Альберт Барнс: Теолог, дін және құлдыққа қарсы күрескер

Кіріспе

Америкалық дін қызметкері және құлдыққа қарсы күрескер Альберт Барнс (1 желтоқсан 1798 – 24 желтоқсан 1870) – американдық теолог, дін қызметкері, құлдыққа қарсы күрескер, тыйымшыл және жазушы. Барнс 1830 жылдары жалпы саны 14 томдық болып жарияланған Ескі және Жаңа өсиеттерге жасаған кеңінен түсіндірмелерімен және жазбаларымен танымал.

Өмірбаян

Барнс Нью-Йорктің Рим қаласында дүниеге келген. Ол 1820 жылы Нью-Йорктің Клинтон қаласындағы Гамильтон колледжін, ал 1823 жылы Принстон теологиялық семинариясын бітірген. Барнс 1825 жылы Нью-Джерси штатының Элизабеттаун қаласындағы пресвитериясымен пресвитериандық пастор ретінде тағайындалды. Ол Нью-Джерси штатының Мористаун қаласындағы (1825–1830) және Филадельфиядағы Бірінші пресвитериандық шіркеудің (1830–1868) пасторы болды. Барнс 1837 жылы діни ағымның бөлінуі кезінде, Ескі және Жаңа мектептер арасындағы дау кезінде Пресвитериандардың Жаңа мектебінде маңызды рөл атқарды. Ол 1836 жылы ерестік айыпталған (бірақ сотталмаған), көбінесе 1834 жылы жарық көрген «Римдіктерге жолдаған хатқа түсіндірмелер мен практикалық ескертулер» еңбегінде Адамның күнәсі, түпкі күнә және құрбандық туралы пікірлеріне байланысты. Бұл сот процесінің салдары шіркеудегі консервативті және прогрессивті топтар арасындағы келіспеушілікті күшейтті. Encyclopædia Britannica мәліметінше: «Ол шешен уағыздаушы болған, бірақ оның аты түсіндірме еңбектерімен байланысты, олар Еуропа мен Америкада осы саладағы басқа еңбектерге қарағанда кеңінен таралған». Барнс 1857 жылы жарық көрген «Шіркеу және құлдық» атты кітабында құлдықты жамандық және моральдық бұзылыс деп айыптап, оны «басқа күнәлар мен зұлымдықтар сияқты» уағыздаудан қарауға шақырды (осы мәселеге ең нақты тоқталып VII тарауда «Құлдық мәселесінде шіркеудің міндеті» деп аталады). 1852 жылы өткен «Құлға төртінші шілде нені білдіреді?» атты сөз сөйлегенде Фредерик Дуглас Барнстің: «Егер шіркеуде құлдыққа қолдау көрсетілмесе, шіркеуден тыс ешқандай күш оны бір сағатқа да сақтап тұра алмайды» деген сөзін келтірді. Барнс алкогольді мүлдем ішпеуді қолдаған және оған шақырушы болған. Барнс 1855 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Филадельфиядағы Бірінші пресвитериандық шіркеудің пасторы қызметін атқарып жүргенде, 1858 жылы Пенсильвания Библиялық қоғамының президенті болды (мекенжайы 7-ші және Уолнат көшелерінде) және 1870 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол 1868 жылға дейін Филадельфиядағы Бірінші пресвитериандық шіркеуінде қызмет етті. Содан кейін оған «Емерит пастор» атағы берілді.

Barnes was born in Rome, New York. He graduated from Hamilton College in Clinton, New York in 1820, and from Princeton Theological Seminary in 1823. Barnes was ordained as a Presbyterian minister by the presbytery of Elizabethtown, New Jersey, in 1825, and was the pastor successively of the Presbyterian Church in Morristown, New Jersey (1825–1830), and of the First Presbyterian Church of Philadelphia (1830–1868). Barnes held a prominent place in the New School branch of the Presbyterians during the Old School New School Controversy, to which he adhered on the division of the denomination in 1837. He had been tried (but not convicted) for heresy in 1836, mostly due to the views he expressed in Notes, Explanatory and Practical, on the Epistle to the Romans (1834) of the imputation of the sin of Adam, original sin and the atonement; the bitterness stirred up by this trial contributed towards widening the breach between the conservative and the progressive elements in the church. According to the Encyclopædia Britannica: "He was an eloquent preacher, but his reputation rests chiefly on his expository works, which are said to have had a larger circulation both in Europe and America than any others of their class." In his book The Church and Slavery (1857), Barnes excoriates slavery as evil and immoral, and calls for it to be dealt with from the pulpit "as other sins and wrongs are" (most pointedly in chapter VII, "The Duty of the Church at Large on the Subject of Slavery"). In his famous 1852 oratory, "What to the Slave Is the Fourth of July? ", Frederick Douglass quoted Barnes as saying: "There is no power out of the church that could sustain slavery an hour, if it were not sustained in it." Barnes was a temperance advocate who encouraged complete abstinence from alcohol. Barnes was elected to the American Philosophical Society in 1855. While serving as pastor at the First Presbyterian Church of Philadelphia, Barnes became the President of the Pennsylvania Bible Society (located at 7th and Walnut) in 1858 – a position he served until his death in 1870. He served at First Presbyterian Church of Philadelphia until 1868. He was then granted the title Pastor Emeritus.

Мұрағаттық жинақтар

Филадельфия, Пенсильваниядағы Пресвитериан тарихи қоғамында Барнстың түпнұсқа қолжазбалары, жазбалары, уағыздары және лекциялары сақталған.