Уильям Томас Денисон: Британдық әкімші және өмірбаяны
William Denison
Уильям Томас Денисон (1804-1871) – британдық әкімші, Ва Димен жері, Жаңа Оңтүстік Уэльс және Мадрас губернаторы. Әкімшілік қабілеттерімен көзге түскен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық отаршылдық әкімші (1804–1871)
British colonial administrator (1804–1871)
Сэр Уильям Томас Денисон (3 мамыр 1804 – 19 қаңтар 1871) 1847 жылдан 1855 жылға дейін Ван Димен жерінің лейтенант-губернаторы, 1855 жылдан 1861 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы, ал 1861 жылдан 1866 жылға дейін Мадрас губернаторы болды. Персиваль Серльдің сөзіне сүйенсек, Денисон жоғары мінезді және жақсы әкімшілік қабілеттеріне ие адам болған. Тасманиядағы қызметінің басында ол колонистер туралы құпия деп есептеген хаттарында тікелей пікір білдірген, бұл көліктік және жауапты үкімет қозғалыстары кезінде оған, колониялық кеңсе өкілі ретінде, қарсылық сезімін күшейтті. Ол колонияның өміріне үлкен қызығушылық танытып, Тасманияның өркендеген колонияға айналу кезеңінде білім беру, ғылым және сауданы дамытуға көмектесті. Жаңа Оңтүстік Уэльсте оның міндеті оңай болды және Австралияда жауапты үкімет орнаған алғашқы жылдары туындаған мәселелерді тиімді шешуде қиындық көрмеді.
Sir William Thomas Denison (3 May 1804 – 19 January 1871) was Lieutenant Governor of Van Diemen's Land from 1847 to 1855, Governor of New South Wales from 1855 to 1861, and Governor of Madras from 1861 to 1866. According to Percival Serle, Denison was a man of high character and a good administrator. In his early days in Tasmania he spoke too frankly about the colonists in communications which he regarded as confidential, and this accentuated the feeling against him as a representative of the colonial office during the anti transportation and responsible government movements. He showed great interest in the life of the colony, and helped to foster education, science and trade, during the period when Tasmania was developing into a prosperous colony. In New South Wales his task was easier, and he had no difficulty in coping adequately with the problems that arose during the early days of responsible government in Australia.
Ерте өмір
Денисон – Оссингтоннан шыққан және Колчестер округінің депутаты болған Джон Денисонның үшінші ұлы, оның екінші әйелі Шарлотта Эстуик болды. Оның ағалары – Эвелин Денисон (1800–1873), болашақ Төменгі палата спикері, сондай-ақ дін қызметкерлері Эдвард Денисон (1801–1854) және Джордж Энтони Денисон (1805–1896). Ол Лондонда дүниеге келді және Итон колледжі мен Корольдік әскери колледжіне түсуден бұрын Сэнберидегі жеке мектепте оқыды. 1826 жылы Корольдік инженерлер қатарына қабылданды, ал бұрын біраз уақыт Орднанс зерттеу қызметінде болды. 1838 жылдың қараша айында Каролина Хорнбиге үйленді.
Denison was the third son of John Denison, of Ossington, M. P. for Colchester and his second wife Charlotte Estwick, his brothers were Evelyn Denison (1800–1873), the future Speaker of the House of Commons, and clergymen Edward Denison (1801–1854) and George Anthony Denison (1805–1896). He was born in London and studied at a private school in Sunbury before going to study at Eton College and the Royal Military College and entered the Royal Engineers in 1826 after spending some time in the Ordnance Survey. In November 1838 he married Caroline Hornby.
Ридо каналы, Жоғарғы Канада
Лейтенант Денисон – полковник Джон Байдың басшылығымен Үстіңгі Канададағы Ридо каналында (1826–1832) жұмыс істеген жас Ұлыбритания инженерлерінің бірі болды. Ерекше айта кетерлігі, Денисон Байтаун маңындағы ескі канадалық ағаштардың құрылыс мақсатында қолдануға болатын беріктігін анықтау үшін подполковник Байдың жетекшілігімен тәжірибелер жүргізді. Оның нәтижелері Англиядағы Азаматтық инженерлер институтымен жарияланды және ол оған күміс Телфорд медалін алды. 1831 жылы Англияға оралып, Вулвичте және 1833 жылдан бастап Чатемде оқытушы болып жұмыс істеді. Ол Рамсденнің зениттік секторымен Гринвич обсерваториясында жұмыс істеді және 1837 жылы Вулвич кемежайының бас инженері болды. 1841 жылы капитандыққа өрледі және 1842 жылы Бермудаға сапар шекті. 1844 жылы қалалардың денсаулығы жөніндегі патшалық комиссияда жұмыс істеді. Денисон 1846 жылы Адмиралтействодағы қызметі үшін рыцарь атағына ие болды. Содан кейін Денисон судьяларды заңдар қабылданғанға дейін заңдардағы кемшіліктерді анықтамағаны үшін қызметтік міндеттерін орындамауға айыптады. Ол бас судьяға демалысқа шығуды ұсынды және сондай-ақ кредитордың талабымен қорқытылған Монтегюді жұмыстан босатуға мүмкіндік тапты. Кейін Денисон Мемлекеттік хатшы, Эрл Грей, Педдерге қатысты өзінің мінез-құлқы үшін сөгіс берді, бірақ Монтегюдің жұмыстан босатылуы расталды. 1866 жылдың наурыз айында ол зейнеткерлікке шығып, Англияға оралды және 1870 жылы екі томдық "Вице-корольдік өмірдің түрлері" атты еңбегін дайындады. 1868 жылы ол Ұлыбритания өзендерінің ластануын зерттеуге арналған патшалық комиссияның төрағасы болды және өліміне дейін осы лауазымда қалды. Ол Суррейдегі Ист-Шин қаласында қайтыс болды. Оның артында әйелі Каролина Люси, адмирал сэр Фиппс Хорнбидің қызы, ол 1838 жылдың 29 қарашасында үйленді (1899 жылы қайтыс болды), алты ұлы және төрт қызы (он үш баласы) қалды.
Lt. Denison was one of the junior Royal Engineers who worked under Lt. Colonel John By on the Rideau Canal in Upper Canada (1826–1832). Of note, Denison carried out experiments under the direction of Lt. Col. By to determine the strength, for construction purposes of the old growth Canadian timber in the vicinity of Bytown. His findings were published by the Institution of Civil Engineers in England who bestowed upon him the prestigious Telford Medal in silver. He returned to England in 1831 and worked at Woolwich and as an instructor at Chatham from 1833. He worked at Greenwich observatory with Ramsden's zenith sector and in 1837 he was engineer in charge of Woolwich Dockyard. He was promoted to captain in 1841 and he visited Bermuda in 1842. In 1844 he worked with the royal commission on the health of towns. Denison was knighted for his work in the Admiralty in 1846. Denison thereupon charged the judges with neglect of duty in failing to identify the faults in the laws before they were enacted. He suggested that the Chief Justice should apply for leave of absence, and also found an opportunity to dismiss Montagu who was threatened with an action by a creditor. Denison was afterwards reprimanded by the Secretary of State, Earl Grey, for his conduct towards Pedder, but the dismissal of Montagu was confirmed. In March 1866 he retired and returned to England and prepared his Varieties of Vice Regal Life, which appeared in two volumes in 1870. In 1868 he chaired a royal commission to study the pollution of British rivers and held the post until his death. He died in East Sheen, Surrey and was survived by his wife Caroline Lucy, daughter of Admiral Sir Phipps Hornby, who he had married on 29 November 1838 (she died in 1899), six sons and four daughters (of thirteen children).
Денисонның құрметіне аталған такса
Уильям Денисонның құрметіне аталған екі үнді түрі бар: балық – Денисон барбы (Sahyadria denisonii), Батыс Гаттардан; және өсімдік – Impatiens denisonii, Нилгири төбелерінен. Австралиялық улы жыландар туысы, Denisonia, Уильям Денисонның құрметіне аталған.
Two Indian species are named after William Denison: a fish, the Denison barb (Sahyadria denisonii ), from the Western Ghats; and a plant, Impatiens denisonii, from the Nilgiri hills. A genus of Australian venomous snakes, Denisonia, is named in honour of William Denison.