Кіріспе
Мурринх Пата, немесе Муринбата – Солтүстік территориядағы Австралияның абориген халқы.
Тіл
Мурринх пата тілі шамамен 2500 адамның тілі болып табылады және Mati Ke немесе Maridjabin сияқты тілдері жойылған немесе құрып бара жатқан бірнеше этникалық топтар үшін лингва франка қызметін атқарады. Бұл тілдің басқа тілдермен анық байланысы жоқ.
Елдің атауы
Мурринх Патаның дәстүрлі жерлері Уэйдейден, бұрын Порт-Китс деп аталған жерден ішке қарай созылып, шығысқа қарай Макадам жотасына дейін жеткен. Оның оңтүстік шегі Кейлинг шығанағында және Кемои / Фицмауриц өзенінің (жергілікті аты Кемол) сағасында орналасқан. Тарихи тұста олар Мурингура тайпасының жерін басып алып, кейіннен оларды өздеріне қосып алған.
Діни рәсімдер
Мурринх Пата тайпасы жасырын түрде Карвади, ал көпшілік алдында Пундж деп аталатын қаңырқайтын рәсімді өткізді. Бұл W.E.H. Станнердің басқа мәдениеттердегі құрбандық шалудың жалпы ырым-жырымдарының негізінде қалыптасқан үлгісі ретінде талдады, ол (а) рухани күшке бағышталған және мақсаты өмірдің күнделікті қажеттерінен асып түсетін құнды нәрседен тұрады; (б) құрбандық зат өзгеріске ұшырайды; (с) өзгерген табиғатымен құрбандық затты оны сыйлағандарға қайтарады; және (d) содан кейін қауыммен бөліседі, бұрынғы күйінің жоғалуын жаңа пайдамен толықтырады. Түпкілікті діннің жалпы контекстінде, мұндай бастамалар арман уақытында адам өмірінің негізгі үлгісін қалыптастырған ерекше оқиғалар болғанын түсіндіреді, ал қазіргі тіршіліктегілер сол символдық шындықтар мен жолдарды есте сақтап, үнемі байланыста болуы керек. Жалпы алғанда, ол былай деп жазады: Карвади рәсімін адамдар мен олардың өзіне тәуелді деп санайтын рухани күш арасындағы тотемдік символизмдегі литургиялық амал ретінде сипаттауға болады. Бұл рәсімді аяқтауға бір-екі ай уақыт кетті, және көрші кландардың екі рулық топтарының мүшелері қатысты. Карвади рәсімінің нысаны болып табылатын жас жігіттер – бұрын сүндеттелген, бірақ толыққанды ересек болудың талаптарына әлі де қарсы тұратындықтан, осы соңғы қадамды қажет ететін үміткерлер. Карвади – Барлық Ананың құпия аты, басқаша айтқанда, Қарт Әйел деп аталады, ал рәсімнің өзегі – оларға оның белгісін, қаңырқайтынды (ŋawuru) көрсетуден тұрады. Кеңескеннен кейін жас жігіттер, мәжбүрлемей, қасиетті жерге (ŋudanu) әкелінеді, онда толыққанды бастама алған ерлер (kadu punj) оларды айналып, күн батқанда Барлық Ананың жасырын атын айқайлап, «Карвади йои!» деп аяқталатын ұзақ ән айтады. Содан кейін барлығы негізгі лагерьге оралады, жастарға әкесі мен шешесі тарапынан келген туыстарымен сөйлесуге тыйым салынады, және олардың қажеттіліктері ересектермен қамтамасыз етілгендіктен, жалғыз тамақтануға міндетті. Таң жұлдызы көрінген кезде бастама алғандар қайтадан қасиетті жерге (ŋudanu) әкелінеді, және сол сәттен бастап оларға ересектер тобынан басқа ешкім сөйлемейді, тіпті көрінбейді, олар рәсімнің соңына дейін бақылайды. Олар ән айтуды қайта бастағанда, ерлерлер арасындағы ойын-қалжыңдар, бір-біріне тиісу, тіпті жыныс мүшелерін ұстауға дейін бару, әдетте төзбейтін ұятты сөздермен араластырылған, бір рулық топтың екіншісімен әжуалауы – tjirmumuk ойынына араласады.
The Karwadi ceremony may be described as a liturgical transaction, within a totemic idiom of symbolism, between men and a spiritual being on whom they conceive themselves to be dependent. It took from one to two months to complete, and was participated in by members from both patrimoiety groups in neighbouring clans. The young men who are the subject of the Karwadi rite of initiation are candidates who have already been circumcised, but require this last stage of initiation because they are still regarded as refractory to the discipline of full maturity. Karwadi is a secret name for the Mother of All, alternatively known as The Old Woman and the core of the ceremony consists in revealing to them her emblem, the ŋawuru (bullroarer). After consultation the young men, without compulsion, are taken to a ŋudanu (ceremonial ground) where the fully initiated men (kadu punj) circle them and chant a long refrain which concludes at sundown with the exclamatory of the Mother of All's hidden name, invoked with the cry Karwadi yoi!. All then return to the main camp, with the youths forbidden to speak to both patri and matrikin, and required to eat alone, as their needs are attended to by adult men. With the first sighting of the Morning star the initiands are taken back to the ŋudanu, and from that moment they are neither addressed, nor even seen, by anyone who does not belong to the group of adult men overseeing the performance to the end. As they take up the singing once more, men indulge in the comic antics of tjirmumuk, a jostling horseplay between moiety members, including attempts to grab each other's genitals, interleaved with obscene remarks that would normally never be tolerated.