1970-ші жылдардағы канадтық «DeFranco Family» тобы
The DeFranco Family
Канадтық DeFranco Family тобы 1970-ші жылдардағы хиттер ("Abra Ca Dabra", "Heartbeat It's a Lovebeat") арқылы танымал болды. Отбасылық музыкалық ансамбль туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық 1970 жылдардағы поп-музыкалық тобы
Canadian 1970s pop music group
The DeFranco Family, Тони ДеФранко қатысқан топ, – Канаданың Онтарио штатындағы Порт-Колборн қаласынан шыққан 1970 жылдардағы поп-музыкалық тобы және отбасы. Топтың құрамында барлық туыстары болды: гитарист Бенни ДеФранко (11 шілде 1953 жылы туған); клавишашы Мариса ДеФранко (23 шілде 1954 жылы туған); гитарист Нино ДеФранко (19 қазан 1955 жылы туған); барабаншы Мерлина ДеФранко (20 шілде 1957 жылы туған); және жетекші әнші Тони ДеФранко (31 тамыз 1959 жылы туған). Топ 1973 және 1977 жылдар аралығында "Abra Ca Dabra" және олардың ең танымал хиті "Heartbeat It's a Lovebeat" сияқты бірнеше хитке ие болды. Тони ДеФранко немесе бүкіл отбасы осы кезеңдегі Tiger Beat және Flip сияқты жасөспірімдерге арналған журналдарда жиі кездесетін. 1970 жылдардың соңында топ поп сахнасынан мүлдем жоғалып кетті.
The DeFranco Family, featuring Tony DeFranco, was a 1970s pop music group and family from Port Colborne, Ontario, Canada. The group, all siblings, consisted of guitarist Benny DeFranco (born 11 July 1953); keyboardist Marisa DeFranco (born 23 July 1954); guitarist Nino DeFranco (born 19 October 1955); drummer Merlina DeFranco (born 20 July 1957); and lead singer Tony DeFranco (born 31 August 1959). The group had a number of hits between 1973 and 1977, including "Abra Ca Dabra" and their biggest hit, "Heartbeat It's a Lovebeat." Either Tony DeFranco or the entire family made frequent appearances in the teen magazines of this period, such as Tiger Beat and Flip. By the late 1970s, the group had faded from the pop scene.
Өмірбаян
ДеФранко отбасынан құралған бес бауыр итальян иммигранттарының балалары болып, Онтарионың Порт-Колборн және Велланд қалаларында өскен. Бастапқыда DeFranco Quintet ретінде өнер көрсеткен топ, жасөспірімдер журналы Tiger Beat редакторы Шарон Ли олардың әндерінің демо-таспасын естігеннен кейін табысқа жетті. Естігеніне әсерленген Ли, топты Лос-Анджелеске аудицияға ұшыру үшін Чарльз Лауферді ұйымдастырды. Лауфер топты өзінің Laufer Entertainment компаниясымен эксклюзивті келісімге қол қойды, үш әннің демосын қаржыландырды және оларға 20th Century Records-пен келісімшарт жасауға көмектесті. The DeFranco Family Голливудтағы United Western Recorders студиясында Wrecking Crew ардагерлері Хэл Блейн (добыл), Ларри Карлтон (гитара) және Макс Беннетт (бас) сүйемелдеуімен жазды. Олар Дик Кларктың "Американдық оркестрлер" бағдарламасында тоғыз рет пайда болды. Музыкаға жеңіл көзқараспен, DeFranco Family 1970-жылдардың ортасында сәтті поп-музыка тобына айналды. Олардың табысына екі маңызды фактор ықпал етті: канадалық радиостанцияларды өз елінің әртістерінің әндерін орындауға ынталандырған канадалық контент ережелерінің енгізілуі және 1970-жылдардың басында екі басқа отбасылық квинтет – көбінесе жасөспірімдер жетекшілік ететін The Osmonds және The Jackson 5 танымалдылығы. 1973 жылы DeFranco Family-дің дебюттік синглі "Heartbeat – It's a Lovebeat", онда 13 жасар Тони ДеФранко жетекші вокалда орындады, WLS радиостанциясында бес апта бойы бірінші орынға шықты (және 1973 жылдың барлық кезеңінде екінші орында тұрды), АҚШ-та Billboard Hot 100 чартында үшінші орынға, Cashbox синглдар чартында бірінші орынға ие болды, сондай-ақ туған Канадада RPM 100 ұлттық Top Singles чартында үшінші орынды жеңіп алды. Ол R.I.A.A. тарапынан 1973 жылдың қараша айында алтын дискпен марапатталды. Әннің авторы, Пердью университетінің түлегі Майкл Т. Кеннеди, Боинг/МакДоннелл Дугласта ұзақ жылдар бойы атқарушы қызметкер болып жұмыс істеді. Олардың екінші синглі "Abra Ca Dabra" топ-40-қа енді, содан кейін олардың соңғы хиті "Save the Last Dance for Me" 1974 жылдың мамыр айында чарттарда 18-орынға жетті. 1973 жылғы олардың жетістіктерінің көп бөлігі Осмондстың есебінен болды, олар (өздері сол жылы музыкасымен насихаттауға тырысқандықтан) танымалдылығы төмендеді, бірақ 1974 жылы қалпына келді. Осыдан кейін DeFranco Family-дің белсенді мансабы тоқтап қалды. 1970-жылдардың ортасында диско музыканың өркендеуіне байланысты отбасылық квинтеттерге деген қызығушылық азайды (Осмондстың да сол кезде танымалдылығы төмендеді, ал Jackson 5 диско музыкаға тез бейімделді), бұл Тонидің дауысының жасөспірімдікке байланысты өзгеруімен бірге келді. Олардың "Write Me a Letter" әнінің рок-версиясы көп назар аудара алмады және чартта 104-орыннан жоғары көтерілмеді. Олардың бұрынғы хиттерін Уолт Мескелл өндірген болса да, "Write Me a Letter" әнінің нашар сатылуы олардың лейблі 20th Century Records-ты Мескеллді жұмыстан босатуға және топты бұрын The Osmonds-пен жұмыс істеген Майк Кербпен біріктіруге итермеледі. Бірақ бұл ынтымақтастық сәтсіз аяқталды. Керб топты қайта құруға тырысқанда, олар қарсылық көрсетті және баспагерлері мен менеджері Чарльз Лауфер және Laufer Entertainment, сондай-ақ 20th Century Records-пен қарым-қатынастарын үзді. Басқа лейблден қызығушылық таныта алмағандықтан, олар 1978 жылы өнер көрсетуді тоқтатқанға дейін Лас-Вегаста гастрольдік концерттерді жалғастырды. 1999 жылдың тамызында Rhino Records-тің Retro Fest фестивалінде өткен қайта қосылу концертінен кейін отбасы 2000 жылдың сәуір айында Лос-Анджелестегі B.B. King's Nightclub-та соңғы рет өнер көрсетті. Аға-інілер Калифорнияда бір-бірінен бір сағаттық қашықтықта тұрады және әлі де жақын қарым-қатынаста. Отбасы музыка индустриясымен айналысуын тоқтатқанмен, Тони мен Мариза кейде концерттерде өнер көрсетеді. Тони – Sotheby's International компаниясының жылжымайтын мүлік агенті.
The five siblings who comprised the DeFranco Family were born to Italian immigrant parents and raised in Port Colborne and Welland, Ontario. Initially performing as the DeFranco Quintet, the group found success after a demo tape of their songs was heard by Sharon Lee, editor of teen magazine Tiger Beat. Impressed by what she heard, Lee arranged for Charles Laufer to fly the group to Los Angeles for an audition. Laufer signed the group to an exclusive deal with his company, Laufer Entertainment, financed a three song demo, and helped them to secure a contract with 20th Century Records. The DeFranco Family recorded at United Western Recorders studios in Hollywood with accompaniment by Wrecking Crew veterans Hal Blaine on drums, Larry Carlton on guitar, and Max Bennett on bass. They appeared on Dick Clark's American Bandstand nine times. With their lighthearted approach to music, the DeFranco Family became a successful pop music act in the mid 1970s. They benefited from two major factors: the imposition of Canadian content regulations that encouraged Canadian radio stations to broadcast songs by artists from their home country, and the early 1970s popularity of two other family quintets often led by preteens, The Osmonds and The Jackson 5. The DeFranco Family's debut 1973 single, "Heartbeat It's a Lovebeat," featuring the lead vocals of then 13 year old Tony DeFranco, reached number one on WLS for five straight weeks (and was number two there for the entire year 1973), number three in the U. S. on the Billboard Hot 100 chart and the top slot on the Cashbox singles chart, as well as hitting number three in their native Canada on the RPM 100 national Top Singles chart, selling more than two million copies in the process. It was awarded a gold disc by the R. I. A. A in November 1973. The song's writer, Purdue alumnus Michael T. Kennedy, was a long time executive at Boeing/McDonnell Douglas. Their second single, "Abra Ca Dabra," which reached the Top 40, was followed by their final hit, "Save the Last Dance for Me," which reached number 18 on the charts in May 1974. Much of their success in 1973 came at the expense of the Osmonds, who (themselves making an attempt at proselytizing with their music that year) declined in popularity, though they would recover in 1974. The DeFranco Family's active career reached a roadblock after that point. Family quintets were beginning to fall out of favor in the mid 1970s as disco began ascending (the Osmonds similarly saw a drop in popularity at the same time, while the Jackson 5 quickly adapted to disco), which coincided with Tony's voice changing because of puberty. A rock version of their tune "Write Me a Letter" failed to generate much attention and reached no higher than the 104th slot on the charts. Although their earlier hits had been produced by Walt Meskell, the disappointing sales of "Write Me a Letter" prompted their record label, 20th Century Records, to fire Meskell and team the group with Mike Curb, who had previously worked with The Osmonds. But the collaboration proved disastrous. When Curb attempted to recast the group as a cover band, they resisted and severed their relationship with their publisher and manager, Charles Laufer and Laufer Entertainment, and 20th Century Records. Unable to attract interest from another label, they continued to tour and perform in Las Vegas until they ceased performing in 1978. A reunion concert at Rhino Records' Retro Fest in August 1999 was followed by the family's final performance at B. B. King's Nightclub in Los Angeles in April 2000. The siblings took up residences in California within an hour's drive from each other and remain close. Although the family gave up its involvement in the music industry, Tony and Marisa perform on occasion. Tony is a real estate agent with Sotheby's International.