Кіріспе

Бристоль және Глостер темір жолы 1844 жылы Бристоль мен Глостер арасындағы қызметтерді жүргізу үшін ашылған темір жол компаниясы болды. Ол 1845 жылы Мидленд темір жолы сатып алған, сонымен бірге Бірмингем және Глостер темір жолы да сатып алынған. Заңдық және практикалық қиындықтар стандартты қашықтықты пойыздар желіде жүруге біраз уақыт қажет болды дегенді білдірді; бұл тек 1854 жылы желілердің көпшілігін аралас қашықтыққа айналдыру және Tuffley Loop ашылуымен мүмкін болды. Тіпті сол кезде Глостердегі станция 1896 жылы ашық станция ашылғанға дейін ыңғайсыз орналасқан еді; ол кейін Глостер Истгейт станциясы деп аталды. Tuffley Loop және Eastgate станциясы 1975 жылы жабылды. Бристоль маңындағы бастапқы желісінің бір бөлігі 1970 жылы жабылды, пойыздар Фильтон арқылы бұрынғы Ұлы Батыс темір жолынан ауыстырылды. Алайда, қазіргі уақытта маршруттың қалған бөлігі Бристоль мен Бирмингем арасындағы негізгі желіге қосылған.

Глостер және Челтенхам темір жолы

1809 жылы Глостер және Челтенхам темір жолы рұқсат етілді. Шын мәнінде, бұл атпен жұмыс істейтін пластмасса болуы керек еді. Челтенхэм судың денсаулыққа әсер ететін қасиеттері болғандықтан маңыздылығы арта түсті, және тұрғындардың жақсы жұмыс істеуі үшін үйлер салынып, құрылыс жұмыстары мен жолдар үшін тас әкелуді және тұрғындар үшін көмірді талап етті. Лекхэмптон қаласында қаладан жоғары жерде жақсы сапалы карьерлер бар еді, ал Глостерде Дейн орманы көмірі болды, он бес шақырым қашықтықта, Северн өзенінде және кейіннен канал арқылы әкелінді. Глостер мен Челтенхам темір жолы осы қажеттіліктерді қамтамасыз ету үшін Глостердегі (құрылыста) және Лекгемптон карьерлерін Челтенхаммен байланыстыра отырып салынған. G&CR 1811 жылы аяқталды. Темір жол, темір жол немесе трамвай деп аталса да, бұл шын мәнінде атпен жұмыс істейтін темір жол болды. Кейіннен бу локомотивін сынап көрді, бірақ тәжірибе сәтсіз болды, өйткені локомотив тежегіштерге тым ауыр болды және оларды сындырды.

Бристольдегі көмір трамвай жолдары

1828 жылы маусымда екі компания Парламент актісі бойынша Бристольдің солтүстік-шығысында, Шортвуд, Паркфилд және Коалпит Хиттегі көмір кен орындарынан көмірді Бристольдің өзіне жеткізу үшін трамвайлар салуға кірістірілді. Компаниялардың бірі Бристоль және Глостершир темір жолы болды, ол Бристольде Құрбандық пилласында жүзулі портта аяқталатын болды. Екіншісі - Авон және Глостершир темір жолы, оның терминалы Кейншамға қарама-қарсы Авон өзенінде болды, одан өзен қайықтары саяхатты жалғастыратын. Екі желі Мангоцфилдтен солтүстікке қарай, кейіннен Мангоцфилд Солтүстік тоғысуына жақын жерде қиылысқа түседі. Жолдар тас блоктарда құйма темірден жасалған, және олардың жолақ диаметрі; олар атпен жұмыс істейтін бір жолдар болды. Авон және Глостершир темір жолы 1832 жылдың шілдесінде Бристоль және Глостершир темір жолының солтүстік бөлігімен бірге ашылды. Бристоль желісінің оңтүстік-батыс бөлігі 1835 жылы 6 тамызда ашылды.

Ұлы Батыс темір жолы Бристольде

1835 жылы Ұлы Батыс темір жолы Лондоннан Бристольге дейінгі магистральдық темір жол салу үшін құрылды. Инженер Изамбард Кингдом Брунел болды және желі кең кеңістікпен салынуы керек еді және ол локомотив күшін қолданады. Желі біртіндеп ашылды, бірақ Бристольдегі бөлігі 1840 жылы 31 тамызда ашылды, ал Лондоннан Бристольге дейінгі желі 1841 жылы 30 маусымда ашылды.

Челтенхэм және Ұлы Батыс Одақ темір жолы

Ұлы Батыс темір жолы рұқсат етілместен бұрын, Челтенгем тұрғындары Челтенгемнен Глостер мен Страуд арқылы жоспарланған Ұлы Батыс темір жолына қосылу үшін Челтенгемнен желі құруды шешті. Соған сәйкес олар 1836 жылғы парламенттің сессиясында Челтенгем және Ұлы Батыс Одағы темір жолы туралы заң жобасын ұсынды. Ол 1836 жылы 21 маусымда қабылданды.

Глостер мен Челтенхэм арасында

Бұл екі ұсынылатын сызықтың ұсынылатын сәйкестігі Глостер мен Челтенхэм арасында бірдей болды. Сонымен қатар, екі компания да Глостер мен Челтенхам темір жолын сатып алуды ұсынды; бұл оның негізгі желісін пайдалану үшін емес, бірақ Глостер доктарына қол жеткізгеніне байланысты болды. 1837 жылдың қарашасында C&GWUR ақша нарығының жағдайы олардың болашақта барлық желілерін құрай алмайтынын және олар Свиндонның аяғына шоғырлануды ұсынғанын хабарлады. Бірмингем және Глостер темір жолы бұл туралы алаңдады, өйткені олар Глостер мен Челтенхэм арасындағы ортақ желісінің бір бөлігін салу үшін C&GWUR-ге сенді. C&GWUR-ге Парламент актісі қажет болды және Бирмингем компаниясы егер C&GWUR-дің құрылысын уақтылы жүргізбеген жағдайда, тиісті бөлікті өздері салуға мүмкіндік беретін ережелерді қамтамасыз етті. Бұл C&GWUR-ді өз басымдықтарын өзгертуге итермеледі және ол құрылыс келісімшарттарын берді және Глостерде станция үшін жер сатып алды. (Екі компанияның сол жерде және Челтенхэмде бөлек станциялары болады деп келісілген болатын.)

Өлшегіштің түрленуі

1872 жылы ГВР Глостер аймағындағы барлық кең кеңістік және аралас жолдар стандартты жолға айналдырылды. Бұл жұмыстың бір бөлігі ретінде ол "Абайласу" желісін және Т стансасына ("ұзақ уақыт бойы тастап кеткен") алып тастады.

Глостердің одан әрі жақсаруы

Глостер станциясына кіру және шығу қажеттілігі қиындықтар тудырады, сондықтан 1896 жылы 12 сәуірде бұрынғы станциямен іргелес қисықта жаңа станция ашылды; бұл алға қарай елеулі қадам болды. Кейіннен ол Глостер Истгейт станциясы деп аталды. Бұрынғы Бристоль және Глостер, Бирмингем және Глостер станциялары жүк тасымалымен шектелген.

Нейлсворт пен Штрауд

1867 жылы Стоунхаус және Нейлсворт темір жолы ашылды. Нейлсворт жергілікті өнеркәсіптің маңызды орталығы болды; желі Бристоль мен Глостер желісінде Стоунхауздан жүреді. Құрылыс компаниясы ақшаға қатты мұқтаж болды, ал олардың желісін 1868 жылы Мидленд темір жолы сатып алды. Бұл желіден Stroud-қа дейінгі тармақ бастапқыда рұқсат етілген, бірақ бастапқыда салынбаған; GWR Swindon желісі Stroud-ты қызмет етті. 1885 жылы Найлсворт желісінен Мидленд темір жолының Струд тармағы ашылды. 1947 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылды, ал жүк тасымалы 1966 жылы тоқтатылды.

Дөрсли

Дёрсли қаласы темір жол желісінен тыс қалғандықтан өзін қолайсыз сезінді және жергілікті мүдделер Дёрсли мен Мидленд जңкшн темір жолын алға тартты, ол Коулиден Бристоль мен Глостер желісіне қысқа тармақ жасады. 1856 жылы 18 қыркүйекте ашылды. Бұл желі де қиын қаржылық жағдайда болды және 1860 жылы өз кәсіпорнын Мидленд темір жолына сатып жіберді. Жолаушылар қызметі 1962 жылы тоқтатылды. Дёрслидегі инженерлік бизнес бірнеше жыл бойы желіге қолдау көрсетті, бірақ ол 1970 жылы толығымен жабылды. 1879 жылы Северн көпір темір жолы ашылып, Лидниді Шарпнеске қосып, Северн өзені арқылы өтетін жолды құрады. Дегенмен, Северн көпірінің шекті жүк тасымалдауы оның үстінен ауыр магистральдық пойыздарды өткізу жоспарларын бұзды. Ұлы Батыс темір жолы 1908 жылы төмендегі Бадминтон темір жолымен байланысты Шарпнес тармағына оңтүстік бұрылысты ашты. Бұл жолды қысқартып, Бафтағы бөлімді жеңілдетті. Фильтонға бұрылыс болды, ол Бристолға тікелей кіреді. Бұл жол ресми түрде Оңтүстік Уэльс және Бристоль тікелей темір жолы деп аталды. Жаңа желі Бристоль мен Глостер желісін Вестерлиде қиып, Бадминтон желісінің батысы мен шығысынан қисықтар пайда болды, олар Бристоль мен Глостер желісіне Ятеде сыныптан бөлек тораппен қосылды. Өзінің рұқсат беру актісінде GWR Sharpness-ке жұмыс істеу қабілетін алды, ал оңтүстік бұрылысы Беркли жолында (жоғарыда) тікелей кіру үшін жасалды. GWR-дің Бристольден Стандиш-жанкцияға дейінгі тарихи күштері болды. GWR Бристольден Филтон мен Вестерлиге дейін Мидлендке Ятеде қосылу үшін және Стандишке дейін жұмыс істеуге тырысты, бірақ Мидленд бұл жаңа жұмыс күштері тек Шарпнеске ғана арналған деген негіздемемен күдік туды, ал бұрынғы жұмыс күштері оларды Мидленд темір жолындағы Балық тоғандары арқылы жүруге мәжбүр етті. Уақытша GWR Fishponds желісін пайдалануға мәжбүр болды, Midland-ке жүретін жол ақысы жоғары болды. Көп жылдан кейін GWR Глостер пойыздары үшін бұранданы пайдалана алды және олар Бирмингемге Стратфорд арқылы Авонға дейін ұзартылды. Westerleigh-дегі шығыс қисық және Sharpness-ке қосылу аз пайдаланылды.

Бат қаласына дейінгі желі

Бат маңызды бағыт болды, және Мидленд темір жолы оған Бристоль мен Глостер желісінен тармақ желісін салды. Ол 1869 жылы 4 тамызда Мангоцфилдтегі үшбұрышты түйісуден ашылды; сол күні Мангоцфилдте жаңа түйісу станциясы ашылды. Солтүстік тұйықтауда орналасқан бұрынғы Мангоцфилд станциясы болған, бірақ жаңа станция едәуір кеңейтілген. 1874 жылы 20 шілдеде Сомерсет және Дорсет темір жолы Батқа бағытын ашқанда, Мидленд темір жолының Баттағы филиалы Оңтүстік жағалаудан Борнмутқа дейінгі бағыт бойынша болды және жол қозғалысы айтарлықтай ұлғайды. Жазғы демалыс күндері S&D желісі бойынша, Бафқа Мидленд бөлімшесін пайдалана отырып, өте көп көлік қозғалысы болды.

Авонмут

1874 жылы 1 қазанда Клифтон кеңейту темір жолы ашылды, ол Бристоль порт темір жолы мен пирсті Бристольдің өзіне қайта жалғастырды, GWR-мен Narroways Hill Junction-ке қосылды. Клифтон Даунның астындағы ұзын туннель үлкен қиындық туғызды. Сонымен қатар, Мидленд темір жолы Бристоль Мангоцфилд желісінің Кингсвуд торабынан Эшли Хилл торабына қосылып, Нэрроуэйс Хилл торабынан GWR желісіне қосылды. Клифтон кеңейту темір жолының өзі 1890 жылдан бастап Мидленд және Ұлы Батыс темір жолдарының бірлескен бағыты болды.

1923 жылдан бастап

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін үкімет 1921 жылы темір жол туралы заң қабылдады, ол Ұлыбританияның негізгі темір жолдарын төрт жаңа ірі компанияның біріне немесе басқасына, "топтарға" қайта құрылымдады. Бұл процесс "топтау" деп аталды және 1923 жылдың 1 қаңтарынан бастап күшіне енді деп саналады. Мидленд темір жолы жаңа Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының (LMS) құрамына кірді, ал Ұлы Батыс темір жолы басқалармен бірге жаңа кеңейтілген Ұлы Батыс темір жолының құрамына кірді. Нәтижесінде LMS бұрынғы Бристоль және Глостер желісін бақылаушы компания болды, бірақ бұл процесс жергілікті тәжірибеде басқа өзгерістерді енгізді.

1948 жылдан бастап

1948 жылдың 1 қаңтарында Ұлыбританияның негізгі темір жолдары Британдық темір жолдарына қарасты ұлттық меншікке алынды. Бастапқыда бұрынғы компаниялар қайталанды, ал Лондон Мидленд аймағы Британдық темір жолдары Бристоль мен Глостер желісін, ал Батыс аймағы аймақтағы бұрынғы Ұлы Батыс темір жол желілерін жүргізді. 1949 жылы Бристоль және Глостершир темір жолының Коалпит-Хитке дейінгі тармағындағы соңғы көмір шахтасы жабылып, тармақ та жабылды. Ұлы Батыс темір жолы Бристольдегі Темпл Мидс станциясын кеңейткендіктен, Сент-Филипс станциясын пайдалану қажеттілігі жойылып, ол 1953 жылы 21 қыркүйекте жабылды. Бристоль-Глостер бағытындағы жолаушылар пойыздары сол жерде тоқтады, бұл Оңтүстік Уэльстің негізгі желілік қызметтерімен байланыс орнату мүмкіндігін берді. Яте станциясы 1989 жылы 11 мамырда, ал Кам және Дёрсли станциясы 1994 жылы 29 мамырда қайта ашылды. Мидленд темір жолы (MR) 1845 жылдың шілдесінде осы он бір локомотивті мердігерлерден сатып алып, 1846 жылдың 3 тамызында Бристоль және Глостер темір жолын (және Бирмингем және Глостер темір жолын) сіңіріп алса да, локомотивтерге 1847 жылдың ақпанына дейін MR нөмірлері берілмеді, содан кейін олар No. 260 - 270 теңге. Олар екі рет қайта нөмірленді, олардың саны 100 -ге 1852 жылдың маусымында және 1853 жылдың қыркүйегінде қосылды. Сегіз локомотив (B&GR No. 1, 3 және 7-і қоспағанда) МР-мен Томас Брассейге сатылды, ол 1855 жылдың 28 шілдесінен бастап Солтүстік Девон теміржолын пайдалану туралы келісімшартты қамтамасыз етті.