Кіріспе

1967 жылы түсірілген Отто Премингердің "Тез күн бату" фильмі - 1967 жылы түсірілген және режиссерлік еткен америкалық драмалық фильм. Жене Фонда мен Майкл Кейн басты рөлдерде. Сценарийді Хортон Фут және Томас С. Райан жазды. Ол 1965 жылы К. Б. Гилденнің, Катья мен Берт Гилденнің жұптарының псевдонимімен жазылған, сол тақырыптағы романына негізделген. Бұл Фей Дунавейдің киноға дебюті болды. Фильм Оңтүстік готиканың туындысы болып саналады.

Сюжет

1946 жылы, фанатикалық, әскерге шақырудан жалтару, алтын қазу Генри Уоррен және оның мұрагері, жер иеленуші әйелі Джули Энн, ауылдық Джорджиядағы жерлерін солтүстік консервілеу зауытының иелеріне сатуды шешті, бірақ келісім екі көршілес жерлерді сатуға негізделген, біреуі Генридің туысы Рад Макдауэлл мен оның әйелі Луға, екіншісі қара фермер Рив Скоттке тиесілі, оның ауру анасы Роза Джулидің бала күтушісі болған. Екеуі де жерін сатуға қызығушылық танытпайды, олар жерлеріне заңды талап қоюды нығайту үшін қауіпті және даулы қара және ақ серіктестік құрады, бұл Генриді ашуландырады. Роуз кенеттен қайтыс болғанда, Генри әйеліне Ривті өзінің меншігіне заңсыз иелік етуі үшін айыптауды ұсынды, бірақ жергілікті қара нәсілді мұғалім Вивиан Турлоу қаланың жазбаларын қарап, Ривтің жеріне заңдық түрде тіркелгенін дәлелдеді. Жюли Генридің ақыл-ойға қабілетсіз жас ұлына жасаған әрекетіне ренжігендіктен, оны тастап кетуге шешім қабылдайды және Ривке қарсы істі тоқтатады. Генри Ку-клукс-кланның көмегімен фермалардың үстіндегі бөгетке динамит құяды, ал Радтың үлкен баласы су тасқынында батып қалады, бұл Генридің қатты үрейін тудырды. Рад пен Рив жеңілгенін мойындамай, көршілерінің көмегімен қираған үйлерін қайта тұрғызуды шешеді.

Өндіріс

Отто Премингерге ағасы Инго 1046 бетті Гилден қолжазбасының дәлелдерін көрсетті және оны тағы бір "Желмен бірге кеткен" романы деп күтті, романның киноқұқықтарын 100 000 долларға сатып алды. Ол бастапқыда оны төрт жарым сағаттық эпикалық фильмге бейімдеуді жоспарлаған, ол күніне екі рет көрсетіліп, американдық кино көрмелерінің тарихындағы ең жоғары бағамен, жұма және сенбі күндері 25 доллармен көрсетіледі. Кітап 300 000 данада сатылып кеткеннен кейін Премингер бұдан да аз жоба жасау керек деп ойлады. Премингер Харпер Лидің "Күлкіш құсты өлтіру" романының сценариіне таңданып, Гортон Футті Гилденнің кітабын бейімдеуге жалдаған, автор оны "жағымсыз" деп ойлаған, "әдеттегі оңтүстік дәмін таппаған". Оның алғашқы инстинкті ұсыныстан бас тарту болды, бірақ кейін ол онымен бірдеңе жасай алатынын шешті, сондықтан Премингер оны және оның отбасын Лондондағы үйге орналастырды, онда режиссер "Банни Лейк жоғалып кетті" фильмін түсіріп жатқан еді. Фут өзінің жобасын үш айда аяқтады, бірақ Премингер оған риза емес еді, өйткені ол оқиғаға қажетті мелодрама мен театралдылықты жоғалтты деп сезінді. Ол Футқа толық ақы төлеп, оны жұмыстан шығарып салды, бірақ кейіннен жазушыға экрандық несие беруді талап етті, оны Фут қабылдады (кейінгі жылдары ол фильмді ешқашан көрмегенін және оны өз резюмесіне енгізбегенін мойындады). Премингер Фут орнына Томас К. Райанды тағайындады, ол оның бас оқырманы болып жұмыс істеді және оның жұмыс берушісі қызықтыратын материалдың түрімен таныс болды. Премингер фильмді толығымен Грузияда түсіргісі келді, ал 1965 жылдың қараша және желтоқсан айларында штатқа барып, орындарды іздестірді, бірақ одақ келіспеушілігі оның жоспарларын өзгертті. Фильмді маусым мен тамыз айлары аралығында қатты ыстық пен ылғалдылық кезінде түсіретіндіктен, ол мүмкіндігінше түнде түсіруді жоспарлады. Грузияға қатысты юрисдикциясы бар Нью-Йорк кәсіподағы, сағат 16:00-ден кейін түсірілім үшін экипаждарға екі есе ақы төлеуді талап етті, бұл Премингердің білгеніндей, тым көп шығын. Продюсер Джин Каллахан өзінің туған штаты Луизиананың тиімді баламасы болуы мүмкін екенін айтты, өйткені сондағы одақтарды Чикагодағы либералды одақ басқарады. Батон-Руж және оның айналасы таңдалды, ал Каллаханның командасы жүгері егістіктерін отырғыза бастады, шатырлар тұрғыза бастады және 17,5 миллион галлон су алатын бөгет пен су қоймасын салды. Басталуынан бастап Премингер мен оның актерлік құрамы жергілікті тұрғындардың қатты қарсылығына тап болды. Олар араларында екі нәсілдік достық бар фильмге наразы болды және фильмнің қара түске толы актерлік құрамы мен актерлік құрамына қарсы болды. Кейбір актерлерге телефон арқылы өліммен қорқытулар жасалды, ал бір сахнада таңғы сағат 3-те жанып жатқан айқыш пайда болды. Бәрі орналасқан қонақ үйдің менеджері, Беллемонт Мотор Отели, Премингерге бассейндерде аралас суға түсуге рұқсат етілмейтінін айтты, бірақ директор ғимаратты босатып, шотты төлемейміз деп қорқытқанда, "расааралық" суға түсуге келісті. Бірде "жасыл бомба" бассейнге лақтырылды, бірақ түнде болғандықтан ешкім жарақат алған жоқ. Ақырында қарулы мемлекеттік әскерлер қонақ үйдің барлық бөлмелерін күзетуге шақырылды. Тіпті Нью-Орлеанда да Майкл Кейн мен Бобби Хуксті Бреннанның мейрамханасына кіргізбей тастаған кезде қиындықтар туындады. Бір күні кешке орманды аймақ арқылы қонақ үйге қайтып бара жатқан көліктер мен жүк көліктерінің қатарына мергендер оқ атудан ұшыраған. Кейінірек Роберт Хукс былай деп еске алды: "Біздің бәріміз жер бетіндегі ең ақымақ, ең қарапайым адамдармен қоршалғанбыз, ең қорқыныштысы туралы айтпағанда". Фильм түсірудің ортасында Премингер оператор Лоял Григгсті Мильтон Р. Краснермен алмастыруға мәжбүр болды, өйткені Григгс арқасын ауыр жарақаттады. Кейіннен ол сценарий жазушы Райанды The New York Times газетінде жарияланған мақала үшін Рекс Ридпен сөйлескені үшін түсірілім алаңына кіргізбейді. Онда Рид режиссерді өз ұстанымын жоғалта бастаған автократ ретінде сипаттады, Майкл Кейннің "Барлығы бақытсыз болған кезде ғана бақытты" деген сөзін келтірді және Григгсті Премингер "басқалардың ашуын бассыздаған кезде" жұмыстан шығарды деп мәлімдеді. Григгс Times газетінен кері қайтаруды талап етті және алды. Премингер Фей Дунавейді таңдағанына қатты өкінді, бұл оның алғашқы кино рөлі болды және ол үнемі қақтығысып отырды. Ол режиссердің "актерлік процесс туралы ештеңе білмейтінін" сезінді. Ол күйеуінің жұрт алдынд...

Үй медиасы

Hurry Sundown DVD-ге Olive Films компаниясы (Paramount лицензиясы бойынша) 2011 жылдың 17 мамырында шығарды, Blu Ray 2014 жылдың 23 желтоқсанында, сондай-ақ 2012 жылдың 13 қарашасында 3 дискті Blu Ray қорапшасының бөлігі ретінде, Отто Премингер жинағы, Hurry Sundown сеттің бірінші дискінде.