдың маусымына дейін NASCAR жарыстарынан шетте қалды. Дон Арнольд өзінің жаңа командасын құруға тырысып, Dodge брендінің акциялық машиналарын жарысқа шығарды және Джонстың бұл қиын процеске көмектесе алатынына сенді. Pocono Raceway-де дебют жасаған Джонс, тіпті Daytona 500 чемпионы Дэррик Коуптан да жақсы нәтиже көрсетіп, жиырма екінші орынды иеленді, ол Arnold Development үшін ең жақсы нәтижесінде жиырма тоғызыншы орынды ғана иеленген еді. Келесі төрт жарыстың барлығы көңіл көншілікке айналды, Джонс пен No. 50 командасы осы жарыстардың әрқайсысынан шығып, олардың қарым-қатынасын аяқтады. Джим Смит, Джонстың өткен жылғы қызметіне риза болды, ол жүргізушіні өзінің командасына Fontana және Phoenix жарыстарына, батыс жүргізушісі үшін екі батыс кезеңіне қайта шақырды. No. 2 командасы маусым бойында жарыс таланттарының ауыспалы тізімін пайдаланды, сондықтан Джонс ешкімді ығыстырмады, тіпті ол толық кестеде жарысқан жүк көлігіне қатысқан болса да. 1994 жылы "Ultra" командасымен "West Series" жарысындағы сәтті өнер көрсетуге ұқсас, Джонс Phoenix жүк көлігінде топ ондыққа енді, осы уақытқа дейін жоспарланбаған сәтсіздікпен тоңылған маңызды мансаптың сирек кездесетін сәті. 2005 жылы көріністер сирек болды, өйткені Джонстың он төрт жоспарланған жарысының ондайы жарысқа қатысудан бұрын аяқталды; Джонс осы жарыстарға қатыса алмады. Көбінесе MACH 1 Motorsports командасымен жарысқан Джонс, сонымен қатар Morgan McClure командасымен жол жарыстарына қатыса алды. Екі жарыста да Джонс NASCAR мансабының соңына жақындап қалды. 2006 жыл, 2004 жыл сияқты, Джонс үшін мамыр айында Indianapolis 500 жарысымен басталды. Beck Motorsports Джонсты 2004 жылғы арнайы машинасымен бірдей спонсорлық және нөмірі бар No. 98 CURB Records машинасына пилот ретінде жалдады. Көптеген жарысшылардың көп бөлігін құраған Dallara-дан кем сапалы деп есептелетін Panoz шассисін басқарған Джонс, жылдамдыққа ие болмады және соңғы қатарда қана қатыса алды. Алайда, он тоғызыншы орын сақталды. Джонстың жарыс күнтізбесіндегі келесі аялдама - Сонома, Джонстың NASCAR-дағы жол жарысының шебері ретінде сипатталатын дәстүрге айналды. Джонс Morgan McClure Chevrolet-те артқы бөлігінің бұзылуына байланысты жарысты аяқтамады және сол маусымда NEXTEL Cup Series-ке оралмады. Оның орнына Джонс Busch дивизионына қайта оралды, онда оның сәттілігі 2000-жылдардың басында шектеулі болды. Баста...

2010 жылдар

Джонстың Робби Гордонға деген адалдығы жарыс мансабының төртінші онжылдығында да өзгермеді, ол 2010 және 2011 жылдары RGM командасы үшін тағы бес жарысқа қатысты; бірақ оған ешқашан толық қашықтықты жүруге мүмкіндік берілмеді. 1993 жылғы дебютінен кейін 18 жыл өткен соң, Джонс Кубок сериясындағы соңғы өнер көрсетуін өзінің ең сәтті трассасы – Уоткинс Гленде жасады. Механикалық бұзылу Джонстың квалификациялық айналымын аяқтауына кедергі келтірді, демек жарысты бастауға рұқсат алмайды. Ол спорттық автомобильдер мен ашық дөңгелекті жарыстардағы үздіксіз өзгерістерге қарамастан, осы спорттан жай ғана шығып қалды, және оған енді ешқандай команда көлік жүргізуге ұсыныс жасамады. Дегенмен, 2011 жылы оның басты назары Кубок сериясында болған жоқ. Rocketsports Racing Джонсты американдық Ле-Ман сериясындағы өздерінің зауыттық Jaguar XKR GT бағдарламасында Рокки Моран кішімен бірге жарысуға шақырды. Автомобильдің өнімділігі нашар болды, тіпті оннан кем көлік қатысқан кезеңдерде де ешқандай ұпай жиналмады, себебі автомобильдің жиі механикалық ақауларына байланысты сынып жеңімпазының қашықтығының 70% -ын аяқтау мүмкін болмады. Моранның 2012 жылы олардың қайтадан бірге жарысатыны туралы болжамдарына қарамастан, Rocketsports және Jaguar команданы таратып, екі жүргізушісіз LMPC класына көшті. Джонс 2012 жылы General Tire Trophylite Race Series айналымындағы жолдан тыс жүретін жүк көліктері дивизионына қосылды, ол өзінің Baja 1000 тәжірибесін пайдалануға мүмкіндік тапты. Невада штатындағы Хендерсонда Джонс жеңіске жетті. 2013 жылғы маусым Джонс үшін Chili Bowl мidget автокөліктері жарысымен басталды. Ол RFMS Racing командасымен бірінші күні өткен жетінші жылу жарысында жеңіске жетті. Апта соңына қарай ол жарыстан шығарылып, бас жарысқа қатыса алмады. Кейін сол жылы ол Финикс университетінің стадионында өткен Stadium Super Trucks жарысында төртінші орынды иеленді. Ол сол маусымда SST жарыстарында қатысып, Лас-Вегаста жеңіске жетіп, турнир кестесінде төртінші орынды алды. Джонс 2014 жылдан 2017 жылға дейін Stadium Super Trucks жарыстарында жартылай уақытпен болса да, қатысып тұрды. Ол 2014 жылы Санкт-Петербург Гран-присінде, 2015 жылы OC Fair & Event Center's Sand Sports Super Show және 2017 жылы Техас моторлы жылдамдық трассасында жарыстарда жеңіске жетті. 2017 жылы Джонс NASCAR-ға оралып, Уоткинс Глен халықаралық трассасындағы Xfinity Series жарысында Крис Кокрум Racing командасының №25 көлігінде жарысты.

Жеке өмір

Джонс мұз үстіндегі хоккейде шебер ойыншы болды, он жасқа толмаған кезінде Калифорнияда peewee хоккей ойнағанда отыз матчта тоқсан сегіз гол соқты (аймаққа байланысты, Джонс жарыстарда осы нөмірді жиі тағайындайды). Олар сол жылы штат чемпионатын жеңіп алды. Джонстың басқа спорт түріндегі кәсіби мансабына жол ашуға чемпионаттан кейін алты жыл өткен соң жасалған операция кедергі келтірді. Одан кейін тағы екі жыл ойнағаннан соң, Джонс барлық хоккей түрлерінен қол үзді. Көлік құралдарына деген құштарлығы зор болғандықтан, Джонс PJ's Performance арқылы клиенттермен моторларға деген сүйіспеншілігін бөліседі, бұл компания UTV машиналарын жабдықтаумен айналысады. Бұл іскерлік Джонсты автожарыстарға қатысу саны азайғанмен де, бос уақытқа қалдырмады. Джолайнаға үйленген Джонстың Джаггер мен Джейс Джонс есімді ұлдары бар. Ол Аризона штатының Скоттсдейл қаласында тұрады.

Американдық жарыстар сериясы / Инди Лайтс

Американдық жарыс сериясы / Инди Лайтс нәтижелері Жыл Команда 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Қорытынды ұпайлар 1989 П. И. Г. ЖарыстарPHX14LBH2MIL9DET14POR10MEA9TOR2POC9MDO1ROA9NAZ9LS36-шы90 1990 П. И. Г. ЖарыстарPHX13LBH17MIL5DET12POR2CLE2MEA12TOR3DEN12VAN11MDO12ROA13NAZ8LS139-шы68 1991 Лэндфорд ЖарыстарLBH15PHX10MIL4DET14POR5CLE14MEA2TOR1DEN1MDO4NAZ2LS53-шы123

CART

CART IndyCar Series нәтижелері
Жыл Команда Шасси Қозғалтқыш 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Рангы Нүктелері Ref
1996 All American Racers Eagle Mk V Toyota RV8A V8tMIA RIO SRF LBH NZR 500Wth MIL 24 DET 9 POR 24 CLE 23 TOR 20 MIS 16 MDO 25 ROA 18 VAN 13 LS 27 26th 4
1997 All American Racers Reynard 96i Toyota RV8A V8t MIA 28 SRF 26 LBH 16 NZR 21 28th 3
Reynard 97i Toyota RV8B V8t RIO 16 STL 21 MIL 14 DET 14 POR 20 CLE 25 TOR 21 MIS 28 MDO 17 ROA 14 VAN 25 LS 17 FON 10
1998 All American Racers Reynard 98i Toyota RV8C V8t MIA 20 MOT 30 LBH 11 NZR 19 RIO 13 STL 12 MIL 14 DET 25 POR 16 CLE 21 TOR 19 MIS 24 MDO 20 ROA 22 VAN 21 LSHOUSRFFON 26th 3
1999 Patrick Racing Reynard 98i Ford XD V8t MIA 13 MOT 15 MDO 15 CHI 7 VAN 21 LSHOUSRFFON 12 17th 38
Swift 010. c LBH 12 NZR 2 RIO 7 STL 8 MIL 20 POR 21 CLE 15 ROA 17 TOR 10 MIS 16 DET

IRL IndyCar сериясы

Жыл Команда Шасси No. Қозғалтқыш 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Рейтинг Ұпайлар Сілтеме 2002 Team Menard Dallara 2 Chevrolet HOM PHX CAL NAZ INDY TEX PIK RIR KAN NSH MIS KTY GAT CHI TEX 0 2004 CURB/Agajanian/Beck Motorsports 98 Chevrolet HMS PHX MOT INDY 28 TXS RIR KAN NSH MIL MIS KTY PPI NZR CHI FON TX2 35-орын 10 2006 Team Leader Motorsports Panoz Honda HMS STP MOT INDY WGL TXS RIR KAN NSH MIL MIS KTY SNM CHI 33-орын 12 2007 Team Leader/Dollander Racing Dallara 40 Honda HMS STP MOT KAN INDY DNQ MIL TXS IOW RIR WGL NSH MDO MIS KTY SNM DET CHI 0

NASCAR

(түйін) (Қалың – Біліктілік уақытымен берілген поул-позиция. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақытымен алынған поул-позиция. * – Көптеген кезеңдерді жетекке шығарды.)

Спринт кубогы сериясы

NASCAR Sprint Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Өндіруші 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Ұп. Сілтеме 1993 Melling Racing 9 Ford DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MARDNQ TALDNQ SON25 CLT DOV34 POC MCH38 DAY30 NHA POC TAL GLN8 MCH26 BRIDNQ DAR RCH DOVDNQ MAR NWS CLT CAR PHO ATLDNQ 42-шы 498 1994 Stroppe Motorsports 38 Ford DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL INDDNQ 59-шы 134 Jasper Motorsports 88 Ford GLN35 MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR Ultra Motorsports 06 Ford PHO29 ATL 2000 Team Menard 13 Ford DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT35 DOV MCH POC SON DAY NHA POC IND 58-шы 158 Team SABCO 01 Chevy GLN21 MCH BRI DAR RCH NHA DOV MAR CLT TAL CAR PHO HOM ATL 2002 A. J. Foyt Enterprises 50 Pontiac DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT DOV POC MCH SON DAY CHI NHA POC INDDNQ 60-шы 160 14 GLN4 MCH BRI DAR RCH NHA DOV KAN TAL CLT MAR ATL CAR PHO HOM 2003 Dodge DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX TAL MAR CAL RCH CLT DOV POC MCH SONDNQ DAY CHI NHA POC IND 64-шы 91 Morgan McClure Motorsports 4 Pontiac GLN24 MCH BRI DAR RCH NHA DOV TAL KAN CLT MAR ATL PHO CAR HOM 2004 Arnold Motorsports 50 Dodge DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT DOV POC22 MCH25 SON39 DAY CHI39 NHA POC43 IND GLN MCH BRI CAL RCH NHA DOV TAL KAN CLT MAR ATL PHO DAR HOM 54-шы 316 2005 Mach 1 Motorsports 34 Chevy DAY CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL DAR RCH CLT DOV POCDNQ MCHDNQ DAY CHIDNQ NHA POC41 INDDNQ MCHDNQ BRIDNQ CALDNQ RCH NHA DOV TAL 62-шы 189 Morgan McClure Motorsports 4 Chevy SON32 GLN42 Front Row Motorsports 92 Dodge KAN41 Chevy CLTDNQ MAR ATL TEXDNQ PHODNQ HOM 2006 Morgan McClure Motorsports 4 Chevy DAY CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV POC MCH SON36 DAY CHI NHA POC IND GLN MCH BRI CAL RCH NHA DOV KAN TAL CLT MAR ATL TEX PHO HOM 70-шы 55 2007 Michael Waltrip Racing 00 Toyota DAY CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV POC MCH SON12 NHA DAY CHI IND GLN25 MCH BRI CAL RCH NHA DOV KAN TAL CLT MAR ATL TEX PHO HOM 55-шы 267 Robby Gordon Motorsports 7 Ford POC37 2008 Hall of Fame Racing 96 Toyota DAY CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV POC MCH SON NHA DAY CHI IND POC GLN37 MCH BRI CAL RCH NHA DOV KAN TAL CLT MAR ATL TEX PHO HOM 67-шы 52 2009 Robby Gordon Motorsports 04 Toyota DAY CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV POC MCH SON43 NHA DAY CHI IND POC GLN41 MCH BRI ATL RCH NHA DOV KAN CAL CLT MAR TAL TEX PHO HOM 64-шы 40 2010 07 DAY CAL LVS ATL BRI MAR PHO TEX TAL RCH DAR DOV CLT POC MCH SON41 NHA DAY CHI IND GLN41 56-шы 190 7 POC35 MCH37 BRI ATL RCH NHA DOV KAN CAL CLT MAR TAL TEX PHO HOM 2011 77 Dodge DAY PHO LVS BRI CAL MAR TEX TAL RCH DAR DOV CLT KAN POC MCH SON43 DAY KEN NHA IND POC GLNDNQ MCH BRI ATL RCH CHI NHA DOV KAN CLT TAL MAR TEX PHO HOM 80-шы 01

Xfinity сериясы

NASCAR Xfinity Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 Ұп. Сілтеме 2000 BACE Motorsports 74 Chevy DAY40 CAR35 LVS35 ATL24 DAR27 BRI39 TEX31 38-орын 1262 Ridling Motorsports 19 Chevy NSVDNQ TAL38 CAL42 RCHDNQ NHA17 CLTDNQ DOV40 SBO35 MYB41 GLN9 MLW38 NZH39 PPR40 GTY37 IRP26 MCHDNQ BRIDNQ DAR RCH DOVDNQ CLT CAR MEM PHO Phoenix Racing 1 Chevy HOM37 2001 DAY27 CAR37 LVS27 ATL17 DAR BRI TEX NSH TAL CAL RCH NHA NZH CLT DOV KEN MLW GLN CHI GTY PPR IRP MCH BRI DAR RCH DOV KAN CLT MEM PHO CAR HOM 65-орын 328 2002 Tuttle Motorsports 97 Chevy DAY CAR LVS DAR BRI TEX NSH TAL CAL RCH NHA NZH CLT DOV NSH KEN MLW DAY CHI GTY PPR IRP MCH BRI DAR RCH DOV KAN CLT MEM ATL CAR PHO35 HOM 115-орын 58 2006 Curb Agajanian Motorsports 43 Dodge DAY CAL MXC LVS ATL BRI TEX NSH PHO TAL RCH DAR CLT DOV NSH KEN MLW DAY13 CHI NHA MAR GTY IRP39 CAL22 RCH DOV KAN CLT MEM TEX PHO21 HOM 75-орын 376 Davis Motorsports 0 Chevy GLN43 MCH BRI 2007 Richard Childress Racing 21 Chevy DAY CAL MXC24 LVS ATL BRI NSH TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV NSH KEN MLW NHA DAY CHI GTY IRP CGV GLN MCH BRI CAL RCH DOV KAN CLT MEM TEX PHO HOM 131-орын 91 2008 MacDonald Motorsports 81 Dodge DAY CAL LVS ATL BRI NSH TEX PHO MXC TAL RCH DAR CLT DOV NSH KEN MLW NHA DAY CHI GTY IRP CGV GLN38 MCH BRI CAL RCH DOV KAN CLT MEM TEX PHO HOM 141-орын 49 2017 Chris Cockrum Racing 25 Chevy DAY ATL LVS PHO CAL TEX BRI RCH TAL CLT DOV POC MCH IOW DAY KEN NHA IND IOW GLNDNQ MOH BRI ROA DAR RCH CHI KEN DOV CLT KAN TEX PHO HOM 114-орын 0

ARCA жарыстар сериясы

(key) (Жарыс жолынан анықталған уақыт бойынша берілген pole position. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақыты бойынша алынған pole position. * – Көптеген айналымдарды жетекшілік етті.) ARCA Racing Series нәтижелері Жыл Команда No. Көрсеткіштер 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Ұп. Сілтеме 2017 RFMS Racing 27 Ford DAY NSH SLM TAL TOL ELK POC MCH MAD IOW IRP POC WIN ISF ROA3 DSF SLM CHI KEN KAN 76 220