Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Трансильваниялық классикалық ғалым және антиквариат (шамамен 1680–1746)
Transylvanian classical scholar and antiquarian (c. 1680–1746)
Стефан Берглер (шамамен 1680–1746) – Трансильваниялық сакс классикалық ғалымы, ғылыми редактор және антиквариат жинаушы болған.
Stephan Bergler (c. 16801746) was a Transylvanian Saxon classical scholar, scientific editor, and antiquarian.
Өмірбаян
Кронштадтта (Трансильвания) дүниеге келген ол Лейпциг университетінде оқыды, содан кейін Амстердамға барып, Гомердің шығармаларын және Юлий Полюкстің «Ономастикон» еңбегін редакциялады. Кейіннен Гамбургте ол белгілі библиограф Иоганн Альберт Фабрициусқа өзінің «Грекия кітапханасы» мен Секст Эмпирикустың басылымын дайындауға көмектесті. Ол Бухарестте Валахия князі Николай Маврокордатоның хатшысы болып тұрақты жұмыс тапты, оның «Περὶ τῶν καθηκόντων» (De Officiis) еңбегін ол бұрын Лейпцигтегі кітап сатушы Фрицш үшін аударған еді, ол оны корректор және әдеби жұмыскер ретінде пайдаланған болатын. Маврокордатостың кітапханасында Берглер Евсевийдің «Евангелияны дәлелдеу» еңбегінің кіріспесі мен алғашқы үш тарауын тапты. Лейпцигтің «Acta Eruditorum» журналы үшін көптеген мақалалар жазумен қатар, Берглер византиялық тарихшы Генесиустің тұңғыш басылымын (1733) және Алцифронның хаттарын (1715) – онда 75 хат алғаш рет жарияланды – шығарды. Ол Бухарестте қайтыс болды және оның меценатының есебінен жерленді. Тағы бір мәлімет бойынша, 1730 жылы меценатының қайтысынан кейін Берглер қаражаты қалмағандықтан Стамбулға кетіп, шамамен 1740 жылы онда қайтыс болды. Ол ислам дініне кірген деген қауесет бар, бірақ бұл хабар, оның Рим католик дінін қабылдағаны туралы нақты фактіге қатысты қате болуы мүмкін. Оның Аристофанға арналған басылымы 1760 жылы «Жас Бурман» баспасында жарық көрді. «Британ энциклопедиясының» (11-ші басылымы) мәліметінше, Берглердің өмірі «жабайы және ретсіз» болған, ал оның циник мінез-құлқы салдарынан оған жаулары пайда болған.
Born in Kronstadt (Transylvania), he studied at the University of Leipzig, after which he went to Amsterdam, where he edited the works of Homer and the Onomasticon of Julius Pollux. Subsequently, in Hamburg, he assisted the major bibliographer Johann Albert Fabricius in the production of his Bibliotheca Graeca and his edition of Sextus Empiricus. He found a permanent post in Bucharest as secretary to the Prince of Wallachia, Nicholas Mavrocordato, whose work Περὶ τῶν καθηκόντων (De Officiis) he had previously translated for Fritzsch, a Leipzig bookseller, by whom he had been employed as proofreader and literary hack. In Mavrocordatos' library, Bergler discovered the introduction and the first three chapters of Eusebius's Demonstratio Evangelica. In addition to writing numerous articles for the Leipzig Acta Eruditorum, Bergler edited the editio princeps of the Byzantine historiographer Genesius (1733), and the letters of Alciphron (1715), which contained 75 letters published for the first time. He died in Bucharest, and was buried at his patron's expense. According to another account, on his patron's death in 1730, Bergler, finding himself without means, left for Istanbul, and died there c. 1740. He is said to have become a convert to Islam — this report was probably a mistake for the undisputed fact that he embraced Roman Catholicism. His edition of Aristophanes was published after his death by the Younger Burman in 1760. Encyclopædia Britannica (11th ed.) characterizes Bergler's life as "wild and irregular," and says he made enemies due to his allegedly cynical manners.