Катя Киппинг: Неміс саяхатшысының өмірбаяны мен саяси жолы

Кіріспе

Германия саясаткері

Катя Киппинг (18 қаңтар 1978 жылы туған) – Германияның «Сол» партиясының саясаткері. Ол 2005 жылдан 2021 жылға дейін Саксония округін Бундестагта өкілдік етті, 2012 жылдан 2021 жылға дейін Бернд Риксингермен бірге «Сол» партиясының федералдық төрағасы болды, ал 2021 жылдың желтоқсанынан 2023 жылдың сәуіріне дейін Берлин қалалық үкіметінде интеграция, еңбек және әлеуметтік мәселелер жөніндегі сенатор қызметін атқарды.

Ерте өмір және мансап

Киппинг 1978 жылғы 18 қаңтарда Дрезденде дүниеге келді, ол кезде ол Шығыс Германияның (ГДР) құрамында болған. 1996 жылы Аннен гимназиясында Abitur курсын бітіргеннен кейін Киппинг Ресейдің Гатчина қаласында ерікті әлеуметтік жыл өткізді. Осыдан кейін ол Дрезден Технологиялық университетінде славян тілдерін зерттеу мамандығын бітірді, сонымен қатар американдық зерттеулер және мемлекеттік құқық пәндерін оқыды. 2003 жылы ол өнер магистрі дәрежесін алды. Дипломдық жұмысында ол әдебиет пен саясат арасындағы өзара қарым-қатынасты зерттеді. Оқу кезінде ол тағы төрт студентпен бірге пәтерде тұрды. Қазір Киппинг уақытын Берлин мен Дрезден қалалары арасында бөліп отыр. 2011 жылы ол саяси ғалым Колжа Мюллерге үйленді және қызы бар. 1998 жылы ол Демократиялық социализм партиясының (ПДС) мүшесі болды. Ол Саксонияның астанасы Дрезден қалалық кеңесіне сайланды және 1999 жылдан 2003 жылға дейін осы қызметте болды. 1999 жылғы мәслихат сайлауында ол ПДС партиясынан Саксония Ландтагының депутаты болып сайланды және 2004 жылғы сайлауға дейін қызмет етті. Ол осы кезеңде парламентке 21 жасында сайланған ең жас депутат болды. Ол партияның көлік және энергетика саясаты жөніндегі өкілі болды. 2003 жылдың шілдесінде ол ПДС төрағасының орынбасары болып тағайындалды, партияның әлеуметтік бағдарламасы мен әлеуметтік қозғалыстармен байланысқа баса назар аударды. Ол шығысқа бағытталған ПДС және батысқа бағытталған Еңбек және әлеуметтік әділдік (WASG) партияларының бірігуін ынталандырды. Екі партия 2005 жылғы федералды сайлауға бірлескен тізіммен қатысты, нәтижесінде Киппинг Саксония облысынан Бундестаг депутаты болып сайланды. 2007 жылдың маусым айында ПДС және WASG партиялары бірігіп «Сол» партиясын құрды, ал Киппинг жаңа партияның төрағасының орынбасары болып сайланды. 2009 жылдың мамырында ол Карен Лей және Джулия Бонкпен бірлесіп «Сол» партиясының құрамындағы эмансипаторлық социалистік фракция – «Емансипаторлық сол» қозғалысын құрды. Бұған дейін, өткен жылы Киппинг солшыл «Прага көктемі» журналының редакторы болды, ол аталған фракцияның негізгі басылымына айналды.

Федералды бірлесіп басқарушы

2 маусым 2012 жылы Киппинг Федералдық партиялық съезде дауыстардың 67% алып, «Сол» партиясының екі төрағасының бірі болып сайланды. Оның серігі Бернд Риксингер болды. Бундестагта Киппинг «Сол» партиясының әлеуметтік мәселелер жөніндегі өкілі және «Hartz IV» бағдарламасына қарсы күрестің белсенді қатысушысы болды. Ол оны жоюды және жалпыға бірдей негізгі кіріс енгізуді ұзақ жылдар бойы жақтады; 2004 жылдан 2008 жылға дейін Негізгі кіріс желісінің өкілі болды. «Жаңа солшыл көпшілік: шақыру» атты кітабында Киппинг экономикалық қайта бағытталғанды «ортақ мүлік экономикасы» деп атап, ол пайдадан гөрі азаматтардың мүддесін басымдыққа қояды. Ол ортақ мүліктің ұғымын, әсіресе цифрлық технологияларда қайта енгізуді ұсынады, бұл адамдарға ортақ игілік үшін бірлесіп жұмыс істеуге және өнімділікті арттыру арқылы жұмысшылардың жүктемесін азайтуға мүмкіндік береді. Екінші тірегі – «инфрақұрылымдық социализм», онда халықтың қажеттіліктерін қанағаттандыру ұлттық және жергілікті шешім қабылдаудың басты мақсаты болады. Денсаулық сақтау, тұрғын үй және көлік сияқты басқа да қажеттіліктерге қол жеткізу кепілдігі беріледі. Киппинг «Сол» партиясының Социал-демократиялық партиямен (СДП) және «Жасылдар» партиясымен үкімет құруына бірнеше рет қолдау көрсетті. 2019 жылдың наурызында «Die Welt» газетінде жарияланған мақаласында ол орталық-сол партияларды «Сол» партиясына қосылып, әлеуметтік-экономикалық реформаларға бағытталған коалиция құруға шақырды, бұл «Agenda 2010» мысалындағы неолибералдық консенсустан бас тартуды білдіреді. Ол Берлиндегі тұрғын үй дағдарысына қатысты қалалық биліктің көзқарасын үлгі ретінде көрсетіп, ірі жылжымайтын мүлік компанияларын мемлекеттік меншікке алу жөніндегі референдумды ұйымдастыру бастамасын мақтады. Оңшыл наразылық партияларының танымалдығы мен прогрессивті әлеуметтік және экологиялық саясатқа кең қолдау көрсетіліп жатқанын атап өткен Киппинг сайлаушылардың жеткілікті амбициялы емес солшылдарға наразы екенін айтты. Оның пікірінше, солшыл көпшілікке қол жеткізу үшін әлеуметтік және экономикалық трансформацияға батыл ниет білдірген платформа қажет. Бундестаг сайлауларында Киппинг 2005 жылдан 2021 жылға дейін Дрезден I округінде «Сол» партиясының үміткері болды және әр сайлауда екінші немесе үшінші орынды иеленді. Оның ең жақсы нәтижесі 2013 жылғы сайлаудағы 25,0% дауыс болды. 2017 жылғы сайлауда Киппинг 21,0% дауыс алып, AfD үміткері Йенс Майерден (22,4%) және CDU өкілі Андреас Леммельден (24,6%) кейін үшінші орынға шықты. 2021 жылы Леммель зейнетке шыққандықтан және CDU-дың танымалдығы төмендегендіктен, Киппинг СДП және «Жасылдар» партиясының қолдаушыларын Майердің жеңіске жетуіне жол бермеу үшін тактикалық түрде оның кандидатурасын қолдауға шақырды. Оған «Campact» қозғалысы қолдау көрсетті. CDU ақырында Маркус Райхель кандидатурасын ұсынып, 21,1% дауыс жинады. Киппинг 18,9% дауыс алып, Майерден 92 дауысқа (18,8%) басымдық танытты. Жеңіліске ұшырағанына қарамастан, Киппинг «Сол» партиясының жалпы танымалдығымен салыстырғанда өзінің нәтижесіне оңтайлы баға берді, себебі партия тізімі округте тек 10,5% дауыс алды. Бұл жақын нәтиже «Сол» партиясы үшін болашақ сайлауларда Бундестагқа өтуге мүмкіндік беретін мақсатқа айналды. 2020 жылдың тамызында Киппинг пен Риксингер партиялық ережелерге сәйкес, бір лауазымды бір адам сегіз жылдан астам атқаруына тыйым салынғандықтан, тең төрағалықтан кететінін мәлімдеді. Олардың орнын басатын үміткерлерді сайлау үшін партиялық съез 2020 жылдың қазан-қараша айларына жоспарланған, бірақ Германиядағы COVID-19 пандемиясының уақытша нашарлауына байланысты кейінге шегерілді. Ақырында 2021 жылдың ақпан айында онлайн форматта өтті. Киппингтің орнын Жанин Висслер, ал Риксингердің орнын Сюзанна Хенниг Веллсов иеленді.

On 2 June 2012, Kipping was elected as one of The Left's two chairpersons, winning 67% of votes at the federal party congress. Her counterpart was Bernd Riexinger. In the Bundestag, Kipping was The Left's spokesperson for social affairs and a strong opponent of the Hartz IV program. She has long advocated its repeal and the implementation of universal basic income; she was spokeswoman for the Basic Income Network from 2004 to 2008. In her book New Left Majorities: An Invitation, Kipping calls for an economic realignment towards what she terms the "economy of commons", which would prioritise the interests of the citizens over profits. She advocates for reintroducing the concept of the commons, particularly in digital technology, enabling people to work cooperatively for the common good, and allowing increased productivity to ease the burden on workers. The second pillar is "infrastructure socialism", whereby fulfilling the needs of the population would be a key focus of both national and local decision making. Access to healthcare, housing, and transportation would be guaranteed, among other things. Kipping has repeatedly spoken in favour of The Left's involvement in government with the Social Democratic Party (SPD) and The Greens. In a March 2019 article published in Die Welt, she called for the centre left parties to join The Left in a coalition committed to socio economic reform away from what she described as a neoliberal consensus exemplified by the Agenda 2010. She pointed to the Berlin government's attitude toward the city's housing crisis as an example to follow, and praised the initiative for a referendum to expropriate large real estate companies. Noting the popularity of right wing protest parties alongside broad support for progressive social and ecological policies, Kipping suggested that voters are dissatisfied with an insufficiently ambitious left. In her view, a left wing majority could be achieved through a bold platform committed to social and economic transformation. In Bundestag elections, Kipping served as The Left's candidate in Dresden I in elections from 2005 to 2021, placing either second or third each time. Her best performance was 25.0% in the 2013 election. In the 2017 election, Kipping placed third with 21.0% behind AfD candidate Jens Maier (22.4%) and CDU incumbent Andreas Lämmel (24.6%). In 2021, in light of Lämmel's retirement and the declining popularity of the CDU, Kipping campaigned for SPD and Greens supporters to tactically support her candidacy to prevent Maier from winning. She was backed by the Campact movement. The CDU ultimately held the seat with their candidate Markus Reichel, who won 21.1% of votes. Kipping placed second on 18.9%, 92 votes ahead of Maier (18.8%). Despite the loss, Kipping was optimistic about her performance compared to The Left's overall popularity; the party list received only 10.5% in the constituency. The close result also made the seat a potential target for The Left in future elections given their narrow margin of entry into the Bundestag. In August 2020, Kipping and Riexinger announced they would step down as co chairs in accordance with party regulations stating that no position should be held by the same person for more than eight years. The party congress due to elect their successors was scheduled for October/November 2020, but was delayed due to the worsening of the COVID 19 pandemic in Germany. It ultimately took place digitally in February 2021. Kipping, as the designated female co chair, was succeeded by Janine Wissler; Riexinger was succeeded by Susanne Hennig Wellsow.

Берлин сенаторы

2021 жылғы 2 желтоқсанда 2021 жылғы Берлин штаттық сайлауынан кейін үкімет құрылымы барысында «Солшылдар» партиясының Берлин ұйымы Катя Киппингтің Эльке Брайтенбахты Гиффи сенатындағы интеграция, еңбек және әлеуметтік саясат жөніндегі сенатор лауазымына алмастыратынын хабарлады. Ол 2021 жылғы 21 желтоқсанда қызметке кірісіп, 2023 жылғы Берлинде қайта өткен штаттық сайлаудан кейін 2023 жылғы 27 сәуірде Гиффи сенатының құзыреті тоқтағанға дейін қызмет етті.

Әлеуметтік қатынастар

2007 жылдың желтоқсанында Киппинг Бундестаг және Саксония Ландтагының мүшелерімен бірге "Қызыл көмек" (Rote Hilfe e. V.) – солшыл бағытты түрмедегі тұтқындарды қолдау тобына қолдау көрсету мақсатындағы демонстрацияға қатысты. Киппинг 2009 жылдың наурызында "Қызыл көмек" ұйымынан шықты. Киппинг 2010 жылы құрылған, солшыл көзқарасты зерттеу орталығы "Солидарлы заманауилық институтының" негісқалаушысы және басқарма мүшесі болып табылады.

Жарияланымдар

Кристин Бухольц және Катя Киппинг (Hrsg.): G8 Әділетсіздік саммиті. VSA, 2006, Саясаттың сатылуы – демократиялық көтеріліс үшін. Econ, 2009, "Кім ерікті түрде қашып кетті?" Батыстың жауапкершілігі немесе неліктен біздің қоғам өздігінен жаңаруы керек. Westend Verlag, Франкфурт 2016.