Кіріспе
Британдық африкалық (1935-2009) Иван Глэдстон Ван Сертима (26 қаңтар 1935 - 25 мамыр 2009) - Гвианада туған британдық, АҚШ-тағы Рутгерс университетінде африкалық зерттеулер кафедрасының доценті. Ол өзінің ольмектердің баламалы шығу тегі туралы болжамымен танымал болды, ол Колумбтан бұрын болған байланыс теориясының бір түрі, ол өзінің "Олар Колумбтан бұрын келді" (1976) атты кітабында ұсынды. Олмектер теориясы "африкалық америкалық қоғамда кеңінен тараған болса да, ол негізінен мезоамерикандық стипендияда ескерілмеген және "туған америкалық мәдениеттерді ұрлау" әсерінен афроцентрикалық псевдоархеология және псевдотарихия ретінде жоққа шығарылған. "refn тегерек тобы=n тегерек тобы" антропологтар, тарихшылар және басқа да академиялық мамандар оны мүлдем елемеді немесе жоққа шығарды". Хаслип Виерра, де Монтельяно және Барбур. 1957 жылдан 1959 жылға дейін Ван Сертима Гайананың ақпараттық қызметінде баспасөз және телерадио хабарларын тарату қызметкері болып жұмыс істеді. 1960 жылдары ол Ұлыбританияда бірнеше жыл бойы журналист болып жұмыс істеді, Кариб теңізі мен Африкаға апта сайын хабар таратты. Ван Сертима 1964 жылы Мария Нагиге үйленді; олар екі ұл, Ларри мен Майклды асырап алды. Африкадағы уағыздау ісі кезінде ол 1967 жылы суахили тіліндегі заң терминдерінің сөздігін құрастырды. 1970 жылы Ван Сертима АҚШ-қа көшіп келіп, Нью-Брансуиктегі (Нью-Джерси) Ратгерс университетіне аспирантураға түсті. Бірінші әйелімен ажырасқаннан кейін, Сертима 1984 жылы екі қызы бар Жаклин Л. Паттенге қайта тұрмысқа шықты.
Ivan Gladstone Van Sertima (26 January 1935 – 25 May 2009) was a Guyanese born British associate professor of Africana Studies at Rutgers University in the United States. He was best known for his Olmec alternative origin speculations, a brand of pre Columbian contact theory, which he proposed in his book They Came Before Columbus (1976). While his Olmec theory has "spread widely in African American community, both lay and scholarly", it was mostly ignored in Mesoamericanist scholarship, and has been dismissed as Afrocentric pseudoarchaeology and pseudohistory to the effect of "robbing native American cultures. "refn|group=n|"either completely ignored or generally dismissed by anthropologists, historians and other academic professionals." Haslip Vierra, de Montellano and Barbour. From 1957 to 1959, Van Sertima worked as a Press and Broadcasting Officer in the Guyana Information Services. During the 1960s, he worked for several years in Great Britain as a journalist, doing weekly broadcasts to the Caribbean and Africa. Van Sertima married Maria Nagy in 1964; they adopted two sons, Larry and Michael. In doing field work in Africa, he compiled a dictionary of Swahili legal terms in 1967. In 1970 Van Sertima immigrated to the United States, where he entered Rutgers University in New Brunswick, New Jersey, for graduate work. After divorcing his first wife, Sertima remarried in 1984, to Jacqueline L. Patten, who had two daughters.
Жарияланған еңбектері
Ол өзінің "Олар Колумбтан бұрын келді" атты еңбегін 1976 жылы, Ратгерс университетінің аспиранты ретінде жариялады. Кітап негізінен оның Батыс жарты шардағы мезоамерикалық мәдениеттің африкалық шығу тегі туралы дәлелдерімен айналысады. Академиялық баспасөздің орнына Random House баспасынан жарық көрген "Олар Колумбтан бұрын келді" бестселлер болды және Африка Америка қауымдастығында тарихи-қазақтық байланыстар мен Орталық және Оңтүстік Америкада мәдениеттің таралуы туралы мәлімдемесі үшін кеңінен назар аударды. Ол әдетте сол кездегі академиялық сарапшылар тарапынан "ескертіліп немесе жоққа шығарылды" және 1997 жылы академиялық журналдың "Қазіргі антропология" деп аталатын бөлімінде егжей-тегжейлі сынға түсті. 1979 жылы Рутгерс университетінің африкалық зерттеулер кафедрасының доценті болды. Ол бірнеше жылдық жинақтарды, африкалық тарихтың әртүрлі тақырыптарымен айналысатын журналдың томдарын жариялады. Оның "Африканың жоғалған ғылымдары: жалпы түсінік" (1983) атты мақаласында металлургия, астрономия, математика, сәулет, инженерлік, ауыл шаруашылығы, навигация, медицина және жазу саласындағы алғашқы африкалық жетістіктер талқыланады. Ол жоғары білімнің Африкадағы және басқа да жерлерде өркениет орталықтарындағы элиталардың меншігі екенін, оларды осы орталықтар жойылған және мұндай білім жоғалған жағдайда осал етеді деп болжады. Ван Сертима сондай-ақ 1999 жылы жарық көрген "Африкандық қайта өрлеу" жинағына арналған очеркінде африкалық ғылыми үлестерді талқылады (ол очеркті алғаш рет 1983 жылы жариялаған).
Олар Колумбтан бұрын келді: ежелгі Америкадағы африкалықтар (1976)
Бұл кітапта Иван Ван Сертима африкалықтардың Мезоамериканың жергілікті халықтарына, негізінен ольмектер өркениетінің дамуына елеулі ықпал еткенін айтады. Ван Сертима мұны драмалық әңгімелеуге қатты сүйенетін тараулар арқылы жүзеге асырады. Бұл техника, сондай-ақ Ван Сертима қолданған дәлелдемелердің түсініксіздігі оның жұмысын жалған ғылым немесе жалған археология ретінде қабылдамауға әкелді. Бұл жұмысты Random House баспасы жариялады және сарапшылар тарапынан тексерілген жоқ. Ван Сертима бұрынғы адамдар, соның ішінде Христофор Колумб пен Мали патшасы Әбу Бакр II айтып берген тараулар арқылы үлкен аудиторияға жетті. Бұл ретте, бастапқы дереккөз анекдоттары көбінесе Ван Сертима келтірген дәлелдермен бірге тұжырымдауға және аша түсуге жатады, дегенмен ол оқырмандарына оқиғаның шындыққа негізделгенін білдіреді. "Кетцалькоатльдер арасында" деп аталатын 5-тарауда Ван Сертима 1311 жылы Мексикадағы ацтек өркениетінің Әбу Бакр II келгенін баяндайды, ол Мали патшасын "күннің қараңғы сәулелерімен жанған шынайы баласы" деп сипаттап, Ван Сертима жазғандай, ацтектердің "күн құдайы" Кетцалькоатльмен тікелей және айқын салыстырады. Бұл өзара әрекеттесу тарихи дәлелдерге негізделмеген және Ван Сертима өзінің баяндамасын растайтын келтірілген дереккөзді ұсынбайды. Бұл Ван Сертиманың Мезоамерикан мифологиясы Колумбқа дейінгі Африка байланысы теорияларына негізделген деген көптеген мысалдарының бірі. Тарихи тараулардың арасында Ван Сертима Африканың Америкамен байланысы туралы негізгі пікірлерін эссе стилімен дамытады және негізінен Ван Сертиманың африкалық белгілері бар деп айтқан керамикалық бас суреттерінен тұратын артефактілердің суреттерін қамтиды. Ван Сертима салыстыру үшін африкалық ер адам мен әйелдің суреттерін қосады, бірақ ол табылған жердің тұрғындарының суреттерін қамтымайды. Ван Сертима, негізінен, ольмектердің үлкен басына назар аударып, тас бетінің ерекшеліктері "талашсыз" африкалық деп айтады, ал Ричард Диль сияқты мезоамерикалық сарапшылар бұл талапты елемеді, өйткені мүсіндер стильделген және жалпы мезоамерикалықтардың тума жерлерін білдіреді деп қабылданады. Ван Сертима африкалықтардың бірнеше рет кездескенін айтады. Төртінші тарауда, "Теңіздің арғы жағындағы африкалықтар" Ван Сертима африкалықтардың Оңтүстік және Орталық Америкаға қайықпен саяхаттаған болуы мүмкін көптеген жолдарды зерттейді. Ван Сертима кеме қатынасы туралы жазған хатында тіпті ең ежелгі египет кемелері Атлантика мұхитынан солтүстік-батыстағы Африкадан Америкаға дейін созылатын ағымдармен өте алатын күшті болған дейді. Олар оның айтқандарын негізсіз және жалған деп атайды. Ван Сертиманың "Африка өркениеттері туралы журнал" ғасыр журналдарына енгізілген жоқ. 1997 жылы "Жарнамасы қазіргі антропология" мақаласында ғалымдар "Олар Колумбтан бұрын келді" (1976) кітабының көптеген элементтерін егжей-тегжейлі сынға алды. Қысқаша атаудан басқа, кітап бұрын академиялық журналдарда қарастырылмаған. Зерттеушілер Ван Сертиманың "ұсынысы негізсіз" деп, Африканың таралуының тарихқа дейінгі Ольмек мәдениетінің (қазіргі Мексика) себепкері екенін мәлімдеген Ван Сертиманың мәлімдемесін жүйелі түрде жоққа шығарды. Олар "Жаңа әлемдегі бақылаулы археологиялық қазбаларда африкалық түпнұсқа бұйымдар табылмаған" деп атап өтті. Олар олмектердің тас басының жүздеген жылдар бұрын ойып жасалғандығын және тек қана үстінен африкалық болып көрінетінін атап өтті; Ван Сертима олардың бастаушылары деп мәлімдеген нубилер бұл "портреттерге" ұқсамайды. Нью-Йорк Таймс газетінің 1977 жылы Ван Сертиманың 1976 жылғы "Олар Колумбтан бұрын келді" кітабының шолуында археолог Глин Дэниел Ван Сертиманың еңбегін "білместік қоқыс" деп атады және Ван Сертиманың және Барри Феллдің еңбектері "бізге қиялға негізделген теорияларды нашар дәлелдеді" деген қорытындыға келді. Дэниелдің шолуына жауап ретінде Кларенс Вейант, Tres Zapotes-те керамикаға маманданған археолог көмекшісі болып жұмыс істеді, кейіннен каропрактик ретінде мансап жасады, Ван Сертиманың жұмысын қолдап, New York Times газетіне хат жазды. Вейант былай деп жазды: "Ван Сертиманың еңбегі археология, египтология, Африка тарихы, океанография, астрономия, ботаника, сирек кездесетін араб және қытай қолжазбалары, ертедегі американдық зерттеушілердің хаттары мен журналдары, физикалық антропологтардың байқаулары негізінде алты немесе жеті жыл бойы жүргізілген мұқият зерттеулердің жиынты...