Француз саяхатшысы: Антуан Франсуа Бертран де Мольвиль өмірі мен қызметі
Antoine-François Bertrand de Molleville
Антуан Франсуа Бертран де Мольвиль – француз саяхатшысы, монархист. 1789 жылғы Генералдық штатының шақырылуына қолдау көрсетті, XVI Людовикке кеңес берді. Тарих, Франция.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Граф Антуан Франсуа Бертран де Мольвиль (20 қазан 1746, Тулуза – 30 желтоқсан 1818, Париж) – француз саясаткері. Бекем монархист болған ол монархияның «шайтан баласы» деп аталды. 1766 жылы Тулуза Парламентіне кеңесші, 1774 жылы maîtres des requêtes, ал 1784 жылы Бретань интенданты болып тағайындалды. 1788 жылы Бертран де Мольвильге Ренн Парламентін таратудың қиын міндеті жүктелді. 1789 жылы жалпы штаттардың шақырылуын қолдаған ол Ассамблея таратылғаннан кейін Людовик XVI-ға кеңес берді. 1790 жылдан 1792 жылға дейін Теңіз және Колониялар министрі болды, ол офицерлердің жаппай эмиграциясын ұйымдастырды. Көптеген жалақорлықтардың нәтижесінде ол қызметінен кетіп, патшалық құпия полициясының бастығы болды. 1792 жылдың 10 тамызынан бұрын және кейін патшаға қашуға көмектесуге тырысты, бірақ өзі Англияға қашуға мәжбүр болды. Оның адалдығы мен достығына қарамастан, ол оның ең қабілетсіз қызметкерлерінің бірі болды.
Comte Antoine François Bertrand de Molleville (20 October 1746, Toulouse ~ 30 December 1818, Paris) was a French politician. A staunch monarchist, he was known as the enfant terrible of the monarchy. He was first conseiller to the Parlement de Toulouse in 1766, then maîtres des requêtes in 1774 and finally Intendant de Bretagne, in 1784. Bertrand de Molleville was then charged in 1788 with the difficult task of dissolving the Parlement of Rennes. Favourable to the gathering of the estates general in 1789, he advised Louis XVI after the dissolution of the Assemblée. Made ministre de la Marine et des Colonies from 1790 to 1792, he organised the mass emigration of officers. Due to numerous denunciations, he retired from his functions and became chief of the royal secret police. Before and after the 10 August 1792, he tried to organise an escape for the king, but he was eventually forced to resolve to flee to England himself. Despite his dedication and his friendship for, he was one of his most untalented servants.
Жастық шақ
Антуан Франсуа Бертран де Мольвиль 1766 жылы Тулуза Парламентіне кеңесші ретінде қабылданды. Оның хатшысы – Оноре де Бальзақтың әкесі Бернард Франсуа Бальса, ол 1771 жылға дейін де Мольвильдің қызметінде болды. Бертран де Мольвиль министр Мопэудің мектебінде тәлім алды. 1774 жылы ол "maîtres des requêtes" қызметіне тағайындалды. 1775 жылы Бертран де Мольвиль атасы, канцлер Жан Бертран, Фразин мырзасының естеліктерін қорғады, оған Кондорсе «Шанселер де Л’Опитальды мақтау» еңбегінде шабуыл жасаған еді, бірақ ол бұл қорғауын Кондорсенің өзіне жібергеннен кейін ғана жариялады. Бертран де Мольвиль 1784 жылы Бретань облысының интенданты болып тағайындалды.
Antoine François Bertrand de Molleville was received as a conseiller to the Parlement de Toulouse in 1766. His secretary was Bernard François Balssa, father of Honoré de Balzac, still in de Moleville's service in 1771. Bertrand de Molleville served his apprentice in the school of minister Maupeou. He was maîtres des requêtes in 1774. In 1775, Bertrand de Molleville defended the memoir of his ancestor chancellor Jean Bertrand, seigneur de Frazin, attacked by Condorcet in his Éloge du chancelier de L'Hôpital, but he only published this apology after having communicated it to Condorcet lui même. Bertrand de Molleville was made Intendant de Bretagne in 1784.
Бретаннияның интенданты (1784-89)
1788 жылы Ренн қолбасшысымен бірге губернатор Моллевилл Бретаньға, Бретань Парламенті таратылғанын жариялайтын корольдік жарлықты жеткізу үшін барды. Қаланың барлық халқы жиналды, ал бұл патша жарлығы емес, губернатордың билікке ұмтылуы деген қауесет тарады. Соққандар басталды, азаматтар әскерлермен шайқасты, көтерілісшілер Моллевилдің мойнына арқан тағып алды, бірақ командир соңғы сәтте қылышын көшеге тастап, халықпен соғысудан бас тартты, соның арқасында ол құтқарылды. Ол халықпен араласып, жағдайды басып, губернаторды сақтап қалды. Кейін сол жылы, Пон-Нёф көпірі революцияға дайындалып жатқан әскерлермен толған кезде, ол "кейін революцияның барлық халықтық қозғалыстарына қатысқан адамдарды" көргенін айтты.
In 1788, along with the Commander of Rennes, Governor Molleville went to Brittany to announce the royal edict that the Breton Parliament was abolished. The entire town turned out, and rumors began to spread that it wasn't a royal edict but a power move by the governor. Fighting broke out, civilians fighting soldiers, and rioters were able to get a noose around Molleville's neck, but he was saved at the last second by the Commander throwing down his sword into the street, saying he refused to fight the people, and by fraternizing with the masses, cooling tensions and saving the governor. Later in the same year, when the Pont Neuf was covered in troops preparing for the Revolution, he remarked he saw "those who later on took part in all the popular movements of the Revolution."
1792 жылдың 10 тамызынан кейін
1818 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол Понсан Субиран шіркеуіне жерленді.
On his death in 1818, he was buried in the church of Ponsan Soubiran.