Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Электр арфасы – акустикалық түпнұсқасына негізделген аспап. Қатты корпусты және қуыс корпусты электроакустикалық үлгілері бар. Шын электр арфасы қатты корпусты болады, ал қуыс корпусты электроакустикалық арфаны акустикалық немесе электрондық түрде ойнауға болады. Шын электр, қатты корпусты арфаны акустикалық түрде ойнау мүмкін емес, себебі оның қуыс дыбыс қорабы жоқ, ойнағанда күшейтілуі керек.
The electric harp is an instrument based on its acoustic original. There are both solid body and hollow body electro acoustic models available. True electric harps have a solid body versus a hollow body electro acoustic harp, which can be played either acoustically or electronically. A true electric solid body harp cannot be played acoustically since it has no hollow soundbox, and must be amplified when played.
Ерте үлгілер
Алан Стивелл өзінің "Telenn, la harpe bretonne" атты кітабында электрлі арфалар туралы алғашқы армандарын 1950 жылдардың соңына дейін барып тоқтағанын жазған. Ол түрлі электрлі акустикалық арфалардан кейін, 1970-1980 жылдар аралығында Рюдигер Опперманмен шамалас уақытта қатты корпусты электр арфасын жобалап жасатқан. Алан Стивелл кейін (80-жылдардың басында) Жоэль Гарньемен кездесіп, ол модель жасауға шешім қабылдады. Алан Стивелл Лео Гоас Страажермен (Камак – Алан Стивеллдің соңғы тәжірибесінен бұрын) тәуелсіз түрде әртүрлі жеке модельдерді жобалап жасауға көшті. Коммерциялық өндірістегі алғашқы мұндай аспапты Камак жасады, сондай-ақ джаз-поп арфашысы Дебора Хенсон Конанттың сұранысы бойынша да көмектесті. Нәтижесінде кельт стиліндегі жеңіл конструкциялы арфаға ұқсас болды, бірақ әр бір ішегінің табанында пьезокристалдық датчик орналасқан. Оларды әртүрлі күшейткіш жүйелерге қосуға болады, ал ойнаушылар электр гитарашылар сияқты эффект педальдарын қолдана алады. Хенсон Конанттың тағы бір талабы – ол сахнада еркін қозғала алуы керек еді, сондықтан кішкентай электр арфалары әдетте арфаны денеге бекіту жүйесімен жабдылған.
Alan Stivell writes in his book Telenn, la harpe bretonne of his first dreams of electric harps going back to the late 1950s. He designed and had made a solid body (after different electric acoustic harps) electric harp at the turn of the 1970s–80s, about the same time as Rudiger Oppermann. Alan Stivell later (early 80s) had a meeting with Joel Garnier who decided to create a model. Alan Stivell went on independently to design and have different single models been made with Leo Goas Straajer (before the Camac–Alan Stivell last experiment). The first such commercially manufactured instrument was made by Camac, also helped later by the request of jazz pop harpist Deborah Henson Conant. The result looked like a light framed Celtic style harp, but each string had a crystal (Piezo) pickup at its base. They can be plugged into various amplification systems, and players are able to use effects pedals similarly to electric guitar players. Another part of Henson Conant's request was that she should be able to move around the stage with the harp, and thus the smaller electric harps usually include a system to strap the harp to one's body.
Функция
Қатты денелі электрлік арфалар көбінесе рычагты арфалар болып табылады, бірақ қатты денелі педальді арфалар да жасалған. Педальді арфаның бағасы өте жоғары болғандықтан, арфашы үшін педальді арфаның электроакустикалық нұсқасын сатып алу ыңғайлырақ, себебі оны күшейткішсіз де тартуға болады. Электроакустикалық арфа сыртқы түрі жағынан әдеттегі акустикалық арфаға ұқсас, ол рычагты немесе педальді болуы мүмкін. Оның әр бір ішегінің табанында пьезоэлектрлі сенсорлар орналасқан, ал кейбіреулерінде дыбыс қорының ішінде жеке микрофон болады, бұл арфашыға екі түрлі сенсордан келетін сигналдарды біріктіріп, арнайы эффектілер жасауға мүмкіндік береді. Көбінесе мұндай арфаларға алдын ала күшейткіш орнатылады. Ең танымал электроакустикалық педальді арфа модельдерінің бірі – Камак компаниясының "Big Blue" арфасы, ол керемет электр көк түспен боялған. ХХ ғасырдың соңында аспап жасаушы және американдық музыкант Роберт Грави Батыс Африканың кора аспабының негізінде, бірақ басқаша ішектелген және реттелген электрлі қос арфалы лют жасады. Гравикорд – қазіргі заманғы материалдардан, көбінесе тот баспайтын болаттан жасалған, жеңіл және эргономикалық дизайнға ие аспап. Ол Африкадан шыққан заманауи электроакустикалық арфада күрделі африкалық өзара байланысты ырғақтарды оңай ойнау үшін жасалды. Бұл – синтетикалық материалдан жасалған, пьезоэлектрлік сенсоры бар, "V" пішіндес көпірге орналасқан, екі қатарға тең бөлінген 24 ішегі бар қос арфа.
Solid body electric harps are usually lever harps, though solid body pedal harps have also been built. Since the cost of a pedal harp is so high, it is more economical for a harpist to purchase an electro acoustic model of pedal harp, as it can also be played without amplification. An electro acoustic harp looks nearly identical to a regular acoustic harp, whether lever or pedal. It has piezo pickups at the base of each string, and some also contain a separate microphone inside the soundbox, enabling the harpist to mix the signals from both kinds of pickups to produce special effects. Often such harps include an onboard preamplifier. One of the most famous electro acoustic pedal harp models is Camac's "Big Blue", finished in a striking electric blue colour. In the late 20th century instrument builder and American musician Robert Grawi created an electric double harp lute based on the West African kora but strung and tuned differently. The gravikord is a light ergonomically designed instrument made of modern materials mostly stainless steel tubing. It was created to enable easier playing of complex African cross rhythms on an African derived modern electro acoustic harp. It is a double harp that has 24 strings evenly divided in two ranks arrayed on a free standing "Vee" shaped bridge made of synthetic material including an integral piezo electric sensor.
Орындаушылар
4 Қыздар 4 Арфалар инжулы электр арфаларында да, Салви концерттік арфаларында да ойнайды. Ати (арфашы), Атилио Адриан Маттеучи, Аргентиналық электр арфашы, композитор, Blue Light Camac электр арфасында өнер көрсетеді және өзінің музыкасын орындайды, оның шығармалары Атональды, Қараңғы, Импрессионистік, Драматикалық және эксперименталдық. Дебора Хенсон Конант қатты корпусты Camac электр арфасында, сондай-ақ күшейтілген және стандартты педаль арфаларында ойнайды. Оның стилі көбінесе джаз, блюз және поп. Камиль мен Кеннерли Китт, электр арфа дуэті, The Harp Twins, Lyon және Healy Silhouette қатты корпусты электр арфаларында, сондай-ақ Camac электроакустикалық концерттік үлкен педаль арфаларында рок/поп орындайды және аранжировка жасайды. Рудигер Оперман өзі жасаған электр арфаларында ойнайды. Зина Паркинс авангардтық және эксперименталды музыка орындайды және жазады. Бірнеше Björk альбомдарында және концерттік турларында қатысқан. Роберто Перера, күшейтілген перуандық арфада латын джазын орындайды. Алан Стивелл өзі құрастырған электр арфаларында ойнайды (80-ші жылдардың басынан бері). Андреас Фолленвейдер Нью-Эйдж және поп стиліндегі музыка орындайды.
4 Girls 4 Harps play on both pearlescent electric harps and Salvi concert harps. Athy (harpist), Atilio Adrían Matteucci, electric harpist from Argentina, composer, performs on a Blue Light Camac electric harp and plays his own music, his compositions are Atonal, Dark, Impressionist, Dramatic, and experimental. Deborah Henson Conant performs on a solid body Camac electric harp, as well as amplified and regular pedal harps. Her style is mostly jazz, blues, and pop. Camille and Kennerly Kitt, electric harp duo, The Harp Twins, perform and arrange rock/pop on Lyon and Healy Silhouette solid body electric harps, as well as Camac electro acoustic concert grand pedal harps. Rüdiger Oppermann performs on his self made electric harps. Zeena Parkins plays and composes avant garde and experimental music. Played on several Björk albums and tours. Roberto Perera, original Latin jazz on the amplified Peruvian harp. Alan Stivell performs on his own designed electric harps (since early 80s). Andreas Vollenweider plays New Age and pop style music.