Вакаруса соғысы: Канзас аумағындағы қақтығыс (1855)
Wakarusa War
Вакаруса соғысы (1855) – Канзас аумағындағы құлдарға қарсы және құлдарды қолдайтындар арасындағы қақтығыстың бастауы. Чарльз Даудың өлімі, төңкеріс, және соғыс туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1855 жылы Канзаста қарулы қақтығыс, АҚШ
1855 armed conflict in Kansas, United States
Вакаруса соғысы – 1855 жылдың қараша және желтоқсан айларында Канзас территориясында болған қарулы тұрақсыздық. Тарихшылар бұл оқиғаны "Қан төгуші Канзас" аймағындағы құлдыққа қарсы және құлдықты жақтаған топтар арасындағы қақтығыстың алғашқы көрінісі деп санайды. Оқиға Дуглас округінде, Вакаруса өзені аңғары мен Лоуренс қаласы маңында болды, онда қарсыластар алғаш рет бетпе-бет келді. Территориялық губернатор Уилсон Шеннонның талабы бойынша екі тарап ақыры бітімге келді, бірақ ол ұзаққа соқпады, ал келесі көктемде кең ауқымды зорлық-зомбылық қайта жаңғырды.
The Wakarusa War was an armed standoff that took place in the Kansas Territory during November and December 1855. It is often cited by historians as the first instance of violence during the "Bleeding Kansas" conflict between anti slavery and pro slavery factions in the region. The incident took place in Douglas County, centered on the Wakarusa River Valley and the town of Lawrence, where the opposing militias confronted each other for the first time. At the behest of Territorial Governor Wilson Shannon, the two sides eventually agreed to a truce, but it was short lived, and widespread violence resumed the following spring.
Өмірбаян
Құлдыққа қарсы және оның жақтастары бір-біріне қарсы тұрған кезде, Вакаруса соғысының бастауы, әсіресе, 1855 жылдың 21 қарашасына дейін барып жетеді. Сол күні Франклин Коулман есімді құлдықты жақтаған қоныс аударғыш, Чарльз Доу есімді құлдыққа қарсы болған адамды атып өлтірді. Бұл кісі өлтіру екеуінің арасындағы ұзақ жылдар бойы шиеленісіп келген жанжалдың нәтижесі болды, себебі олар Лоренстен оңтүстікке қарай 14 миль (23 км) жерде орналасқан Хикори Пойнт маңындағы жерге қатысты таласқан. "Шекаралық соғыс энциклопедиясының" мәліметінше, "Коулманды Доуды өлтіруге саяси мүдделер жетелемеген, бірақ бұл кісі өлтіру Канзастың келесі 10 жылға жуық уақыт бойы сипатталатын қақтығыстардың бастамасы болды". Бір замандас куәгердің айтуынша, Коулман бұрынғы құлдықты жоюшы болған, бірақ Канзасқа көшіп келгеннен кейін ғана құлдықты жақтаған. Оның Доумен араздасуы оның Доудың жеріне еңіп кіргенінен кейін одан жарақат алғанда күшейді. Одан кейін Коулман және оның серіктері Доумен жергілікті ұстаханада кездесті, онда Коулман оны атып өлтірді. Доудың құлдыққа қарсы болған достары ашуға толы жиналды. Коулман қашып кетті, бірақ көп ұзамай Миссури штатының Вестпорт қаласындағы Дуглас округінің шерифі Сэмюэл Джонсқа өздігінен тапсырды. Джонс, Лоуренсте бір уақытта жұмыс істеген құлдыққа қарсы үкіметке қарсы сайланған "жалған" құлдық үкіметінің билігімен шериф болған. Джонс тергеу жүргізген кезде, Коулманды Доуды өлтіргені үшін тұтқындамай, оның орнына Брэнсонды тәртіпсіздік жасағаны үшін тұтқындады. Бірнеше күннен кейін Канзас территориясының губернаторы Уилсон Шаннон мәселені шешу үшін Канзас милициясын шақырды. Шаннон милицияның Канзастың өзінен құралуын жоспарлаған, бірақ Джонс 700-ге жуық адамнан тұратын шағын әскерді жинады.
While pro and anti slavery settlers had been antagonistic towards one another for some time, the genesis of the Wakarusa War in particular dates to November 21, 1855, when a pro slavery settler named Franklin Coleman shot and kill a Free Stater named Charles Dow. The murder was the culmination of a long simmering feud between the two, as for some time they had argued about a land claim near Hickory Point, located about 14 mile (23 km) south of Lawrence. According to the Border War Encyclopedia, "Politics had not motivated Coleman to kill Dow, but the murder marked the genesis of the violent political divisions that characterized Kansas for the next 10 years." According to one contemporary account, Coleman was a former abolitionist who had only turned pro slavery after moving to Kansas. His dispute with Dow intensified when he trespassed on Dow's property and Dow reproved him. Shortly after, Coleman and his friends met Dow at a local blacksmith's shop, where Coleman ultimately shot him. Dow's Free Stater friends rallied in anger. Coleman fled, but he soon gave himself up to Douglas County Sheriff Samuel J. Jones of Westport, Missouri. Jones had become sheriff under the auspices of a "bogus" pro slavery government elected in opposition to a Free State government simultaneously operating in Lawrence. When Jones investigated, he chose not to arrest Coleman for Dow's murder but instead arrested Branson on charges of disturbing the peace. Within a matter of days, the governor of the Kansas Territory, Wilson Shannon, called for the Kansas militia to settle the issue; Shannon had intended for the militia to be composed of Kansans, but Jones rallied a small army of between 700
Қоршау
Қоршау кезінде басқыншылардың басым бөлігі Лоренстің оңтүстік-шығысындағы құлдықты қолдайтын шағын Франклин елді мекенінің жанында орналасты, бірақ қалғандары аумақтық астана Лекомптон маңында лагерь құрды. Шабуыл жақындап келе жатқанын естіген Лоренс тұрғындары 800 адамнан тұратын қарулы жасақ құрды. Доктор Чарльз Л. Робинсон (Жаңа Англия көшіп келушілерге көмек қорының өкілі) қала әскерлеріне жетекшілік етті, ал болашақ сенатор Джеймс Лейн оның оң қолға қарамастан тағайындалды. Лоренске аболиционист Джон Браун мен оның ұлдары да көмектесті. Шамамен бір аптадан кейін еркін штаттықтар Шэннонға өкіл жіберіп, ахуалды баяндады. Бұл жаңалық оны мазалады, сондықтан ол өзінің көзімен көру үшін Лоренске сапарлады және көргендеріне қатты таң қалды. Ол бірден Миссури армиясы мен Лоренс жасағының өкілдерін шақырып, бейбіт келісімге қол қоюға шақырды. Мұндай келісім 1855 жылғы желтоқсанда Робинсон мен Лейн (еркін штаттықтарды өкілдік еткен) және Дэвид Райс Атчисон (құлдық жақтастары) арасында жасалды. Ұзақ көндіруден кейін (Фрэнк В. Блэкмардың айтуынша, "бұл оңай болған жоқ"), Миссури армиясы аймақтан мәжбүрлі түрде кетіп қалды. Доудан басқа, Вакаруса соғысында тағы бір адам қаза тапты: еркін штаттық қоныс аударушы және аболиционист Томас Барбер, Лоренсті қорғауға бара жатқанда, Поттаватоми үнді агенті Джордж У. Кларк жасаған шабуылда атып өлтірді. Барбердің өлімі Джон Гринлиф Уиттиердің "Барбердің жерлеуі" атты өлеңінде мәңгі есте қалды.
During the siege, the main body of the invaders were encamped near the small pro slavery settlement Franklin, located to the southeast of Lawrence, although others camped near the territorial capital of Lecompton. Hearing of the impending raid, the men of Lawrence raised up a militia of 800 men. Dr. Charles L. Robinson (an agent of the New England Emigrant Aid Company) was put in charge of the city's troops, and the future state senator James Lane was appointed as his second in command. Lawrence was also aided by the abolitionist John Brown and his sons. After about a week, the Free Staters eventually sent an emissary to Shannon, who was briefed in regards to the situation. The news distressed him, so he journeyed to Lawrence to see the situation for himself and was quite startled by what he saw. He immediately called representatives from the Missouri army and Lawrence militia before him and urged them to sign a peace treaty. Such an agreement was finally made in December 1855 between Robinson and Lane (who represented the Free Staters) and David Rice Atchison (who represented the pro slavers). After much persuasion (which, according to Frank W. Blackmar, "was not easily accomplished"), the Missouri army reluctantly left the area. Aside from Dow, the Wakarusa War claimed only one other life: that of Free State settler and abolitionist Thomas Barber, who, on his way to the defense of Lawrence, had been shot by the Pottawatomi Indian Agent George W. Clarke during an ambush. Barber's death was memorialized in a poem by John Greenleaf Whittier titled Burial of Barber.