Сипаттама
Солтүстік жағынан беткейден су ағып кіреді. Үңгірдің көп бөлігі тік, бірақ төменгі жағында ағын қысқа жолмен жер астындағы Батыс Кингсдейл өзеніне құяды. Бұл үш қысқа су астындағы бөлік арқылы Кингсдейл үңгірімен жалғасады. Үңгір көбінесе бір арқанды техникамен түсіріледі және кеңдігімен, әртүрлі әуе маршруттарымен үңгіршілерге ұнайды. Кингсдейл үңгіріне жалғасатын үш қысқа су астындағы бөлікте еркін жүзуге болады. Роутен құдығынан төмен ағатын су, Турбари жолының ар жағындағы құдықтың батысына қарай, Роутен үңгірлері деп аталатын көлденең үңгір жүйесіне құлайды. Бұл жолды Жинлинг үңгірі қосылатын жерден, ол шөлдің бірнеше метрі төмен Роутен құдығынан шығатын жерге дейін жалғастыруға болады. 1865 жылы жарық көрген нұсқаулық кітапшада мистер Хантер толық түсіп кеткенін айтқан, бірақ бұл мәлімдеме әуесқойлық және шындыққа сәйкес келмейді. Дегенмен, шұңқырдың тік бөлігіне дейін түсірілген болуы мүмкін. 1890 жылғы Бальдерстоунның «Инглтон, өткен және қазіргі» еңбегінде бұл жер Роуэнтри ойпаты, Роутинг тесігі және Роутон тесіктері деп әртүрлі аталады. Бальдерстоун да арықтың тереңдігіне дейін зерттегенін мәлімдейді. Оны алғаш рет 1897 жылдың маусымында Йоркшир саяхатшылар клубы тобы суға толық түсірді. Алайда, ол соңғысы ашылғаннан кейін көп ұзамай, 1966 жылдың шілдесіне дейін төменгі ағыстағы су астындағы бөлік арқылы Кингсдейл үңгірімен байланысты емес еді. 1939 жылы Йоркшир Далдарындағы үңгірлердегі екінші қайғылы оқиға Роутен құдығында болды. Джон Ламберт алдымен бірнеше метрден құлап, жолдастарымен жартасқа орналастырылды. Су деңгейі көтеріліп, ол құлап кетті немесе су ағынымен сүйіріліп кетіп қайтыс болды. Ламберттің серіктерін құтқару үшін көп күш жұмсалды, олар сумен толы шахтада тұтқынға алынғандықтан, BBC барлық қолдағы үңгіршілерге көмекке шақыру жасады. 1986 жылы осы жерде үңгір құтқару ұйымы үшін алғашқы құтқару оқиғасы орын алды, ол кезде Дейв Андерсон екі жоғалған үңгіршіні іздеу кезінде соңғы тік құдықтардың төменгі жағындағы ойпатқа құлап, судың күшімен батып кетті.
In a guide book published in 1865, there is an account of a Mr. Hunter claiming to have made a complete descent, but the account is exaggerated and bears little resemblance to reality. It is likely, however, that the gully had been descended to the start of the vertical descents. A considered description appears in Balderstone's 1890 Ingleton, Bygone and Present, where it was variously given the names of Rowantree Gulf, Rowting Hole, and Rowton Holes. Balderstone also claims to have explored down the gully to a depth of It was first fully descended to the sump by a Yorkshire Ramblers' Club party in June 1897. It was not linked with Kingsdale Master Cave through the downstream sump, however, until July 1966, shortly after the discovery of the latter. In 1939 the second recorded Yorkshire Dales caving fatality occurred in Rowten Pot. John Lambert initially fell a few feet and was made comfortable on a ledge by his companions. Water levels then rose and he either fell or was washed off down a drop and died. Such was the effort required to rescue Lambert's companions, who were trapped by water in the shaft, that the BBC broadcast an appeal for any available potholers to help. The first fatality for the Cave Rescue Organisation on a rescue occurred here in 1986, when Dave Anderson slipped from a traverse into a gully near the bottom of the last pitch when searching for two missing cavers, and drowned under the force of the water.