Жон Андре мен Бенедикт Арнольд қолданған кітап шифры: 1780 ж. Вест-Пойнтты британдықтарға беруге жасалған сәтсіз әрекеттің құпия хаттары. Тарих, шифрлар, тыңшылық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Андре мен Бенедикт Арнольд қолданған кітап шифры – Арнольд шифры. Ол 1780 жылы Арнольдтың Уэст-Пойнтты британдықтарға тапсыруға жасаған сәтсіз әрекетіне соққан келіссөздер барысында қолданылған.
Book cipher used by John André and Benedict Arnold
The Arnold Cipher was a book cipher used by John André and Benedict Arnold during the negotiations that led to Arnold's failed attempt to surrender West Point to the British in 1780.
Өмірбаян
1779 жылдың мамыр айында Континентальдық армияның генерал-майоры Бенедикт Арнольд Солтүстік Америкадағы британдық күштердің бас қолбасшысы генерал-лейтенант сэр Генри Клинтонның көмекшісі және тыңшылық басшысы британдық армияның майоры Джон Андремен байланыс бастады. Бұл қарым-қатынастарда, бастапқыда Филадельфиялық саудагер Джозеф Стенсбери делдалдық жасаған, Арнольд британдықтарға қызмет етуді ұсынды. Андре бұл ұсынысқа 1779 жылдың 10 мамырында жазған хатында Арнольдтың қандай қызметтер көрсетуі мүмкін екенін және олардың байланыстарын жасыру үшін қолданылатын кодты сипаттады. Шифрдың кілті ретінде Уильям Блэкстоунның «Англия заңдары туралы түсініктемелер» кітабы немесе Натан Бейлидің сөздігі пайдаланылды. Шифр нүктелермен бөлінген үш саннан тұрады. Бұл сандар келісілген кітаптың бет нөмірін, сол беттегі жол нөмірін және сол жолдағы сөз нөмірін көрсетеді. Арнольд кітаптардың бірінде сәйкес келмейтін әріптерді немесе қосымшаларды қосты. Мысалы, 120.9.7 дегені 120-шы бет, сол беттегі 9-шы жол және сол жолдағы жетінші сөзді білдіреді, ал келесі мысалда ол «генерал» деп шифрланған. Нақты байланыстар көбінесе Арнольдтың әйелі Пегги жазған хаттарға енгізіліп, жасырылатын, онда шифр көрінбейтін сиямен жазылатын, бірақ сондай-ақ күнделікті іскерлік хаттар түрінде де жасырылуы мүмкін.
In May 1779, Continental Army Major General Benedict Arnold initiated what became a series of communications with British Army Major John André, the adjutant and spy chief to Lieutenant General Sir Henry Clinton, the commander in chief of British forces in North America. In these communications, which were at first mediated by Joseph Stansbury, a Philadelphia merchant, Arnold offered his services to the British. André responded to this offer with a letter dated May 10, 1779, in which he described the types of services Arnold might provide, and described a code which they should use to obscure their communications. The book used as a key to the cipher was either Commentaries on the Laws of England by William Blackstone or Nathan Bailey's Dictionary. The cipher consisted of a series of three numbers separated by periods. These numbers represented a page number of the agreed book, a line number on that page, and a word number in that line. Arnold added missing letters or suffixes where he could not find a match in one of the books. For example, 120.9.7 would refer to the 120th page, the 9th line on that page, and the seventh word in that line, which, in the following example is decoded as "general". The actual communications were often disguised by embedding it in a letter written by Arnold's wife Peggy, where the cipher would be written in invisible ink, but might also have been disguised as what appeared to be routine business communications.