Кіріспе

Құс түрлері

Қара құтан (Cygnus atratus) – ірі су құсы, қарлығаштардың бір түрі. Ол негізінен Австралияның оңтүстік-шығысы мен оңтүстік-батысында көбейеді. Австралия ішінде қара құтан көшпелі, оның шарқыншақ көші-қоны климаттық жағдайларға байланысты. Бұл құс қара қанатты және қызыл мүңкілі бар, ірі денелі. Ол моногамды, екі серігі де жұмыртқаны күтіп, балаларын өсіруде бірдей жауапкершілікті көтереді. Қара құтан 1800 жылдары әртүрлі елдерге әсемдік үшін таныстырылды, бірақ кейін қашып, тұрақты топтарды құра алды. 1790 жылы ағылшын табиғаттанушысы Джон Лэтам ғылыми тұрғыдан сипаттаған қара құтан бұрын Chenopis деген жекелеген туысқа жатқызылған. Қара құтандар жеке немесе жүздеген, тіпті мыңдаған құстардан тұратын топтарда кездеседі. Бұл құс зоологиялық бақтар мен құс коллекцияларында жиі кездеседі, ал қашқандары кейде табиғи ареалынан тыс жерлерде көрінеді. Бұл құс Батыс Австралияның, оның туған жерінің, және Англияның Даулиш қаласының аймақтық символы болып табылады, онда ол жасанды түрде қоныстандырылған.

Сипаттама

Қара қарлығаштар – ақ қауырсынды қанаттарымен қара түсті құстар. Мұрынқызыл, ұшы мен жолағы сарғыш, аяқтары мен тырнақтары сұрғылт қара. Еркектер (коб) ұрғашылардан (пен) сәл ірілеу, тұмсығы ұзын және түзу болады. Жастар (cygnet) сұрғылт қоңыр түсті, қауырсындарының шеттері ақшыл. Мойны ұзын (барлық қарлығаштардың арасында ең ұзыны) және "S" пішінде иілген. Қара қарлығаш су үстінде немесе ұшып келе жатқанда музыкалық және алыс естілетін кернейге ұқсас дыбыс шығарады, сондай-ақ түрлі жұмсақ үнмен де дыбысталады. Көбейгенде немесе ұя салғанда мазасын алғанда, сыбызғыдай да дыбыстайды. Жүзер кезде мойны иілген немесе тік тұрады, көбінесе қауырсындарын немесе қанаттарын агрессивті түрде көтереді. Ұшқанда қара қарлығаштардың тобы сызық немесе V пішінде болып ұшады, әрбір құс ұзын мойнымен күшпен қанат қағады, қанаттарымен сыбызғыдай дыбыс шығарып, айқайлайды, керней тартып немесе дауыстайды. Флорида штатының Лейкленд қаласындағы тұтқындағы қара қарлығаштардың бір тобынан қара түсті емес, ақшыл, мозаикалы сұр түсті жекелеген құстар пайда болды. Ақ қара қарлығаштардың да бар екені белгілі; бұл леуцистік құстардың жабайы табиғатта сирек кездесетіні айтылады.

Тарату

Қара құтан Австралияның оңтүстік-батысы және шығысындағы ылғалды жерлерде, сондай-ақ жақын жатқан жағалау аралдарында кең таралған. Оңтүстік-батыста оның ареалы Солтүстік-Батыс мүйісі, Лиувин мүйісі және Евкла аралығын қамтиды; ал шығыста Атертон үстірті, Эйр түбегі және Тасманиямен шектелген кең аумақты қамтиды, Мюррей-Дарлинг бассейні қара құтанның өте көп санды популяциясын қамтамасыз етеді. Орталық және солтүстік Австралияда сирек кездеседі. Қара құтанның таңдаған ортасы – су асты және су бетіне шығатын өсімдіктері бар тұщы, сортаң және тұзды сулы көлдер, батпақтар мен өзендер, олар тамақ және ұя салу үшін материалдар береді. Ол тұрақты ылғалды жерлерді, оның ішінде декоративтік көлдерді де жақсы көреді, бірақ су басқан шабындықтарда, жағалаудағы лайлы жерлерде және кейде аралдар мен жағалауға жақын ашық теңізде де кездеседі. Қара құтан, көптеген су құстары сияқты, көбейгеннен кейін қырылдағанда бірден барлық ұшу қауырсындарын жоғалтады және шамамен бір ай бойы ұша алмайды. Осы уақытта ол әдетте қауіпсіздік үшін кең, ашық суларға қоныстанады.

Ұлыбритания

Қара қарлығаш Батыс Еуропада, әсіресе Ұлыбританияда сәндік су құсы ретінде кең таралған, және қашып кеткендері жиі кездеседі. Қазіргі уақытта Ұлыбританиядағы популяциясы өздігінен көбейіп, тұрақты болып саналмағандықтан, түр ресми британдық тізімге енгізілмеген. Алайда, Wildfowl and Wetlands Trust 2001 жылы Ұлыбританияда ең көп тоғыз жұпты тіркеген, ал 2003-2004 жылдары 43 жабайы құсқа жуық екені болжамдалды. Қара қарлығаштардың шағын популяциясы Темза өзенінде Марлоу қаласында, Девон облысындағы Даулиш кішкентай қаласынан өтетін бұлақта, Хэмпширдегі Ичен өзені және Стоктон-он-Тис маңындағы Тис өзенінде таралған. Даулиштегі осы құстар қаламен тығыз байланысты болғандықтан, 40 жылдан бері қаланың символы болып табылады.

Жапония

Жапонияда да табиғи популяциялар кездеседі, олар алғашқыда 1950-1960 жылдары импортталған.

Америка Құрама Штаттары

Флоридада қара құздар кездескені туралы хабарлар бар, бірақ олардың көбейіп жатқанына дәлел жоқ; олардың үнемі көрінуіне себеп, оларды тұрақты түрде босату немесе қашуы болуы мүмкін. 2020 жылдың 5 қазанында Калифорния штатының Оранж округі Лейк-Форест, Ирвин және Ньюпорт-Бич қалаларында, ал 2021 жылдың желтоқсанында Санта-Ана қаласындағы "Көлдегі Версаль" тұрғын үй кешенінде қара құздарды байқаған. "Оранж Каунти Реестрінде" жарияланған мәліметке сәйкес, "Лейк-Форест Кис" қоғамдастығы алғашқы құздарды шамамен сегіз-он жыл бұрын сатып алған, содан бері алғашқы жұптан көптеген балапандар мен топтар туған. Бұрын қара құздар Солтүстік Каролина штатының Уэйнсвилл қаласындағы ірі көл – Жуналуска көлінің жанында мекендеген.

Қытай материгі

Қара құлар Қытайдың құрлық бөлігінде де кездеседі. 2018 жылы Гуандун провинциясындағы жасанды көлде Шэньчжэнь университетінің аумағына бір топ құл енгізілді.

Тамақ және тамақтандыру

Қара қарлығаш негізінен өсімдіктермен қоректенеді, және аймақтық және маусымдық айырмашылықтар болғанымен, диетасы көбінесе су және батпақты өсімдіктерден тұрады. Жаңа Оңтүстік Уэльсте қамыс (Typha туысы) жапырақтары ылғалды жерлердегі құстар үшін ең маңызды тағам, одан кейін су астындағы балдырлар және Валлиснерия сияқты су өсімдіктері келеді. Квинслендте Potamogeton, stoneworts және балдырлар сияқты су өсімдіктері басым тағам болып табылады. Нақты құрамы су деңгейіне байланысты өзгереді; су тасқыны кезінде әдеттегі тағамдары қол жетімсіз болғанда, қара қарлығаштар жағалаудағы шабындық өсімдіктерін жейді. Қара қарлығаш басқа қарлығаштар сияқты қоректенеді. Саяз суларда тамақтанатын болса, басын және мойнын суға батырады, сонымен бірге денесі көлденең қалғанда, басын су түбіне жапсырып тұра алады. Тераң суларда қарлығаш төмен қарай суға түседі. Қара қарлығаштар су бетіндегі азықты сүзуге де қабілетті.

Ұя салу және көбейту

Басқа ластандар сияқты қара ласта да көбінесе моногамды болып табылады, өмір бойы жұптасады (шамамен 6% ажырасу көрсеткіші). Жақындағы зерттеулерге сәйкес, барлық балапандардың үштен бірінде әкелік басқа жұптан болуы мүмкін. Жұптардың шамамен төрттен бірі гомосексуалистік, көбінесе екі еркек арасында. Олар ұяларды ұрлап алады немесе жұмыртқа алу үшін әйелдермен уақытша үштік құрып, әйел жұмыртқа салғаннан кейін қуа жөнелтеді. Жалпы алғанда, Оңтүстік жарты шарда қара ластақтар қыстың ылғалды айларында (ақпаннан қыркүйекке дейін) ұялайды, кейде үлкен топтарда. Қара ластақтың ұясы – шамамен 1 мен 1,5 метр (3–4,5 фут) диаметрлі және 1 метрге дейін биіктіктегі, судың жақын жерінде немесе аралдардағы қамыс, шөп және беделерден жасалған үлкен үйінді. Инкубация соңғы жұмыртқа салынғаннан кейін басталады, бұл балапандардың бірдей уақытта шығуына мүмкіндік береді. Инкубация басталмас бұрын, ата-ана жұмыртқаларды жылытпай, үстінде отырады. Екі жыныс та жұмыртқаларды күтіп жатыр, аналығы түнгі уақытта күтеді. Инкубация кезеңдерін алмастыру екі жыныстың да ритуалдық қимылдарымен белгіленеді. Егер жұмыртқалар кездейсоқ ұядан шығып кетсе, екі жыныс та мойнымен жұмыртқаны қайта ұяға салады (басқа ластақ түрлерінде бұл жұмысты тек аналығы ғана атқарады). Барлық ластақтар сияқты, қара ластақтар да қанаттары мен мүңкілерімен ұяларын агрессивті түрде қорғайды. Балапандар ұядан шыққаннан кейін ата-аналары шамамен тоғыз ай бойы күтім көрсетеді. IUCN Қауіпті түрлердің Қызыл тізімінде "Алаңдауға орын жоқ" деп бағаланған.

Австралияның жергілікті халқы

Австралияның оңтүстік-батысындағы нунгар халқы қара құрлы қазды батыс және оңтүстік-батыс жағалауларында Коолджак, оңтүстік-шығыста Гуолджак деп атайды, ал тіл мектептерінде кейде маали деп те атайды.