Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пиере (Ежелгі грекше"Πίερες") - гректерден шыққан тракиялық тайпа. Олар брыгилермен байланысты. Бұл аймақ олардың есімімен Пиерия (Πιερία) деп аталды.
The Pieres (Ancient Greek,"Πίερες") were a Thracian tribe connected with the Brygi, that long before the archaic period in Greece occupied the narrow strip of plain land, or low hill, between the mouths of the Peneius and the Haliacmon rivers, at the foot of the great woody steeps of Mount Olympus. This region was named after them as Pieria (Πιερία).
Шақыру
Пиерелерді 8 ғасырда Македониялықтар өздерінің бастапқы орындықтарынан қуып жіберді және Стримон өзенінен әрі Пангей тауынан солтүстікке қарай айдады, онда олар Пиерис (Ежелгі грекше "Πιερίς") деп аталатын жаңа елді мекен құрды. Геродот олардың Пангей тауында кен орындары мен екі бекінісі болғанын айтады. Ол пирилердің Ксеркс әскерін қамтамасыз еткен халықтардың қатарында болғанын жазды. Бұл аудан, ол, атымен Пиерия немесе Пиерис, аталған Гомер поэмалары, болды, аңыз бойынша, туған жері Музалар және Орфей, әке ән. Бұл ғибадат Беотияға енгізілген кезде, осы поэтикалық дінмен байланысты таулардың, үңгірлердің және бұлақтардың есімдері Солтүстіктен Оңтүстікке көшірілді. Тарихшылар мен географтар осы провинцияның шекарасын әртүрлі деп есептейді. Птолемейдің жүйелі географиясында бұл атау Лидия мен Халиакмон өзендерінің сағалары арасындағы жағалаудың көлеміне берілген. Пиерия батыста Тесалияның Перребия ауданынан Олимп тауларының үлкен тізбегімен шектелген. Олимп тауларының бір тармағы солтүстік-батыс бағытта Пиерия жазығы бойымен, Халиакмон шатқалына дейін, солтүстіктегі Грекияның үлкен шығыс жотасындағы таулар алшақтығымен бөлінген, оның ежелгі Бермиус деп аталатын бөлігі. Пиериан тауларының ең биік шыңы Пиер Монс деп аталады және ол бүкіл елде шығысқа қарай көзге түсетін нысан. Пиерия деп аталатын қала болған сияқты, оны Андреотисса жотасының шетінде ағаштармен өскен үңгірмен бейнелеуге болады, ол Диум мен Пиднаның арасындағы бір нүктеде аяқталады, бұл Пиерияның басқа екі басты қаласы. Пыднаның артында Пьерья Сильва деп аталатын едәуір орман бар еді, ол Пьерьяның осындай жоғары беделге ие болған алаңын жасақтаған болуы мүмкін. Пелладан Фессалиядағы Ларисаға дейінгі жол Пирия арқылы өтті және бұл үшінші Македония соғысының үшінші және төртінші жылдарында консул Квинт Марций Филипптің соңынан ерген жолы болған шығар (171 BC 168 BC).
The Pieres were expelled by the Macedonians in the 8th century BC from their original seats, and driven to the North beyond the Strymon river and Mount Pangaeus, where they formed a new settlement which they named Pieris (Ancient Greek,"Πιερίς"). Herodotus mentions that they had mines in Mount Pangaeus and two fortresses. He writes the Pierians were among the nations that supplied the army of Xerxes. This district, which, under the name of Pieria or Pieris, is mentioned in the Homeric poems, was, according to legend, the birthplace of the Muses and of Orpheus, the father of song. When this worship was introduced into Boeotia, the names of the mountains, grottos, and springs with which this poetic religion was connected, were transferred from the North to the South. The boundaries which historians and geographers give to this province vary. In the systematic geography of Ptolemy the name is given to the extent of coast between the mouths of the Ludias and the Haliacmon rivers. Pieria was bounded on the West from the contiguous district of the Thessalian Perrhaebia by the great chain of Olympus. An offshoot from Olympus advances along the Pierian plain, in a North west direction, as far as the ravine of the Haliacmon, where the mountains are separated by that chasm in the great eastern ridge of Northern Greece from the portion of it anciently called Bermius. The highest summit of the Pierian range called Pierus Mons and is a conspicuous object in all the country to the East. It would seem that there was a city called Pieria, which may be represented by a tumulus, overgrown with trees upon the extremity of the ridge of Andreotissa, where it ends in a point between Dium and Pydna, the other two chief cities of Pieria. Beyond Pydna was a considerable forest, called Pieria Silva, which may have furnished the Pierian pitch, which had such a high reputation. The road from Pella to Larissa in Thessaly passed through Pieria, and was probably the route which the consul Quintus Marcius Philippus pursued in the third and fourth years of the third Macedonian War (171 BC–168 BC).