Вашингтон қаласының алғашқы әуежайы – Хувер алаңы. 1926 ж. ашылған, қауіпті жағдайларымен белгілі. Тарихы, құрылысы, және жабылу себептері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вашингтон қаласының бұрынғы әуежайы
Former airport for Washington, DC
Хувер Филд Вашингтон, округ Колумбия қаласына қызмет еткен алғашқы әуежайлардың бірі болды. Ол 1925 жылы жеке әуеайлақ ретінде салынған, бірақ 1926 жылғы 16 шілдеде коммерциялық пайдалануға ашылды. Ол Вирджиния штатының Арлингтон қаласында, қазіргі Пентагон мен оның солтүстік тұрақтары орналасқан Магистраль көпірі мен Маунт-Вернон ескерткіш жолының қиылысына жақын жерде болған. АҚШ-тың ең қауіпті әуеайлақтарының бірі саналған Хувер Филд қысқа және асфальтталмаған ұшу-қону жолақтарынан, алаң төңірегіндегі көптеген өмірге қауіпті кедергілерден, нашар көрінуден (солтүстік-батыстағы өртенген қоқыс полигонынан) және нашар дренаж жүйесінен зардап шекті. 1929 жылдың басында оны жақын орналасқан Вашингтон әуежайының иесі сатып алып, екі әуежайдың қысқа мерзімді бірігуіне себеп болды, бірақ 12 айдан кейін ол жаңа иесіне сатылды. 1933 жылы банкротқа жақын келді, аукционда сатылып, 1933 жылғы 2 тамызда Вашингтон-Хувер әуежайы болып біріктірілді. Вашингтон-Хувер әуежайы 1941 жылғы маусымда жабылды. Оның орнына Вашингтон ұлттық әуежайы (қазіргі Рональд Рейган Вашингтон ұлттық әуежайы) салынды.
Hoover Field was an early airport serving the city of Washington, D. C. It was constructed as a private airfield in 1925, but opened to public commercial use on July 16, 1926. It was located in Arlington, Virginia, near the intersection of the Highway Bridge and the Mount Vernon Memorial Parkway, where The Pentagon and its northern parking lots now stand. Considered one of the most hazardous airfields in the United States, Hoover Field suffered from short and unpaved runways, numerous life threatening obstructions around the field, poor visibility (due to a burning garbage dump to its northwest), and poor drainage. It was purchased by the owner of nearby Washington Airport in early 1929, causing a brief merger of the two fields, but was sold to a new owner just 12 months later. It nearly went bankrupt in 1933, and was sold at auction and merged with Washington Airport to become Washington Hoover Airport on August 2, 1933. Washington Hoover Airport closed in June 1941. Washington National Airport (now Ronald Reagan Washington National Airport) was built as its replacement.
Құрылыс
Гувер-филд 1925 жылы Филадельфия жылдам транзит компаниясының президенті Томас Миттен салған (компания Вашингтон мен Филадельфия арасындағы әуе почтасы шартын орындаған). Миттен өзінің жаңа "әуежайы" орны ретінде Вирджиния штатының Арлингтон округіндегі Хайвэй көпірінің іргесіндегі Хеллз Боттомды таңдады – бұл жер бұрынғы жылқы жарыс жолы болған және Потомак өзенінен қаланың қарсы жағында орналасқан. Бір ғана шөппен өсірілген ұшу-қону жолағының ұзындығы 732 метрді құрады. 18 метрге 30 метр өлшемді бір ғана ангар салынды. Құрылыс 1925 жылы аяқталды, ал бастапқыда бұл алаң тек ұлттық астананы аралауға шығатын ұшақтар үшін пайдаланылды. Ол кезде аты жоқ бұл әуеайлаққа бірден бәсеке туды. Алаң жеке меншікте болғандықтан, қоғамдық қайраткерлер Вашингтон қаласына мемлекеттік муниципалды әуежай салу үшін үгіт бастады. Федералды үкімет Кингман көлінің толығымен немесе бір бөлігін толтырып, Кингман көлін, Кингман аралын және жақын орналасқан Мұрагер аралды Арлингтондағы жаңа әуеайлақпен бәсекелесу үшін федералды әуежай ретінде пайдалануды қарастырды, бірақ бұл жоспар 1926 жылдың тамызында күшін жойды. Үкіметтің шаралары және Миттеннің Тәуелсіздік жариялануының 150 жылдығына орай Вашингтон мен Филадельфия арасында адамдарды тасымалдауға деген ниеті Миттенді әуеайлағын кеңейтуге итермеледі. Жаңа әуеайлақ 1926 жылдың 16 шілдесінде ашылды. Ол сол кездегі коммерция министрі Герберт Гувердің құрметіне аталды, ол азаматтық авиацияны белсенді түрде дамытқан. Шамамен трапеция пішіндес әуежай солтүстік-солтүстік-шығыс бағытында салынды, ұзындығы шамамен 762 метр, ені 183 метр болды. Навигациялық құрал ретінде тек жел көрсеткіш болды.
Hoover Field was built in 1925 by Thomas E. Mitten, president of the Philadelphia Rapid Transit Company (which held the airmail contract between Washington, D. C., and Philadelphia). Hell's Bottom, a site at the foot of the Highway Bridge in Arlington County, Virginia (formerly a horse racing track) directly across the Potomac River from the city, was selected by Mitten for the site of his new "airport." The single sod runway was 2400 feet (732 m) long. A single hangar, 60 feet (18 m) by 100 feet (30 m) in size, was constructed. Construction ended in 1925, and at first the field was used only by planes giving sight seeing tours over the national capital. The then unnamed airfield was threatened with competition almost immediately. Because the field was privately owned, civic leaders began a campaign for the city of Washington to build a publicly owned municipal airport. The federal government considered filling in all or part of Kingman Lake and using the lake, Kingman Island, and nearby Heritage Island for a federal airport to compete with the nascent field in Arlington, but this plan died in August 1926. The government's actions and Mitten's desire to fly people between D. C. and Philadelphia for the 150th anniversary of the Declaration of Independence led Mitten to expand his airfield. The new airfield was dedicated on July 16, 1926. It was named for then Secretary of Commerce Herbert Hoover, a major promoter of civil aviation. The roughly trapezoidal airport was built along a north by northeast axis, was approximately 2500 feet (762 m) long and 600 feet (183 m) wide, and in size. The only navigational aid was a windsock.
Даладағы жағдайлар
Ұшу жағдайлары Гувер Филдте жаман екені мәлім болды. Арлингтон жағажайы, жергілікті ойын-сауық паркі, әуежайдың солтүстік-шығыс жағында (Автожол көпірінің қасында) және солтүстік-батыс жағында қоқыс полигоны орналасқан. Полигондағы қоқыс та өртеніп жатты. Түтін кейде қону алаңын жасырып, оның жаман иісі Вашингтон қаласының бәріне тарады. АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігі әуежайдың солтүстік-батыс жиегіне тікелей іргелес Арлингтон тәжірибелік шаруашылығына ие болды. Әуежайда халыққа арналған жүзу бассейні болды, ал жергілікті балалар оған жету үшін жиі ұшу-қону жолағын кесіп өтетін. Осы және басқа да кедергілерге байланысты әуежайдағы қауіпсіздік жағдайы соншалықты нашар болды, Гувер Филд қайта ашылғаннан кейін үш ай өткен соң жергілікті кәсіпкерлер мен қалалық шенеуніктер қауіпсіз жерде қалалық әуежай салуды қайтадан талап етті. 1926 жылдың соңында Ұлттық аэронавтика қауымдастығы Гувер Филдті Миттеннен жалға алып, оны жаңартып, Вашингтон қаласының муниципалды әуежайына айналдыруды жоспарлады. Олардың мақсаты – Гувер Филдті уақытша пайдалану болды, ал Потомак өзенінен топырақ қазылып, Грейвли Пойнт маңында кеңейтілген жаңа муниципалды әуежай үшін жаңа жер жасалатын еді. Бұл жерде бірде-бір алаң салынбаса да, 1928 жылы әуежай (Вашингтон әуежайы) салынды.
Flying conditions at Hoover Field were notoriously poor. Arlington Beach, a local amusement park, was located on the north northeastern edge of the airport (next to Highway Bridge), and a landfill on the north northwestern side. The trash in the landfill was also on fire. The smoke sometimes obscured the landing field, and the stench was notorious through the city of Washington. The United States Department of Agriculture owned the Arlington Experimental Farm immediately adjacent to the northwestern edge of the field. A public swimming pool was located at the airport, and local children often crossed the runway to get to it. Safety conditions at the airport were so poor due to these and other obstructions that local businesses and city officials again called for the construction of a city owned airport in a safer location just three months after Hoover Field was rededicated. In late 1926, the National Aeronautic Association sought to lease Hoover Field from Mitten in order to upgrade it and turn it into Washington's municipal airport. Their goal was to use Hoover Field temporarily while soil was dredged from the Potomac to create new land near Gravelly Point for a much expanded new municipal airport. Although no field was built there at this time, an airport (Washington Airport) was built there in 1928.
Операциялар және меншік иесінің өзгеруі
1927 жылдың маусым айында федералды үкіметке жаңа әуе поштасын жеткізуші компания Гувер-Филдті пайдаланудан бас тартты, себебі ол өте қауіпті еді. Әуе поштасы қызметі жақын маңдағы әскери әуежайға, Боллинг Филдке көшті. Гувер-Филдтің тас жолдармен, өзендермен және федералдық меншіктегі жерлермен шектелген орналасуы ұзын ұшу-қону жолақтарын қажет ететін жаңа ұшақтарды орналастыру үшін оның кеңейтуіне кедергі келтірді. Соманы уақытта Генри Берлинер жалға алуды бастады, кейіннен Гувер-Филдтің көп бөлігіне ие болды. Берлинер әуежайға деген қызығушылығын арттырғанда, бірқатар мемлекеттік қызметкерлер мен кәсіпкерлер АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінің тәжірибелік шаруашылық алқаптарын кеңейту үшін Гувер-Филдке сатуды ұсынды. Бірақ бұл жоспар іске аспады. 1928 жылдың 3 шілдесінде алаңдағы өрт сегіз ұшақты және ангарды жойды, 100 000 долларлық зиян келтірді (2010 жылғы инфляция бойынша түзетілген 1,275 миллион доллар). Гувер-Филдтен рейстер 18 күнге тоқтатылды. Өрт Берлинердің қаржылық жағдайын нашарлатты, ол 1928 жылдың 20 шілдесінде Гувер-Филдтегі үлесін Э. В. Робертсонның Mount Vernon Airways компаниясына сатты. Бірнеше айдан кейін, 1928 жылдың 11 қыркүйегінде Гувер-Филдтен Вашингтондан Нью-Йоркке алғашқы күнделікті рейстер басталды. 1928 жылдың қарашасына қарай канадалық International Airways компаниясы Mount Vernon Airways компаниясынан әуежайдың бақылауын алды. Шағын көлеміне қарамастан, Гувер-Филдтен күніне үш халықаралық рейс ұшып, 1928 жылдың желтоқсанына дейінгі 18 айда әуежайдан 50 000-нан астам рейс аттанды. Бірақ бұл статистика алаңдағы нақты қауіпті жоққа шығарды. 1928 жылы ұшақ ұшып келе жатып апатқа ұшырап, ұшқыш пен инженер қаза тапты. Соңында сол жылы, түнде қонуға тырысқан ұшақ алаңда тұрған көлікке соқтығысып, төрт адам жарақат алды. Atlantic Seaboard иелері Washington Airport-қа да ие болды (төменде қараңыз), және қысқа мерзімге екі әуежайды бір компания басқарды (бірақ біріктірілмеді). Бірақ 1929 жылдың 30 желтоқсанында New Standard Aircraft Company компаниясының төрағасы Р. Х. Райфен басқарыған инвесторлар тобы Atlantic Seaboard Airways компаниясын сатып алып, Гувер-Филдтің бақылауын өз қолына алды. 1932 жылдың ортасында әуежайдағы қауіпсіздік біршама жақсарды, Арлингтон округінің комиссарлары округтегі барлық қоқыс полигондарында қоқыс жағуға рұқсат бермейтін шешім қабылдағаннан кейін, оның ішінде Гувер-Филдтің жанындағы полигонды да (бірақ Washington Airport-тың жанындағы полигонды емес).
In June 1927, the new airmail contractor for the federal government refused to use Hoover Field any longer because it was so unsafe. Airmail service was transferred to nearby Bolling Field, a military airport. Hoover Field's location—bordered by highways, rivers, and federally owned land—also prevented its expansion to accommodate newer aircraft requiring longer runways. At about the same time, Henry Berliner began leasing and later took majority ownership in Hoover Field. As Berliner secured his interest in the airport, a number of government officials and businessmen suggested that the United States Department of Agriculture sell its experimental agricultural fields to Hoover Field for expansion. But this plan was not acted on. A fire at the field on July 3, 1928, destroyed eight planes and the hangar, causing $100,000 in damages ($1.275 million in 2010 inflation adjusted dollars). Flights out of Hoover Field were suspended for 18 days. Berliner's finances were significantly damaged by the fire, and he sold his interest in Hoover Field to E. W. Robertson's Mount Vernon Airways on July 20, 1928. A few months later, on September 11, 1928, the first daily flights from Washington, D. C., to New York City began out of Hoover Field. By November 1928, a Canadian company, International Airways, had taken over control of the airfield from Mount Vernon Airways. Despite its small size, three foreign flights per day left Hoover Field, and in the 18 months prior to December 1928 the airport saw more than 50,000 flights depart. But these statistics belied the very real dangers at the field. In 1928, a pilot and engineer were killed when their plane crashed during take off. Later that year, a plane attempting to land at night struck a car parked on the field, injuring four. The owners of Atlantic Seaboard also owned Washington Airport (see below), and for a time the two fields were operated by the same company (although not merged). But on December 30, 1929, a group of investors led by R. H. Reiffen, chairman of the New Standard Aircraft Company, purchased Atlantic Seaboard Airways and took control of Hoover Field. Safety at the airfield improved somewhat in mid 1932, after Arlington County commissioners revoked permits for the burning of trash at all landfills in the county—including the one next to Hoover Field, but not the one next to Washington Airport.
Бірігу
Вашингтон әуежайы жаңа құрылған әуе компаниясына Вашингтон қаласында терминал қажет болғандықтан салынды. Жаңа әуеайлақ 1927 жылдың соңында көріс-саяхат ұшақтары үшін алаң ретінде таңдалды. Оның иелері Роберт Фанкхаузер, Герберт Фахи және басқа инвесторлар болды. Фанкхаузер Атлантика орталық аймағындағы бірнеше шағын әуе компанияларына инвестиция салған және қызметкер болған. Герберт Дж. "Хаб" Фахи Lockheed Aircraft компаниясының сынақ ұшқышы еді. Әуежай аумағы кеңейтіліп, жабдықтары жақсартылды, ал 1928 жылдың ақпанында Фанкхаузер, Фахи және басқалар Seaboard Airways авиакомпаниясын құрды. Seaboard компаниясының операциялық базасы Вашингтон әуежайы болды. Бірақ Вашингтон әуежайы Гувер-Филдке қарағанда маргіналды түрде ғана қауіпсіз болды. Иелері ұшу-қону жолағын асфальттауға қаражаты жетпеді, сонымен қатар жақын жердегі өртеніп жатқан қоқыс үйінділері Вашингтон әуежайының ұшу-қону жолағын көлеңкелеп жасырды. 1929 жылдың наурыз айында Фанкхаузер мен Фахи International Airways және Гувер-Филдті сатып алу ниетімен Atlantic Seaboard Airways компаниясын құрды. Айра С. Икер Atlantic Seaboard компаниясының бас директоры болып тағайындалды. 1929 жылдың маусымында Нью-Йоркте орналасқан Federal Aviation Corporation әуе компаниясы United States Air Transport компаниясын сатып алды. Federal Aviation 675 000 долларға қосымша жер сатып алғанын хабарлады (оған Арлингтон-Бич ойын-сауық паркі де кірді), мақсаты – алты ұшу-қону жолағы бар әуежай құру, оның біреуі тек қана ұшып кететін рейстерге арналған. Бұл 1928 жылы құрылған әуе компанияларды қаржыландыру корпорациясы еді. Бұл мәміле орындалмады, бірақ бұл National Aviation Corp. компаниясының Вашингтон әуежайымен байланысын үзбеді. Меншік иеленушілердің өзгеруіне қарамастан, 1930 жылдан бастап екі әуеайлақ ынтымақтастық туралы келісімге келді. Гувер-Филд барлық көріс-саяхат, ұшу мектептері және шағын ұшақтарды қабылдауға келісті, ал Вашингтон әуежайы тек ірі әскери, почта және жолаушылар ұшақтары үшін пайдалануға келісті.
Washington Airport was built because a newly formed airline needed a terminal in Washington, D. C. The new airfield opened without fanfare in late 1927 as a field for sight seeing planes. Its owners included Robert E. Funkhouser, Herbert Fahy, and other investors. Funkhouser was an investor and officer in several different small airlines in the mid Atlantic region. Herbert J. "Hub" Fahy was a Lockheed Aircraft Company test pilot. The airport added acreage and improved its facilities, and in February 1928 Funkhouser, Fahy, and the others formed Seaboard Airways. Seaboard's base of operations was Washington Airport. But Washington Airport was only marginally safer than Hoover Field. The owners could not afford to pave the runway, and the burning trash dumps nearby also obscured the runways at Washington Airport. In March 1929, Funkhouser and Fahy formed Atlantic Seaboard Airways with the intent of taking over International Airways and Hoover Field. Ira C. Eaker was named general manager of Atlantic Seaboard. United States Air Transport was itself taken over in June 1929 by Federal Aviation Corporation, an airline based in New York City. Federal Aviation announced it was buying an additional (which included the Arlington Beach theme park) for $675,000, with the goal of expanding into a six runway airport with one runway dedicated solely to departing flights. an airline financing corporation originally organized in 1928. This transaction did not occur, but that did not end National Aviation Corp.'s relationship with Washington Airport. Despite the ownership changes, beginning around 1930 the two fields entered into a cooperative agreement. Hoover Field agreed to host all sight seeing, flight schools, and small planes, while Washington Airport agreed to only be used by larger military, mail, and passenger aircraft.
Екінші бірігу
Гувер Филд және Вашингтон әуежайы Ұлы депрессия кезінде елеулі қаржылық қиындықтарға ұшырады. 1933 жылы екі әуежай бірқатар жылдам қаржылық мәмілелерден кейін біріктірілді. Вашингтон әуежайы бірінші болып сатылды, ал сатып алушылар Людингтондар болды. Николас С. Людингтон және оның інісі Чарльз Таунсенд Людингтон 1922 жылы құрылған пилоттарды даярлайтын мектеп және демонстрациялық ұшақтар шығаратын Филадельфия Ұшу қызметінің иелері болды. Людингтондар зор байлыққа ие болды, ал 1929 жылы Чарльз авиациялық корпорацияның директорлар кеңесіне кірді – кеме қатынасы, теміржол және инвестициялық банк салаларындағы ең ірі кәсіпкерлердің қаржы салған авиациялық инвестициялық компаниясы. Ағайындылар Филадельфия маңындағы Камден әуежайының да басқарушылары болды. 1930 жылдың маусым айында Людингтондар Нью-Йорк-Филадельфия-Вашингтон Эйрвейз (кейін Людингтон Эйрлайн деп аталған) әуе компаниясын құрды, ал әйгілі авиатор Амелия Эрхарт вице-президент болып қосылды. Людингтондар 1933 жылдың ақпанында әуе компаниясын Eastern Air Transport компаниясына сатты, ал бір айдан кейін Eastern Air Transport компаниясын Солтүстік Америка авиациясы сатып алды. Бұл мәмілелер Людингтондарды көп ақшамен қалдырды. 1933 жылдың 8 шілдесінде Федералдық авиация Вашингтон әуежайын аукционға шығарды. DC адвокаты H. Rozier Dulany, Jr. (танымал Вирджиния жылқы өсірушісінің ұлы) мүлікке қатысты 255 000 долларлық бірінші ипотеканы ұстады, ал Людингтондар 160 000 долларлық екінші ипотеканы ұстады, бірақ Вашингтон әуежайы осы төлемдерді жасауға шамасы келмеді. Гувер Филд бірнеше күннен кейін сатылды. 1933 жылдың шілдесіне қарай New Standard Aircraft Co. Гувер Филд ипотекасы бойынша төлемдерді төлей алмады. Людингтондар Гувер Филдте 155 442 долларлық бірінші ипотекаға ие болды, ал Уильям Морган (DC дәрігері) 9 500 долларлық екінші ипотеканы ұстады. Гувер Филд аукционынан кейінгі кешке Вашингтон әуежайының құпия сатып алушысы анықталды: Ұлттық әуежай корпорациясы, Ұлттық авиация корпорациясының бөлімшесі. Әуе қатынасы саласында көп танылмаған бұл компания енді ел астанасының жанындағы бір әуежайдың иесі болды. 24 сағаттан кейін Ұлттық авиация Людингтондардан Гувер Филд әуежайын белгісіз сомаға сатып алды. Екі әуежай біріктіріліп, жаңа әуежай құрылды. Ол 1933 жылдың 2 тамызында ашылды және 1941 жылдың 16 маусымында Вашингтон ұлттық әуежайы ашылғаннан кейін жұртшылыққа жабылды. Ол шағын ұшақтар үшін жеке алаң ретінде ашық болды, бірақ 1941 жылдың 16 қыркүйегінде АҚШ Соғыс министрлігі Вашингтон Гувер әуежайын 1 миллион долларға сатып алып, Пентагонды салу үшін жапты.
Hoover Field and Washington Airport both suffered significant financial setbacks during the Great Depression. In 1933, both airports merged after a series of quick financial transactions. Washington Airport was the first to be sold, and the buyers were the Ludingtons. Nicholas S. Ludington and his brother, Charles Townsend Ludington, were co owners of the Philadelphia Flying Service, a pilot training school and demonstration airplane manufacturer established in 1922. The Ludingtons became quite wealthy, and in 1929 Charles was on the board of directors of the Aviation Corporation—an aviation investment company in which some of the richest men in shipping, railroads, and investment banking had put their money. The brothers also were managers of Camden Airport, near Philadelphia. In June 1930, the Ludingtons founded New York Philadelphia Washington Airways (soon to be renamed Ludington Airline), an eastern seaboard airline which famous aviator Amelia Earhart joined as Vice President. The Ludingtons sold their airline to Eastern Air Transport in February 1933, and Eastern Air Transport was in turn acquired by North American Aviation a month later. These transactions left the Ludingtons with plenty of cash. On July 8, 1933, Federal Aviation put Washington Airport up for auction. D. C. attorney H. Rozier Dulany, Jr. (son of the famous Virginia horse breeder) held a $255,000 first mortgage against the property and the Ludingtons held a $160,000 second mortgage, payments on which Washington Airport was unable to make. Hoover Field was sold just days later. New Standard Aircraft Co. had also been unable to make payments on Hoover Field's mortgages by July 1933. The Ludingtons owned a $155,442 first mortgage on Hoover Field, while William Morgan (a D. C. physician) held a second mortgage worth $9,500. The evening after the Hoover Field auction, the secret buyer of Washington Airport emerged: National Airport Corporation, a division of National Aviation Corporation. Almost unknown in aviation circles, it now owned one airport near the nation's capital. Twenty four hours later, National Aviation purchased Hoover Field from the Ludingtons for an undisclosed sum. The two airfields merged into a new airport named Washington Hoover Airport. It opened on August 2, 1933, and closed to the public when Washington National Airport opened on June 16, 1941. It remained open as a private field for small aircraft, but closed on September 16, 1941, when the United States Department of War purchased Washington Hoover Airport for $1 million to construct The Pentagon.