Кіріспе

Тарихи үнді мемлекет қайраткері (1742–1800)

Нана Фаднавис (айтылуы: [naːna pʰəɖɳəʋiːs, fəɖ ]; сондай-ақ Фаднавис, Фурнувис және қысқартылған түрі – Фаднаис) (12 ақпан 1742 – 13 наурыз 1800), туған кезде Балажи Джанардхан Бхану аталған, Үндістанның Пуне қаласындағы Пешва әкімшілігі кезінде Маратха министрі және мемлекет қайраткері болған. Джеймс Грант Даффтың сөзіне сүйенсек, еуропалықтар оны "Маратха Макиавеллиі" деп атаған.

Ерте өмір

Балажи Жандардан Бхану 1742 жылы Сатарада Читпаван брахман отбасында дүниеге келді және оған «Нана» деген лақап ат қойылды. Оның әкесі Балажи Махадажи Бхану, бірінші Пешва Балажи Вишванат Бхаттың тұсында Шриварданға жақын Велас деген ауылдан көшіп келген. Бхаттар мен Бханулардың арасында туыстық байланыс және жақын достық болды. Екі отбасы Велас және Шривардан қалаларының «Махажан» немесе ауыл басшысы лауазымдарын мұраға алды. Балажи Махадажи бір кезде Пешваны моғолдардың қастандығынан құтқарған. Сондықтан Пешва Чаттрапати Шахуға Бхануға Пхаднавис (Аштапрадханның бірі) атағын беруді ұсынды. Кейін Пешва де-факто мемлекет басшысы болғанда, Пхаднавис Маратха империясының әкімшілік және қаржы салаларын басқарған басты министр болды. Нана Балажи Махадажи Бханудың немересі болды және дәстүрді сақтап, әкесінің атын мұра етті. Пешва оны отбасының бір мүшесі сияқты қарады және оның ұлдары Вишвасрао, Мадхаврао және Нараянрао сияқты білім алуға және дипломатиялық дайындыққа тең мүмкіндіктер берді. Ол Пешваның Пхаднависі, яғни қаржы министрі қызметін атқаруын жалғастырды.

Пешуа әкімшілігі

1761 жылы Нана Панипаттың үшінші шайқасынан Пунеге қашып, Маратха конфедерациясының істерін басқаратын жетекші тұлғаға айналды. Бірақ ол өзінің өмірінде ешқашан әскерде болған емес. Бұл саяси тұрақсыздық кезеңі болды, себебі бір Пешвадан кейін екіншісі тез алмастырылып, биліктің көптеген даулы ауысулары орын алды. Нана Пхаднавис ішкі келіспеушіліктер мен Британдық Шығыс Үндістан компаниясының күшейіп келе жатқан ықпалы кезінде Маратха конфедерациясын біріктіруде маңызды рөл атқарды. Нананың әкімшілік, дипломатиялық және қаржылық қабілеттері Маратха империясына гүлдену әкелді, ал сыртқы істерді басқару арқылы Маратха империясын Британдық Шығыс Үндістан компаниясының ықпалынан алшақ ұстады. Ол Маратха әскерлерінің Хайдарабад низамына, Хайдар Әліге және Майсур сұлтаны Типуға, сондай-ақ ағылшын армиясына қарсы жеңген шайқастардағы соғыс шеберлігін көрсетті. Алайда, Нананың Типу Сұлтанға қарсы үшінші англо-майсур соғысында Хайдарабад пен британдықтармен одақ құрып, күресу саясаты Типу Сұлтанның күшін әлсіретті. Сонымен қатар, оның төртінші англо-майсур соғысында британдықтар мен Типу Сұлтан арасында бейтараптық саясатын ұстануы, соңғысының қолдауын әлсіретіп, Үндістан субконтинентінде британдық үстемдікке жол ашты. Типудің қазасы туралы естіген Нана, маратхалар енді олардың кезегі келгенін түсінді, және «осы тағдырдан құтылудың жолы жоқ» деді. 1773 жылы Пешва Нараянраоның қазасынан кейін Нана Пхаднавис Барабхай кеңесі деп аталатын он екі мүшелі регенттік кеңес көмегімен мемлекеттік істерді басқарды. Бұл кеңес Нананың Пешва отбасының ішкі қақтығыстарынан Нараянраоның жесірі Гангбайдан туған ұлы Мадхаврао II-ні қорғау үшін жасаған жоспары еді. Барабхай кеңесі – Нана басқарған ықпалды сардарлардың (генералдардың) одағы. Кеңес мүшелері: Харипант Пхадке, Мороба Пхаднис, Сакарам Бапу Бокиль, Тримбакраома Пете, Махаджи Шинде, Тукоджирао Холкар, Фалтанкар, Бхагванрао Пратинидхи, Малоджи Горпаде, Сардар Расте және Бабуджи Наик. Осы кезеңде Маратха империясы кең аумақты алып жатты, көптеген вассалдық мемлекеттер Пешваны жоғарғы билік ретінде мойындаған қорғаныс шартына бағынды. 1798 жылы Даулат Рао Синдияның лагеріне барған кезде Нана кенеттен тұтқындалды, бұл Пунада бұрын-соңды болмаған тонау мен тәртіпсіздікке әкелді. Бірнеше айдан кейін босатылды. 1800 жылдың 13 наурызында Пунада қысқа аурудан кейін Нана қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін Пешва Баджи Рао II өзін британдықтардың қолына тапсырып, Маратха конфедерациясының ыдырауына әкеп соққан екінші англо-маратха соғысын бастады.

Менавали сарайы

Бхаван Рао Тримбак Пант Пратенидхи Аунда және Рагхунатх Ганшям Мантри (Сатара) 1768 жылдың желтоқсанында Нана Пхаднависке Менавали ауылын сыйға берді. Нана Пхаднавис ауылды қоныстандырып, Уада (ішкі ауласы бар сарай), сарайдан Кришна өзеніне түсетін Гхат (сатылар), сондай-ақ Вишну құдайына және Менешвар (मेणेश्वर) Шива құдайына арналған екі ғибадатхана салды. Уада типті тұрғын үй, су жағасындағы гхат және ғибадатхананың сәулеттік үйлесімі Пешва дәуіріне тән еді. Алайда, Үндістан 1947 жылы республика болғаннан кейін үкімет иелерінің жерлерін алып қойғаннан кейін осы сарайлардың көпшілігі пайдаланылмай, құлдырап қалды. Кришна өзенінің жағасындағы Нана Пхаднавис вадасы – мұндай үйлесімділік толық сақталған сирек орындардың бірі. Нана Пхаднавис вадасы – алты төртбұрышты ауласы және периметрлік қоршау қабырғасы бар үлкен құрылыс. Бұл кешеннің құрылысы шамамен 1780 жылы аяқталды. Жақын маңдағы басқа да танымал вадалар – Вайдағы Расте вадасы және Ранаде вадасы. 1800 жылы Нана Пхаднавис қайтыс болғаннан кейін Пешва Баджи Рао II ваданы тәркіледі. Генерал-губернатор Уэлсли (Веллингтон герцогының ағасы) 1804 жылдың 25 наурызында мүлікті Нананың әйелі Жейубайға қайтарды. Оның қайтысынан кейін сэр Бартл Фрере (Бомбей губернаторы) мүлікті Нананың ұрпақтарына тапсырды. Нана Пхаднавис вадасы бүгінгі күні оның ұрпақтарының меншігінде. Олар мүліктің көп бөлігін бөлісіп алғанмен, вада әлі де олардың барлығына бірлесіп тиесілі. Гхаттар, бастапқыда өзенге түсетін қарапайым тас сатылардан ғана тұрған, Пешва дәуірінде суға шомылу, кір жуу, су толтыру және діни қағидаларды орындау сияқты әртүрлі іс-әрекеттерге арналған бөлек аймақтары бар кең жазықтықтарға айналды. Ғибадатханалар дәстүрлі түрде гхаттарда салынды. Нана, Пешвалардың «Паднависи» болғандықтан, олардың есептері мен әкімшілік хаттарын ежелгі «Моди» әрпімен көшіріп, сақтады. Бұл құжаттар, атақты «Менавали даптары» деп белгілі, Менавалидегі вадада сақталды. Метрлік қабырғаның ішінде жасырылған қараңғы, ылғалды, тар және тік баспалдақ бар, ол жоғары қабатқа апарады. Бұл баспалдақ бір кезде құпия болған және оңай қорғалатын, Нана Пхаднавистің дарбар залына бір уақытта бір адам ғана кіре алатын. Нана Пхаднавистің қабылдау залында терек ағашынан жасалған төсек-орыны бар бөлме бар. Төсегі – әсем ойылған төрт тіректі төсек. Еден саз және сиыр тынысымен қапталған. Вадалар – қауіпсіздігі күшейтілген ашық аулалар жүйесі. Нананың жоғарғы қабаттағы дәліздері тик ағашынан жасалған торымен әсемделген. Қабырғадағы жасырылған эвакуациялық баспалдақ вададан шығады. Тас сатылармен төмен түссеңіз, Кришна өзеніндегі гхатқа жетесіз. Сатылардан түсіп, оңға бұрылсаңыз, алыста Пандавгархтың тыныш және сәл көңілсіз көрінісін көресіз. Менешвар ғибадатханасының қоңырау шалу бөлмесінде алты жүз елу килограмдық қоңырау орналасқан. Бұл қоңырау Баджирао I-нің інісі Чимаджи Аппа Бассейндегі португалдық бекіністегі собордан тартып алған. 1707 жылдан бері сақталған бес қоспалы қоңыраудың бетінде Мәриямның Иса Мәсіхті ұстап тұрған бейнесі бейнеленген. Ваданың өзімен бірдей ескілікті платформасы бар, үлкен конус тәрізді сабағы бар ежелгі ағаш бар. Бұл ағаш Болливудтың «Свадес» фильмінде түсірілген. Фильмде ауылдық ақсақалдар осы ағашқа айналған тасты платформада панчаят өткізеді. «Юдх» (Джеки Шрофф / Тина Муним), «Мритюданд» (Мадури Диксит), «Гунж Ути Шехнай», «Джис Деш Мейн Ганга Рехта Хейн» (Говинда), «Гангжаал» (Аджей Девган), «Саржа» (Аджинкья Део) және «Свадес» (Шахрух Хан, Гаятри Джоши) сияқты бірнеше Болливуд фильмдері ваданы экзотикалық орын ретінде пайдаланып, сонда түсірілді. «Свадес» фильмінің түсіру тобы кейде кадрларды түсіру үшін гхатта лагерь құрды. Топ гхаттың және ғибадатханалардың ескі тас қабырғаларын тазалап, бояды.

Танымал мәдениетте

1994 жылы "Ұлы Маратха" хинди телесериалында Нана рөлін Хариом Парашар сомдады.