Зоран Симьянович: Сербия композиторының өмірі мен шығармашылығы
Zoran Simjanović
Зоран Симьянович (1946-2021) – серб композиторы, музыкант, педагог. «Siluete», «Elipse» тобындағы мансабы, кино, театр үшін жазған музыкасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Серб композиторы (1946–2021)
Serbian composer (1946–2021)
Зоран Симьянович (11 мамыр 1946 – 11 сәуір 2021) – серб және югослав музыканты, композитор және музыка педагогы. Симьянович мансабын 1961 жылы Siluete рок-тобының клавишашысы ретінде бастады. 1962 жылы ол Elipse тобына қосылды, осы топпен ол бүкіл елге танымал болды. 1968 жылы Elipse тобы тарағаннан кейін Симьянович Белград музыка академиясын бітіріп, композиторлыққа өзін арнады. Ол Югославияның танымал әншілері үшін әндер жазды, ал 1973 жылдан бастап Югославияда және шетелде кино, теледидар және театрға музыка жаза бастады, осылайша көптеген жанрлар пайда болды. Ол 65 көркем фильмге музыка жазды және музыкасы үшін көптеген наградалар алды. Белградтағы Қолданбалы өнер факультетінде, Белградтағы Музыка өнері факультетінде және Цетиньедегі Черногория университетінің Музыка академиясында профессор болып жұмыс істеді. Ол Еуропа кино академиясының, Халықаралық анимациялық фильмдер қауымдастығының және француз авторлар, композиторлар мен музыка редакторлар қоғамының мүшесі болды. Алты жасында фортепианода ойнай бастады, кейін Мокраняц музыка мектебіне қатысты.
Zoran Simjanović (; 11 May 1946 – 11 April 2021) was a Serbian and Yugoslav musician, composer and music educator. Simjanović started his career in 1961, as the keyboardist for the rock band Siluete. In 1962, he moved to the band Elipse, with which he achieved nationwide popularity. After Elipse disbanded in 1968, Simjanović graduated at the Belgrade Music Academy and dedicated himself to composing. He wrote songs for popular Yugoslav singers, and, since 1973, started composing scores for cinema, television and theatre in Yugoslavia and abroad, spawning many different genres. He wrote music for 65 feature films, winning numerous awards for his scores. He was a professor at the Faculty of Applied Arts in Belgrade, the Faculty of Music Arts in Belgrade and the University of Montenegro Music Academy in Cetinje. He was a member of the European Film Academy, International Animated Film Association and the French Society of Authors, Composers and Music Editors. At the age of six he began playing the piano, and later he attended the Mokranjac Music School.
Рок музыканты ретінде мансап (1961-1968)
1961 жылы Симьянович Siluete бит-тобының құрылтайшы мүшелерінің бірі болды, онда ол клавишада ойнады. Elipse тобының тікелей концерттері мен шығарылымдары баспасөз тарапынан жоғары бағаланып, Симьяновичтің бүкіл елде танымалдыққа ие болуына себеп болды. Elipse бастапқыда бит және ритм-энд-блюз стилінде орындады, ал 1968 жылы африкалық әнші Эди Декенгтің келуімен бірге духовой аспаптар бөлімін қосып, соул музыкасына бет бұрды. Фильмге арналған музыканы композитор Зоран Христич жазды. Ол поп музыкасын жазуда тәжірибесі болмағандықтан, фильмнің музыкалық сүйемелдемесін жасауда Симьяновичпен бірлесіп жұмыс істеді. 1976 жылы Симьянович Милован Витезович пен Любивое Ршумовичтің сөздеріне "Dalje, dalje" ("Әрі, әрі") және "Gde je kraj snovima mojim" ("Менің арманым қайда бітеді?") әндеріне музыка жазды; бұл әндерді ұзын секіруші Ненад Стекич орындады. Ол сонымен қатар Оливера Катарина, Зафир Хаджиманов, Властимир Дьюза Стойльккович және Сенка Велетанлич орындаған әндерге аранжировкалар жасады.
In 1961, Simjanović was among the forming members of the beat band Siluete, in which he played the keyboards. With Elipse Simjanović achieved nationwide popularity, with the band's live performances and releases being praised by the press. Elipse initially performed beat and rhythm and blues, and in 1968, with the arrival of African vocalist Edi Dekeng, added a brass section and moved towards soul music. The music for the film was written by composer Zoran Hristić. As he lacked experience in composing popular music, he cooperated with Simjanović on the film score. In 1976, Simjanović wrote music for songs "Dalje, dalje" ("Further, Further") and "Gde je kraj snovima mojim" ("Where Do My Dreams End") on the lyrics of writers Milovan Vitezović and Ljubivoje Ršumović respectively; the songs were recorded by the long jumper Nenad Stekić. He also wrote arrangements for songs recorded by Olivera Katarina, Zafir Hadžimanov, Vlastimir Đuza Stojiljković and Senka Veletanlić.
Кино, театр және теледидар композиторы (1973-2021)
Белград музыка академиясын бітіргеннен кейін Симьянович кино, театр және теледидарға арналған музыкаға көшті. Телевизия саласында композитор ретіндегі маңызды үлесінің бірі – 1979 жылы Korni Grupa мүшелерінің қатысуымен жазылған "Дневник" жаңалықтарының музыкалық тақырыбы. 1975 жылы ол Срджан Карановичтің "Жолма-жол жиде" телесериалына, ал 1977 жылы Горан Марковичтің "Арнайы білім" толық метражды фильміне музыка жазды. Симьянович музыкалық шығармаларында Златко Манойлович, Бора Дугич, Дэвид Д'Ор, Шабан Баджрамович сияқты көптеген белгілі музыканттармен бірлесіп жұмыс істеді. Итальяндық режиссер Паоло Магеллимен бірге Макиавеллидің "Мандраке" пьесасының париждік нұсқасы бойынша жұмыс істеді, ал оның сәттілігінен кейін Магеллимен "Стрейтжакет" пьесасы бойынша да ынтымақтасты.
After he graduated at the Belgrade Music Academy, Simjanović turned towards music for film, theatre and television. Another significant contribution as a composer in the field of television was the theme for the newscast Dnevnik in 1979, recorded with the participation of members from Korni Grupa. In 1975, he wrote music for Srđan Karanović's TV series The Unpicked Strawberries, and in 1977 he wrote music for his first feature film, Goran Marković's Special Education. Simjanović cooperated with numerous prominent musicians on his music scores, including Zlatko Manojlović, Bora Dugić, David D'Or, Šaban Bajramović, and others. With Italian director Paolo Magelli he worked on the Paris version of Machiavelli's The Mandrake, and after its success he cooperated with Magelli again, on the play The Straitjacket.