Екінші дүниежүзілік соғыс: Нормандиядан Рейнге дейін стратегиялық ойын
D-Day (game)
D Day ойыны: Екінші дүниежүзілік соғыстың Батыс майданындағы Нормандиядан Рейнге дейінгі шайқастарды стратегиялық түрде бейнелейтін ең алғашқы ойын. 🎲🗺️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тақта ойыны
Board game
Видео ойындар
video games
D Day – 1961 жылы Avalon Hill баспасынан шыққан, Нормандияға шабуылдан Рейн өзенін кесіп өтуге дейінгі Екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропалық науқанының алты айлық кезеңін модельдеуге арналған тақтадағы стратегиялық ойын. Бұл алтыбұрышты торлы карта мен картондық фигураларды пайдаланған алғашқы соғыс ойыны болды және 1962, 1965, 1971, 1977 және 1991 жылдары жаңартылып, қайта басылды.
D Day is a board wargame published by Avalon Hill in 1961 that simulates the six months of the European Campaign of World War II from the Normandy Invasion to the crossing of the Rhine. It was the first wargame to feature the now ubiquitous hex grid map and cardboard counters, and was revised and re released in 1962, 1965, 1971, 1977 and 1991.
Сипаттама
1944 жылдың маусым және қыркүйек айлары аралығындағы Батыс майданындағы екі ойыншыға арналған операциялық/стратегиялық симуляция. Ойын, Францияны Оккупациялаған Орталық державалар кезінде Одақтастардың Францияға басып кіруін моделеуге арналған. Атауы 1944 жылғы 6 маусымда Франциядағы Нормандияға түсуді еске түсіреді, бірақ ойын Екінші дүниежүзілік соғыста Францияны азат ету үшін Нормандиядан Рейн өзеніне дейінгі толық науқанды қамтиды.
A two player operational/strategic simulation of the Western Front between June and September, 1944, the game simulates the invasion by the Allies of France while it was occupied by the Axis Powers. The title references the Normandy Landings in France on 6 June 1944, but the game covers the entire campaign to liberate France in World War II from Normandy to the Rhine River.
Құралымдары
Ойын қорабында мыналар бар: Ережелердегі кейбір мәселелерге байланысты екінші басылым (1961b деп аталады) дерлік бірден жарияланды. 1965 жылы Ларри Пински ойынды қайта жөндеді. 1977 жылы Джеймс Сталердің тағы бір түзетуі жарық көрді. Бұл түзетулердің бәрі түпнұсқа ойынның картасын және элементтерін қолданды. 1991 жылы Avalon Hill Смитсондар мұражайымен серіктестік бағдарламасы аясында жаңа нұсқасын жариялады. С. Крейг Тейлордың жобалаған "Смитсондар басылымында" жаңа карта, жаңа элементтер жинағы, жаңа ережелер, екі он қырлы ойыншық және тарихи ойыннан өзге жаңа "не болғанда еді" сценарийі болды.
The game box contains: Due to some issues with the rules, a second edition (known as 1961b) was published almost immediately. In 1965, Larry Pinsky revised the game again. Another revision by James Stahler appeared in 1977. All of these revisions used the same map and counter mix as the original game. In 1991, Avalon Hill published a new revision as part of a partnership program with the Smithsonian Museum. This "Smithsonian Edition", designed by S. Craig Taylor, featured a new map, a new counter mix, new rules, and the use of two ten sided dice, as well as a new "what if" scenario in addition to the historical game.
Қабылдау
Games & Puzzles журналының 51-ші санында (1976 жылдың тамызында) Ник Палмер бұл ойынды "бір он жылдан астам бұрын шығарылып, әлі де жиі ойналатын классикалық соғыс ойындарының бірі" деп атады. Ол "Барлық 'классикалық' ойындардың ережелері ұқсас, олар жоғары қызығушылық пен ережелердің түсінікті болуымен ерекшеленеді, бірақ тарихи деректердің аздығымен сипатталады" деп атап өтті. Палмер неміс ойыншысына одақтастарды жағалауда жеңе алмаса, ойынды жеңу мүмкіндігі үшін дереу және жылдам батыс қорғанысына шегінуге кеңес берді. Палмер ойынға 5 балдық шкала бойынша 4 бал берді. "Playboy Winner's Guide to Board Games" кітабында ойын дизайнера Джон Фримен D Day классикалық ойын болғанымен, "оның кемшіліктері бар екенін" көрсетті. Ойынның қарқыны баяу: күрестің қорғаныс сипаты (немістердің уақытты кешіктіру тактикасы, қорғанысқа негізделген ұрыс нәтижелері тізімі және бекіністер мен жер бедері) одақтастардың Рейнге жылдам жорылына кедергі келтіретін төмен қозғалыс коэффициенттерімен біріктіріледі. Фримен: "Жылдам ойын іздейтін ойыншылар басқа нұсқаны қарастырған жөн" деп кеңес берді. 1980 жылы "Вашингтон" журналына жазған Р. Б. МакАртур "Avalon Hill-дің Африка корпусы, Сталинград, D күні және Ардендер шайқасы Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғысты толыққанды қамтиды. Олар көбінесе жасөспірімдерге ұнайды; соғыста қатысқандар оларды өте дәл емес деп санайды". 1980 жылы жарық көрген "The Complete Book of Wargames" кітабында ойын дизайнера Джон Фримен 1977 жылғы нұсқадағы ережелерді өзгерту ойынды едәуір жақсартқанын айтты. Ол: "1977 жылғы нұсқа ережелерді нақтылау бойынша жақсы жұмыс істеді, штаб-пәтерлерге міндеттер берді [әлдеқайда дұрыс жабдықтау жүйесінің бөлігі ретінде] және одақтастардың әуе күшін пайдалану және стратегиялық қозғалыс арқылы Францияның орталық бөлігіндегі жылдам шайқастарға мүмкіндік берді" деді. Ол ойынды "Жақсы" деп бағалады. "Білім беру және оқыту үшін симуляциялар/ойындар туралы нұсқаулықта" Мартин Кампион "ойын амфибиялық шабуылдың қауіптерін және әлсіз жерге шабуыл қажеттілігін көрсетеді" дегенмен, сонымен қатар бірнеше тарихи қателіктерді атап өтті: "Жауынгерлік қимылдар мен қозғалыс өте шынайы емес, ал екі тараптың күштерінің арақатынасы дұрыс емес. Ойын абстрактілі әуе күшіне ие, ол өте жаңылыс". "The Comprehensive Guide to Board Wargaming" кітабында Ник Палмер "Бұл AH 'классикасы' бірқатар жанкүйерлеріне ие және көбінесе жаңадан бастаушыларға ұнайды. [ ] Басымдық тарихи дәлдікке емес, жылдам және оңай ойынға беріледі" деп жазды. Оның пікірінше, "тарихи атмосфера мен стратегиялық таңдау жақсы берілген". Палмер ойынның "одақтастарға қатысты айқын бейімділігі бар екені жиі айтылады, бірақ консервативті неміс қорғанысы жақсы нәтиже бере алады" деп мойындады. Оның соңғы ұсынысы: "Ойынды қызықты ету үшін алғашқы неміс бөлімдерін бетімен төмен қаратып қою, менің жеке нұсқам". Джон Джексон "Ойыншының үстел ойындарына нұсқаулығында" 1965 жылғы басылымның "көптеген мәселелерді тудырғанын, сондай-ақ түзеткенін" атап өтті. Ол сондай-ақ "Ойынның қарқыны өте баяу" екенін ескертті және "жылдам ойын іздейтін ойыншылар басқа нұсқаны қарастырған жөн" деп кеңес берді. Бергтің "Ойындар туралы шолудың" 2-ші санында Ричард Берг 1991 жылғы "Смитсон басылымын" қарап шығып, Нормандиядан Венаға дейінгі бүкіл Еуропалық театрды қамтитын жаңа, кіші картаны сынады, бірақ одақтастарға Рейннен өту жеткілікті болды. Бергтің бағалауынша, картаның 40% пайдаланбауға тиіс. Берг негізгі ережелерді қарастырды, бірақ "ойынның жаңа, әдемі киімдеріне қарамастан, бұл өте қарапайым нәрсе" деп ойлады. Ол сондай-ақ аудиторияның кім болуы керектігін түсіне алмады, ол "Бұл тұрақты ойыншыларға ұнамайды, себебі олар үшін бұл жеткіліксіз, немесе 'классиктерге', себебі өзгерістер тым көп" деді. Ол қорытындылады: "Бұл ескі D Day сияқты 'жеңіл', бірақ қол жетімді немесе қызықты емес [ ] Бұл сіздің жас немереңізге/немере қызыңызға жақсы ойын болуы мүмкін, және оның кейбір қызықты логистикалық аспектілері бар, бірақ бұл 'классикалық' болмайды".
In Issue 51 of Games & Puzzles (August 1976), Nick Palmer called this "one of the classic wargames, first produced over a decade ago and still frequently played." He noted that "All the 'classics' have similar rules and are noted for high excitement and rule clarity levels, but relatively little historical detail." Palmer advised the German player that if the Allies could not be destroyed on the beaches, to immediately and rapidly withdraw to the western defenses to have any chance of winning the game. Palmer gave the game an Excitement level of 4 out of 5. In The Playboy Winner's Guide to Board Games, game designer Jon Freeman pointed out that, although D Day was a classic, "it does have its weaknesses. The game is inherently slow paced: The defensive nature of the struggle, (the delaying tactics of the Germans, the defense based Combat Results Table, and the fortifications and terrain) combines with low movement factors to hinder a quick Allied march to the Rhine." Freeman advised, "players looking for a quick game had best look elsewhere." Writing for Washingtonian in 1980, R. B. McArthur noted that "Avalon Hill's Afrika Korps, Stalingrad, D Day, and Battle of the Bulge cover World War II in Europe pretty thoroughly. They are mostly popular with teenagers; those who actually fought in the war tend to find them jarringly inaccurate." In the 1980 book The Complete Book of Wargames, game designer Jon Freeman thought that the rule changes made in the 1977 version vastly improved the game, saying, "The 1977 version did a really good job of clarifying the rules, gave the HQ units something to do [as part of a far more reasonable supply system], and, through the use of Allied airpower and the strategic movement, finally allowed some of those fairly 'mobile battles in central France.'" He concluded by giving it an Overall Evaluation of "Good". In The Guide to Simulations/Games for Education and Training, Martin Campion thought that although "the game shows the hazards of an amphibious invasion and the necessity of attacking against weakness,", he also pointed out several historical inaccuracies, saying, "Combat and movement are not very realistically handled and the balance of forces on both sides is erroneous. The game contains an abstract air power that is particularly fallacious." In The Comprehensive Guide to Board Wargaming, Nick Palmer noted that "This AH 'classic' has quite a few devotees, and it often appeals to beginners. [ ] The accent is on a fast, easy game rather than on historical accuracy." He believed "the historical 'feel' and the choice of strategies are conveyed rather well." Palmer did admit that the game was "widely thought to be vastly biased to the Allies, but a conservative German defence can work well." His final suggestion was "to have the initial German units face down, my personal variant for enlivening the early turns." In A Player's Guide to Table Games, John Jackson noted that the 1965 edition "created as many problems as it corrected." He also warned "The game is inherently slow paced" and advised "players looking for a quick game had best look elsewhere." In Issue 2 of Berg's Review of Games, Richard Berg reviewed the 1991 "Smithsonian edition" and questioned the new, smaller map, which covered the entire European theatre from Normandy all the way to Vienna, although the Allies only have to cross the Rhine. In Berg's estimation, 40% of the map would never be used. Berg reviewed the major rules changes, but thought that "despite the game's new, spiffy set of togs, this is a pretty mundane affair." He also could not see who the audience was supposed to be, arguing that "This is not a game that will appeal very greatly to regular gamers, for whom it will not be enough, or to the 'classicists', for whom the changes will be too much." He concluded, "As 'simple', but not as accessible or as interesting as the old D Day [ ] While this may be a good game to get for your young nephew/niece, and it does have some interesting logistical overlay, this will not be a 'classic'."