Изабель Хэмптоун Робб: Америкалық медбикелік теориясының негізін қалаушысы
Isabel Hampton Robb
Изабель Хэмптон Робб: американская медсестра, теоретик, автор учебников и лидер. Основала лиги медсестер, повысила статус профессии и разработала передовые программы обучения.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық медбике-теоретик, жазушы, медбикелік мектеп әкімшісі және ертедегі көшбасшы Изабель Адамс Хэмптон Робб (1859–1910) – американдық медбике-теоретик, жазушы, медбикелік мектеп әкімшісі және ертедегі көшбасшы. Хэмптон Джонс Хопкинс медбикелер мектебінің алғашқы бас медбикесі болды, бірнеше әсерлі оқулықтар жазды және кейіннен Ұлттық медбикелер лигасы, Халықаралық медбикелер кеңесі және Американдық медбикелер қауымдастығы болып белгілі болған ұйымдарды құруға мұрын қойды. Хэмптон Джонс Хопкинс медбикелер мектебінде жұмыс істеген кезінде жоғары деңгейдегі оқу бағдарламасын жасау арқылы медбикеліктің қоғамдағы беделін көтеруге зор үлес қосты.
American nurse theorist, author, nursing school administrator and early leader
Isabel Adams Hampton Robb (1859–1910) was an American nurse theorist, author, nursing school administrator and early leader. Hampton was the first Superintendent of Nurses at the Johns Hopkins School of Nursing, wrote several influential textbooks, and helped to found the organizations that became known as the National League for Nursing, the International Council of Nurses, and the American Nurses Association. Hampton also played a large role in advancing the social status of nursing through her work in developing a curriculum of more advanced training during her time at the Johns Hopkins School of Nursing.
Ерте өмір және еңбек жолы (1859-1889)
Изабель Хэмптон 1859 жылғы 26 тамызда Канаданың батысындағы Велланд қаласында дүниеге келді. 17 жасында ол Онтариодағы Мерриттон қаласындағы мемлекеттік мектепте мұғалім болды. Ол орта мектептен кейін колледжге түсті, бірақ оның алғашқы білімінің маңызды бөлігі жеке оқу арқылы алынды. Хэмптон 1881 жылы Беллвью ауруханасының медбикелер даярлау мектебіне қабылданды және 1883 жылы бітірді. Бітіргеннен кейін ол Нью-Йоркте қысқаша уақыт медбике болып жұмыс істеді, содан кейін Римдегі Санкт-Полс үйіне жұмыс істеуге кетті. Ол американдық және еуропалық саяхатшыларға қызмет көрсететін ауруханада жұмыс істеді. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол Нью-Джерсидегі Коновер отбасының жеке медбикесі болып жұмыс істеді. 1886 жылы Хэмптон Чикагоға барып, Кук округі ауруханасындағы Иллинойс медбикелер даярлау мектебінің басшысы қызметін атқарды. Чикагода жұмыс істеген кезінде ол реформалар жүргізді, олардың көптегені бүгінге дейін қолданылуда. Оның медбикелік білім беру жүйесіне қосқан ең маңызды үлестерінің бірі – медбикелік студенттеріне бағалау жүйесін енгізу болды. Студенттер біліктілік алу үшін өздерінің қабілеттерін дәлелдеуі керек еді. Хэмптонның реформаларына дейін медбикелікпен көбінесе басқа жұмыс таба алмайтын төменгі топтағы әйелдер айналысатын.
Isabel Hampton was born in Welland, Canada West, on August 26, 1859. At 17, she became a public school teacher in Merritton, Ontario. She attended a collegiate institution after high school, but a significant part of her early education was attained through independent study. Hampton enrolled in the Bellevue Hospital Training School for Nurses in 1881 and graduated in 1883. After graduation, she briefly worked as a nurse in New York and later went to work in Rome at St. Paul's House. Here, she worked for a hospital that served American and European travelers. Upon returning the United States, she worked as a private duty nurse for the Conover family in New Jersey. In 1886, Hampton went to Chicago and assumed the role of superintendent of Illinois Training School for Nurses at the Cook County Hospital. During her time in Chicago, she implemented reforms, many of which are still followed today. One of her most notable contributions to the system of nursing education was the implementation of a grading policy for nursing students. Students would need to prove their competency in order to receive qualifications. Before Hampton's reforms, nursing had been largely taken up by lower class women who were unable to hold other jobs.
Хопкинс медбике қызметіне әсері
1889 жылы Хэмптон жаңа Джонс Хопкинс медбикелер мектебінің медбикелер бастығы және оқу мектебінің директоры болып тағайындалды. Алайда, ол үш ай бойы қол жетімді болмағандықтан, алғашқы бастық ретінде Луиза Парсонс есімді болды. Хэмптонның күшті басшылық қабілеттері мен білім беру саласындағы тәжірибесі Джонс Хопкинс ауруханасының төрағасы Уильям Ослермен өткен әңгімелесу кезінде айқын болды. Ол былай деді: "Изабель Хэмптон бөлмеге тірі грек мүсіні сияқты кірді, сонда біз бәрі шешілгенін түсіндік. Оның куәліктері қарастырылды және мәселе бірнеше минуттың ішінде шешілді". Ол сондай-ақ шәкіртақыны жойды, Медбикелердің түлектер қауымдастығын құрды және Медбикелер журналы клубын ұйымдастырды.
In 1889, Hampton was chosen to be the superintendent of nurses and principal of the training school at the new Johns Hopkins School of Nursing. However, she was not available for three months, so it was Louisa Parsons who is credited as the first superintendent. It was Hampton's strong leadership and educational background that was recognized by the chairman of the Johns Hopkins Hospital, William Osler, after he said the following during the interviewing process: "Miss Isabel Hampton entered the room looking like an animated Greek statue we knew that all was settled Her certificates were looked at and all was settled in a few minutes." She also eliminated stipends, began a Nurses' Alumnae Association, and created a Nurses' Journal Club.
Медбикелік қызмет: оның қағидалары мен тәжірибесі
Хопкинс университетінде оқып жүрген кезінде Хэмптон "Мейірбикелік іс: принциптері мен тәжірибесі" атты танымал еңбегін жазды. Оқулық 1893 жылы жарық көрді. "Америкалық медицина қауымдастығының журналында" жарияланған оқулықтың екінші басылымына жасалған шолуда, бұл оқулықтың "теңдесі жоқ" екені айтылды. Бұл мәтін ғана емес, сонымен қатар мейірбикелік істің барлық қыр-сырын жақсырақ түсінуге үлкен үлес қосты, себебі ол мынадай тақырыптарды терең талдады: 3 жылдық мейірбикелік білім беру бағдарламасының жоспары, аурухана палаталарының экономикасы, ауруханалардағы дұрыс гигиена талаптары, бактериологиялық жазбалар және төсек жасаудың дұрыс әдістемесі. Бір ғана негізгі оқулықтағы мұндай толыққанды мәліметтер мейірбикелік іске рет пен тәртіп енгізіп, аурухана ортасындағы оның маңызды рөлін көрсетті. Хэмптонның өзі айтқандай: "Бұл реттелу арқасында медбикелердің үй шаруасына қатысты жұмысы жеңілдеп, олар өз уақытын шын мейірбикелік қызметке жұмсай алады, нәтижесінде науқастарға сапалы көмек көрсетіледі". Оның кітабы "Америка Құрама Штаттарында және басқа елдерде мейірбикелік білім беруді стандартизациялауға" белсенді ықпал еткені үшін танымал.
It was during her time at Hopkins that Hampton wrote the famous Nursing: Its Principles and Practice. The textbook was published in 1893 and, as a review of the second edition of the textbook that appeared in the Journal of the American Medical Association stated, the textbook "stands without a competitor." This text was not only unique, but critical to a better understanding of nursing as a whole because it included in depth analyses of topics including: an outline for a 3 year long nursing curriculum, economics of hospital wards, proper hygiene protocol in hospitals, and protocol for bacteriological notes and proper bed making. Such comprehensive detail in one foundational text brought about a sense of structure in nursing and demonstrated its crucial role in the hospital environment. As Hampton said, herself: "This arrangement at the same time will relieve the nurses of much of the domestic side of their work and thus enable them to devote more time to actual nursing, with the result that the patients will receive better care." Her book is known for "standardizing the education for nursing in the United States and abroad."
Медбикелік салаға әсер ету
1893 жылы Чикагодағы дүниежүзілік көрмеде Хэмптон Халықаралық қайырымдылық, түзету және қайырымдылық конгресінің медбикелер бөлімін ұйымдастырды. Бұл Хэмптон мен Лавиния Докке Америка Құрама Штаттары мен Канаданың медбикелерді даярлау мектептерінің басшыларының американдық қоғамын құруға негіз болды, ол қазіргі Ұлттық медбикелік білім беру лигасының алғашқы үлгісі еді. Кейіннен Хэмптон осы ұйымның президенті болды. Хэмптон Джонс Хопкинске қызығушылық танытқан себебін былай түсіндірді: «Бұл мекеме елде білім беру, зерттеу және денсаулық сақтауға басымдық беретін алғашқы оқу орны болады». 1901 жылы «Балтимор америкалық» газеті «Медбикелік этикасы» кітабына шолу жазып, былай деді: «Бұл оқулық қазіргі нарықтағы басқа оқулықтардан өзгеше, себебі ол тек медбикелік принциптері мен тәжірибесін қарастырады және көптеген түрлі тақырыптар бойынша берілетін әдеттегі ақпараттан бас тартады. Автор анатомия, физиология, медицина, массаж, бинттеу және науқастарға арналған тамақ дайындау сияқты әрбір тақырыпты жеке қарастыратын кітаптарды, әсіресе, медбикелік бойынша толыққанды білім алу үшін әр медбикеге медбикелік принциптеріне қосымша, бірақ олардан ерекшеленетін бірнеше қосымша материалдар берілуі қажет екенін нақты айтады».
In 1893 at the World's Fair in Chicago, Hampton organized the nurses section of the International Congress of Charities, Correction and Philanthropy. This laid the foundation for Hampton and Lavinia Dock to found the American Society of Superintendents of Training Schools for Nurses of the United States and Canada, a precursor to the current National League for Nursing Education. Hampton later served as the president of this organization. Hampton stated that she had shown so much interest in Johns Hopkins because the institution "would be the first in this country to have a primary interest in education, research, and health care." In a 1901 review of Nursing Ethics, the Baltimore American said, "This text book differs from any other on the market at the present time, in that it deals simply with the principles and practice of nursing, and omits the usual smattering of teaching on a great variety of subjects. The author books, each dealing with a single subject, such as anatomy, physiology, materia medica, massage, bandaging and invalid cookery, particularly insists that for thorough training in nursing it is necessary that each nurse should be supplied with various additional which are quite distinct from, although supplementary to, the principles of nursing."