Джордж Бёрнс: Жұлдызды бейсболшының өмірі мен жетістіктері
George Burns (outfielder)
Джордж Бёрнс – легендарный бейсболист, лидер Национальной лиги 1910-20х годов. Рекордсмен по пробежкам и уокам, мастер кражи баз NY Giants. Бейсбол тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1889-1966) 1910 және 1920 жылдардағы Ұлттық лиганың ойыншысы.
American baseball player (1889 1966)
the National League player of the 1910s and 1920s
Джордж Джозеф Бернс (24 қараша 1889 – 15 тамыз 1966) – Американ бейсбол лигасының ойыншысы, мансабының көп бөлігін «Нью-Йорк Джайентс» командасының алғашқы соққышы ретінде өткізген. Жұмсақ мінезі үшін командаластары оны «Сайлент Джордж» деп атаған, ол өте жақсы алғашқы соққышы болды және тәртіпті ойынымен құрметке ие болды. Бернс – тарихында лигада бес рет жүгіру және бес рет базадан өту көрсеткіштері бойынша көшпелдік рекордты көрсеткен төрт ойыншының бірі; қалғандары – Бейб Рут, Тед Уильямс және Микки Мантл. Екі мәрте база ұрлау чемпионы атанған ол бір маусымда база ұрлау бойынша «Джайентс» командасының рекордын (62 база, жылы) және 1919 жылдан 1972 жылға дейін клубтың жалпы рекордын сақтап тұрды. Мансабының соңында оның сол жақтағы 1262 ойыны Американ бейсбол лигасының тарихында сегізінші орынды, ал 1844 ойыны Ұлттық лига тарихында алтыншы орынды иеленді.
George Joseph Burns (November 24, 1889 – August 15, 1966) was an American left fielder in Major League Baseball who spent most of his career as the leadoff hitter for the New York Giants. Nicknamed "Silent George" by his teammates due to his soft spoken personality, he was an effective leadoff man who was revered for his plate discipline. Burns is one of only four players in major league history to lead the league in runs and walks five times each; the others are Babe Ruth, Ted Williams, and Mickey Mantle. A two time stolen base champion, he holds the Giants franchise record for stolen bases in a single season (62, in ), and held the club's career record from 1919 to 1972. At the end of his career, his 1262 games in left field ranked eighth in major league history, and his total of 1844 games in the outfield ranked sixth in NL history.
Мансап
Утика қаласында, Нью-Йорк штатында туған Бернс бейсбол карьерасын ұстаушы ретінде бастады және маусымның соңғы жартысында «Гиантс» командасына қосылды. Оның күшті лақтыру қабілеті мен ерекше жылдамдығының арқасында менеджер Джон МакГроу оны аутфилдерге айналдырды. Ол тұрақты құрамға қосылып, күн көзілдірігі мен ұзын қалпақты киген алғашқы ойыншылардың бірі болды. «Поло Граундс» стадионындағы сол қанатында керемет ойын көрсетіп, сол жақтағы трибуналар «Бернсвилл» деп аталды. Жаңа маусымда ол 37 қос соққы соқты, Джим О’Рурктің 36 клубтық рекордын жаңартты. Бірақ бұл көрсеткіш екі жылдан кейін Ларри Дойлдің 40 соққысымен бұзылды. Бернс алғаш рет Әлем сериясына қатысты, бірақ «Гиантс» жеңілгендігіне байланысты тек .158 көрсеткіш берді. 1914 жылы ол алғаш рет NL лигасында ең көп ұпай жинап, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – .303-ке жетті. Сонымен қатар, ол Джош Девордің 1911 жылғы 61 ұрланған базадан тұратын клубтық рекордын бірге жаңартты. «Чалмерс» (MVP) сыйлығы үшін дауыс беруде төртінші орынды иеленді, соңғы рет бұл сыйлық NL лигасында 1924 жылға дейін табысталды. 1917 жылы ол .302 көрсеткішпен ұтып, үшінші рет NL лигасында ең көп ұпай жинады және алғаш рет жүріп беруде көшбасшы болды. Hornsby-ден кейін NL лигасында екінші орынды иеленді. Ол екінші рет Әлем сериясына қатысты, бірақ тағы да нашар ойын көрсетті, .227 көрсеткішпен ұтып, «Гиантс» қайтадан жеңілді. 1918 жылы ол лигада ең көп ұпай, жүріп беру және ұрланған базалар бойынша қайтадан көшбасшы болды, сондай-ақ NL аутфилдері арасында алғаш рет филдинг көрсеткіші бойынша жетекшілік етті. Ол командаласы Дойлдың карьералық ұрланған базалар бойынша клубтық рекордын жаңартты. Оның 334 көрсеткіші Уили Мейспен бұзылды. 17 қыркүйекте Бернс цикл үшін соққы соқты және сол жылы бесінші рет NL лигасында ең көп ұпай жинады. 1921 жылғы Әлем сериясында Бернс, ақыры, сәтті постсезондық ойын көрсетті. Ол үшінші ойында төрт соққы берді, нәтижесінде «Гиантс» 13–5 есебімен жеңіске жетті. Төртінші ойынның сегізінші иннингінде 2 ұпайлық қос соққы соқты, нәтижесінде есеп 1–1 теңесті және Нью-Йорк сериядағы есепті 2–2 етті. Ол алтыншы ойында шешуші ұпай жинады және серияда .333 көрсеткішпен ұтып, «Гиантс» 1905 жылдан бері алғашқы титулын жеңіп алды. Екі айдан кейін ол Цинциннати «Редс» командасына ауыстырылды, нәтижесінде үшінші базалық ойыншы Хайни Грох «Гиантс» командасына келді. Бернс 28-ші рет үйден ұрлап, Хонус Вагнердің ескі рекордын жаңартты, бірақ Макс Кэри бұл рекордын он жылдық ішінде бұзды. Ол сонымен қатар 631 соққымен «Редс» клубының рекордын орнатты (Хьюи Криц бұл көрсеткішті кейін бұзды). Сол маусымда «Редс» командасы Нью-Йорктегі алғашқы ойында оған құрмет көрсетіп, бриллианттармен әшекейленген сағат сыйлады. Бернс өзінің мансабын Филадельфия «Филлис» командасында 1926 жылы аяқтады. 15 маусымдық карьерасында ол .287 көрсеткішпен ұтып, 1188 ұпай, 41 хоум-ран және 611 ұпай жинады. Ол 2077 соққы соқты, .366 базалық пайызбен және оның 383 ұрланған базасы сол кезде 12-орында тұрды. Бір маусымда 181 соққыдан артық соқпағанмен, ол лиганың ең үздік бес ойыншысының қатарында алты рет болды. Қорғаныс жағынан ол барлық үш аутфилд позициясында .970 филдинг көрсеткішін тіркеді. Оның NL лигасында аутфилд ойындарында алты рет жетекшілік еткен рекордын Билли Уильямс және Дейл Мерфи теңестірді. Оның «Гиантс» командасында сол қанатында 1184 ойын өткізген рекордын Джо Джо Мур бұзды.
Born in Utica, New York, Burns started his baseball career as a catcher, and reached the Giants in the latter half of the season. Because of his strong throwing arm and outstanding speed, manager John McGraw converted him into an outfielder. He joined the regular lineup in and, becoming one of the first players to wear sunglasses and using a long billed cap, came to excel defensively in left field at the Polo Grounds with its difficult angles; the left field bleachers came to be known as "Burnsville", and his teammates would later describe him as the "greatest 'sunfielder' in the history of the game." In his rookie season he hit 37 doubles, bettering Jim O'Rourke's club record of 36; the mark would stand for only two years, however, before Larry Doyle hit 40 in 1913 also marked Burns's first World Series appearance, though he only batted .158 as the Giants lost. In 1914 he led the NL in runs for the first time and batted a career high .303, and also edged Josh Devore's 1911 club record of 61 steals by one; he finished fourth in the voting for the Chalmers (MVP) Award, in the last year such an award would be given in the NL until 1924. In 1917 he batted .302, led the NL in runs a third time and in walks for the first time, and finished second in the NL in total bases behind Hornsby; he also appeared in his second World Series, but had another poor performance, hitting .227 as the Giants again lost. In he led the league in runs, walks and steals again, and also led NL outfielders in fielding percentage for the first time. He surpassed his teammate Doyle's franchise record for career stolen bases; his eventual record of 334 was broken by Willie Mays in Burns hit for the cycle on September 17, , and led the NL in runs for the fifth time that year. In the 1921 World Series, Burns finally had a successful postseason; he had four hits in Game 3 as the Giants rolled to a 13–5 win, and had a 2 run double in the 8th inning of Game 4, breaking a 1–1 tie as New York evened the Series at two games each. He scored the deciding run in Game 6, and batted .333 for the Series as the Giants won their first title since 1905. Two months later he was sent to the Cincinnati Reds in a trade that brought third baseman Heinie Groh to the Giants. In Burns set an NL record with his 28th steal of home, surpassing the old mark held by Honus Wagner; Max Carey broke his record later in the decade. He also set a Reds club record with 631 at bats (Hughie Critz broke the mark in ). In the Reds' first game at New York that season, he was given a day in his honor and presented with a diamond studded watch. Burns ended his major league career with the Philadelphia Phillies in In a 15 season career, he was a .287 hitter with 1,188 runs, 41 home runs and 611 runs batted in in 1853 games played. He collected 2,077 hits with a .366 on base percentage, and his 383 stolen bases ranked 12th all time at that point. Although he never had more than 181 hits in a season, playing in an era of diminished hitting, he was among the league's top five players six times. Defensively, he recorded a .970 fielding percentage at all three outfield positions. His NL record of leading the league in outfield games six times was later matched by Billy Williams and Dale Murphy; his Giants record of 1184 games in left field was broken by Jo Jo Moore in .
Мұра
1918 жылы спорт журналисі Джон МакГроудан Криста Мэтьюсоннан басқа ол басқарған ең жақсы ойыншы кім екенін сұрады. МакГроу: "Джордж Бернс! Ол ойынның барлық саласында керемет, тамаша алаң қорғаушы, керемет лақтырушы, ұлы соққы беруші және бейсбол тарихында ұпай жинау бойынша теңдесі жоқ дерлік. Бастысы, Бернс - өте қарапайым және тартымды, алаңға шыққандардың ішіндегі ең оңай басқарылатын ойыншы". 1920 жылы Sporting News газетіндегі мақаласында спорт журналисі Джон Б. Шеридан Бернсті Тай Кобб, Трис Спикер және Джимми Шеккардтан кейін тарихтағы төртінші ең ұлы сыртқы ойыншы деп санады. "Мен Бернс Нью-Йоркте және басқа жерлерде лайықты бағаланбағанын ойлайтындардың бірімін", - деді Шеридан. "Ол - барлық уақыттағы ең ұлы сыртқы ойыншылардың бірі. Мен оның жаман бейсбол ойынын көрген емеспін".
In 1918, a sportswriter asked John McGraw who the best player he ever managed was aside from Christy Mathewson. McGraw said, "George Burns! He is a marvel in every department of play, a superb fielder, a wonderful thrower, a grand batsman and with few peers in baseball history as a run scorer. Best of all, Burns, modest and retiring to an extreme, is the easiest player to handle that ever stepped upon a field." In a 1920 Sporting News article, sportswriter John B. Sheridan ranked Burns as the fourth greatest outfielder in history, behind only Ty Cobb, Tris Speaker and Jimmy Sheckard. "I am one of those who think that Burns has been underrated in New York and elsewhere," Sheridan said. "He is one of the great outfielders of all time. I have never seen him play a bad game of baseball."
Бейсболдан кейін
Ол Нью-Йорк-Пенн лигасындағы Уильямспорт командасының ойыншы-тренері болды, ал кейін жаттықтырушы ретінде "Гиганттар" клубына оралды. Соңынан ол тері өңдеу фабрикасында жұмыс істеп, 1957 жылы зейнетке шықты. Бернс 76 жасында Нью-Йорк штатының Гловерсвилл қаласында дүние салды.
In he became a player coach with Williamsport in the New York–Penn League, and he returned to the Giants in as a coach. He later worked for a tannery, and retired in 1957. Burns died in Gloversville, New York at age 76.