Эдвард Тауссигтің құрметіне аталған эсминец кемесі

Кіріспе

Аллен М. Самнер класының эсминецтері, сондай-ақ осы атқа ие кемелер.

USS Taussig (DD 746) – американдық эсминец. Ол 50 жылдан астам қызмет еткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің контр-адмиралы Эдвард Д. Тауссигтің құрметіне аталған. Адмирал Тауссиг 1899 жылдың 17 қаңтарында «Беннингтон» канонерлік кемесімен Уэйк аралын АҚШ үшін жаңадан иеленгені және 300 жылдық испан отарлық үкімді аяқтаған Гуамды Испаниядан ресми түрде қабылдағаны үшін танымал.

Құрылыс және мансап

Кеме 1943 жылғы 30 тамызда Нью-Йорк штатының Стейтен-Айленд аймағында «Бетлехем кеме құрылысы және құрғақ док» компаниясымен салынды. 1944 жылғы 25 қаңтарда суға түсірілді, демеушісі адмирал Тауссигтің немересі Эллен М. Тауссиг болды. 1944 жылғы 20 мамырда Нью-Йорк теңіз кемежайында (Navy Yard) комиссияға қабылданды.

АҚШ-тың әскери-теңіз флотында қызмет ету

Тауссиг Нью-Йорк теңіз портында жабдықталды және Бермудаға жақын жерде бес апталық сынақ сапарынан өтті. 13 шілдеде Нью-Йоркке оралғаннан кейін, сынақ сапарынан кейінгі жұмыстар жүргізілді. Жөндеу жұмыстары аяқталып, 18 тамызда тағы да жаттығулар үшін теңізге шықты — бұл жолы Мэн штатының Каско шығанағында. 25 тамызда Тауссиг Бостоннан оңтүстікке қарай бағыт алды және 1 қыркүйекте Панама каналын кесіп өтті. Содан кейін ол солтүстікке қарай Сан-Диегоға бір күндік тоқтау үшін, ал одан кейін батысқа қарай Пёрл-Харборға бет алды. Гавайи суларында алты күн жаттығудан кейін, соғыс кемесі 28 қыркүйекте 61-ші эсминецтер эскадрильясымен (DesRon 61) бірге Эниветок арқылы Улитиге жолға шықты. 19 қазанда ол Улити лагунасына кірді және 3-ші флотқа қызметке кірісті.

Екінші дүниежүзілік соғыс

3-ші флотқа қосылғаннан кейін Тауссиг 38-ші арнайы топпен жұмыс істеді. Қазанның қалған бөлігінде эсминец Филиппин аралдарының жанында Лейте шабуылы кезінде құлаған ұшқыштарды іздеді. Қарашаның басында ол TF 38 экранына қосылды, ал оның ұшақтары Филиппин аралдарының бойындағы соққылармен Лейте операциясын қолдауға жалғасты. Желтоқсан айы қосымша қауіп әкелді – қорқынышты ауа райы. 1944 жылдың соңында «Кобра» тайфуны үш американдық эсминецті батырды. Лингаен шығанағындағы Лузонға шабуылға дайындық ретінде жасалған желтоқсандағы жорықтар 1945 жылдың қаңтарының бірінші аптасына дейін жалғасты. 8 қаңтарда жылдам авианосецтер Оңтүстік Қытай теңізінің жағалауларына әуе шабуылын бастады. Тауссиг жапондық базаларға, қытай және Индокитай жағалауларында, сондай-ақ Формоза және Окинава аралдарында авианосецтердің ұшақтарымен бірге қорғады, және Лузонды одақтастардың жаулап алуына қолдау көрсетті. 20 қаңтар түнінде эсминец TF 38-ді Балитанг каналы арқылы, Батан және Бабуян аралдары арасындағы Филиппин теңізіне бағыттады. 23 қаңтарда TF 38 Улитиге қысқа демалысқа және жабдықтауға оралды. Үш күннен кейін, түн ортасында, адмирал Реймонд Спраунс адмирал Уильям Ф. Хэлсиді Орталық Тынық мұхиты күштерінің бас қолбасшысы ретінде алмастырғаннан кейін ол тағы да TF 58 болды. Жедел авианосецтер тобы 10 ақпанда лагунадан шығып, Тауссиг 58.1 жұмыс тобын (TG 58.1) солтүстікке қарай, 1942 жылғы сәуірдегі Дулиттл шабуылынан бері жапондық аралдарға жасалған алғашқы авиациялық шабуылға қатысу үшін сүйемелдеді. 16-сы таңертең TF 58 Токиодан оңтүстік-шығысқа қарай 230 шақырым жерге жетті. Тауссиг және оның бауырлас эсминецтері жаудың су асты кемелерінен қорғағанда, авианосецтер Токиоға және Хонсюдағы басқа да нысаналарға ұшақтар жіберді. 17 таңертең тағы бір соққыдан кейін TF 58 Иво-Джимаға шабуыл жасау үшін оңтүстікке қарай жүзіп кетті. 19 ақпанда Иво-Джима шабуылына қолдау көрсету үшін TF 58-дің екі жұмыс тобы қозғалғанда, Тауссиг TG 30.8 және қалған үш авианосец тобының арасында жанармай құю кездесуін күзетті. Сол күні эсминец су асты кемесімен байланысқа шығып, тереңдік зарядтарымен шабуыл жасады. Кемені батыра алмаса да, Тауссиг өзінің негізгі міндетін орындады – авианосецтерді қорғады. 22 ақпанда TF 58 Жанартау аралдарын тазартып, Жапон империясының ортасына қарсы әуе шабуылдарын қайта бастады. Жаман ауа райы Токио мен Нагояға қарсы жоспарланған операцияларды жүзеге асыруға кедергі келтірді, олар тиісінше 25 және 26-сында жоспарланған еді, ал Тауссиг 1 наурызда Окинаваға шабуыл жасау үшін оңтүстік-батысқа қарай жүзіп кетті. Келесі күні Тауссиг Винсенс, Майами, Сан-Диего және 61-ші эсминец эскадрильясына қосылып, Окино Дайто Шиманы бомбалады. Екі күннен кейін арнайы топ Улитиге оралды. 14 наурызда Тауссиг Жапонияға қарсы тағы бір шабуылға жылдам авианосецтерді сүйемелдеу үшін Улити лагунасынан шықты. Бұл жолы мақсат – Кюсю, яғни Жапонияның ең оңтүстік бөлігін құрайтын негізгі арал. Окинаваға шабуылға екі аптадан аз уақыт қалғанда, авианосецтер шабуылға қарсы камикадзе шабуылдарын бастайтын әуеайлақтарды талқандауға тырысты. 18 және 19 наурыздағы рейдтер кезінде американдық ұшақтар Куредегі жапондық әскери кемелерге шабуыл жасап, «Рюхо» және «Амаги» авианосектеріне, сондай-ақ «Ямато» жапондық соғыс кемесіне зақым келтірді. Тауссиг 18-інде екі ұшақты атып түсіруге көмектесті, ал келесі күні TF 58-ді Кюсю маңынан кері қайтқанда, апатты камикадзе шабуылынан қорғады. Ол 20-шы дивизияның әуе шабуылы кезінде үлкен әпкелерін қорғады. 22-ші дивизияның қайта құрылғаннан кейін ол бір апта бойы Окинаваға жасалған әуе шабуыл кезінде TG 58.1 дивизиясына көшті. 1 сәуірде әскерлер Окинаваға шабуыл жасап, Екінші дүниежүзілік соғыстың қорытынды операциясын бастады. TF 58 науқанның алғашқы үш айында әуеден қолдау көрсетті, ал Тауссиг Окинавадан жапондық су асты кемелері мен ұшақтарынан авианосецті күзетті. Бүкіл науқан жаудың әуе белсенділігімен, әсіресе камикадзелермен сипатталды. 6 сәуірде Накаджима Ки 43 «Оскар» бомба тастап, Тауссигке жетпей қалды. Эсминец өзінің әуеге қарсы батареясымен шабуылға кірісіп, шабуылшыны атып өлтірді, бірақ TF 58-дің ұрыс әуе патрулі ақыры жеңіске жетті. 15-16 сәуір түнінде Тауссигтің артиллериялық ұшақтары екі бомбалаушыны құлатты, ал келесі күні екі қанатын жойды және Yokosuka P1Y «Frances» ұшағын құртуға көмектесті. 21 сәуірде ол Сан-Хуан және DesRon 61-мен бірігіп, Minami Daito Shima-ны бомбалады. Сәуірдің соңында Тауссиг TG 58.1-мен бірге Улитиге оралды және мамырдың бірінші аптасына дейін онда қалды. 8-інде ол лагунадан шығып, Окинава жағалауында тағы бір постқа тұрды. Ол TG 58.1 авианосецтерін күзетті, ал олардың ұшақтары Окинавадағы күштерді қолдады. Тауссиг жаудың су асты кемелеріне қарсы күресті, бірақ олардың ұшақтары ең үлкен қауіп болып қалды. 25 мамырда эсминец үш жапондық ұшақты құлатуға көмектесті, радио операторлары ұрыс әуе патрулін шабуылға бағыттады. Үш күннен кейін адмирал Хэлси адмирал Спраунсты алмастырды, ал 5-ші флот тағы да 3-ші флотқа айналды. Тауссиг сол жұмыс тобында қалды, ол жай ғана TG 38.1 атауын алды. Мамырдың бірінші аптасында ол Окинавадан авианосецтерді қорғауды жалғастырды, ал олар Окинава аралының қорғаушыларына және Кюсюдағы әуе базаларына ұшақтар жіберді. Содан кейін ол TF 38-мен оңтүстікке қарай жүзіп, 13 маусымда Лейте шығанағына жетті, жапондық аралдарға күтілетін шабуылға дайындық жүргізді. 1 шілдеде Тауссиг TF 38-мен Екінші дүниежүзілік соғыстағы соңғы шабуылдық операцияларға шықты. Келесі бір жарым ай бойы ол Жапония жағалауында авианосецтерді күзетті, ал олардың ұшақтары күтілетін шабуылға Жапонияны жұмсартты. Оның қарулары осы операциялар кезінде бірнеше рет оқ атты. 22 және 23 шілде түнде ол DesRon 61-мен бірге Хонсю жағалауында теңіз шабуылын жасады. Эсминецтер төрт кемеден тұратын жапондық конвойін кездестірді, оқтар мен торпедалармен шабуыл жасады және барлық төрт жау кемесін батырғанын мәлімдеді. Әуе операциялары және теңіз шабуылдары 1945 жылдың 15 тамызына дейін жалғасты, сол күні Жапонияның капитуляцияға дайын екені туралы хабар соғысқа толық нүкте қойды. Тауссиг Токио шығанағындағы ресми капитуляциялау рәсімінен кейін жақын арада 2 қыркүйекке дейін алыс Шығыста қалды. Қазан айында ол АҚШ-қа оралды және Сиэтлде жөндеу жұмыстарын бастады. Эсминец 1946 жылдың 1 ақпанына дейін онда қалды, содан кейін ол Қытай жағалауында бір жылдық міндеттерді орындау үшін теңізге шықты. 1947 жылдың наурыз айында Тауссиг Сан-Диего, Калифорниядағы батыс жағалауына оралды. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол Монтерейдегі Бас желі мектебі үшін оқу кемесі болды. Келесі үш жыл бойы эсминец батыс жағалауында теңіздегі операциялармен танысқан офицерлерге круиздер жасады. Сонымен қатар, ол тегіс жаттығулар үшін теңіз резервистерін жиі алып жүрді.

Upon joining the 3rd Fleet, Taussig went to work with Task Force 38 (TF 38). For the remainder of October, the destroyer searched the area just off the Philippines for pilots downed in sweeps of the archipelago during the Leyte invasion. Early in November, she joined the screen of TF 38 itself while its planes continued to support the Leyte operation with covering strikes up and down the Philippine chain. Along with more of the same duty, December brought an added danger — frightful weather. In late 1944, Typhoon Cobra sank three American destroyers. The December sweeps, made in preparation for the invasion of Luzon at Lingayen Gulf, continued into the first week of January 1945. On 8 January, the fast carriers began their aerial assault on the shores surrounding the South China Sea. Taussig screened the flattops while their planes attacked Japanese bases along the Chinese and Indochinese coasts and on the islands of Formosa and Okinawa as well as providing support for the Allied conquest of Luzon. During the night of 20 January, the destroyer helped shepherd TF 38 through the Balintang Channel, in the northern Philippines between Batan and Babuyan Islands, and into the Philippine Sea. On 23 January, TF 38 returned to Ulithi for a brief rest and replenishment. At midnight three days later, it became TF 58 once again when Admiral Raymond Spruance relieved Admiral William F. Halsey as commander of the Central Pacific Force. The fast carrier task force sortied from the lagoon on 10 February, and Taussig screened Task Group 58.1 (TG 58.1) as it headed north to participate in the first carrier based aerial attack on the Japanese home islands since the Doolittle raid of April 1942. On the morning of the 16th, TF 58 arrived at a point some 125 miles (230 km) southeast of Tokyo. While Taussig and her sister destroyers screened them from enemy submarines, the carriers hurled their planes against Tokyo and other targets on Honshū. After another strike on the morning of the 17th, TF 58 steamed south to support the Iwo Jima invasion. While two of TF 58's task groups moved in to support the Iwo Jima assault on 19 February, Taussig stood off to the south to screen a refueling rendezvous between TG 30.8 and the three remaining carrier task groups. That same day, the destroyer subjected a submarine contact to an intensive depth charge attack. Though she apparently failed to sink the boat, Taussig succeeded in her primary mission, protecting the carriers. Task Force 58 cleared the Volcano Islands on 22 February to resume the air offensive against the heart of the Japanese Empire. Bad weather precluded the carrying out of operations against Tokyo and Nagoya which had been planned for the 25th and 26th, respectively, and Taussig steamed southwest to strike Okinawa on 1 March. The following day, Taussig joined Vincennes, Miami, San Diego and Destroyer Squadron 61 in a bombardment of Okino Daito Shima. Two days later, the task force returned to Ulithi. On 14 March, Taussig exited Ulithi lagoon to accompany the fast carriers on another raid against Japan. This time the target was Kyūshū, the southernmost of the major islands which constitute Japan proper. With the invasion of Okinawa just over a fortnight away, the carriers sought to pulverize airfields from which kamikaze attacks could be launched against the invasion force. During the raids of 18 and 19 March, American planes also attacked Japanese warships at Kure and succeeded in damaging the carriers Japanese aircraft carrier Ryūhō and Japanese aircraft carrier Amagi as well as the battleship Japanese battleship Yamato. Taussig helped shoot down two aircraft on the 18th and the next day screened TF 58 as it retired from the vicinity of Kyūshū after a devastating kamikaze attack. She defended her big sisters during the sporadic air attacks of the 20th and, after the task force reorganization of the 22d, she moved off to screen TG 58.1 during the week long aerial assault inflicted upon Okinawa at the end of March. On 1 April, the troops stormed ashore at Okinawa to begin the concluding operation of World War II. TF 58 provided air support through the first three months of the campaign, and Taussig moved about off Okinawa screening the carrier from Japanese submarines and planes. The entire campaign was characterized by intense enemy air activity, particularly by kamikazes. On 6 April, a Nakajima Ki 43 "Oscar" dropped a bomb which barely missed Taussig. The destroyer responded with her antiaircraft battery and scored hits on the intruder, but TF 58's combat air patrol finally claimed the tally. On the night of 15 and 16 April, Taussig gunners brought down two bombers and, the following day, claimed credit for downing two suicide planes as well as for assisting in the destruction of a Yokosuka P1Y "Frances" finished off by a combat air patrol. On 21 April, she teamed up with San Juan and DesRon 61 to subject Minami Daito Shima to their guns. At the end of April, Taussig returned to Ulithi with TG 58.1 and remained there through the first week in May. On the 8th, she cleared the lagoon to take up station off Okinawa once more. She screened TG 58.1 carriers while their planes supported the ground forces on Okinawa. Taussig continued to guard against the enemy's submarines, but his planes remained the most immediate threat. On 25 May, the destroyer helped to bring down three more Japanese aircraft when her radio controllers vectored combat air patrols in to the kill. Three days later, Admiral Halsey relieved Admiral Spruance, and the 5th Fleet again became the 3d Fleet. Taussig remained with the same task group, which simply changed designation to TG 38.1. Through the first week in June, she continued to protect those carriers off Okinawa while they sent their planes against the beleaguered island's stubborn defenders and against air bases on Kyūshū. She then headed south with TF 38 and arrived at the Leyte Gulf base on 13 June to prepare for the expected invasion of the Japanese home islands. On 1 July, Taussig put to sea with TF 38 for the last series of offensive operations in World War II. For the next month and one half, she cruised off Japan screening the carriers while their planes softened Japan for the expected invasion. Her guns spoke several times during those operations. On the night of 22 and 23 July, she made an antishipping sweep off Honshū with DesRon 61. The destroyers encountered a four ship Japanese convoy, engaged it with guns and torpedoes, and claimed to have sunk all four enemy ships. Air operations and antishipping sweeps continued until 15 August 1945 when news of Japan's willingness to capitulate brought an end to hostilities. Taussig remained in the Far East until shortly after the formal surrender ceremony in Tokyo Bay on 2 September. In October, she returned to the United States and began repairs at Seattle. The destroyer remained there until 1 February 1946, when she sailed for a year of duty off the Chinese coast. In March 1947, Taussig returned to the west coast at San Diego, California Upon her return to the United States, she became a school ship for the General Line School at Monterey. For the next three years, the destroyer conducted cruises along the west coast familiarizing officers assigned to the school with operations at sea. In addition, she was frequently called upon to take Naval Reservists on board for training cruises.

Корей соғысы

1950 жылы оның оқу-жаттығу міндеттері аяқталды. 1 мамырда «Тауссиг» Сан-Диегодан шығып, Батыс Тынық мұхитына бағыт алды. Жолда ол Гавайиде бірнеше күн жаттығулар үшін және аралдарда демалыс үшін тоқтады. Бірақ 1 маусымда ол қайтадан Филиппиннің Самар аралына жол тартты. Тек 24 күн өткен соң, Қиыр Шығыста соғыс басталды, Солтүстік Корея әскерлері 38-параллельден оңтүстікке қарай Корея Республикасына басып кірді. 48 сағаттан кейін «Тауссиг», 7-флоттың 92-дивизионына бекітілді, Жапония теңізінде TF 77 авианосецтерін күзетуге кірісті, ал олардың ұшақтары Оңтүстік Кореяның құрлықтағы әскерлеріне қосылып, коммунистік шабуылды тоқтатуға тырысты. Бұл міндет шілде айының екінші аптасына дейін жалғасты, ол кезде «Тауссиг» 11-ші күні соғыс аймағына оралғанға дейін Окинавадағы Бакнер шығанағына және Тайваньдағы Килунгке барды. Келесі алты айда эсминец Кореяның екі жағалауында жұмыс істеді, көбінесе Сицилия және Бадонг бұғазының айналасындағы топтың бір бөлігі ретінде. Ол осы уақыттың көп бөлігін теңізде өткізді және Инчхон, Поханг және Вонсан операцияларына қатысты. Желтоқсанның соңында «Тауссиг» Вонсанды эвакуациялауға көмектесті. 1951 жылдың басында ол батыс жағалауына оралды, Сан-Францискодағы теңіз кеме жасаушылығында үш айлық жөндеуден өтті және соғысқа қайта оралуға дайындалу үшін Сан-Диегода кең ауқымды жаттығулар жасады. 27 тамызда «Тауссиг» қайтадан Батыс Тынық мұхитына бет алды. Перл-Харбор, Мидуэй және Жапонияда тоқтағаннан кейін, ол 20 қыркүйекте Корея маңындағы Біріккен Ұлттар Ұйымының блокадалық және эскорттық күштеріне (TF 95) қосылды. Осы күшпен 2 қазанға дейін жүргізілген операциялар кезінде эсминец Пусанға барып, Хан өзені мен Сонгжин маңында жағалауды бомбалады. 2 қазаннан 2 қарашаға дейін TF 77 авианосецтерін күзетті. 3 және 23 қараша аралығында «Тауссиг» Тайвань бұғазындағы патрульдеуге бір ай бойы оңтүстікке қарай жүзуден бұрын, Корея Республикасының Теңіз күштерімен бірлесіп аңшы-қастандық операцияларына қатысты. Ол Рождествоны Сасебода қарсы алды, содан кейін 26 желтоқсанда TF 95-ке қайта қосылды, бір айдан астам уақыт бойы операциялар жүргізді, негізінен Кореяның батыс жағалауында жағалауды бомбалау және түнгі жарықтандыру оқтары атты. Йокосукада демалыс алғаннан кейін «Тауссиг» 1952 жылдың 7 ақпанында өзінің соңғы соғыс міндеттемесін бастады. Осы тапсырманың қалған бөлігінде ол TF 77 авианосецтері әуе операцияларын жүргізген кезде оларды күзетті. 24 сәуірде эсминец Корея соғысындағы екінші рейсiн аяқтап, АҚШ-қа қайтып келді. «Тауссиг» 11 мамырда Сан-Диегоға оралды және бір айлық демалыс пен техникалық қызмет көрсетуден кейін 1 қазанға дейін жалғасқан жаттығу операцияларын бастады. Қарашаның ортасында Сан-Диегоға оралып, 20-сы күні Корея соғысына үшінші рет батысқа қарай бет алды. 22 желтоқсанда Йокосукаға жетіп, Рождестводан кейінгі күні TF 77 күзетіне қосылу үшін теңізге шықты. Келесі алты айда ол авианосецтерді күзету және ұшақтарды қадағалау, соққы және блокпост күштерімен, сондай-ақ аңшы-қастандық топтарымен және Тайвань бұғазындағы патрульдермен кезектесті.

In 1950, her training duties ended. On 1 May, Taussig departed San Diego, bound for the western Pacific. En route, she stopped in Hawaii for a few days training and for liberty in the islands. By 1 June, though, she was again underway for Samar in the Philippines. Just 24 days later, war erupted in the Far East when North Korean troops streamed south across the 38th parallel into the Republic of Korea. Less than 48 hours later, Taussig — assigned to DesDiv 92, 7th Fleet — resumed familiar duty in the Sea of Japan screening TF 77 carriers while their planes joined South Korean ground forces in an attempt to stem the communist tide. That duty continued until the second week in July when Taussig made visits to Buckner Bay, Okinawa, and to Keelung, Taiwan, before returning to the war zone on the 11th. Over the following six months, the destroyer operated off both coasts of Korea, usually as a unit of the task group built around Sicily and Badoeng Strait. She spent the bulk of that time at sea and participated in the operations at Inchon, Pohang, and Wonsan. In late December, Taussig also assisted in the evacuation of Wonsan. Early in 1951, she returned to the west coast, underwent a three month overhaul at the San Francisco Naval Shipyard, and conducted extensive underway training out of San Diego in preparation for her return to the war zone. On 27 August, Taussig headed back toward the western Pacific. After stops at Pearl Harbor, Midway, and Japan, she joined the United Nations Blockading and Escort Force, TF 95, off Korea on 20 September. During ensuing operations with that force until 2 October, the destroyer visited Pusan and conducted shore bombardments near the Han River and near Songjin. From 2 October to 2 November, she screened the carriers of TF 77. Between 3 and 23 November, Taussig participated in hunter killer operations with units of the ROK Navy before heading south for a month with the Taiwan Strait Patrol. She spent Christmas in Sasebo and then rejoined TF 95 on 26 December for more than a month of operations, primarily shore bombardment and night illumination fire along Korea's western coast. Following rest and relaxation in Yokosuka, Taussig began her last tour of combat duty of the deployment on 7 February 1952. For the remainder of this assignment, she screened TF 77 while the carriers conducted air operations. On 24 April, the destroyer completed her second Korean War deployment in the Orient and headed back to the United States. Taussig returned to San Diego on 11 May and, after a month of leave and upkeep, began training operations which continued until 1 October when she entered the Mare Island Naval Shipyard for repairs. In mid November, she returned to San Diego and, on the 20th, headed west for her third Korean War deployment. She reached Yokosuka on 22 December and, on the day after Christmas, put to sea to join the screen of TF 77. During the following six months, she alternated screening and plane guard duty for the carriers with bombardment and patrol duty with the Escort and Blockading Force as well as hunter killer group duty and Taiwan Strait patrols.

Корея соғысынан кейінгі

1953 жылы тәуелсіздік күні ол үйіне бет бұрды. 1953 жылдың жазында эсминец алыс шығыстан аттанған кезде Корея соғысы дерлік тоқтаған еді. Келесі он жыл ішінде Тауссиг Батыс Тынық мұхитына тағы сегіз рет аттанды. Ол Корея соғысының әскерлік топтарымен жұмыс істесе де, оның міндеті көбінесе бейбіт уақыттағы жаттығулар мен "елдік туды көрсету" қызметіне ауысты. Жетінші және сегізінші рет орналасу арасында ол 1962 жылдың 22 қаңтарында Лонг-Бич теңіз кеме жасау зауытына кіріп, тоғыз айлық флотты қалпына келтіру және модернизациялау (FRAM) жөндеуін бастады, ол 11 қазанда аяқталды. Оның алыс шығысқа жасаған сегізінші бейбіт уақыттағы сапары 1963 жылдың сәуірінен желтоқсан айына дейін болды. Отанға оралғаннан кейін, кеме 1964 жылдың қазан айына дейін батыс жағалауында операциялар жүргізді.