Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцарияның коммерциялық емес институты Швейцарияның эксперименталды қатерлі ісік зерттеу институты (ISREC, ) 1964 жылы құрылған және Швейцарияның Эпалинг қаласында орналасқан коммерциялық емес мекеме. 2008 жылдың 1 қаңтарынан бастап ол екі бөлек ұйымға бөлінді: ISREC қоры, оның миссиясы трансляциялық қатерлі ісік зерттеу жобаларын қолдау және жас ғалымдарды даярлау үшін ресурстарды іздеуді және ұсынуды жалғастыру. EPFL-дің Өмір ғылымдары мектебіндегі Швейцарияның эксперименталды қатерлі ісік зерттеу институты (ISREC), оның ғылыми жобалары қатерлі ісік зерттеулеріне бағытталған.
Swiss not for profit institution
The Swiss Institute for Experimental Cancer Research (ISREC, ) is a not for profit institution founded in 1964 and located in Épalinges, Switzerland. Since 1 January 2008, it is organized into two distinct entities:
The ISREC Foundation whose mission is to continue to seek and provide resources for the support of translational cancer research projects and the training of young scientists. The Swiss Institute for Experimental Cancer Research (ISREC), at the School of Life Sciences of the EPFL, whose research projects are oriented towards fundamental cancer research.
Тарих
ISREC 1924 жылы Лозаннада құрылған Centre anti cancéreux romand (CACR) тарихынан бастау алады. Бастапқыда CACR үш негізгі бөлімнен тұрды: патология, тәжірибелік зерттеулер және терапиялық қызмет. 1947 жылы Альфредо Ваннотти (1907-2002) эксперименталды зерттеу қызметінің басшысы болып тағайындалды, ал бір жылдан кейін Серж Нойкомм (1917 жылы туған) тағайындалды. 1950 жылдары медико-әлеуметтік қызмет жалғастырылды, бірақ 1957 жылы оларды кантондық лигалар қолға алды. Одан кейін КЖКК өз қызметін қатерлі ісікпен байланысты эксперименттік зерттеулерге ғана шектеді. Рудольф Штадлер (төрағасы 1951 жылдан бері) және Анри Исликер (директоры) басшылығымен ISREC 1964 жылы 18 маусымда Швейцарияның қоры ретінде құрылды. Бастапқыда ISREC Лозанна университетінің ауруханасына (CHUV) жақын орналасқан. ISREC тұрақты түрде өсіп келе жатты. 1970 жылы ISREC-тің Лозанна университетінің биохимия институтымен, ДДСҰ иммунология ғылыми-зерттеу және оқыту орталығымен және Людвиг онкологиялық зерттеулерінің Лозанна филиалымен ынтымақтастығы 150-ден астам ғалымның сыни массасын құрады. Бугнон көшесіндегі ғимараттың кеңістігі мүлдем жеткіліксіз болды. ISREC жаңа ғылыми-зерттеу орталығын Epalinges-те салды және 1976 жылдың күзінде сонда көшіп барды. 1978 жылы Анри Исликер ISREC басшылығын Бернхард Хиртке тапсырды, ол институтты 18 жыл басқарды. 1996 жылы директор қызметін Мишель Агуэ атқарды. 2008 жылы Институттың ғылыми-зерттеу топтары EPFL Өмір ғылымдары мектебіне біріктірілді, ал 2009 жылы Дуглас Ханахан Институттың директоры болып тағайындалды. ISREC қоры (Президенті Ив Патерно) қатерлі ісік зерттеулерінде диагностикалық немесе терапиялық инновациялардың кең әлеуетін қолдауға арналған ресурстарды іздестіруді және ұсынуды жалғастыруда.
The ISREC has its origins in the history of the Centre anti cancéreux romand (CACR), which was founded in 1924 in Lausanne. Initially, the CACR was composed of three main departments: pathology, experimental research and a therapeutic service. The appointment of Alfredo Vannotti (1907–2002) as Head of the experimental research service in 1947 and the appointment one year later of Serge Neukomm (born 1917), led to the development of experimental research. In the 1950s, the medico social activities were maintained, but in 1957, they were taken up by the cantonal leagues. The CACR then limited its activities to experimental research on cancer. Under the leadership of Rudolf Stadler (Chairman since 1951) and Henri Isliker (Director), ISREC was created on 18 June 1964 as a Swiss foundation. Initially, the ISREC was situated next to the University Hospital of Lausanne (CHUV). The ISREC was growing steadily. In 1970, the collaboration of the ISREC with the Institute of Biochemistry of the University of Lausanne, the WHO Immunology Research and Training Centre and the Lausanne branch of Ludwig Cancer Research constituted a critical mass of over 150 scientists. The space in the building on the rue du Bugnon became totally inadequate. The ISREC built a new research center in Epalinges and moved there in autumn 1976. In 1978, Henri Isliker handed the direction of ISREC to Bernhard Hirt who headed the Institute for 18 years. In 1996, Michel Aguet took over as director. In 2008, the research groups of the Institute were integrated into the EPFL – School of Life Sciences and in 2009, Douglas Hanahan was nominated director of the Institute. The ISREC Foundation (President Yves J. Paternot) continues to seek and to provide resources to support projects having a broad potential of diagnostic or therapeutic innovation in cancer research.
Зерттеу
Швейцарияның эксперименталды қатерлі ісік зерттеу институты өзінің 60 жылдай тәуелсіз институты ретінде қатерлі ісікке байланысты негізгі зерттеулерге арнады. 2008 жылдың 1 қаңтарында EPFL School of Life Sciences институтына институт ретінде қосылғаннан және оның ғылыми қызметкерлерінің едәуір бөлігін жаңартқаннан бері оның зерттеулері геномдық тұрақтылық, жасушалардың көбеюі мен дифференциациясы және ісіктің пайда болуы мен өршуіндегі даму жолдарының рөлі сияқты салаларға бағытталған.
The Swiss Institute for Experimental Cancer Research has, for nearly 60 years of its existence as an independent institute, been devoted to cancer related basic research. Since its integration as an institute into the EPFL School of Life Sciences on 1 January 2008, and the renewal of a substantial part of its scientific staff, its research focuses on areas including genome stability, cell proliferation and differentiation, and the role of developmental pathways in tumorigenesis and tumor progression.
Жарияланымдар
1964 жылдан бастап бүгінгі күнге дейін ISREC зерттеушілері түрлі ғылыми журналдарда, атап айтқанда Cell, Nature және Science журналдарында 2000 астам мақала жариялады.
Between 1964 and today more than 2,000 articles were published by ISREC researchers in various scientific journals, notably in Cell, Nature and Science.