Кіріспе
Де Робек сонымен қатар кемелердің теңізге лайықты болуы үшін, әсіресе жаман ауа райында жылдамдықты сақтап тұру үшін эсминдердің дизайнына түрлі өзгерістер енгізуді ұсынды. Ең көзге түсетін өзгеріс – көпірдің алдындағы корпустың қисайған түйінге орналастырылған бөлігінің орнына жоғары алдыңғы қабырғаны орнату, сондай-ақ көпірді толқындар шашырауынан сақтау үшін артқа жылжыту еді. Оның пікірінше, эсминдер жылдамдық сынақтарын отын мен жабдықтардың шынайы көлемімен жүргізуі керек. "30 түйін" типінің номиналды жылдамдығы 30 түйін болуы мүмкін, бірақ тіпті өте жақсы ауа райында да қызметте мұндай көрсеткіштерге жете алмады. Корольдік теңіз күштерінің эсминдерінде қызмет ететін басқа офицерлер де өз кемелері туралы ұқсас байқаулар жасады. Джон де Робектің бастығы вице-адмирал "Джеки" Фишер оны неміс кемелерімен салыстырды, ол Корольдік теңіз күштерінің офицерлеріне әсер еткен. 1901 жылдың шілдесінде Кеме құрылысы директоры болашақ эсминдердің эскизтік жобаларымен жұмыстады, онда де Робек пен оның әріптестері ұсынған көптеген ерекшеліктер, сондай-ақ ауыррақ және сенімдірек қозғалтқыштар қарастырылды. Бастапқы сынақ жылдамдығы 30 түйін болды, бірақ күшейтілген беріктік талаптары жылдамдықты төмендетті. Бұл жылдамдық айтарлықтай төмендеу сияқты көрінсе де, ол бортқа тиелген 95 тонна көмірмен өлшенетін еді, ал жақсы теңіздік қасиеттері жаңа кемелердің "30 түйін" кемелерінен кез келген теңізде, тыныш сулардан басқа, жақсы өтетінін көрсетті.
De Robeck also called for various modifications to destroyer design to help make ships more seaworthy, in particular keeping up their speed in adverse weather conditions. The most noticeable change would be to introduce a raised forecastle rather than an arched turtleback for the hull forward of the bridge, and that the bridge should be placed further aft to keep it clear of spray from waves breaking over the bow. Furthermore, he felt that destroyers should run their speed trials with a more realistic load of fuel and supplies. The "30 knotter" type might have a nominal speed of 30 knots, but even in very good weather this was never achieved in service. Other officers serving on Royal Navy destroyers made similar observations about their ships. John de Robeck's commanding officer, Vice Admiral "Jackie" Fisher, drew a comparison with the German , which had impressed Royal Navy officers who had seen it. In July 1901 the Director of Naval Construction worked on sketch designs for future destroyers, which included many of the features de Robeck and his colleagues advocated, as well as a heavier and more reliable kind of engine. The trials speed was initially , though further requirements for increased strength reduced the speed to While this speed seemed like a significant reduction, it would be measured with a realistic 95 tons of coal loaded on board, and the better sea keeping properties meant that the new ships would perform better than a "30 knotter" in any seas except for a flat calm.
Дизайн
Басқа британдық жойғыш кластар сияқты, Адмиралтейство арнайы жеке фирмаларды белгілі талаптарға сай келетін жойғыштардың жобаларын ұсынуға шақырды. Мақсат – шағын, жылдам кемелерді құрастырудағы сарраптардың білімін пайдаланып, қуатты механизмдерді шағын корпусқа сығып қою болатын. Осы себепті, кластағы кемелердің корпусы мен ішкі құрылымы әртүрлі болды. Дегенмен, "Ривер" класын бұрынғы жойғыштардан жоғары көтерілген алдыңғы бөлігі арқылы анық ажыратуға болады. Бұрынғы британдық жобаларда төменгі "құбырша тәрізді" алдыңғы бөлік болды, ол толқындарды бұзуға арналған болса да, кеменің суға батып, басқару пунктын ылғалды ететін. Сондай-ақ, көпір бұрынғы жойғыштарға қарағанда артқа жылжытылған. Барлық кемелер көмірмен жұмыс істеді (тек "Арно" мазутпен жұмыс істеді), ал төрт кемеден басқа барлығы үш кеңейтілген бу машинасымен жабдықталған; "Едем", "Стоур", "Тест" және "Арно" бу турбиналарымен қозғалды. "Едемге" турбиналар болашақ жойғыш кластар үшін олардың тиімділігін сынау үшін берілді, олардың әрқайсысы үш білікте екі пернелі болды, тікелей жететін турбиналардың жоғары айналымдарында қуатты беру үшін, бұл ертедегі "Turbinia" кемесінің ерекшелігі еді. 1906 жылы орыс-жапон соғысы 6 фунттық зеңбірек жеткіліксіз тиімді екенін көрсетті, сондықтан осы кластағы бес 6 фунттық зеңбірек үш қосымша 12 фунттық зеңбірекпен ауыстырылды, осылайша "тек үлкен зеңбіректермен" қаруланған кеме жасалды.
Өнер көрсету
Көлемінің жалпы ұлғаюымен және берік құрылысымен "Риверс" кемелері Корольдік теңіз күштеріндегі алғашқы, шынайы мұхитты басып өтетін және пайдалы торпедалық кемелерді жойғыштарға айналды. 25 түйінге ғана жете білгеніне қарамастан (алдыңғы топтар ең жақсы жағдайларда одан да аз жылдамдықпен жүрген), теңізге төзімділігінің артуы оларға осы жылдамдықты толқынды теңізде де сақтап тұруға мүмкіндік берді, сонымен қатар олар жұмыс істеуге де, соғысуға да қабілетті болды. Көрнекті құрылымдық айырмашылықтарға қарамастан, барлық кемелерде екі кең түтік немесе екі жұп тар түтік болған.