Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық тау жүгірушісі
British fell runner
Джосс Найлор, MBE (10 ақпан 1936 жылы Уасдейл-Хедте туған) – көптеген ұзақ қашықтыққа жүгіру рекордтарын орнатқан ағылшын тау жүгірушісі, сондай-ақ Англия көлдер аймағында тұратын қой шаруасы. Оның жетістіктері арта келе ол "Таулардың патшасы" немесе жай ғана "Темір адам" деп белгілі болды.
Joss Naylor, MBE (born 10 February 1936 at Wasdale Head) is an English fell runner who set many long distance records, and a sheep farmer, living in the English Lake District. As his achievements increased he became better known as the King of the Fells or simply the Iron Man.
Өмірбаян
Нейлор 1936 жылы Уасдейл-Хедтегі Мидл-Роу фермасында дүниеге келді және Госфорт мектебінде оқыды, 15 жасында отбасылық шаруашылықта жұмыс істеуге кетті. Жастық шағында алған жарақаттары салдарынан 19 жасында оң тізесінен шеміршек, ал 22 жасында арқасынан екі диск алып тастады. 1960 жылы 24 жасында жүгірумен айналыса бастады және 1966 жылы алғашқы жарысы – Mountain Trial-да жеңіске жетті. 1971 жылы ол Боб Грэм айналымын аяқтады, бұл көрсеткішті одан бұрын тек бес адам ғана орындаған еді. 1970-ші және 1980-ші жылдар аралығында жарыстарда жеңіп, рекордтар жасауды жалғастырды. 1978 жылы медициналық кеңес бойынша арқасы нашарлап бара жатқанын ескеріп, шаруашылық қызметін азайтты (малын сатты, бірақ қойларын қалдырды) және Windscale-де оқушыларды оқытумен айналысты. 70 жасқа келгенде, қысты Испанияда өткізе бастады, себебі суық ауа-райы аяқтарында қан айналымын нашарлатты. 1963 жылы Мэриге үйленді. Қазір олардың ұлы Пол шаруашылықты басқарып жүр.
Naylor was born in 1936 in Middle Row Farm, Wasdale Head, and attended school in Gosforth, leaving at 15 to work on the family farm. Injuries in his youth led to operations aged 19 to remove cartilage from his right knee and aged 22 to remove two discs from his back. He took up running in 1960 aged 24, winning his first race, the Mountain Trial, in 1966. In 1971, he completed the Bob Graham Round, only the sixth person to do so, and continued to win races and set records through the 1970s and 1980s. In 1978, following medical advice that his back was deteriorating, he reduced his farming activities (selling his cattle but retaining his sheep), and took a job training apprentices at Windscale. In his seventies, he started spending winters in Spain, as cold weather caused circulation problems in his legs. He married Mary in 1963. Their son, Paul, has now taken over the farm.
Мұра
Ол 72 шыңдық Лейкленд айналымын өзінің ең үлкен жетістігі деп санады, 13 жыл бойы бұзылмаған рекорд орнатты. Ол спорт пен қайырымдылыққа қосқан үлесі үшін MBE орденімен марапатталды және спорт журналисі Джон Хендерсонның 2007 жылғы "Британияның ең жақсы: Хендерсонның спорттық батырлары" кітабында Британияның ең үздік 100 спортшысының бірі ретінде енді. Олимпиада алтын медалінің иегері және Лондон марафонының негізін қалаушы Крис Брэшер Джосс Найлорды "Барлық ең ұлысы" деп атады, ол осы атақты Джосске 24 сағаттың ішінде Көл аймағындағы 72 тауға шабуыл жасағанда берді. Найлор өзінің кейбір жетістіктерін экстремалды ауа-райы жағдайында орындады (1972 жылы 63 шыңның рекорды қатты дауылда, ал 1975 жылы 72 шыңның рекорды және 1986 жылы Уэйнрайтс рекордының үлкен бөлігі ыстық толқында), ол ауырсыну мен қиындықтарға қарамастан, табандылық таныту қабілетімен белгілі. Ол сондай-ақ, төменгі деңгейдегі жүгірушілерге деген қарапайымдылығымен және жомарттығымен танымал, және британдық тау жүгіру дәстүріне сәйкес, ол жиі басқа жүгірушілерге осыған ұқсас немесе бірдей сынақтарға қолдау көрсетіп, бірге жүгіреді. Дегенмен, кейде ол өзінің тәсілінен өзгешеленетін, жақсы жағдайларда ғана рекордтарды жаңартатын немесе жоспарлау үшін электрондық кестелерді қолдану сияқты ғылыми әдістерді пайдаланатын жүгірушілерге онша ынталы болмайтын. Найлор туралы Кит Ричардсон өмірбаянын жазды, ал оның тау жүгіруіне қатысты ерліктері Стив Чилтонның "Бұл төбе, оны жең: тау жүгіруінің тарихы мен кейіпкерлері" және Ричард Асквиттің "Бұлттардағы аяқтар" кітаптарында егжей-тегжейлі сипатталған.
He considered the 72 peak Lakeland circuit as his own greatest achievement, setting a record which stood unbroken for 13 years. He was appointed an MBE for his services to sport and charity, and is included as one of Britain’s top 100 sports personalities in the 2007 book Best of British: Hendo’s Sporting Heroes, by sports journalist Jon Henderson. Olympic Gold medal winner and co founder of the London Marathon Chris Brasher described Joss Naylor as 'The Greatest of Them All', a title he bestowed on Joss when he ran 72 Lake District mountains in 24 hours. Naylor completed some of his achievements in extreme weather conditions (the 1972 63 peaks record in a severe storm, and the 1975 72 peaks record and large sections of the 1986 Wainwrights record in a heat wave), and he is noted for his ability to persevere despite pain and adversity. He is also noted for his humility and his generosity towards less talented runners, and in keeping with British fell running traditions, he has frequently provided support or pacing for other runners attempting the same or similar challenges. However, on occasion he has been less enthusiastic about runners who differ from his approach by setting records only in optimum conditions or who use more scientific methods such as use of spreadsheets for planning attempts. Naylor is the subject of a biography by Keith Richardson, and his fell running exploits are covered in detail in Steve Chilton's It's a hill, get over it: fell running's history and characters and in Richard Askwith's Feet in the Clouds.