Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1895–1961)
American actress (1895–1961)
Хуанита Хансен (туған Хуанита Сесилия Хансон; 3 наурыз 1895 – 26 қыркүйек 1961)
Juanita Hansen (born Juanita Cecilia Hanson; March 3, 1895 – September 26, 1961)
Ерте өмір
Хуанита Сесилия Хансон 1895 жылдың 3 наурызында немесе 5 наурызында (көздер әртүрлі) Айова штатының Тор қаласында, Висконсин штатынан шыққан Генри Джордж Хансон мен Йоханна София Петерсонның (немесе Педерсон) отбасында дүниеге келді. Кейбір деректер бойынша, оның туған жері Де-Мойн, ал туған жылы 1897 жыл. Отбасы Хуанита кішкентай кезінде Калифорнияға көшіп келді, ол Лос-Анджелес орта мектебінде оқыды, бірақ 9-сыныпты бітіргеннен кейін оқуын тастады. 16 жасында ол фильмдерде ойнай бастады және өзінің алғашқы актерлік жұмысын Л. Франк Баумның Oz Film Manufacturing Company компаниясында тапты. Ол Хуанита Хансен есімін қабылдады және Баумның кітабы негізінде түсірілген "Оздың тігістелген қызы" (1914) фильмінде қоңыраушының кішкентай рөлін ойнады. Содан кейін Хансен "Оздың сиқырлы плащысы" фильміне түсті. Мансабының басында актриса Famous Players–Lasky компаниясымен де байланыста болды және Джек Пикфордпен бірге ойнады. 1915 жылы Хансен алты фильмде ойнады. Оның алғашқы толыққанды рөлдерінің бірі "Суасты кемесінің құпиясы" фильмінде болды. Келесі жылы оның әдемі сыртқы келбеті оған Keystone/Triangle студиясында комедиялық қысқаметражды фильмдерде түсетін Сеннет сусақтау сұлуларының бірі ретінде жұмыс табуға көмектесті. Ол журналистерге Мак Сеннетпен жұмыс істегенді ұнататынын айтса да, тек комедиядан гөрі басқа да көп нәрсе жасағысы келді.
Juanita Cecilia Hanson was born in Thor, Iowa to Henry George Hanson, who was originally from Wisconsin, and Johanna Sophia Peterson (or Pederson) on March 3, 1895 or March 5, 1895 (sources differ). Alternatively, her birthplace has been given as Des Moines and her birth year as 1897. The family moved to California when Juanita was a young girl, and she attended Los Angeles High School, where she dropped out after completing 9th grade. She began acting in films when she was 16, and she secured her first acting job with L. Frank Baum's Oz Film Manufacturing Company. She took on the name Juanita Hansen, and appeared in The Patchwork Girl of Oz (1914), a film based on Baum's book, in a minor role as the bell ringer. Hansen next appeared in The Magic Cloak of Oz, an adaptation of Queen Zixi of Ix. Early in her career the actress was also associated with Famous Players–Lasky and acted with Jack Pickford. In 1915, Hansen appeared in six films. One of her early feature roles was in The Secret of the Submarine. The following year, her good looks landed her work as one of the Sennett Bathing Beauties doing comedy shorts at Keystone/Triangle Studios. Although she told reporters she liked working for Mack Sennett, she wanted to do more than slapstick comedy.
Сериалдық мансап
Хансен Кейнстоуннан кеткеннен кейін көп ұзамай ол Universal Studios үшін маңызды рөлдерді ойнай бастады. Ол "Брасс Булет" сериалының 18 эпизодында ойнады. 1919 жылы актриса жеті фильм түсірді. Көп ұзамай ол Уильям Селиг, Гарри Уорнер, Джек Л. Уорнер және Сэм Уорнер өндірген 15 эпизодты "Жоғалған қала" сериалында Принцесса Элиатаның басты рөлін ойнауға шақырылды. Сериал жеті рулонда өңделіп, "Джунгли ханшайымы" көркем фильмі түрінде қайта шығарылды. Бірақ осы кезеңде Хансеннің салқымдаған өмір салты кокаинге тәуелділікке алып келді, ол оның өмірін жылдам басып тастады. Хансеннің Universal өндірісіндегі жұмысы 1920 жылы Pathé компаниясымен Warner Oland және William Bailey-мен бірге "The Phantom Foe" сериалының 15 эпизодына түсу туралы келісімге әкелді. Ол "Сары қол" (1921) атты тағы бір сериал түсірді. 1928 жылы Хансен Нью-Йорктегі Линкольн қонақ үйінде ваннада болған оқиғадан кейін кинодан зейнеткерлікке шықты.
After Hansen left Keystone, she soon began playing serious roles for Universal Studios. She starred in the 18 episode serial The Brass Bullet. The actress made seven films in 1919. Soon she was cast in the starring role of Princess Elyata in the 15 episode serial The Lost City, which was produced by William Selig, Harry Warner, Jack L. Warner, and Sam Warner. The serial was edited to seven reels and re released in the form of the feature length film The Jungle Princess. However, during this time, Hansen's increasingly reckless lifestyle led to a cocaine addiction that quickly overwhelmed her life. Hansen's performance in the Universal productions led to a 1920 deal with Pathé to star with Warner Oland and William Bailey in the 15 episode serial The Phantom Foe. She made a second Pathé serial, The Yellow Arm (1921). In 1928, Hansen retired from movies after she was scalded in a bathroom accident in the Hotel Lincoln in New York City.
Жеке проблемалар
Ол жұмысқа оралғанда, есірткіге тәуелділігінен туындаған мінез-құлқының бұзылуы түсірілімдерді тоқтатты және оның Pathé компаниясымен арақатынасын аяқтады. Ол тағы екі фильмде эпизодтық рөлдерде ойнады, бірақ 1923 жылы 28 жасында кинодағы мансабы аяқталды. 1923 жылы Хансен еліміз бойынша таралған "өзінің тәуелділік арқылы өткен жолы туралы толымды еңбек" жазды. Ол өзінің жазылуына доктор Джон Бейкердің Окленд санаториясындағы емдеуін байланыстырды. Оның өмірі тәуелділікпен күрестің үздіксіз жоғалып-төмендеуіне толы бір қатарлыққа айналды. Хансен мен Анна Лютер Эвелин Несбиттың Джек Клиффордқа қарсы қозғалған ажырасу ісінде екі жауапкер ретінде аталды. Клиффорд 1918 жылы Несбитты тастап кетті, ал ол 1933 жылы одан ажырасты. Ол тікелей театр сахнасында жұмыс істей бастады, Бродвейдегі "The High Hatters" (1928) қойылымында "Қара киімдегі әйел" рөлін ойнады. Соңғы фильмінен он жыл өткен соң, 1933 жылы, оған "Monogram Pictures B" фильмі "Сенсация іздеушілер" (1933) фильмінде эпизодтық рөл берілді. Бұл, оның алғашқы дыбысты фильмі, соңғы фильмі болды, ал келесі жылдар есірткіге тәуелділігімен үздіксіз күреспен өтті. 1934 жылы Хансен киноға оралуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Бір кезде ол ұйықтау таблеткаларын артық мөлшерде ішіп, өзіне қол жұмсауға тырысты. Ол аман қалды, және осы оқиға оның өмірін өзгертуге көмектесті. Актерлік мансабы ұзақ бұрын аяқталғанмен және есірткіге тәуелділігі оны мүсіз қалдырғанмен, ол теміржол компаниясында кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Ұлы депрессия кезінде Жұмыс жөніндегі басқармада жұмыс істеді. 1940 жылы ол Чикагодағы Лорейн қонақ үйінде тұрды.
When she returned to work, behavioral problems caused by her drug addiction disrupted filming and ended her relationship with Pathé. She appeared in secondary roles in two more films, but by 1923 her film career was over at the age of 28. In 1923, Hansen wrote a nationally syndicated "lengthy account of her journey through addiction". She attributed her recovery to treatment by Dr. John Baker at Oakland Sanitarium. Her life became a series of constant ups and downs fighting her addictions. Hansen and Anna Luther were named as two co respondents in a divorce suit brought by Evelyn Nesbit against Jack Clifford. Clifford left Nesbit in 1918, and she divorced him in 1933. She began working in live theatre, appearing as The Lady in Black in the Broadway production The High Hatters (1928). Ten years after her last film in 1933, she was given a secondary role in the Monogram Pictures B movie Sensation Hunters (1933). This, her first talkie, was her last film, and the ensuing years were marked by continual struggles with her drug addiction. In 1934, Hansen tried a comeback in movies but it was unsuccessful. At one point, she attempted suicide with an overdose of sleeping pills. She survived, and the experience helped turn her around. Although her acting career was long over, and her drug habit had left her penniless, she took a job as a clerk for a railroad company. She also worked in the Works Progress Administration during the Great Depression. In 1940, she was living in Chicago at the Lorraine Hotel.
Кейінгі мансабы және қайырымдылық жұмысы
Ақырында, бұрынғы актриса өзінің оқиғасын жұртшылыққа жария етті. Ол есірткілердің қауіптілігін арттыру үшін Хуанита Хансен қорын құрды. Ол 1937 жылы есірткі құлқына қатысты айыппен түрмеге қамалды, бірақ полиция оның әмияннан тапқан таблеткалар оған медициналық мақсатта тағайындалғанын куәлік еткен соң ақталды. Ол заңсыз есірткі саудасына қарсы күреске шығып, лекциялар оқыды. 1938 жылы ол «Үнсіздік конспирациясы» атты кітабын жазып, есірткіге тәуелді адамдарды түрмеге жіберудің орнына, арнайы медициналық орталықтарда емдеуге тиіс екенін айтты. Хансен 1961 жылы Калифорния штатының Батыс Голливудтағы үйінде жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Оның мекенжайы Хиллдейл даңғылы, 858-үй. Оның денесін оның үй қызметшісі Перл Эдвардс тапты, ол орынбасар шерифтерге актрисаның жүрек ауруынан зардап шеккенін айтты. Ол Калифорния штатының Калвер-Сити қаласындағы Holy Cross зиратына жерленді. Өмірінің соңғы жылдарында ол бұрын түскен киностудияларына жақын жерде тұрды.
Eventually, the former actress went public with her story. She created the Juanita Hansen Foundation to raise awareness of the dangers of drugs. She was jailed in 1937 on a narcotics charge but was cleared when she testified that tablets that police found in her purse were prescribed to her for medical purposes. She went on a lecture tour, crusading against traffic in illegal drugs. In 1938 she wrote the book The Conspiracy of Silence, arguing that drug addicts should be sent to specialized medical institutions for treatment instead of being sent to prison. Hansen died in 1961 at her home in West Hollywood, California, of heart failure. Her residence was 858 Hilldale Avenue. Her body was found by her maid, Pearl Edwards, who told deputy sheriffs the actress was suffering from a heart ailment. She was interred at Holy Cross Cemetery in Culver City, California. In the years before her death, she resided in a neighborhood only a few miles from where she once made motion pictures.