Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мегара ( /m//ɛ//ɡ//ər//ə/; Μέγαρα) – Грекияның Батыс Аттикасындағы тарихи қала және муниципалитет. Ол Коринф мойынының солтүк бөлігінде, ежелгі дәуірде Мегараға қарасты Саламис аралының қарсы жағында орналасқан, бұл арал кейін Афинаның қол астына өткен. Мегара – Атиканың төрт аймағының бірі, ол патша Пандион II-нің төрт мифтік ұлымен бейнеленген, олардың ішінде Нисос Мегараны билеген. Мегара сонымен қатар сауда порты болды, оның халқы көршілес полистердің әскерлеріне әсер ету үшін кемелерін және байлықтарын пайдаланды. Мегара жүн және басқа да жануар өнімдерін, соның ішінде жылқы сияқты мал өнімдерін экспорттаумен маманданған. Онда екі порты болды: батысында Коринф шығанағындағы Паге және шығысында Эгей теңізінің Сарон шығанағындағы Нисея.
Megara ('/m//ɛ//ɡ//ər//ə/; Μέγαρα, ) is a historic town and a municipality in West Attica, Greece. It lies in the northern section of the Isthmus of Corinth opposite the island of Salamis, which belonged to Megara in archaic times, before being taken by Athens. Megara was one of the four districts of Attica, embodied in the four mythic sons of King Pandion II, of whom Nisos was the ruler of Megara. Megara was also a trade port, its people using their ships and wealth as a way to gain leverage on armies of neighboring poleis. Megara specialized in the exportation of wool and other animal products including livestock such as horses. It possessed two harbors, Pagae to the west on the Corinthian Gulf, and Nisaea to the east on the Saronic Gulf of the Aegean Sea.
Ерте тарих
Паусаниастың айтуынша, мегариялықтар өздерінің қаласын Карға борышты деп есептеген, ол Форонейдің ұлы болған және «Кария» деп аталатын қамал мен Мегара деп аталатын Деметр ғибадатханаларын салған. Тарихи тұрғысынан алғанда, Мегара Коринфтің ертедегі тәуелділігі болды, осы ретте Мегарадан келген колонистер Сицилиядағы Сиракузадан солтүстікке қарай орналасқан шағын полис – Мегара Гиблеясын құрды. Содан кейін Мегара Коринфпен тәуелсіздік үшін соғыс жүргізіп, 685 ж.б.д. Халкидонды және Византияны (шамамен 667 ж.б.д.) құрды. Мегара Кіші Азиядағы Кария аймағындағы Милетпен ерте байланыста болған. Кейбір ғалымдардың пікірінше, олар «колонизациялық одақ» құрған. Б.з.д. 7-6 ғасырларда осы екі қала бір-бірімен келісімде әрекет еткен. Екі қала да Аполлон оракулының басшылығымен әрекет еткен. Мегара Дельфидегімен ынтымақтасқан, ал Милетте Дидимадағы Аполлон Дидимей Милесиостың жеке оракулы болған. Сонымен қатар, екі қаланың саяси құрылымында көптеген ортақ белгілер бар. Грекияға екінші парсы шапқыншылығы кезінде (б.з.д. 480–479 жж.) Мегара маңызды шайқастарда, мысалы, Саламис және Платея шайқастарында спарталықтар мен афиналықтармен бірге күрескен. Мегара б.з.д. 460 ж. шамасында шекаралық дауларға байланысты Спартаның үстемдігімен Пелопоннес лигасынан шығып, Делос лигасына қосылған; осы шығу Пелопоннес соғысының (б.з.д. 460–445 жж.) басталуына себеп болған. Б.з.д. 446–445 жж. отыз жылдық бейбітшілік шарты бойынша Мегара Пелопоннес лигасына қайта оралуға мәжбүр болған. (Екінші) Пелопоннес соғысында (б.з.д. 431–404 жж.) Мегара Спартаның одақтасы болған. Мегария жарлығы Пелопоннес соғысының себептерінің бірі саналады. Афина Мегария жарлығын шығарды, ол Мегария саудагерлерін Афина бақылауындағы аумаққа кіргізбейтін еді; оның мақсаты Мегария экономикасын шектеу болды. Афиналықтар екі мемлекет арасындағы шекаралық аймақтағы қасиетті орын – Хиера Оргастың Мегариялықтармен қорланғанына жауап беріп отырғанын мәлімдеді. Ежелгі Мегараның ең танымал азаматы – Византияның 7 ғасырдағы құрылтайшысы саналатын Виз. Б.з.д. 6 ғасырдағы ақын Теогнис де Мегарадан шыққан. Б.з.д. 4 ғасырдың басында Евклид Мегаралық Мегаралық философия мектебін құрды, ол логика мен диалектиканы қолдануымен танымал болды және шамамен бір ғасыр бойы дамыды. Б.з.д. 279 ж. кельттердің шапқыншылығы кезінде Мегара Термопильге 400 пельтасттан (жеңіл жаяу әскер) тұратын күш жіберді. Б.з.д. 266 ж. Хремонид соғысы кезінде мегариялықтарды Македония патшасы Антигон Гонат қоршап алды және оның пілдерін отпен өртелген шошқаларды пайдаланып жеңді. Осы жетістікке қарамастан, мегариялықтар македониялықтарға бағынуға мәжбүр болды. Б.з.д. 243 ж. Сициондық Араттың ықпалымен Мегара македониялық гарнизонын қуды және Ахайя лигасына қосылды, бірақ б.з.д. 223 ж. Ахайялар Истмді бақылаудан шығарғаннан кейін мегариялықтар олардан айрылып, Боэотия лигасына қосылды. Алайда, отыз жылдан кейін мегариялықтар боэотиялықтардың құлдырауынан шаршап, Ахайяға адалдығын қайтаруға бел буды. Ахайялық стратег Филопомен б.з.д. 203 немесе 193 ж. Боэотиялық интервенциялық күштерді жеңіп, Мегараның қайта оралуын қамтамасыз етті. Плутархтың айтуынша, б.з.д. 48 ж. Мегариялықтар Квинт Фуфий Кален басқаратын римдік әскерлерге қарсы арыстандарды жіберуге тырысты, бірақ жануарлар «құралсыз азаматтардың арасына шашылып, оларды аңғарып, қашқанда оларға шабуыл жасады, сондықтан тіпті жау үшін де көрініс өкінішті болды». Мегариялықтар ғибадатханаларды салуға және оларды қаржыландыруға жомарттығымен танымал болды. Киелі Иероним былай деп хабарлайды: «Мегариялықтар туралы кең таралған сөз бар: «Олар мәңгілік өмір сүретіндей салады, ертең өлетіндей өмір сүреді». Гректер «Мегариялық үлесіне лайық» (Τῆς Μεγαρέων ἄξιοι μερίδος) деген мақалды қолданды, ол арсыздық пен намыссыздықты білдіреді.
According to Pausanias, the Megarians said that their town owed its origin to Car, the son of Phoroneus, who built the citadel called 'Caria' and the temples of Demeter called Megara, from which the place derived its name. In historical times, Megara was an early dependency of Corinth, in which capacity colonists from Megara founded Megara Hyblaea, a small polis north of Syracuse in Sicily. Megara then fought a war of independence with Corinth, and afterwards founded Chalcedon in 685 BC, as well as Byzantium (c. 667 BC). Megara is known to have early ties with Miletos, in the region of Caria in Asia Minor. According to some scholars, they had built up a "colonisation alliance". In the 7th/6th century BCE these two cities acted in concordance with each other. Both cities acted under the leadership and sanction of an Apollo oracle. Megara cooperated with that of Delphi. Miletos had her own oracle of Apollo Didymeus Milesios in Didyma. Also, there are many parallels in the political organisation of both cities. During the second Persian invasion of Greece (480–479 BC) Megara fought alongside the Spartans and Athenians at crucial battles such as Salamis and Plataea. Megara defected from the Spartan dominated Peloponnesian League (c. 460 BC) to the Delian league due to border disputes with its neighbour Corinth; this defection was one of the causes of the First Peloponnesian War (460 – c. 445 BC). By the terms of the Thirty Years' Peace of 446–445 BC Megara was forced to return to the Peloponnesian League. In the (second) Peloponnesian War (c. 431 – 404 BC), Megara was an ally of Sparta. The Megarian decree is considered to be one of several contributing "causes" of the Peloponnesian War. Athens issued the Megarian decree, which banned Megarian merchants from territory controlled by Athens; its aim was to constrict the Megarian economy. The Athenians claimed that they were responding to the Megarians' desecration of the Hiera Orgas, a sacred precinct in the border region between the two states. Arguably the most famous citizen of Megara in antiquity was Byzas, the legendary founder of Byzantium in the 7th century BC. The 6th century BC poet Theognis also came from Megara. In the early 4th century BC, Euclid of Megara founded the Megarian school of philosophy which flourished for about a century, famous for the use of logic and dialectic. During the Celtic invasion in 279 BC, Megara sent a force of 400 peltasts (light infantrymen) to Thermopylae. During the Chremonidean War, in 266 BC, the Megarians were besieged by the Macedonian king Antigonus Gonatas and managed to defeat his elephants employing burning pigs. Despite this success, the Megarians had to submit to the Macedonians. In 243 BC, exhorted by Aratus of Sicyon, Megara expelled its Macedonian garrison and joined the Achaean League, but when the Achaeans lost control of the Isthmus in 223 BC the Megarians left them and joined the Boeotian League. Not more than thirty years later, however, the Megarians grew tired of the Boeotian decline and returned their allegiance to Achaea. The Achaean strategos Philopoemen fought off the Boeotian intervention force and secured Megara's return, either in 203 or in 193 BC. According to Plutarch, Megarians tried to unleash lions against the besieging Roman troops guided by Quintus Fufius Calenus around 48 BC, but the animals "rushed among the unarmed citizens themselves and preyed upon them as they ran hither and thither, so that even to the enemy the sight was a pitiful one". The Megarians were proverbial for their generosity in building and endowing temples. Saint Jerome reports "There is a common saying about the Megarians [ :] 'They build as if they are to live forever; they live as if they are to die tomorrow.'" The Greeks used the proverb "worthy of the Megarians share" (Τῆς Μεγαρέων ἄξιοι μερίδος), meaning dishonorable/dishonored.
Мегарадағы демократия
Мегара екі рет демократияны бастан өткерген сияқты. Біріншісі б.з.б. 427 жылы демократиялық көтеріліс болғаннан кейін және б.з.б. 424 жылы тар олигархия орнатылғанға дейін (Фукидид 3.68.3; 4.66.8, 73.4) болды. Екіншісі б.з.б. 370-ші жылдары, Мегара халқы демократияға қарсы заговоршыларды қуған кезде болды (Диодор 15.40.4). Алайда, б.з.б. 350-ші жылдары Исократ Мегараны олигархиялық мемлекет екенін көрсететін терминдермен сипаттайды (Исократ 8.117.19). Жаңа олигархияның 424 жылы жасаған алғашқы ісінің бірі – халықты ашық дауыс беруге мәжбүрлеу болды, бұл демократияның құпия дауыс беруді қолданғанын көрсетеді. Мегара демократиясы остракизмді де пайдаланған. Демократияның басқа да маңызды институттарына халық жиналысы мен кеңес, сондай-ақ бес (немесе алты) генералдан тұратын кеңес кірді. Плутархтың сөзіне қарағанда, Мегара б.з.б. VI ғасырда да демократиялық мемлекет болған. Радикалды үкімет жүзеге асырған шараларға проценттік несиелерді заңсыз деп жариялау және несие берушілерді алған проценін қайтаруға мәжбүрлеу кірді. Кейбір тарихшылар архаикалық кезеңде демократияның болғанын қабылдаса, ал басқалары бұл оқиғаның кейінірек демократияға қарсы саяси ойды бейнелейтінін санайды.
Megara seems to have experienced democracy on two occasions. The first was between 427 BC, when there was a democratic uprising, and 424 BC, when a narrow oligarchy was installed (Thuc. 3.68.3; 4.66 8, 73 4). The second was in the 370s BC, when we hear that the people of Megara expelled some anti democratic conspirators (Diod. 15.40.4). By the 350s BC, though, Isocrates is referring to Megara in terms that suggests that it was an oligarchy again (Isoc. 8.117 19). One of the first actions of the new oligarchy in 424 BC was to compel the people to vote openly, which suggests that the democracy had made use of the secret ballot. Megarian democracy also made use of ostracism. Other key institutions of the democracy included a popular Assembly and Council, and a board of five (or six) generals. According to Plutarch, Megara was also a democracy in the 6th century BC. The measures said to be implemented by the radical government included making interest bearing loans illegal and forcing creditors to return the interest they had collected. While some historians accept the existence of democracy in the archaic period, others consider the story to reflect the later anti democratic political thought.
География
Мегара Аттиканың ең батыс бөлігінде, Сарон шығанағының бөлігі – Мегара шығанағының жанында орналасқан. Мегара төңірегіндегі жағалау жазығы Мегарис деп аталады, бұл атау сонымен қатар Мегара қаласы орталық болған ежелгі қала-мемлекетке де берілген. Мегара Неа-Перамостан батысқа қарай 8 км, Елефсинадан батысқа қарай 18 км, Агиои Теодороидан шығысқа қарай 19 км, Афинадан батысқа қарай 34 км және Коринфтен шығысқа қарай 37 км қашықтықта жатыр.
Megara is located in the westernmost part of Attica, near the Megara Gulf, a bay of the Saronic Gulf. The coastal plain around Megara is referred to as Megaris, which is also the name of the ancient city state centered on Megara. Megara is 8 km west of Nea Peramos, 18 km west of Elefsina, 19 km east of Agioi Theodoroi, 34 km west of Athens and 37 km east of Corinth.
Жол
8-тас жол Мегараны Афина және Коринф қалаларымен байланыстырады.
The Motorway 8 connects Megara with Athens and Corinth.
Темір жол
Мегара теміржол стансасы Афина және Киато қалаларына Proastiakos қала маңы пойыз қатынасымен қамтамасыз етіледі.
The Megara railway station is served by Proastiakos suburban trains to Athens and Kiato.
Ауа
Қаланың оңтүстігінде кішкентай әскери әуежай бар, ИКАО коды LGMG.
There is a small military airfield south of the town, ICAO code LGMG.
Қалалық әкімдігі
Мегара муниципалитеті 2011 жылғы жергілікті басқару реформасы барысында Мегара және Неа Перамос бұрынғы муниципалитеттерінің бірігуі арқылы құрылды, олар муниципалдық бірліктерге айналды. 2017 жылы Кинета Мегара муниципалдық бірлігінің құрамындағы жеке қауымдастыққа айналды. Муниципалитеттің ауданы 330,11 км², ал муниципалдық бірліктің ауданы 322,21 км².
The municipality of Megara was formed at the 2011 local government reform by the merger of two former municipalities, Megara and Nea Peramos, which became municipal units. In 2017 Kineta became a separate community within the municipal unit of Megara. The municipality has an area of 330.11 km2, the municipal unit 322.21 km2.