Кіріспе

Абдера (Άβδηρα) – Грекияның Фракия аймағындағы Ксанти облыстық бірлігіндегі муниципалитет. Классикалық антикалық дәуірде ол Фракия жағалауындағы маңызды грек полисі болған. Ежелгі полис, оның құрметіне аталған муниципалитеттен ерекшеленеді. Полис Нест өзенінің сағасынан шығыс-солтүстік-шығысқа қарай 17 шақырым қашықтықта, Тасос аралының тікелей қарсысында орналасқан. Бұл грек отарлау дәуірінде, бұрын қоныстанбаған фракиялық территорияда, сол кезде Грекияның бөлігі емес, құрылған колония болды. Одан дамыған қала ежелгі Грекияда үлкен маңызға ие болды. 4-ғасырдан кейін құлдырап, акрополіске дейін азайып, археологтардан басқа ешкім қайтадан қоныстандырмаған. Ерте орта ғасырларда ежелгі қаланың жанында жаңа қоныс пайда болды. Ол Полистилон (Πολύστυλον) деп аталды, кейін Жаңа Абдера (Νέα Άβδηρα) деп саналды. 2011 жылы қазіргі Абдера муниципалитеті бірнеше заманауи елді мекендерді қамтитын үш бұрынғы муниципалитеттен біріктірілді. Ежелгі орын қираған күйінде сақталған. Абдера муниципалитетінің халқы 17 610 адамды құрайды (2021). Муниципалитет орталығы – Геннисея қаласы.

Атауы

Абдера атауы финикиялық текті және ежелгі дәуірде Испаниядағы Абдера қаласымен және Солтүстік Африкадағы Карфагенге жақын қаламен ортақ болған. Ол түрліше грекшелендіріліп, Ἄβδηρα (Ábdēra), Αὔδηρα (Aúdēra), Ἄβδηρον (Ábdēron) деп аталып, кейін латынша Abdera деп жазылған. Грек аңызы бойынша, бұл атау жақын маңда қаза тапқан Абдер есімді ер адамға байланысты, оның құрметіне Геракл осы жерде қала құрған. Бүгінгі таңдағы қала Авдира (Άβδηρα) деп жазылады және қазіргі грек тілінде осылай айтылады.

Ежелгі дәуір

Финикиялықтар Абдераны 7 ғасырдың ортасынан бұрын қоныстанғанға ұқсайды, ал қала ұзақ бойға финикиялық үлгідегі монета стандартын сақтады. Гректердің қонысы Клазоменаидан жасалған сәтсіз колония ретінде басталды, дәстүрлі түрде б.з.б. 654 жылға жатқызылады. (Б.з.б. 7 ғасырға тән грек керамикасының мәліметтері дәстүрлі мерзімді қолдайды, бірақ нақты уақыты әлі де белгісіз.) Геродот колония басшысы Тимесий болғанын, бірақ оның өмірінде тракийлықтар колонистерді қуғандарын айтады. Кейін Тимесий Теостан келген абдералықтар тарапынан жергілікті қорғаушы рух ретінде құрметтелді. Басқалар осы колония туралы әртүрлі аңыздарды айтады. Плутарх пен Элиан Тимесийдің өзінің барлық істі өзі істеуге тырысқандықтан колонистерге жағысысыз болғанын, ал олардың бірінің баласы олардың шын сезімдерін білдіргеннен кейін, ол наразылықпен қоныстан кетіп қалғанын айтады. Қазіргі ғалымдар ерте Абдераның сәтсіздігіне қатысты екі тұжырымды салыстырып, Тимесийдің Клазоменадан кетуіне соңғысын себеп деп қарастыруға тырысады. Страбон Абдераны Анакреон мен Теостан келген адамдар кезінде «тракиялық қала» деп сипаттаған. 544 жылы Теос халқының көп бөлігі (соның ішінде ақын Анакреон) өздерінің отанына парсылардың шапқыншылығынан қашу үшін Абдераға көшіп келген кезде сәтті колонизация орын алды. Басты монета түрі – грифон, Теос монеталарымен бірдей; бай күміс монеталар әдемілігімен және сыртқы бейнелерінің алуан түрлілігімен ерекшеленеді. 513 және 512 жылдары Дарий басшылығымен парсылар Абдераны бағындырды, сол кезде қала маңызды орынға ие болған сияқты, және ол Грецияға жасаған жорығында Ұлы патшаны күтіп қабылдаған қалалардың бірі ретінде еске алынады. 492 жылы, Иондық көтерілістен кейін парсылар Абдераны қайтадан бағындырды, Дарий I басшылығымен, бірақ оның генералы Мардоний жетекшілік етті. Саламис шайқасынан кейін қашқанда Ксеркс Абдерада тоқтады және тұрғындарының қонақжайлылығына ризашылығын білдіріп, оларға алтын тақия мен қисыш қылыш сыйлады. Фукидид Абдераны Пелопоннес соғысының басындағы Одрисия патшалығының батыс шегі ретінде көрсетеді. Кейін ол Делиан лигасының құрамына кірді және Пелопоннес соғысында Афина тарапында шайқасты. Абдера – өте бай қала, Тракияның ішкі аймақтарымен және Одрисия патшалығымен сауда жасаудың маңызды порты болғандықтан Лигада үшінші орынды иеленді. Құнды олжа болған қала бірнеше рет тоналды: б.з.б. 376 жылы трибаллдар, б.з.б. 350 жылы Македонияның II Филиппісі; кейін Тракияның Лисимахы. 4 ғасырдың аяғында грек тілінде жазылған анекдоттар жинағы «Филогелос» абдералықтардың ақымақтығы туралы бөлімге ие. Дегенмен, қала өз қатарында философтар Демокрит пен Протагорды санады.

Абдера, әсіресе, ежелгі заманда екі себепке байланысты гүлденді: олардың аумағының үлкендігі және стратегиялық маңызды орны. Қала екі маңызды жолға (біреуі Нест өзені арқылы, екіншісі Ксантидің солтүстігіндегі таулар арқылы) бақылау жасады. Сонымен қатар, олардың порттарынан Троядан Тракияға, содан кейін Македонияға дейін теңіз жолы өтті. Қаланың қираған жерлерін әлі де Баластра мүйісінде (40°56'1.02"N 24°58'21.81"E) көруге болады; олар жеті кішкентай төбелерді қамтиды және шығыс портынан батыс портына дейін созылады; оңтүстік-батыс төбелерде ортағасырлық Полистилон (Πολύστυλον) қонысының қалдықтары сақталған. 9 ғасырдан бастап Византиялық Полистилон Филиппи митрополитінің басшылығымен епископтық орын болды. 14 ғасырдың соңында ол Осман империясының билігіне көшті.

Қазіргі заманғы

Авдира қазіргі заманғы әкімшілік бірлік (қауымдастық) ретінде 1924 жылы құрылды және Авдира, Миродато (Калфалар), Пезула, Гиона, Велони және Мандра ауылдарынан тұрды, бірақ Миродато мен Мандра 1928 жылы дербес қауымдастықтарға айналды. Авдира муниципалитеті 1997 жылы бұрынғы Авдира, Мандра, Миродато және Неа Кессани қауымдастықтарының қосылуымен құрылды. Муниципалитеттің ауданы 352.047 км², ал муниципалдық бірліктің ауданы 161.958 км². Авдира муниципалдық бірлігі Авдира, Мандра, Миродато және Неа Кессани қауымдастықтарынан тұрады. Авдира қауымдастығы Авдира, Гиона, Лефкипп, Пезула және Скала елді мекендерін қамтиды.

Көрнекті орындар

Абдераның танымал орындарына Абдера археологиялық мұражайы, Кюткул Баба Теккесі және Лефкипп ауылының жанындағы Агиос Иоаннис жағажайы (сондай-ақ Паралия Авдирон) жатады.