Оксфорд университетінің католик қоғамы: Ньюмен қоғамының тарихы

Кіріспе

Ньюман қоғамы: Оксфорд университетінің католик қоғамы (құрылған 1878 ж.; қазіргі түрі 2012 ж.) – Оксфорд университетінің ең көне Рим католик ұйымы. Бұл студенттік қоғам кардинал Ньюманның құрметіне аталған, ол ағылшын шіркеуі католиктерге университетке түсуге ресми рұқсат бермес бұрын он жеті жылдай уақыттан бері құрылған топқа өзінің есімін беруге келіскен. Қоғам 2012 жылы бұрынғы Ньюман қоғамы мен Оксфорд университетінің католик қоғамының (құрылған 1990 ж.) бірігуі нәтижесінде қазіргі түрін және атауын алды. Оның конституциясына сәйкес, ол «капелландармен бірлесіп, католик студенттерін олардың жеке, интеллектуалдық және рухани дамуын, әлеуметтік өзара әрекеттесуін және университет тәжірибесінің кең контекстіндегі миссионерлік қызметін қолдау арқылы христиандық шақыруларын қолдау және ынталандыру үшін жұмыс істейді» және ағылшын тілді әлемдегі католик студенттік қоғамдары үшін үлгі болып табылады.

Құрылғаны: 18781896

1878 жылы Католик клубы ретінде құрылған клуб, 1888 жылға дейін Ньюман қоғамы деп аталмады. Клуб атын өзгерту сол кезде әртүрлі пікір тудырды; Лорд Актон, оның ұлы Дик атының өзгеруіне қатысқандардың бірі, оған сақтық танытуды кеңес берді. Оуэн Чэдвик оның кеңес хатын былай сипаттайды: [Ол] мұны қиындық тудыратын жайт деп ойлады. Бір жағынан, Тринити колледжі Ньюменді өзінің көрнекті түлектерінің бірі ретінде мақтан тұтатын, сондай-ақ Оriel де, оның «атақ-даңқымен» байланысты болғандықтан. Бірақ екінші жағынан, Ньюменнің Оксфордта әлі де жаулары болды, және олар ешқандай кішкентай адамдар емес еді – Макс Мюллер, мүмкін, оның ең нашар жауы, бірақ, мүмкін, Джоуэтт те, және тағы да бірнеше секулярлық ойлаушылар. [Актонның] Дикке берген кеңесі: «Тым көзге түспеңіз». Кездесулер бастапқыда Әулие Алоизий Гонзага шіркеуінің қасында немесе мүшелердің бөлмелерінде өтті. Баяндамашылар көбінесе студенттер болды, және тақырыптар өте кең ауқымды болды. Уолтер Драмм сақталған хаттама кітаптарынан үзінді келтіріп былай дейді: 1890 жылғы 2 қарашада өткен жиырма төртінші кездесуде Парри мырза (Университет колледжі) «Швейцариядағы көлдік үйлер» тақырыбында баяндама жасады. «Сол кезде көптеген баяндамашылар тақырыпты білмейтінін мойындады». Уркхарт мырза «Франциядағы христиан социалистері» және Лорд Вестмит «Де Куинси және опиумға құмарлық» тақырыбында баяндама жасады. Хилаир Беллок Ньюманның алғашқы мүшелерінің ең танымалдарының бірі болды; 1893 жылғы 11 маусымда, ол әлі де Балиолда студент болған кезде, «Шіркеу және Республика» тақырыбында сөз сөйледі. Келесі жылы Қоғам футбол командасын құрды, бірақ «Newman Football Team» деген атау барлық мүшелерге ұнамады. 1896 жылы университетте католик шіркеуі құрылғанда, қоғам онда табиғи орын тапты, көбінесе шіркеу бөлмелерінде жиналатын. Сол жылы қоғамдың жүзінші кездесуі өтті, ол 1896 жылғы 18 маусымда «Кларендон қонақүйінде кешкі ас» түрінде өтті. Бирмингем епископы Илсли, Норфолк герцогы және тағы отыз екі адам, яғни барлық мүшелер, әрқайсысы 10/- төлеп: лобстер бисквиті, сола дофинуаз, пуссин (қалай пісірілгені көрсетілмеген), гато және ірімшік жеді. The New York Times газеті кешкі ас туралы жазды, оның «шын мәнінде мерекелік себебі осы емес екенін» атап өтті. Басты тақырып – Рим шіркеуінің Оксфорд пен Кембридждегі католиктердің білімін мойындауына қатысты ұзақ дауласқан мәселенің соңғы шешімі болды.

Founded as the Catholic Club in 1878, it was not until 1888, the club was renamed as Newman Society. At the time, the renaming of the society was not uncontroversial; Lord Acton, whose son Dick was amongst those involved in the changing of the name, counselled him to be careful. Owen Chadwick describes his letter of advice thus:

[He] felt it to be awkward. On one side was the pride of Trinity College in Newman as one of its eminent graduates; and of Oriel too, connected as it was ‘with the period of his fame’. But on the other side Newman still had enemies in Oxford and they were no small men – Max Müller ‘probably’ his worst, but perhaps Jowett also, and then several secular minds. [Acton’s] advice to Dick on this matter was ‘Do nothing too conspicuously.’

Meetings of the society originally took place at the parish church of St. Aloysius Gonzaga or in members' rooms. Speakers were frequently undergraduates, as records show, and topics were wide ranging. Quoting from surviving minute books, Walter Drumm notes:
At the twenty fourth meeting, on 2 November 1890, Mr. Parry (University College) read a paper on ‘Lake Dwellings in Switzerland’. ‘A desultory discussion followed with most of the speakers professing ignorance of the subject’. Mr. Urquhart read a paper on ‘Christian Socialists in France’ and Lord Westmeath on ‘De Quincy and Opium Eating’. Hilaire Belloc was probably the best known of the early members of the Newman; on 11 June 1893, when he was still an undergraduate at Balliol, he spoke on ‘The Church and the Republic’. In the following year, the Society fielded a football XI, although the title ‘Newman Football Team’ was not approved by all members. When the Catholic Chaplaincy to the university was established in 1896 the society found a natural home there, often meeting in the Chaplain's rooms. The same year also saw the society's hundredth meeting, which took the form – on 18 June 1896 – of "a dinner at the Clarendon Hotel. Bishop Ilsley of Birmingham, the Duke of Norfolk and thirty two others, which was practically the whole membership, consumed at 10/ per head: lobster bisque, sole dauphinoise, poussin (method of cooking unstated), gateaux and fromage." The New York Times reported the dinner, observing that "the real point of the festivity was not its apparent occasion. The main topic was the final settlement of the long contested question of the recognition by the Roman Church of the education of Catholics at Oxford and Cambridge."

ХХ ғасыр: 1960 жылға дейінгі

1898-1907 жылдар аралығындағы хаттамалар жоғалды; «Ньюман қоғамының жазбалары 1940-жылдарға дейін өте сирек, содан кейін қоғам карточкалары сақталған». Ол кезде «Ньюман бөлмесі» деп аталған қоғам, көбінесе маңызды тұлғаларды тартты. Ньюманның маңыздылығы соншалық болды, ол тіпті Ескі сарайдың кейбір жиһаздарына иелік етуге дейін барды; Нокс Ньюман бөлмесінің «ең үлкен диваны Мг. Барнс қоғамға сыйға тартқанын, ол маған әкесі анасына осы диванда үйлену ұсынысын жасағанын айтты». Нокс қақпашы болып қызмет еткен кезеңде кездесулер көбінесе жексенбі кештері өткізілді. Нокс әдеттегі жексенбі күнін сипаттап былай деп жазды:

Сағат жетіге бес-он минут қалғанда, Ньюман баяндамашысы, тиісті түрде жуылғаннан кейін, Комитет тамақтанатын клубқа апарылуы керек. Ол және Комитет сағат 8.10 шамасында Ескі сарайға қайтарылып, капелланның бөлмесінде порт шарабымен күтілуі тиіс. Капеллан мүшелердің көп бөлігі келгенін көруге тырысады (қатысудың азайып қалғанын жасыру үшін Кампионнан бірнеше адам келе ма деп сұрап SOS жіберуі де мүмкін); содан кейін ол Комитетті Ньюман бөлмесіне алып кетеді және егер орын бар болса, ыңғайлы креслоға отырады. Баяндамадан кейін бес минуттық үзілісте капеллан қатысушылардың ең беделділерін кездесуден кейін жоғары қабатқа шақырады. Сұрақ-жауап кезінде ол әңгімені жалғастыруға тырысады. Қонақтар, әдетте, сағат он бірде немесе одан кейін кетеді, ал капеллан (егер ол баяндамашыны көңіл көтеруге міндетті болмаса) енді өз компаниясынан ләззат ала алады. 1939 жылы Нокс капеллан қызметінен шыққанда, оның Ньюман қоғамына және Оксфордтағы католик өміріне тигізген әсері соншалық болды, оның қоштасу кешкі асы Рендолф қонақүйінде өтті, онда Ньюман қоғамы оған Дуэй Киелі кітабының ерте фолиосын, күміс кружканы, Ескі сарайдың суретін және 50 фунт стерлинг сыйлады. Дегенмен, оның қоғаммен байланысы осымен аяқталған жоқ. Әйелдер 1920 жылы Оксфордқа қабылданды, ал 1941 жылы Ньюман қоғамының және Ескі сарайдағы қауымның мүшелері болды, бұрын олар жеке капелландықпен қамқорлық көрді. Нокс Оксфордқа оралуға шақырылған, бірақ ынтасы болмаған. Ол Бирмингем архиепискобына бірігуді, оның орнына тағайындалуға тиіс болған күтпеген бос орынды толтырудың шешімі ретінде ұсынды; кейіннен сенімді Эвелин Уо айтқандай, Нокс «қазіргі күнге дейін сақталған уақытша бірігудің авторы болды». 1945 жылы Ньюман Уоның «Оксфорд романы» «Брайдсхед Ревизитте» екі рет еске алынды. Бірінші сілтеме леди Марчмейннің Чарльз Райдерге ұлы Себастьян туралы айтқан сөздеріне байланысты:

At five or ten minutes to seven the Newman speaker, duly washed, must be taken off to whatever club the Committee is dining at. He and the Committee must be lugged back to the Old Palace about 8.10 and given port in the chaplain's room. The chaplain will keep a look out to see when the members have mostly arrived (he may even send an S. O. S. to Campion to ask if a few people will turn up and conceal the sparsity of attendance); then he will take the Committee down to the Newman Room and come to roost in a comfortable chair if he can still find one. During the five minute interval after the paper, the chaplain invites one or two of the more distinguished people present to come up after the meeting. During question time he tries to keep things going. The visitors probably retire at eleven or soon after and the chaplain (unless he has the speaker to entertain) can now enjoy his own company. When Knox finally retired from the role of chaplain in 1939, his impact on the Newman Society and Catholic life in Oxford generally had been such that his farewell included "a dinner at the Randolph Hotel at which the Newman Society presented him with an early folio of the Douay Bible, a silver mug, a water colour of the Old Palace, and £50." His involvement with the society was not over, however. Women had been admitted to Oxford in 1920, and became members of the Newman Society and of the congregation at the Old Palace in 1941, having previously been cared for by a separate chaplaincy. Knox – who had been called on to return to Oxford but was unenthusiastic – proposed the merger to the Archbishop of Birmingham as a solution to the unexpected vacancy he was being asked to fill; as a confident Evelyn Waugh would later put it, Knox "was the author of the temporary amalgamation, which persists to this day." In 1945 the Newman was sufficiently established to merit two mentions in Waugh's "Oxford novel", Brideshead Revisited. The first reference comes in the course of Lady Marchmain's comments to Charles Ryder about her son, Sebastian:

Қоғам Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Капелландықты қайта жаңартуға қатысты; Ньюман қаражатымен «жаңа радиоприемник және электрмен жұмыс істейтін граммофон» сатып алынды. Әлеуметтік жағынан Ньюман Оксфорд студенттері арасындағы католицизмнің сипатын көрсетуді жалғастырды; Кросби баронессасы Уильямс «кейде Ньюман қоғамына барсам да», ол «әдетте, танымал отбасылардан шыққан жас жігіттер мен қыздар» католик топтарының бір бөлігі емес екенін жазды. Франсис Мьюр (сонан кейін капеллан Мг. Валентин Элвес) Элизабет Дженнингсті осы кезеңде «Ньюман қоғамының шай ішу кешінде» таныстырды. 1956-1957 оқу жылында қоғам Оксфорд Доминикандықтары ұйымдастырған диспут өткізді, бұл оқиға 2014 жылғы Хилариде үлкен сәттілікпен қайталанды, сондай-ақ сол жылғы Майклмас үшін тағы бір диспут жоспарланды. 1959 жылы қоғам вице-канцлер қатысқан кешкі ас өткізді, сондай-ақ өткен жылы кардинал атанған Вестминстер архиепискобы Уильям Годфри де қатысты. Соңғысы Мг. Элвестің отставкасын жариялау мүмкіндігін пайдаланды.

ХХ ғасыр: 19601990

1960 жылдары Екінші Ватикандық собордың реформаларынан кейін 1970 жылдар шіркеу үшін күрделі онжылдық болды. Карл Ранер, сол кезеңдегі теологиялық тартыстарда маңызды рөл атқарған, Ньюмендегі көрнекті спикерлердің бірі болды және оның қатысуы заманның өзгеруін көрсетті. Криспиан Холлистің басшылығымен болған Чаплендіктегі жағдай қиын болды, себебі Рональд Нокс тұсында студенттердің доктриналық және рухани дамуын нығайту үшін құрылған, жексенбілік катехизистік үгіттер жүйесі құлап қалды. Көптеп тараған білімсіздік, доктриналық шатасу және моральдық қарсылық аясында Ньюман 1973 жылы өз позициясын бекітіп, Элизабет Анскомбтың «Контрацепция, күнә және табиғи заң» атты лекциясын өткізді – бұл Папа Павел VI-ның жасанды тууды реттеу туралы энцикликасының (Humanae Vitae) философиялық қорғанысы болды. Дегенмен, қоғам кейбір жаңа әлеуметтік жағдайларға бейімделуге дайын болды; 1972 жылғы оқу жоспарында «белсенділер, гномдар, рейверлер және болашақ әулиелер осы семестр бағдарламасынан шабыттанады» деген үміт білдірілді. 1982 жылы сән тағы өзгерді, сондықтан Папа Иоанн Павел II-нің Ұлыбританияға жасаған апостолдық сапары жылы Ньюман «Кемешілер мен көйлектер» іс-шарасын ұйымдастырды – «ең әдемі Бридсхед киімі» үшін жүлде берілді. Папаның сапары бір кәсіпкер президенттің бастамасымен Ньюман қоғамының шарасы ретінде жарияланды: Оксондықтарға «Оның қасиеті Папа Ковентриде Ньюман қоғамының мүшелері мен басқаларға сөз сөйлейді» деп хабарланды. 1980 жылдар Оксфордтың студент-католиктері үшін қиын болды, себебі Ньюман қоғамы соғыстан бері университеттегі жас католиктердің ресми өкілі ретінде атқаратын рөлін жоғалтты, бұл 2012 жылғы бірігуге дейін қанағаттандырмайтын жағдайға әкелді, онда Ньюманның мұрасы CathSoc-тың белсенділігімен бірікті. 1990 жылы университет шапкелдері мен Чаплендік қауымдастығы Ньюман университеттегі жалғыз католик қоғамы болуын тоқтатып, университеттегі католиктердің қажеттіліктерін толықтыру үшін Оксфорд университетінің католик қоғамын құрды. Ньюман Оксфордтағы католик өмірінде маңызды рөл атқара берді: 1996 жылы қоғам Оксфордтың қамқоршысы – Әулие Фридсвиде аудармасының мерекесіне арналған Сарум риті бойынша әлеуметтік дәнекерлеу рәсімін ұйымдастырды. 1997 жылы Ньюман мүшелері осындай тағы бір дәнекерлеу рәсімін ұйымдастырды. Осы соңғы дәнекерлеу рәсімінің видеоларын YouTube-та көруге болады. Қоғам 20 ғасырдың соңына бірнеше шаралармен тоқ тоқ соқты, соның ішінде Мельбурн архиепискобы, әлі кардинал емес Джордж Пеллдің келуімен аяқталды.

Following the reforms of the Second Vatican Council in the 1960s, the 1970s proved a turbulent decade in the life of the Church. Karl Rahner, who loomed large in the theological battles of the period, was one of several high profile speakers at the Newman whose presence served to underline the era's changes. The situation at the Chaplaincy, then under the authority of Crispian Hollis, was bleak, as the system of catechetical Sunday sermons – established in the time of Ronald Knox for the purpose of promoting students' doctrinal and spiritual formation – collapsed. In the midst of widespread ignorance, doctrinal confusion, and moral rebellion, the Newman staked out its position in 1973, hosting an address by Elizabeth Anscombe titled "Contraception, Sin and Natural Law" – a philosophical defence of Pope Paul VI's encyclical on artificial birth control (Humanae Vitae). Yet the society was not so inflexible as to refuse to accommodate some new social realities; a 1972 termcard expressed the hope "that activists, gnomes, ravers and potential saints will be inspired by this term's programme." By 1982 fashions had changed again, so that the year of Pope John Paul II's apostolic voyage to Britain also saw the Newman organizing a "Boaters and Bloomers" event – a prize being offered for the "best Brideshead dress". The Pope's visit was itself advertised by one enterprising president as a Newman Society event: Oxonians were informed that "His Holiness the Pope will address Newman Society members and others in Coventry." The 1980s were a difficult period for Oxford's student Catholics, as the Newman Society lost a sense of its role, held since the war, as institutional representative of the university's young Catholics, leading to the unsatisfactory situation which prevailed until the 2012 merger, when the heritage of the Newman combined with the vibrancy of the CathSoc. The Newman had ceased to be the university's sole Catholic society, following the creation by the university chaplains and Chaplaincy community of the Oxford University Catholic Society in 1990 to take up the slack left by the increasingly narrow focus of the Newman. The Newman continued to play a significant role in Catholic life in Oxford: in 1996, the society organized a Sarum Rite Mass for the feast of the Translation of St Frideswide, patron saint of Oxford. Another such Mass was organized by members of the Newman in 1997, for the feast of Candlemas. Videos of this latter Mass can be viewed on YouTube. The society marked the end of the 20th century with a number of events, culminating in a visit by George Pell, then Archbishop of Melbourne and not yet a cardinal.

ХХІ ғасыр: Бенедикт XVI

Папа Бенедикт XVI сайланғаннан кейін Ньюман қоғамы және оның іс-шаралары туралы мәліметтер католик және зайырлы баспасөзде бірнеше рет жарияланды. 2007 жылдың қараша айында Папа Бенедикттің *Summorum Pontificum* моту проприосынан кейін Қоғам 1962 жылғы Римдік Миссалдай жоғары мисса ұйымдастырды, бұл Құрылтайшы Хартвелл де ла Гарде Грисселдің қайтысының жүз жылдығына арналған шара болды. 2009 жылы Қоғам алдында Сидней архиепископы кардинал Пелл діни және зайырлы төзімсіздік мәселесі, сондай-ақ олардың қазіргі заманғы христиандық куәлікке тигізетін әсері туралы сөз сөйледі. Университеттің дінтану мектебінде өткен алғашқы Томас Мор лекциясында кардинал қазіргі либерализмнің тоталитарлық бейілімдері және «дискриминацияға қарсы заңнаманың» мен «адам құқықтары жөніндегі трибуналдардың» өркендеуінен туындаған Шіркеуге қауіп туралы айтты. Ол өз сөзін заманауи сенушілерге арналған шақырумен аяқтады:

Following the election of Pope Benedict XVI, mentions of the Newman Society and its events appeared in the Catholic and secular press on a number of occasions.</blockquote>

In November 2007, following Pope Benedict's motu proprio Summorum Pontificum, the Society organized a High Mass as in the 1962 Roman Missal to mark the centenary of co founder Hartwell de la Garde Grissell's death. In 2009 the society was addressed by Cardinal Pell, archbishop of Sydney, on the subject of religious and secular intolerance, and their implications for contemporary Christian witness. Giving the inaugural Thomas More Lecture in the university's Divinity School, the Cardinal spoke of the totalitarian tendencies of modern liberalism, and the dangers for the Church posed by the rise of "anti discrimination legislation" and "human rights tribunals". He concluded his address with a call to arms for contemporary believers:

Christians have to recover their genius for showing that there are better ways to live and to build a good society; ways which respect freedom, empower individuals, and transform communities. They also have to recover their self confidence and courage. The secular and religious intolerance of our day needs to be confronted regularly and publicly. Believers need to call the bluff of what is, even in most parts of Europe, a small minority with disproportionate influence in the media. This is one of the crucial tasks for Christians in the twenty first century. During his week long visit to the Newman Society the Cardinal presided at a Solemn Latin Mass organized by the society in intercession for Newman's beatification, achieved, of course, during Benedict XVI's momentous visit to Britain in 2010, and Solemn Vespers in the 1962 form. In October 2012 the university's two Catholic societies merged, as a result of the need to unite the distinguished heritage of the Newman Society with the Catholic Society, which was, in co operation with the Chaplains, supporting the great majority of Catholic students, thus creating The Newman Society: The Oxford University Catholic Society and ending the irony of there being two Catholic societies. The merged Society resolved to continue the St Thomas More Lecture, though it has evolved into a more broadly based event than it had been previously. The newly merged society made its debut on the broader Catholic youth scene when it acted as autumn host of the Catholic Societies of the Southern Universities in November 2012.

Христиандар өмір сүрудің жақсы жолдарын және жақсы қоғам құрудың жолдарын көрсетудегі өзінің шеберлігін қайта жаңартуы керек; бұл жолдар бостандықты құрметтейтін, жеке тұлғаларды күшейтетін және қоғамдарды өзгертетін болуы керек. Олар өз сенімділігі мен батылдығын да қайта табуы керек. Қазіргі заманғы діни және зайырлы төзімсіздікке үнемі және ашық түрде қарсы тұру қажет. Сенушілер тіпті Еуропаның көп бөлігінде бұқаралық ақпарат құралдарында пропорционалсыз ықпалға ие болған шағын азшылықтың сөзін сынап алуы керек. Бұл ХХІ ғасырдағы христиандардың маңызды міндеттерінің бірі. Ньюман қоғамына жасаған бір апталық сапары барысында кардинал қоғам ұйымдастырған, Ньюманның қасиеттілікке ие болуына дұға ету мақсатындағы салтанатты латын миссасына төрағалық етті. Бұл қасиеттілік, әрине, Бенедикт XVI-ның 2010 жылы Ұлыбританияға жасаған тарихи сапары кезінде иеленді, сондай-ақ 1962 үлгісіндегі салтанатты кешкі құлшылық өтті. 2012 жылдың қазан айында университеттегі екі католик қоғамы бірікті, себебі Ньюман қоғамының көрнекті мұрасын, шаплиндермен бірлесіп, католик студенттерінің көп бөлігін қолдаған Католик қоғамымен біріктіру қажет болды. Осылайша «Ньюман қоғамы: Оксфорд университетінің католик қоғамы» құрылды, екі католик қоғамының болуына байланысты туған ирония аяқталды. Біріккен қоғам Сент-Томас Мор лекциясын жалғастыруға шешім берді, бірақ ол бұрынғыдан гөрі кең ауқымды шараға айналды. Жаңадан біріккен қоғам 2012 жылдың қараша айында Оңтүстік университеттерінің католик қоғамдарының күзге арналған қонағы ретінде кең католик жастар ортасында өзінің дебютін жасады.

Этос

Бүгінде Қоғам Оксфордтың түрлі студент-католиктерінен тұрады, олар әртүрлі ортадан шыққан және Шіркеудегі әртүрлі дәстүрлерді ұстанады. Сондықтан, көптеген адамдар Тайзе және «Мақтау мен құлшыныс» сияқты заманауи құлшыныс стилімен айналысса да, Триденттік миссаға қолдау кең ауқымды руханилықтың бір бөлігі ретінде жалғасуда. Әйгілі Джон Генри Ньюман Қоғамның әлі де қамқоршысы болып табылады, және 2014 жылдың маусым айында Оксфордтың шетіндегі Литтлморда оның дінге келу орнына жасалған жаяу зияратқа көптеген адам қатысты. Қоғам Университет католик капелласында орналасқан болса да, Оксфордтың басқа католик шіркеулерімен байланыста: Blackfriars, St Benet's (2022 жылы жабылу алдында) және Oratory. Иса қоғамының Капеллада болуы Қоғамның рухани атмосферасына қосымша өлшем қосты. Қоғам қайырымдылық жұмысына берілгендігін көрсетеді, көптеген мүшелері Сент-Винсент-де-Пол қоғамының іс-шараларына қатысады, оның ішінде таңертеңгілік сорпа таратуға қатысады, сондай-ақ CAFOD және Мұқтаж Шіркеуге көмек көрсету де қолдау табады.

Терминдер құрылымы

Толық семестр ішінде әр бейсенбі күні сағат 8-де Университет католик капелланының тарихи ғимараты – "Ескі сарайдың" Ньюман бөлмесінде лекция оқылады. Сағат 7-де комиссия мүшелері дайындаған ортақ тамақ ұйымдастырылады, одан кейін Қасиетті Жаратылысқа құрмет көрсету, бата беру және комплине рәсімі өтеді. Сонымен қатар, Майклмас семестрінің басында католик студенттерінің жәрмеңкесі, Рождестволық кеш және Маплдурхам үйінің қасиетті жасырын бөлмелері сияқты тарихи орындарға саяхаттар ұйымдастырылады. Қоғам Майклмас және Хилари семестрлерінде танымал сейлид биін, ал Тринити семестрінде Камптон Холлдың ауласында бақ мерекесін өткізеді. Қоғам спорттық іс-шараларды ұйымдастыру дәстүрін қайта жаңғыртты. Жыл сайын Society – түлектер және Оксфорд – Кембридж футбол матчтары өткізіледі, сонымен қатар регби командасы құрылуда және толық семестрде сенбі күні таңертең жаттығулар жүргізеді.

Комитет

Қоғамды президент, вице-президент, хатшы, қазынашы, жарнама, байланыс және әлеуметтік жұмыс жетекшілері, Сент-Томас Морь лекциясының хатшысы, Бар күзетшісі және Церемониялар шебері кіретін комитет басқарады. Комитет бакалаврлар мен магистранттардан құралады және түрлі колледждерден келген отандық және халықаралық студенттердің әраласуын көрсетеді. Сайлау әдетте Михайлостың соңында өтеді, сонымен қатар өте танымал қара галстук кигізілетін Президенттің кешкі асы да өткізіледі, оны комитет дайындайды. 2024 жылғы президент – Роза Торн (Уадхэм колледжі), ал аға мүшесі – Кэмпион Холл магистрі Николас Остин SJ. Бұрынғы президенттердің арасында парламент депутаты болғандар, епископтар, дін қызметкерлері, абаттар және түрлі салалардағы мамандық иелері болды.

Сурет

Қоғамның ұраны – алғаш рет Августин Гиппо (донатистік дау кезінде) қолданған, кейін кардинал Ньюман қабылдаған сөз тіркесі: "Securus judicat orbis terrarum" ("әлемнің үкімі сенімді"). Қоғамның галстугінде папа алтыны, кардинал қызылы және Оксфорд көгі түсті жолақтары бар; оны Қоғамның кез келген шарасында сатып алуға болады. Сондай-ақ, Қоғамның худилері мен ақ кружкалары сатылады, оларды жиі Шапалақтардың маңында көруге болады.

Бұрынғы ұрпақтар

Қоғам тарихы бойында көрнекті және ықпалды католиктер – сондай-ақ, католик аудиториясына қызығушылық тудыратын католик емес тұлғалар да сөз сөйлеген. Иезуит ақыны Джерард Мэнли Хопкинс қоғамның негізін қалаушы мүшесі болды, ал Ньюменнің алғашқы жылдары ол және автор Роберт Хью Бенсон (сонымен қатар мүше) баяндама жасады. Морис Барингтің «Панч және Джуди» туындысы оның қоғам алдында сөйлеуіне арналған, ал Кристофер Доусон Ньюман отырысында Ньюманның өмірбаяны Уилфрид Уордтың сөйлегенін естіді. Бір биограф бұл оқиға Доусонның дінге келуіне ықпал еткенін айтады. Эвелин Уо, Хилар Беллок және Г.К. Честертон Ньюмен қоғамында сөз сөйледі; Честертонның баяндамасын тыңдағанда Уо алғаш рет Гарольд Актонмен танысты, кейін ол оған «Күңкіреу және құлау» (Decline and Fall) кітабын арнады. Норфолк герцогінің 17-ші ұрпағы өмірінің соңында «Ньюман қоғамының алдында өткен лекцияларында Г.К. Честертонмен кездескенімді есімде сақтаймын, оны ешқашан ұмытпаймын» деп айтты. 1956 жылы Уо қоғам мүшелеріне арнаған сөзінде апаттық үнмен сөйледі: «Біздің бүкіл әдеби әлемі қара апатқа батып барады. Алдағы отыз жылда өмір сүретіндер әдебиет өнерінің өліп бара жатқанын көретін болады деп сенемін». 20-ғасыр бойы қоғамға сөз сөйлеген басқа да көрнекті спикерлер: барон Фридрих фон Хюгель, Рональд Нокс, Мартин д’Арси, сэр Алек Гиннес, Артур Майкл Рамси, ханшайым, Роуэн Уильямс, Джон Финнис, Малкольм Маггеридж, лорд Лонгфорд, Иммануэль Якобовиц, висконт Монктон, Морис Уайлс, Терри Иглтон, Уильям Рис Могг, Ханс Адольф Кребс, Базил Митчелл, Дороти Ходжкин, Оберон Уо, Ричард Саузерн, Ф.Р. Ливис, Ниниан Смарт, Дэн Берриган, Герберт Маккейб және Мартин Гилберт.

ХХІ ғасыр

Соңғы жылдардағы көрнекті спикерлердің қатарында Пирс Пол Рид тозақтың нақтылығы туралы; Фр Тимоти Финиган «Humanae Vitae» туралы; Фр Томас Вайнанди Инкрнация туралы; Фр Джон Савард Жұмақтың сипаты және жекелеп, «Summorum Pontificum» motu proprio туралы; Фр Айдан Николс Папа Пий X-тің Модернизмді айыптауының жүз жылдығы туралы; Профессор Геза Вермес (Дом Генри Уансброупен пікірлесе отырып) Жаңа өсиеттердің тарихилығы туралы; Энн Виддекомб, депутат, католик саясаткер болу туралы; Сер Энтони Кенни Оксфорд қозғалысы туралы; және Кроссби баронессасы Уильямс Құдай мен Цезарь арасындағы қатынас туралы сөз сөйледі. 2013–2014 оқу жылында спикерлер қатарында К.С. Льюис хатшысы Уолтер Хуперден Армағ архиепискобы Эмон Мартинге дейін болды, ал 2014 жылғы Троицаның ең бастысы – «Мемлекеттің қатерінен қорықпау керек» деген тақырыптағы шабыттандыратын дәріс, ол 1980-ші жылдардағы Оңтүстік Африкадағы апартеидтің күйреуіне шіркеудің қосқан үлесі және Фр Дэвид Бранфордтың, англикандық пастордан католик діни қызметкеріне дейінгі, күшті жеке куәлігі болды. 2013 жылғы Сент-Томас Мор лекциясын АҚШ-тағы сотталған қылмыскерлермен жұмыс істегені туралы Хелен Прежан оқыды, ал 2014 жылы Оксфордтың өзінің профессоры Генри Мейр Хартинг «Құпия: кеше және бүгін» тақырыбында сөз сөйледі. Біріккеннен кейін спикерлердің тақырыптары екі топтың мұрасын көрсететіндей дамыды, комитет Оксфордтың жас католиктерінің әртүрлі мүдделерін теңестіруге тырысты. М. Нокс заманының достығы жаңа оптимизм мен сеніммен үйлесіп, қоғам әр бейсенбіде семестр кезінде, сағат 7-де бейресми кешкі асқа, сағат 8-де дәріске жиналады, содан кейін дұға, сусындар мен әңгіме өтеді. Коронавирус пандемиясынан бері Қоғам Джон Финнис, Пол Шримптон, Салли Аксуорти, Джейкоб Рис Могг, Александр Стаффорд, Майк Кейн, Джордж Вайгел және кардинал Пелл сияқты көрнекті спикерлерді қабылдады. Алдыңғы президенттің кезінде Қоғамға сөз сөйлеген спикерлердің айрықша тізімі болды. Олардың ішінде православие қауымымен өткен маңызды экуменикалық жиын болды, онда Тиатеира және Ұлыбританияның грек православиелік архиепископтығының канцлері, Фр. Нефон Цималис, Джозеф Шоу, Фр. Эндрю Пинсент, Ричард Рекс, профессор Надей Хаким, архиепископ Малкольм МакМахон, епископ Кеннет Новаковски, елші Пиотр Вилчек, Эдди Хьюз (британдық саясаткер), кардинал Винсент Николс, кардинал Майкл Дж. Фитцджеральд және Патриарх Луи Рафаэль I Сако сөз сөйледі.

Recent terms' speakers of note have included Piers Paul Read on the reality of Hell; Fr Timothy Finigan on 'Humanae Vitae'; Fr Thomas Weinandy on the Incarnation; Fr John Saward on the character of Heaven, and, separately, on the motu proprio Summorum Pontificum; Fr Aidan Nichols on the centenary of Pope Pius X's condemnation of Modernism; Professor Geza Vermes (in debate with Dom Henry Wansbrough) on the historicity of the Gospels; Ann Widdecombe MP on being a Catholic politician; Sir Anthony Kenny on the Oxford Movement; and Baroness Williams of Crosby on the relationship between God and Caesar. During the 2013–4 academic year speakers have ranged from Walter Hooper, secretary to CS Lewis, to Archbishop Eamon Martin of Armagh, while the highlights of Trinity 2014 were an inspirational talk, entitled The Menace of the State shall find be Unafraid, on the crucial role played by the Church in the disintegration of Apartheid in 1980s South Africa and the powerful personal testimony of Fr David Branford, From Anglican Vicar to Catholic Priest. The 2013 St Thomas More Lecture was delivered by Sr Helen Prejean on her work with condemned criminals in the United States, while 2014 saw a change of focus as Oxford's own Prof. Henry Mayr Harting spoke on Confession: Yesterday and Today. Since the merger, speaker topics have evolved to reflect the heritage of both groups, with the committee seeking to balance the diverse interests of Oxford's young Catholics. The conviviality of Mgr Knox's days is combined with a renewed optimism and confidence when the Society meets each Thursday in term time, for an informal supper at 7pm and a talk at 8pm, followed by prayer, refreshments and conversation. Since the Coronavirus Pandemic the Society has hosted notable speakers such as John Finnis, Paul Shrimpton, Sally Axworthy, Jacob Rees Mogg, Alexander Stafford, Mike Kane, George Weigel and Cardinal Pell. Under the previous President, a notable line up of speakers have addressed the Society. They include a notable ecumenical gathering with the Orthodox Community which was addressed by the Chancellor of the Greek Orthodox Archdiocese of Thyateira and Great Britain, Fr. Nephon Tsimalis, Joseph Shaw, Fr. Andrew Pinsent, Richard Rex, Professor Nadey Hakim, Archbishop Malcolm McMahon, Bishop Kenneth Nowakowski, Ambassador Piotr Wilczek, Eddie Hughes (British politician), Cardinal Vincent Nichols, Cardinal Michael J. Fitzgerald, and Patriarch Louis Raphael I Sako.