Сидней мұражайы: Австралияның ең көне ғимараты – Сидней қаласының орталық аймағындағы тарихи қазына. Ру госпиталінен бастау алып, монета фабрикасымен дамыған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сиднейдегі мұраға алынған ғимарат
Heritage listed building in Sydney
Сиднейдегі, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Сидней монета астырғысы – Сиднейдің орталық бизнес ауданындағы ең көне сақталған қоғамдық ғимарат. 1811-1816 жылдар аралығында Сидней ауруханасының оңтүстік қанаты ретінде салынған, сол кезде ол «Ром ауруханасы» деп аталған. 1854 жылы осы жерде монета астыру орны құрылды, ал аурухана ғимараты монета астыру қызметкерлерін орналастыруға және монета астыру шеберінің орынбасарының тұрғын үйі ретінде пайдаланылды. Ғимараттың арт жағында монета дайындау фабрикасы салынды. Бұл екі құрылымның да ерекше мәдени маңызы бар және Жаңа Оңтүстік Уэльстің отарлық тарихындағы маңызды оқиғалармен байланысты. Сиднейдің орталық бизнес ауданында, Маккуори көшесі, 10 мекенжайында орналасқан, ол Хайд Парк казармасы, Сент-Джеймс шіркеуі және Парламент үйі сияқты танымал австралиялық тарихи ғимараттардың көптеген жанында орналасқан. Қазіргі таңда ғимарат Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының тарихи үйлер қорының бас кеңсесі болып табылады және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мемлекеттік мұра тізіміне енгізілген. Ғимараттың бір бөлігі жұртшылыққа ашық.
The Sydney Mint in Sydney, New South Wales, Australia, is the oldest surviving public building in the Sydney central business district. Built between 1811 and 1816 as the southern wing of the Sydney Hospital, it was then known as the Rum Hospital. In 1854 a mint was established on the site with the hospital building used to house mint staff as well as providing a residence for the Deputy Mint Master. A coining factory was built at the rear. Both of these structures have exceptional heritage significance and have been associated with major events in the colonial history of New South Wales. Located in Sydney's central business district at 10 Macquarie Street, it is near many other famous Australian historical buildings including Hyde Park Barracks, St James' Church and Parliament House. The building is now the head office of the Historic Houses Trust of New South Wales and is listed on the New South Wales State Heritage Register. Sections of the building are open to the public.
Жалпы аурухана және диспансер (18111854)
1811 жылы губернатор Лаклан Маккуори Сиднейде жаңа жалпы аурухана құрылысын жоспарлауды бастады, бұл оның алғашқы маңызды қоғамдық ғимараты болуға тиіс еді. Мердігерлерге 45 000 галлон ром төленді, сол себепті ғимаратқа «Рум ауруханасы» деген ат берілді. Құрылысы 1816 жылы аяқталды. Оның дизайны ежелгі грек сәулетінің үлгісіне негізделген, екі қабатты бағаналары дориялық стильдегі самырсын ағашынан жасалған. Бағаналар ішке қарай бұрылып, Грекияның Афина қаласындағы Парфенонның оптикалық иллюзиясын тудырады. 1842 жылы оңтүстік қанатты алмастырған диспансер ашылды, содан кейін 1854 жылға дейін қалған аумақ әскери аурухана ретінде пайдаланылды. Губернатор Маккуори 1810 жылдың қараша айында Гарнхэм Блэкселл, Александр Райли және Д’Арси Уэнтуортпен жаңа сотталғандар ауруханасын салу туралы келісімге келді. Оларға үш жылға спирт сатып алу монополиясы берілді. Осының нәтижесінде ғимарат «Рум ауруханасы» деп аталды. Архитектор Фрэнсис Гринвей де ғимараттарды сынап, шатырды нығайту жоспарларын жасады. Гринвейдің жұмыс сапасы туралы ресми баяндамасында конструкциялық қабырғалардың қосылыстары нашар, іргетасы жеткіліксіз, құрылыс кезінде кемшіліктер жасалған, тастар шіріген және ағаштарда құрғақ шіру байқалды. Макуари мердігерлерге осы кемшіліктерді жоюды бұйырғанмен, көптеген басқа да ақаулар 1980 жылдардағы қалпына келтіру жұмыстарына дейін анықталмады. Осыған қарамастан, бұл Сиднейдің орталық бөлігіндегі ең көне сақталған ғимарат. 1854 жылы 19 жасар Уильям Стэнли Джевонс және Фрэнсис Бойер Миллер Монетаханаға сарапшы болып тағайындалды. Корольдік инженерлер корпусының капитаны Эдвард Вольстенхолм Уорд орынбасар шебер және бас офицер, Шарль Элонис – алтын-көмір кеңсесінің бастығы, Джозеф Трикетт – монета жасау бөлімінің бастығы, Роберт Хуат – алтын-көмір кеңсесінің бірінші хатшысы, ал Эллиотт Книп – тіркеуші және бухгалтер болып тағайындалды. Монетахана 1855 жылдың 14 мамырында жұмыс істей бастады. Қазір «Монетахана» деп белгілі, бірақ ресми атауы – «Сиднейдегі Корольдік монетаханасы». Алғашқы бес жылда алтын экспорты күрт төмендеді, өйткені жыл сайын бір миллион фунттан астам алтын егемен және жартылай егемен монеталарға айналдырылды. 1868 жылы Сидней монеталары барлық британдық колонияларда заңды төлем құралы ретінде танылды, бірақ 1886 жылдың ақпанына дейін Ұлыбританияда қабылданбады. Бұл монеталар Ұлыбританияда шығарылған монеталармен бірдей болды, тек шағын монета белгісімен ерекшеленді. 1956 жылы жаңа аудандық соттың құрылысы зауыт ғимараттарына ең үлкен әсер етті. Офистер аурухана жолындағы тұрғын үйлерді, сараптама кеңсесі мен қоймаларды, сондай-ақ шығыс периметр қабырғасын алмастырды. 1968 жылы кварцты ұсақтау бөлмесі мен оған байланысты шатыр, балқыту бөлмесі және дөңгелек бөлмесі де автотұрақ құру үшін бұзылды. 1980 жылдары Баркер колледжінен бастапқы қақпаларды сатып алуға тырысты, бірақ олар қазір колледж тарихының бір бөлігі болды. Оның орнына, қақпалардың көшірмелері металдан құйылып, Монетаханада қайта орнатылды. Бұл қайта құру олардың алғашқы шығарылғаннан кейін 40 жылдан астам уақыт өткен соң жасалды. Ол Трикетттің «Банксия» коттеджіндегі ұқсас кіру қақпаларын қалпына келтіруге, үй стиліне сәйкес келетін жаңа кіру және қақпаларды орнатуға түрткі болды. Джозеф Трикетт 1855 жылы Сиднейдегі Корольдік монетаханасында инженер болып жұмыс істеді және «Банксия» Сидней монетаханасының ғимаратымен бір уақытта салынған. 1980 жылдары Маккуори көшесіндегі Монетахана қақпаларының сәндік бөліктерін қайта құру үшін пайдаланылған қалыптар табылды және Банксияның жаңа қақпаларының сәндік бөліктерін құю үшін қайта пайдаланылды, бұл стильдік жағынан ғана емес, сонымен қатар бастапқы иесі Трикетттің өзі қатысқан болар еді. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльстің мәдени немесе табиғи тарихының сирек кездесетін немесе жойылып бара жатқан ерекшеліктеріне ие. Бұл Австралиядағы ең көне қамалданған жазалау мекемесі. Казармалар 19 ғасырдың басында Сиднейдегі құрылыс практикасының, сәулеттік жобалаудың және қала құрылысының стандарттары мен дағдыларының сирек дәлелдерін ұсынады.
In 1811, Governor Lachlan Macquarie commenced planning for a new general hospital in Sydney which was to be his first major public building. The contractors were paid with 45,000 gallons of rum hence the name Rum Hospital. Construction was completed in 1816. Its design is loosely based on ancient Greek architecture with its two tiers of columns made of cedar timber in the style of Doric mouldings. The columns are angled inwards creating an optical illusion imitating the Parthenon in Athens, Greece. A dispensary opened in 1842 replacing the south wing after which the rest of the site was used as a military hospital until 1854. Governor Macquarie signed an agreement with Garnham Blaxcell, Alexander Riley and D'Arcy Wentworth to build a new convict hospital in November 1810. In return, the three gentlemen received the monopoly on the purchase of spirits for three years. As a result, the building became known as the Rum Hospital. Architect Francis Greenway also criticised the buildings, drawing up plans to strengthen the roof. Greenway's official report on the workmanship found that the joints in the structural beams were weak, the foundations poor, that corners had been cut during construction, there was rotting stonework and dry rot in the timbers. Even though Macquarie ordered the contractors to remedy these faults, many more did not come to light until the restoration works of the 1980s. Despite all this, it is the oldest extant building in central Sydney. In 1854, 19 year old William Stanley Jevons and Francis Bowyer Miller were appointed Assayers to the Mint. Captain Edward Wolstenholme Ward, of the Royal Engineers, was appointed Deputy Master and Chief Officer, Charles Elonis Superintendent of the Bullion Office, Joseph Trickett Superintendent of the Coining Department, Robert Huat First Clerk in the Bullion Office and Elliott Knipe Registrar and Accountant. The Mint began operation on 14 May 1855. Now known simply as The Mint, its official title was the Royal Mint, Sydney Branch. The first five years of operation saw exports of gold fall sharply as over one million pounds worth of gold was converted into sovereign and half sovereign coins each year. In 1868 Sydney's coins were recognised as legal tender in all British colonies, but it was not until February 1886 that they were accepted in Britain. The coins were identical to those produced in Britain, except for a small mint mark. Construction of a new District Court in 1956 had the greatest impact on the Factory buildings. Offices replaced the residences on Hospital Road, the Assay office and stores, as well as the eastern perimeter wall. In 1968 the quartz crushing room and associated shed, melting room and rolling room were also demolished to create a car park. In the 1980s an attempt was made to purchase the original gates back from Barker College, but they were by now firmly part of the college's history. Instead, copies of the gates were cast in iron for reinstatement at the Mint. This reconstruction came more than 40 years following their initial removal. It inspired restoration of similar entry gates at Trickett's cottage, "Banksia" in Double Bay, to introduce a new entrance and gates sympathetic to the house's style. Joseph Trickett worked as an engineer at the Sydney Royal Mint in 1855 and "Banksia" was built at the same time as the Sydney Mint building. The moulds used in the 1980s to reconstruct decorative parts of the gates of the Mint in Macquarie Street were located and re used to cast decorative parts of 'Banksia's new gates, not only stylistically appropriate, but one in which the original owner Trickett himself would have participated. The place possesses uncommon, rare or endangered aspects of the cultural or natural history of New South Wales. It is the oldest example of a walled penal institution in Australia. The barracks provide rare evidence of the standards and skills of building practice, architectural design and urban planning in early 19th century Sydney