Кіріспе

Сао-Паулудағы жеке университет, Бразилия. Маккензи Пресвитериан университеті (порт. Universidade Presbiteriana Mackenzie) – Бразилияның Сао-Паулу қаласында орналасқан жеке университет. Маккензи Пресвитериан университеті – Бразилияда берік дәстүр мен тарихы бар жоғары білім беру мекемесі. Оның Сао-Паулуда (Campus Higienópolis), Кампинас, Баруэриде (Campus Alphaville), Бразилиада, Куритибада және Рио-де-Жанейрода бакалавриат және магистратура деңгейлерінде оқу кампустары бар. 1870 жылы «Американдық мектеп» ретінде құрылған Маккензи Бразилиядағы ең көне жоғары білім беру орталықтарының бірі. Университет Бразилия тарихындағы көптеген көрнекті тұлғаларды түлек етіп шығарған, ұлттық және халықаралық деңгейде танымал оқу орны.

Тарих

1870 жылы америкалық пресвитериан миссионері, пастор Джордж Уайтхилл Чемберлен және оның әйелі Мэри Энсли өз үйінде жеке грамматикалық мектеп ашты. Сабақтар олардың тұрғын бөлмесінде өтті, ал бірнеше жылдан кейін Сан-Паулуда "Американ мектебі" білім берудің үздік орталығы ретінде құрылды. Чемберлендердің американдық мектебі сол кездегі бразилиялық стандарттар үшін революциялық болды: оқушыларды дене жазалауға рұқсат берілмеді, сондай-ақ ұлдар мен қыздардың барлығы сабаққа қатыса алды. Чемберлендер ашық түрде пресвитериан дінін ұстанса да, барлық этникалық топтардан, әлеуметтік жағдайлардан және діни ағымдардан келген студенттерді құшақ жара қабылдады. Академиялық қатаңдық пен діни төзімділіктің қатар жүруінің даңқы көп ұзамай АҚШ-қа жетті. 1896 жылы Нью-Йорк штатының Фелпс қаласынан келген адвокат Джон Терон Маккензи және оның қарындастары "Чемберленнің басшылығымен инженерлік мектеп ашу үшін" 50 000 АҚШ долларын сыйлады. Келесі жылы Маккензи ғимараты салынды және колледж олардың құрметіне аталды. Маккензи колледжі құрылғаннан кейін, мекеме өзінің қызметін қарқынды түрде кеңейтіп, Архитектура мектебін, Экономика мектебін және Заң мектебін ашты, ал 1952 жылы университет мәртебесіне ие болды.

Атақты түлектер

130 жылдық тарихында (2000 жылы) Маккензи университетінің 300 000 түлегі бар деп есептеледі, олардың көпшілігі Бразилия саясаты мен азаматтық қоғамының маңызды тұлғалары. Олардың арасында сюрреалистік суретші Андре Бретон түлек ретінде есептеледі, бірақ бұл 1929-1931 жылдары Бразилияда тұрған оның досы және әріптесі Бенжамин Перетпен шатасудың нәтижесі болуы мүмкін; модернист суретші Анита Малфатти; Бразилияның ең танымал баскетболшысы Оскар Шмидт; автокөлік жарысшысы Эмерсон Фиттипальди; теңіз саяхатшысы Амир Клинк; Олимпиаданың алтын медалін жеңіп алған Роберт Шейдт; журналистер Борис Касой және Ней Гонсалвес Диас; кәсіпкерлер Марсио Сиприано (Bradesco бас директоры), Иван Зюрита (Nestlé, Бразилия бас директоры), Данило Таланскас (Otis Elevator Company) және Эмерсон Капаз; құқықтанушылар Альваро Вильяса Азеведо және Карлос Мигель Айдар (Бразилия заң қоғамының бұрынғы президенті); Бразилия Жоғарғы сотының судьясы Эрос Грау; заңгер және ғалым Антонио Карлос Родригес до Амараль; заңгер Хосе Роберто Баточио; құқық ғылымының маманы Серджио Пинто Мартинс (судья және еңбек құқығының маманы), Роберто Жустус; Талес Кастелу Бранку; және архитектор Пауло Мендес да Роша.

МакГраф

MackGraphe – Маккензи Пресвитериан университетінің графен және наноматериалдарды зерттеу орталығы. Оның мақсаты – наноматериалдарды модельдеуден бастап оларды қолдануға дейін, технологияны дамытудың барлық кезеңіндегі процестерді меңгеру. MackGraphe жаңа технологияларды әзірлеу арқылы қоғамның қажеттіліктерін қанағаттандырып, үлкен әсер етеді деп күтеді.