Сүттей ақ лелек

Кіріспе

Құс түрі
speciesbox
| image =Mycteria cinerea, Singapore 3. jpg
| image caption=Сингапурдағы қамыстар арасында азықтанатын жеке дана
| status = EN
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| status2 = CITES A1
| status2 system = CITES
| status2 ref = ДНК гибридтеу және цитохром оксидаза b бойынша филогенетикалық зерттеулер сүтті ақсақ бас пен басқа Mycteria түрлерінің бір кладаға жататынын, ал боялған ақсақ баспен туыс түрлер екенін көрсетті.

Ересектер

Бұл орташа денелі сарыбас 91–97 см биіктікте болады, бұл оны жақын туысқан боялған сарыбастан сәл кіші етеді. Ересек құстың қауырсыны қанаты мен құйрығының қара қауырсындарынан басқа толығымен ақ, олардың үстінде жасыл жалтыр болады. Құйрығының ұзындығы 145–170 мм. Қанаттың үстін жабатын қауырсындары мен арқа қауырсындары ақшыл, және олардың ұш жағында ақ жолақтары болады. Аяқтары күңгірт қызыл түсті.

Құдалану кезінде мүсіні терең сары түске айналады, ал түбі үштен бір бөлігі сұрғылт-қоңыр болады, ал аяқтары қызғылт түске енеді. Еркек және ұрғашы құстар бір-біріне ұқсас, бірақ еркектер орташа есеппен сәл ірілеу, мүсіні ұзын және жұқа болады. Дегенмен, сүтті сарыбас сырттан Азиялық ашық мүсінмен және түрлі ақ қаз түрлерімен шатастырылуы мүмкін. Олар көбейетін жерлерде және тамақтанатын жерлерде, бір құстың ұшуы басқаларын да ұшуға итермелейді, яғни ұшу жұқпалы болып келеді.

Жасөспірімдер

Ұядан шыққанда балапандары ақ түсті жұмсақ қауырсындармен жабылады. 10–14 күн өткен соң контурлық қауырсындар пайда бола бастайды, ал 4–6 аптадан кейін балапандар толық қауырсынды болады. Бұл қауырсын әдетте ақ түсті төменгі арқасы, құйрық асты және құйрық қауырсындарымен ақшыл сұр қоңыр түсті болады; қанаттарының астында және денесінің төменгі жағында ақ жұмсақ қауырсындардың қалдықтары сақталады; ақ және қоңыр қара түсті қанат сызығы бар қара қанаттары мен құйрығы; сұр қоңыр басында айқын қауырсындар және күңгірт сары түсті тері бөліктері. Бірақ оларды жас боялған ақсақалдардан ажыратуға болады, себебі олардың қанаттарының астындағы сызығы қара қауырсындармен сәйкес келеді, ал боялған ақсақалдарда бұл сызық толығымен қара болады. Бұл гибридтер сүтті ақсақал мен боялған ақсақал фенотиптерінің әртүрлі пропорцияларындағы комбинациялары арқылы сыртқы түрінде өзгереді. Бірақ қазір ол жерде толығымен жойылып кеткен болуы мүмкін. 1935 жылы Таиланд түбегіндегі Сетулдан алынған бір кемел еркек сүтті ақсақалдың үлгісі кейін Сингапур Ұлттық университетінің зоологиялық анықтамалық коллекциясынан табылды, бұл түрдің бұрын осы аймақта мекендегенін көрсетеді. Олар Суматра, Ява және Сулавеси (барлығы Индонезияда) аралдарында қоныстанған. Сүтті ақсақалдар алғаш рет 1977 жылы Сулавесиде бес жеке тұратын құстың байқалғаны туралы хабарланған. Мадура аралында да маңызды популяция болуы мүмкін, себебі 1996 жылы 170 құс байқалды. Бұрын сүтті ақсақалдар Оңтүстік-Шығыс Азияда кеңінен таралған. Мысалы, бұрын Малайзия түбегінің жағалауында кеңінен таралған. Сүтті ақсақалдар өздерінің ареалында негізінен жағалаудың төменгі жазықтарында мекендейді; мангров, тұщы су және торфты батпақтар мен сағаларда қоныстанады. Алайда, жем іздейтін жерлерге жақын мангров ағаштарында ғана көбейетіндігі дәлелденген. Олар су тасқан лайлы жерлерде, тұзды немесе тұщы сулы шағын көлдерде, тұщы сулы батпақтарда, балық шаруашылықтарында, күріш алқаптарында және өзеннің су тасқан жазықтарында, жағалаудан 15 км-ге дейін азықтанады. Биік ағаштар демалу үшін пайдаланылады, және ұшуға жететін жеткілікті бұтақтар болуы керек. Мұндай ағаштар жетіспеген жағдайда, арба дөңгелектері сияқты жасалма баламалар ұсынылған. Бірақ Камбоджада жауынды маусымда Тонле Сап көлінен жағалауға қарай таралады. және жаңбырлы маусымда балықтардың көбейгеннен кейін балықтың максималды қоры мен тығыздығымен сәйкес келеді. немесе ақпан айының басында. Малайзияда жұмыртқалар тек тамыз айында ғана ұяларда табылған. кейде ағаштардың ең жоғары бөлігінде. Пулау Рмабуттағы ұялар 30 метрлік биіктіктегі мангров ағаштарының шыңында салынған. Сүтті ақсақалдар өлі немесе құрып бара жатқан мангров ағаштарында да ұя салады. Алайда, табылған басқа ұялар көгершіннің ұясына ұқсайтын кішкентай және әлсіз құрылымдар болып табылады. Бірақ осы жастағы асыл тұқымды мал өсірушілер ерте және тәжірибесіз болып көрінеді; сондықтан нақты асыл тұқымды мал өсіру жасы сәл жоғары болуы мүмкін. Алайда, бұл жасалма ортада көбейіп өсуге қолайсыз болуы мүмкін. Тамақ табудың негізгі түрі - қолмен сезу болғандықтан, жем-шөпті іздеуде жоғары концентрацияланған жем-шөпті іздеу тиімді. Торғайлар биік мангров ағаштарының шыңында демалады. Орманды кесу түрлерге ұя салуға қолайлы ересек ағаштардың жетіспеуіне және осылайша көбеюге әсер етті. және әсіресе Оңтүстік Суматрада адам тұтыну үшін жұмыртқалар мен жасөспірімдерді браконьерлікпен аулау. Сүтті ақсақалдарға тағы бір қауіп - оның табиғи мекен-жайының мыс, мырыш және қорғасын сияқты металл иондарының жоғары концентрациясымен ластануы. Байқалған ластанудың көздері: Куала-Гуладағы агрохимиялық заттарды қолдану, осы металдармен қапталған жағажайлар мен қайықтардан коррозия және ағып кету және аквакультураны дамыту. Pulau Rambut аралында, көбейіп өсу орындары теңіздің ластануының артуынан да қауіпте болуы мүмкін. 2005 жылға қарай тұтқынға алынған құстардың саны 100-ден асты. Бұл торғай Малайзия мен Индонезияда ресми түрде қорғалады. Көптеген жас зоопарк үлгілері сатып алу кезінде жас боялған ақсақалдар ретінде қате анықталды, ал кейіннен сүтті ақсақалдар болып шықты. Бұл түрді өсірген жалғыз зоопарктар - Zoo Negara (онда торғай тұтқында тұңғыш рет 1987 жылы өсті), Сан-Диего және Сингапур зоопарктары. Бұл торғайды тұтқында өсіру және қайта енгізу бағдарламаларын Perhilitan, Малайзия табиғат қоғамы және Малайзия зоологиялық қоғамы сияқты үкіметтік және үкіметтік емес агенттіктер кеңінен қолдады. Ұшудағы сүтті ақсақалдың суреті Сембиланг ұлттық паркінің логотипінде бейнеленген. Ол сонымен қатар Суматрадағы халықты хабардар ету кампанияларындағы күнтізбелер мен плакаттарда да жиі пайда болады.

At hatching, the chicks are covered with white down. Contour feathers begin to appear by 10–14 days, and the chicks become fully feathered with full plumage after 4–6 weeks. This plumage is typically pale greyish brown with a white lower back, rump and tail coverts; some white downy feathers remaining under the wings and underside of the body; black wing and tail feathers with a white and dark brown wing lining; distinct feathering on the greyish brown head, and dull yellow bare parts. but are said to be distinguishable from painted stork juveniles by their paler underwing lining contrasting with the completely black flight feathers, whereas this underwing lining is completely black in painted storks. These hybrids apparently vary in appearance through different combinations of milky stork and painted stork phenotypes in varying proportions. but is now very likely extinct there. One perfect adult male milky stork specimen from Setul in Peninsula Thailand taken from 1935 was later found among collections of the Zoological Reference Collection at the National University of Singapore, suggesting that the species was formerly resident here. and is resident on Sumatra, Java and Sulawesi (all within Indonesia). The milky stork was first reported on Sulawesi when a group of five apparently resident individuals was sighted there in 1977. The island of Madura may also support an important population after 170 individuals were sighted there in 1996. The milky stork previously ranged more widely throughout Southeast Asia. For example, it was formerly widely distributed along the coasts of the Malaysian Peninsula,

The milky stork is predominantly a lowland coastal species throughout its range; where it inhabits mangrove, freshwater and peat swamps, and estuaries. The only proven breeding records however are reported from mangroves bordering the feeding grounds. It forages on tidal mudflats, in shallow saline or freshwater pools, freshwater marshes, fishponds, rice fields; and on backswamps along river floodplains up to 15 km from the coast. The tall trees are also used for resting, and there should be sufficient individual limbs from which to take off. With a lack of such suitable trees, manmade alternatives such as cart wheels mounted on poles have been proposed. In Cambodia however, it disperses during the wet season from Tonlé Sap Lake probably to the coast. and probably coincides with maximum fish stocks and density following fish reproduction in the rainy season. or as early as February. In Malaysia, eggs have been found in nests exclusively in August. but sometimes in the very tops of trees. Nests on Pulau Rambut are built in tops of outstanding mangrove trees 30 m high. Milky storks also commonly nest in dead or dying mangrove trees. However, other nests found have been small and flimsy structures that resemble those of doves. but breeders at this age appear precocious and inexperienced; so that actual breeding age is probably slightly older. These manmade environments may however disfavour breeding. Because food location is primarily tactile, foraging is most efficient at high prey concentrations. Roosting also occurs in crowns of tall mangrove trees Deforestation has led to a lack of suitable mature trees for the species to nest in and thereby affected breeding success. and, especially in South Sumatra, poaching of eggs and juveniles for human consumption. Another potential threat to the milky stork is contamination of its natural habitat with elevated concentrations of ions of metals such as copper, zinc and lead. Sources of this observed contamination include use of agrochemicals in Kuala Gula, corrosion and runoff from jetties and boats coated with these metals, and aquaculture development. On Pulau Rambut, breeding colonies might also be threatened by increasing sea pollution. From these 10 individuals, the captive population increased to over 100 individuals by 2005. This stork is however officially protected in Malaysia and Indonesia Many juvenile zoo specimens have been misidentified as young painted storks on purchase, and later proved to be milky storks. The only zoos which are recorded as having bred the species are Zoo Negara (where the stork bred in captivity for the first time in 1987), San Diego Zoo and Singapore Zoo. Captive breeding and reintroduction programmes for this stork have been widely supported by government and non government agencies such as Perhilitan, the Malaysian Nature Society, and the Malaysian Zoological Society. A milky stork in flight features on the logo of Sembilang National Park. It has also commonly appeared on calendars and posters in public awareness campaigns in Sumatra.

Мәртебе

2008 жылы әлемдік популяциясы 2200 адамнан кем болды, бұл 1980-ші жылдардағы шамамен 5000 адамнан азайған. Малайзияда популяция саны 1984 жылы 100-ден астам адамнан 2005 жылы 10-нан азға дейін (90%-дан астам) төмендеді, сондықтан бұл жердегі популяция жергілікті жойылу қаупіне тап болды. Қазіргі әлемдік популяция бағалауынша, Суматрада шамамен 1600 особь, Явада 500-ден аз және Оңтүстік-Шығыс Азия материгінде 100-ден аз бар. Камбоджадағы популяция өте аз, 100-150 особьді құрайды; және ол салыстырмалы түрде тұрақты болғанымен, қауіпті жағдайлар сақталса, қарқынды төмендеу күтілуде. Популяцияның ареал бойынша айтарлықтай азаюына байланысты, ақ лелек популяциясының статусы 2013 жылы IUCN тарапынан "Көмектеуге мұқтаж" санатынан "Қауіпті" санатына көтерілді.