Мишель Муан: Француз журналисі және парапсихологтың өмірі мен қызметі
Michel Moine
Мишель Муан: француз журналисі, парапсихолог, RTL және RMC жаңалықтарының директоры. Радиостезия, "Камераның кереметі" телешоулары туралы кітаптарымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мишель Мойн (8 наурыз 1920 жылы Airvault қаласында туған – 15 қаңтар 2005 жылы Buxerolles қаласында қайтыс болған) – француз журналисі және парапсихолог. Ол 1958 жылдан 1967 жылға дейін RTL жаңалықтар бөлімінің директоры, ал 1967 жылдан 1982 жылға дейін RMC директоры болды. Сонымен қатар, ол радиоэстезия туралы кітаптарымен және досы, әріптесі журналист Жан Луи Дегаденцимен бірге жасаған «La caméra de l'étrange» теледокументалдық фильмдер сериясымен кеңінен танымал болды.
Michel Moine (8 March 1920 in Airvault – 15 January 2005 in Buxerolles) was a French journalist and parapsychologist. He was the director of the news division of RTL from 1958 to 1967, and then of RMC from 1967 to 1982. He was also well known for his books on radiesthesia, and the series of TV documentaries La caméra de l'étrange, created with his friend and fellow journalist Jean Louis Degaudenzi.
Алғашқы жылдары
Мишель Мойн 1920 жылдың 8 наурызында Эирво (Франция) қаласында дүниеге келді. Ол Ле-Мандағы иезуит колледжінде білім алды (сол кезеңдегі бірнеше оқиғаны «Радиоэстезия нұсқаулығында» айтады), содан кейін Пуатьедегі лицейде бакалавриат (француз тіліндегі А деңгейіне немесе жоғары мектепті бітіруге тең) алып, Парижге көшті. Ол École du Louvre-ден диплом, ал Сорбоннадан тағы бір диплом алды.
Michel Moine was born on 8 March 1920 in Airvault (France). After a schooling at the Jesuit collège of Le Mans (he tells some stories from that period in the Guide of radiesthesia), then at lycée in Poitiers, he obtains his baccalauréat (French equivalent of A levels or High School graduation) and moves to Paris. There he obtains a diploma from the École du Louvre, and another diploma from the Sorbonne.
Парапсихолог пен журналист: екі қатардағы мансап
Радиоэстезия нұсқаулығындағы өмірбаяндық мәліметтерге сәйкес, оның оккультист ретіндегі мансабы алғашқы қасиетті тағайынына бір күн бұрын басталды. Ол ата-анасының шатырында Нью-Йорктегі гипноз курсынан 1902 жылғы брошюраны тапқанда осы мансапты бастады. Курстағы нұсқауларды орындап, ол отбасының он бес жасар бағбан көмекшісі Фернанды ұйықтатуға тырысты, бірақ оны оятуға қол жеткізбеді. Бастапқыда ол Нью-Йорк ғылым институтына көмек сұрап хат жазуды жоспарлады, бірақ жауап күтуге тым көп уақыт кеткен болар еді. Сондықтан ол үмітсіздікпен курстың қалған бөлігін парақтап шықты, жауапты табуға тырысты. Ақыры, «Гипнозға түскен адамды қалай оятуға болады» деген XVII сабақ жас Фернанды ұйқы терапиясынан құтқарып қалды. 1939 жылы ол 19 жасында француз армиясына өз еркімен қатысып, тұтқынға алынды, бірақ бірнеше рет қашуға тырысып, ақыры сәтті аяқтады. Бір қашу әрекеті кезінде оның аяғына оқ тиді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол уақытша үкіметтің арнайы қызметтеріне қатысты. Ол «Ordre National du Mérite», «Médaille des Évadés» және «Croix du combattant volontaire 1939-1945» ордендерімен марапатталды. Ол сондай-ақ жазушы және Гонкур академиясының мүшесі Жан Ажалбердің хатшысы болды және «La Presse» күнделікті газетінде жариялаған мақалалары арқылы журналист ретіндегі мансабын бастады. 1948 жылы ол «Les Éditions de l'Ermite» атты шағын баспа үйін құрды және Марсель Борердің «La Théosophie au XX siècle» еңбегін, сондай-ақ радиоэстезия туралы өзінің алғашқы екі кітабын жариялады. Сол жылы оның ұлы Жан-Луи дүниеге келді. 1954 жылы ол «Radiesthésie Magazine» журналын іске қосты. 1958 жылы ол RTL радиосының ақпарат бөлімінің директоры болды және өзінің беделі үшін оккультизммен айналысуын тоқтатуға мәжбүр болды. Ол «Radiesthésie Magazine» журналымен байланысын үзіп, ол 1970 жылдардың ортасына дейін одан әрі жалғасты. 1959 жылдың 5 шілдесінде алғашқы некесінің сәтсіз аяқталуынан кейін ол журналист Франсуаза Эшманнмен танысты, ол Нанси қаласынан шыққан сәулетші Пол Эшманнның қызы еді. 1967 жылы ол RTL-ден RMC-ге ауысты, онда ол 1982 жылға дейін ақпарат директоры болып жұмыс істеді. 1973 жылы ол өзінің «Радиоэстезия нұсқаулығы» атты еңбегін жариялады, ол қазір классикалық туынды саналады. 1980 жылдардың басында ол өзінің әріптесі және досы Жан Луи Дегаденцимен бірлесіп, RTL теледидары үшін парапсихология тақырыбында деректі фильмдер сериясын түсірді: «La caméra de l'étrange». 1987 жылы ол өзінің туған жері Эйрволда «Radio Val d'Or (R.V.O.)» атты шағын радиостансасын құрды. 1990 жылы ол CSA тарапынан Орталық аймақтың радиотехникалық комитетінің кеңесшісі болып тағайындалды. Мишель Муан 2005 жылдың 15 қаңтарында Буксерольде қайтыс болды.
According to biographical elements in the Guide of radiesthesia, his career as occultist began the day before his first communion, when he found a 1902 brochure from a New York City correspondence course in hypnosis in his grandparents' attic. Following the instructions in the course, he succeeds in his attempt to put to sleep Fernand, the fifteen year old gardener helper of the family, but then he could not wake him up. At first he considered writing to the New York Institute of Science for help, but the answer would have taken way too long. So he skimmed feverishly through the rest of the course in the hope to find and answer, and it was finally lesson XVII, "How to wake up hypnotised subjects" that saved young Fernand from sleep therapy. He voluntarily enlisted in the French army in 1939 (at the age of 19) and was taken prisoner, but finally managed to escape after several attempts. During one of his attempts he was shot in the leg. At the end of World War II, he became a member of the special services of the provisional government. He was decorated with the Ordre National du Mérite, the Médaille des Évadés, and the Croix du combattant volontaire 1939 1945. He also became secretary for writer and Goncourt academician Jean Ajalbert, and began his career as a journalist by reporting for the daily newspaper La Presse. In 1948, he founded a small publishing house called Les Éditions de l'Ermite, and published La Théosophie au XX siècle, by Marcel Bohrer, as well as his two first books on radiesthesia. This same year his son Jean Louis was born. In 1954, he founded the periodical Radiesthésie Magazine. In 1958, he became director of information for RTL Radio, and had to set aside his occult interests for the sake of his reputation. He ceased involvement with Radiesthésie Magazine, which continued without him until the mid 1970s. On 5 July 1959, after the failure of his first marriage, he met the journalist Françoise Eschmann, daughter of Paul Eschmann, architect from the city of Nancy. In 1967, he left RTL for RMC where he did the same thing as director of information until 1982. In 1973, he published his Guide de la Radiesthésie, now considered a classic. In the early 1980s, he directed a series of documentaries on parapsychology, in collaboration with his fellow journalist and friend Jean Louis Degaudenzi: La caméra de l'étrange, for RTL Television. In 1987, he founded a small radio station, Radio Val d'Or (R. V. O. ), in his birthplace of Airvault. En 1990, he was appointed by the CSA as Conseiller du comité technique radiophonique de la région Centre. Michel Moine died on 15 January 2005 in Buxerolles.