Виктор Вертц: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы Виктор Вудроу Вертц (9 ақпан 1925 жыл - 7 шілде 1983 жыл) - американдық кәсіби бейсболдың бірінші база және сыртқы ойыншысы. Ол 1947 жылдан 1963 жылға дейін 17 жыл бойы Үлкен Бейсбол Лигасында (MLB) өнер көрсетті. Вертц «Детройт Тайгерс», «Сент-Луис Браунс / Балтимор Ориолс», «Кливленд Индианс», «Бостон Ред Сокс» және «Миннесота Твинз» командаларында ойнады; бұл командалардың бәрі Америка лигасының құрамында.

Мансап

1942 жылы Детройт Тайгерс клубы Вертцке еркін агент ретінде келісімшарт жасады және ол 1947 жылы жоғары лигада дебют жасағанға дейін кіші лигасында ойнады. 1947 жылдың 14 қыркүйегінде Детройт сапындағы жаңа маусымында ол цикл жасады. Вертц бес рет үздік 15 ойыншының қатарына кірді: 1949 (10-шы орын), 1950 (10-шы орын), 1956 (9-шы орын), 1957 (6-шы орын) және 1960 (14-шы орын). Вертц 1949 (20), 1950 (27), 1951 (27), 1952 (23), 1953 (19), 1956 (32) және 1957 (28) жылдары Америка лигасындағы ең көп хоум-ран соққан ойыншылардың алғашқы ондығына кірді. Оның 1956 жылы соққан 32 хоум-раны АЛ-да екінші орынды иеленді. Мансабында Вертц 266 хоум-ран соғып, 1178 RBI (ұрып түсіру) көрсеткен, карьералық slugging көрсеткіші .469, ал базаға шығу көрсеткіші .364 болды. Вертц төрт рет Америка лигасының «Жұлдыздар» ойыншылар құрамына шақырылды (1949, 1951, 1952 және 1957). 1955 жылғы маусымның бір бөлігін полиомиелиттің салдасынан өткізіп алды, бірақ 1956 жылы қайтадан ойнады. Вертц 1954 жылы жаңа құрылған Балтимор Ориолс командасының құрамында ойнады, бұл команда Сент-Луис қаласынан көшіп келген және бұрын «Браунс» деп аталған. «Ориолс» сол кездегі үлкен «Мемориал стадионында» ойнады, бұл стадион күшті соққы беретін сол жақтан ойнайтын Вертцке қиындық тудырды. 1954 жылдың 1 маусымында Балтимор Ориолс Вертцті Боб Чакалес үшін Кливленд Индианс командасына саудалады. Сауда жасалған кезде Вертц 29 ойында .202 орташа көрсеткішпен және бір хоум-ран соққан еді. Ол бірден «Индианс» командасының бірінші нөмірлі ойыншысы болды, өткен жылы осы лауазымды иеленген Билл Глиннді алмастырды. 1954 жылғы әлемдік серияда Вертц Уилли Мейстің ұзын қашықтыққа соққан добын ұстаған сәті тарихқа енді, бұл «Ұстау» деп аталды. Доп Нью-Йорктегі «Поло Граундс» стадионының ортасына дейін 400 футтан (122 метрден) астам қашықтыққа ұшып кетті, ал бір спорт журналисі: «Бұл кез келген басқа стадионда хоум-ран болар еді, тіпті Йеллоустонда да» деді. Ойыннан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Вертц өзінің сыра тарату компаниясындағы кеңсесінде «Ұстау» суретін сақтап, терең ұшқышты соққандығы үшін жағымсыз сезімдері жоқ екенін айтты. «Мен осы оқиғамен байланысты болғаныма өте мақтан тұтамын», - деді Вертц 1979 жылы UPI агенттігіне берген сұхбатында. «Осы допты Уилли ұстағанда егер ол хоум-ран немесе трипл болғанда, мені қанша адам есінде сақтар еді? Көп емес. Осылайша, мені алғаш көретін әркім мені Уиллидің ұстауымен байланыстырады, бұл мені қуантады». Вертц 1983 жылдың 7 шілдесінде таңертең Детройт қаласындағы Харпер ауруханасында жүрек операциясы кезінде қайтыс болды. Хирургтар оның жүрегіне коронарлық шунт жасап, жүрек клапанын алмастырып жатқанда, ол күні бұрын жүрек талмасын көтерген еді. Ол Мичиган штатының Саутфилд қаласындағы Қасиетті қабір зиратында жерленген.

Wertz was signed as a free agent by the Detroit Tigers in 1942, and played in their minor league system until making his major league debut in 1947. He hit for the cycle on September 14, 1947, while in his rookie season with Detroit. Wertz finished in the Top 15 in MVP voting five times: 1949 (10th), 1950 (10th), 1956 (9th), 1957 (6th), and 1960 (14th). Wertz was among the Top 10 in the American League in home runs in 1949 (20), 1950 (27), 1951 (27), 1952 (23), 1953 (19), 1956 (32), and 1957 (28). His 1956 total of 32 home runs was second best in the AL. For his career, Wertz hit 266 home runs and 1,178 RBIs with a .469 career slugging average and a .364 career on base percentage. Wertz was elected to the American League All Star team four times (1949, 1951, 1952 and 1957). He missed part of the 1955 season when stricken with a nonparalytic form of polio, but returned in 1956. Wertz started 1954 as a member of the newly formed Baltimore Orioles, who had moved from St. Louis, where they had played as the Browns. The Orioles played in the then mammoth Memorial Stadium, that frustrated the power hitting left handed batter. On June 1, 1954, he was traded by the Baltimore Orioles to the Cleveland Indians for Bob Chakales. When Wertz was traded, he was hitting only .202 with one home run after 29 games. He immediately became the starting first baseman for the Indians, replacing Bill Glynn, who held down the position the previous year. In the 1954 World Series, Wertz hit a long fly ball that Willie Mays caught, known as "The Catch". It went over 400 feet (122 m) to dead center of the Polo Grounds in New York, and a sportswriter said, "It would have been a home run in any other park, including Yellowstone." After he retired from playing, Wertz kept a photo of “The Catch” in his office at his beer distribution company and explained he had no negative feelings about being remembered for hitting a deep fly out. "I'm very proud that I'm associated with it," Wertz told UPI in 1979. "I look at it this way: If that ball Willie caught had been a home run or a triple, how many people would've remembered me? Not many. This way, everybody who meets me for the first time always identifies me with Willie's catch, and that makes me feel good." Wertz died during heart surgery at Detroit's Harper Hospital on the morning of July 7, 1983. Surgeons were performing a coronary bypass and replacing a valve in his heart after he had suffered a heart attack the previous day. He is buried at Holy Sepulchre Cemetery in Southfield, Michigan.