🇵🇷Моң Ривера: Пуэрто-Риколық сальса, плена және латын джазының әйгілі музыканты. Әкесі және ұлы – есімдері бірдей талантты әртістер! Биографиясы мен жаңалықтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пуэрто-Рико музыканты
Puerto Rican musician
Мон Ривера – Маягуэс қаласында туған екі түрлі пуэрто-рикалық музыкантқа берілген жалпы атау, атап айтқанда Монсеррат Ривера Аллерс (бастапқыда «Рейт» деген лақап атымен, кейін «Дон Мон» немесе «Үлкен Мон» деп аталған, кейде ән жазу авторлығында Рамон деп жаңылыс жазылған) және оның үлкен ұлы Эфраин Ривера Кастильо (25 мамыр 1924 – 12 наурыз 1978), (карьерасының басында «Монсито» немесе «Кішкентай Мон» деп аталған, кейін әкесінің лақап атымен танылған). Бұл мақала негізінен сальса, плена және латын джазы салаларында танымал болған топ жетекшісі Эфраин Ривера Кастильо туралы баяндайды. Эфраин ең алдымен сальса және пуэрто-рикалық плена стилімен танымал болды. Ол жылдам, әзіл-қалжыңға толы стилімен және афро-пуэрто-рикалық оркестрлік музыкаға толық тромбон секциясының дыбысын енгізгені үшін белгілі. Эфраиннің үш інісі де музыкант болған. Эфраиннің ұлы – перкуссияшы Хавьер Ривера.
Mon Rivera is the common name given to two distinct Puerto Rican musicians (both born in Mayagüez), namely Monserrate Rivera Alers (originally nicknamed Rate, later referred to as "Don Mon", or Mon The Elder, and sometimes erroneously credited as Ramón in songwriting credits) and his oldest son, Efraín Rivera Castillo (May 25, 1924 – March 12, 1978), (referred to early in his career as "Moncito", or Little Mon, and later known by his father's moniker). This article refers mainly to Efraín Rivera Castillo, a popular band leader known in salsa, plena and Latin jazz circles. Efraín was specifically known for salsa and a Puerto Rican style called plena. He is credited for a fast humorous style and for introducing the sound of an all trombone brass section to Afro Rican orchestra music. Three of Efraín's brothers were also musicians. Efraín's son is the percussionist, Javier Rivera.
Бөлшектің аты Дон Мон болады
Дон Мон 1899 жылы Пуэрто-Рикодағы Маягуэз қаласының шетіндегі Рио-Канас-Ариба бариосында (Евгенио Мария де Хостостың туған жеріне жақын) дүниеге келді. Ол қаланың өзіндегі Барселона жұмысшылар ауданында тұрды. 40 жылдан астам уақыт бойы Маягуэз Пуэрто-Рико университетінде санитар және шебер болып жұмыс істеді, ал кампус қауымдастығы оны өте жақсы көретін. Жақын достары "Рейт" деп атаған Дон Мон "баррионың музыкалық газеті" саналатын плена музыкалық жанрының композиторы ретінде кең танылды. Ол ауданда спонтанды плена джемдерін жинады, олар отандық фильмде (1956) Амилкар Тирадо сақтап қалғандай, олар өте кең танымал болды (Дон Мон соңғы бөлімінде өлеңдерін импровизациялап көрінеді). Қызығы, сол кезде Дон Мон сауатсыз және музыкалық білімі болмаған. Дон Монның ең әйгілі пленаларының екеуі, "Аскаракатискис" (кейде "Каракатис Ки" деп те аталады) және "Эль Галло Эспеулерико" (шамамен "Тікенсіз әтеш" деп аударуға болады) – нақты өмірдегі оқиғаларды әзілмен бейнелеген туындылар.
Don Mon was born in Rio Cañas Arriba, a barrio in the outskirts of the city and municipality of Mayagüez, Puerto Rico, close to the place Eugenio María de Hostos was born) in 1899. He lived in the working class Barcelona barrio of the city proper. He was a janitor and handyman at the nearby University of Puerto Rico Mayagüez for more than 40 years, and was well loved by the campus community. Known as "'Rate" by his closest friends, Don Mon gained a strong reputation as a composer of plenas, a musical genre considered the "musical newspaper of the barrio". He assembled impromptu plena jams in the neighborhood, which were so widely known that they were preserved for posterity in the documentary film (1956) by Amilcar Tirado (Don Mon appears at the last segment, improvising lyrics). Curiously enough, at the time don Mon was illiterate and had no formal musical training. Two of Don Mon's most famous plenas, "Askarakatiskis" (sometimes referred to as "Karacatis Ki") and "El Gallo Espuelérico" (loosely translated as "The Spurless Rooster") were humorous takes on real life events.
Ефраиннің алғашқы жылдары
Ефрайнның анасы ол кішкентай бала кезінде қайтыс болды, ал Дон Мон бірнеше жылдан кейін қайтадан үйленді, барлығы он екі баланың әкесі болды. Отбасының экономикалық жағдайы қиын болғандықтан, Ефраин кіші бауырларын асырап, оларға қарау үшін түрлі шаруа жұмыстарын істеуге мәжбүр болды. Музыкадан басқа, ол ең жақсы таба алған жұмысы – Indios de Mayagüez командасының қысқа тоғыздық ойыншысы болу еді, сондай-ақ Уильям Манзаноны әкесінің кейбір пленустарын толық оркестр үшін арандатуға көндірді.
Efraín's mother died when he was a little boy, and Don Mon remarried a few years after, fathering a total of twelve children. Since the family's economic situation was precarious, Efraín had to support and look after his younger brothers by taking various odd jobs. The one that he was most successful at, besides music, was as shortstop for the Indios de Mayagüez, and William Manzano, both of whom he persuaded to allow him to arrange some of his father's plenas for a full orchestra.