Майк Уайт: Американ футбол жаттықтырушысының өмірбаяны
Mike White (American football coach)
Майк Уайт – америкалық футболшы және жаттықтырушы (1936 ж.т.). Калифорния, Иллинойс университеттері мен NFL командаларын басқарған. Екі рет «Жыл жаттықтырушысы» атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Кавана Уайт (ағылш. Michael Kavanaugh White; 4 қаңтар 1936 жылы туған) – американдық футболдың бұрынғы ойыншысы және жаттықтырушысы. Ол бас жаттықтырушы ретінде 16 жылдық тәжірибеге ие, соның ішінде Калифорния университеті, Беркли (1972–1977), Иллинойс университеті (1980–1987) және Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Окленд Рейдерс» командасында (1995–1996) жұмыс істеген.
American football player and coach (born 1936)
other individuals named Mike White or Michael White
Басқа Майкл Уайт немесе Майкл Уайт есімді адамдар туралы да ақпарат бар.
Michael Kavanaugh White (born January 4, 1936) is former American football player and coach. He has 16 years experience as a head coach, including stints at the University of California, Berkeley (1972–1977), the University of Illinois (1980–1987) and the Oakland Raiders of the National Football League (NFL) (1995–1996).
Колледж жаттықтырушылық мансабы
Колледждегі бапкерлік мансабында Уайт екі рет Ұлттық жыл бапкері атанды, алғаш рет 1975 жылы Калифорния штатында. Ол Джо Рот, Чак Мунси және Уэсли Уокер бастаған команданы Pac-8 чемпионатында жеңіске жеткізді – мектептің 18 жылдан бергі алғашқы конференция титулы. 1980 жылы Уайт Иллинойс университетіне көшті. Ол Гэри Моллердің орнын басты, ол Иллинойста үш маусым бойы Үлкен Он конференциясында сегізіншіден жоғары көтеріле алмады. Уайт Иллинойс футбол бағдарламасын тез жақсарып, екінші жылында жеңіске жеткен маусымды көрсетті. 1982 жылы ол «Иллини» командасын Либерти Боулға алып барды, бұл мектептің 1964 жылғы Роуз Боулдан бергі алғашқы боул ойыны болды. 1982 жылғы Либерти Боул Алабама университетінің бас бапкері Бэр Брайанттың соңғы ойыны ретінде де танымал болды. 1983 жылы Иллинойс 20 жылдан кейін алғашқы рет Үлкен Он титулын жеңіп алды, жалпы есеп бойынша 10–1 көрсеткішпен, оның ішінде 9–0 конференция есебімен, және 1984 жылғы Роуз Боулда ойнады. Бұл сондай-ақ 1967 жылдан бері Мичиган немесе Огайо штаты конференция титулының кем дегенде бір бөлігін жеңіп алмаған алғашқы жағдай болды. Уайт командасының жетістіктері үшін UPI жыл бапкері атанды. 1983 жылғы Иллинойс командасы – Үлкен Он тарихында бір маусымда барлық басқа конференция командаларын жеңген жалғыз команда, мұндай жетістікке конференция тарихында командалардың бір маусымда барлық қарсыластарымен ойнауы сирек кездесетін жағдайлардың арқасында қол жеткізілді. Уайт «Файтинг Иллини» командасын 1985 жылғы Персик Боулға да алып барды, онда олар Армия командасына 31–29 есебімен жеңіліске ұшырады. Иллинойстағы сегіз маусымда Уайттың командалары 47–41–3 есебімен ойнады, жеңіс көрсеткіші .533 құрады. Осы кезеңде Уайт болашақ NFL квотербектері Дейв Уилсон, Тони Эйсон және Джек Трюдоны, сондай-ақ рекордтық қабылдаушы Дэвид Уильямсты тәрбиеледі. 1987 жылғы маусымнан кейін Уайт рекрутингтік бұзушылықтарға байланысты Иллинойс бапкері лауазымынан кетті.
During his college coaching career, White was twice named National Coach of the Year, first in 1975 at California. He coached a team led by Joe Roth, Chuck Muncie and Wesley Walker to the Pac 8 co championship—the school's first conference title in 18 years. White moved to the University of Illinois in 1980. He succeeded Gary Moeller, who in three seasons at Illinois finished no higher than eighth in the Big Ten Conference. White quickly turned around the Illinois football program, posting a winning season in only his second year. In 1982, he led the Illini to the Liberty Bowl, the school's first bowl appearance since the 1964 Rose Bowl. The 1982 Liberty Bowl was also notable as the final game coached by University of Alabama head coach Bear Bryant. In 1983, Illinois won its first Big Ten title in 20 years with an overall record of 10–1, including a 9–0 conference record, and played in the 1984 Rose Bowl. It also marked the first time since 1967 that neither Michigan nor Ohio State won at least a share of the conference title. White was honored for his team's achievements by being named UPI Coach of the Year. The 1983 Illinois team is the only team in Big Ten history to beat each of the other conference teams in a single season, an achievement made possible by the fact that rarely in conference history have teams played all the other teams in a season. White also led the Fighting Illini to the 1985 Peach Bowl, which they lost to Army 31–29. In eight seasons at Illinois, White's teams had a combined record of 47–41–3, for a winning percentage of .533. Along the way, White coached future NFL quarterbacks Dave Wilson, Tony Eason, and Jack Trudeau, and record setting wide receiver David Williams. White resigned as Illinois coach after the 1987 season due to recruiting violations.
НФЛ жаттықтырушылық мансабы
Уайттың Оукленд Рейдерс бас бапкері болған жылдары ең жақсы есте қалатыны – 1995 жылғы маусымда команданың құлдырауы. Бұл команданың Лос-Анджелесте 12 жылдық саяхатынан кейін Оуклендке оралғаннан кейінгі алғашқы маусымы еді. 8-2 есебімен бастаған «Рейдерс» соңғы алты ойында жеңіліске ұшырап, 8-8 есебімен аяқтады және плей-оффқа қатыса алмады. 1996 жылы 7-9 есебін көрсеткеннен кейін, Уайт Рождество қарсаңында «Рейдерс» командасынан босатылды. Бұл жаңалықты Брюс Аллен жеткізді, бірақ Ал Дэвис бұл шешімге қатысты. Уайт 1997-1999 жылдар аралығында «Рэмс» командасының жаттықтырушы штабында жұмыс істеді, оның ішінде 1999 жылғы маусымның соңында Супер Боул жеңісіне қол жеткізді. Кейін Уайт Канзас-Сити «Чифс» клубының футбол әкімшілігінің директоры қызметін атқарды.
White's years as the head coach of the Oakland Raiders are best recalled for the team's collapse in the 1995 season, the team's first in Oakland after a 12 year sojourn in Los Angeles, when the 8–2 Raiders went into a nosedive, losing their final six games to finish 8–8 and not make the playoffs. Following a 7–9 record in 1996, White was fired by the Raiders on Christmas Eve, being given the news by Bruce Allen though Al Davis was involved in the decision. White was on the coaching staff of the Rams from 1997–1999, including a Super Bowl victory at the conclusion of the '99 season. White later served as the Director of Football Administration for the Kansas City Chiefs.
Жеке өмірі мен кейінгі өмірі
Уайт – «Дельта Апсилон» студенттік бауырластығының мүшесі. Уайт Ронни Лотт атымен аталатын және жыл сайын колледж футболының «Жылдың ең үздік қорғаушы ойыншысы» (Defensive IMPACT Player of the Year) сыйлығын табыстайтын Lott IMPACT Trophy кеңесінің мүшесі.
White is a member of Delta Upsilon fraternity. White is a board member for the Lott IMPACT Trophy, which is named after Ronnie Lott and is awarded annually to college football's Defensive IMPACT Player of the Year.
Ұлттық футбол лигасы
Команда Жыл Тәртіптік маусым Плей-оффЖеңісЖеңілісТең ойынЖеңіс пайызыҚорытынды орныЖеңісЖеңілісЖеңіс пайызыНәтижеOAK1995880.5005-ші AFC Батыс дивизионыOAK1996790.4384-ші AFC Батыс дивизионыБарлығы15170.469
Team Year Regular Season Post SeasonWon LostTiesWin %FinishWonLostWin %ResultOAK1995880.5005th in AFC West OAK1996790.4384th in AFC West Total15170.469