Кіріспе
Америкалық автор Эдвард Маккендри Боундс (15 тамыз 1835 – 24 тамыз 1913), Е. М. Боундс ретінде белгілі болған, американдық автор, адвокат және Методисттік епископтық шіркеуінің Оңтүстік бөлімінің дін қызметкері болған. Ол 11 кітап жазғанымен танымал, олардың тоғызы дұға тақырыбына арналған. Боундстың кітаптарының тек екеуі ғана оның өмірінде жарық көрді. Оның қайтыс болғаннан кейін, Уильям Пэриш Чилтонның немересі және Боундстың ізбасары Клаудиус (Клауд) Лизиас Чилтон кітаптарының қолжазбаларын сақтап, баспаға дайындаумен айналысты. 1921 жылы Гомер В. Ходж қосымша редакциялық жұмысты аяқтады.
Edward McKendree Bounds (August 15, 1835 – August 24, 1913) prominently known as E. M. Bounds, was an American author, attorney, and member of the Methodist Episcopal Church South clergy. He is known for writing 11 books, nine of which focused on the subject of prayer. Only two of Bounds' books were published before he died. After his death, Rev. Claudius (Claude) Lysias Chilton, Jr., grandson of William Parish Chilton and admirer of Bounds, worked on preserving and preparing Bounds' collection of manuscripts for publication. By 1921, Homer W. Hodge completed additional editorial work.
Ерте өмір
Эдвард Маккендри Баундс 1835 жылдың 15 тамызында Миссури штатының Шелбивилл қаласында Томас Джефферсон мен Хестер А. (құрметті аты Пурнелл) Баундстар отбасында дүниеге келді. Боундс қайтыс болғаннан кейін 90 жылдан астам уақыт өткен соң Хендрикссон Христиан Классик Сериясы басып шығарған «Е.М. Баундс дұға туралы» кітабының кіріспесінде, жас Эдвард Миссури батысында шіркеулер құрған және Методист епископ шіркеуінің төртінші епископы болған Уильям Маккендри есіммен аталыпты деген болжам бар. 1835 жылдың сәуір айында ол округ хатшысы болып тағайындалды, ал желтоқсан айында округ комиссары қызметіне бекітілді. Әкесінің қайтысынан кейін 14 жасар Баундс бірнеше туыстарымен бірге сол аймақта алтынның табылуынан кейін Калифорниядағы Мескит каньонына аттанды. Франклин шайқасының екінші кезеңінде Баундс одақтас әскерінің семсерінен маңдайға ауыр жарақат алды және тұтқынға алынды. 1865 жылдың 28 маусымында Баундс АҚШ-қа адалдық серт берген конфедерациялық тұтқындармен бірге босатылды.
Пасторальдық қызмет
Одақ әскерінің тұтқыны ретінде босатылғаннан кейін, ол соғыстан қираған Франклинге оралып, оны рухани жағынан қайта жаңғыртуға міндетті болды және Оңтүстік Франклин метедист епископтық шіркеуінің пасторы болды. Оның басты әдісі – апта сайынғы дұға жиындарын өткізу болды, олар кейде бірнеше сағатқа созылатын. Боундс Франклинде рухани жаңаруға бастамашы болғаны үшін аймақтық деңгейде танылып, соңынан ел бойынша көшпелі уағыз қызметін бастады. Сент-Луис және басқа оңтүстік қалаларындағы бірнеше маңызды шіркеулерде қызметтен кейін, ол сегіз жыл бойы «Сент-Луис христиан жақтасы» журналының редакторы, ал кейін төрт жыл «Нэшвилл христиан жақтасы» журналының редактор-орынбасары болды. Оның имандылығының сынағы Нэшвиллде болды, ол ешқандай зейнетақы сұрамастан үнсіз үйіне қайтып келді. Вашингтон, Джорджияда (өз үйінде) оның басты жұмысы сағат 4-те тұрып, сағат 7-ге дейін дұға ету болды. Өмірінің он сегіз жылында ол бірнеше рет жақсы хабаршы ретінде қызмет етті. «Уағыздармен айналысқанда, ол таңғы дұғасын ешқашан ұмытпады және бөлмедегілердің ерте оянуына қарсылықтарына мән бермеді. Боундс сияқты жоғалған жанды және адасқан пасторларды құтқаруға шақырушы ешкім болған емес. Ол сол бөлмеде біздің баршамыз үшін жалбарынып, көз жасын төкті». Оның қасында сегіз жыл бойы дұға етіп, уағыз айтып жүргендердің айтуынша, «біз оның аузынан бірде-бір беймәлім сөз естіген емеспіз. Ол – рухани кеңістікке енген Құдайдың ең күшті бүркітінің бірі еді. Ол тұруға кешіккенді немесе кешкі асқа кешіккенді көтере алмады. Ол көбінесе Бруклиндегі көше жиындарына менімен бірге баратын, уағыздарды тыңдайтын және Уэсли мен Уоттстың әдемі әндерін бізбен бірге айтатын. Мені күнәсін тазаламағандардан «Жұмақ» әнін айтуды сұрағаным үшін ол жиі сөккен. Ол былай деді: «Оларда ән айтуға жүрек жоқ, олар Құдайды білмейді және Құдай да оларды естімейді. Күнәкарлардан Сион мен Қошқардың әндерін айтуды сұрауды тоқтатыңыз!» – деп айқайлады».
Теология
Өзінің жазбаларында Боундс Арминийлік ортодоксияға ұқсас, сотериологиялық көзқарастарды қабылдады, олар кейбір егжей-тегжейлі мәліметтермен толықтырылған.
Жазушылық білімі
Боундстың кітаптарының тек екеуі ғана о дүниеден өткенге дейін жарық көрді. Ол қайтыс болғаннан кейін, Уильям Пэриш Чилтонның немересі және Боундстың ізбасары Клаудиус (Клауд) Лизиас Чилтон кітаптарының қолжазбалар жинағын сақтап, баспаға дайындаумен айналысты. 1921 жылға қарай, Рев. Гомер В. Ходж осы жинаққа қосымша редакторлық жұмыстар жүргізді. Чилтон Боундстың кітаптары туралы: «Бұл кітаптар – өмір бойы рухани су ішуге арналған мол, таусылмайтын қайнарлар. Олар – таңғы қараңғылықта да, күндізгі ыстықта да, өмір тәжірибесінің оттықтарында қалыптасқан, құдайдың күшімен керемет пішінге келген құпия қазыналар. Ол өлгенмен, оның даусы әлі естіледі!» – деді.