Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темекі өсіретін колониялар – Солтүстік Американың ағылшын теңіз деңгейіндегі жағалау аймағында, Делавэрдің шағын бөлігінен бастап Мэриленд және Вирджиния арқылы Солтүстік Каролинаның Альбамарл аймағына (Альбамарл қоныстары) дейін созылған. XVII ғасырда Еуропада темекіге деген сұраныс он еседен астамға өсті. Сұраныстың осылай өсуі темекінің көбірек өндірілуін қажет етті, нәтижесінде темекі Чесапик шығанағы аймағының басты өніміне айналды.
The tobacco colonies were those that lined the sea level coastal region of English North America known as Tidewater, extending from a small part of Delaware south through Maryland and Virginia into the Albemarle Sound region of North Carolina (the Albemarle Settlements). During the seventeenth century, the European demand for tobacco increased more than tenfold. This increased demand called for a greater supply of tobacco, and as a result, tobacco became the staple crop of the Chesapeake Bay Region.
Вирджиния
Вирджинияда темекі экспорты 1614 жылы ағылшын отаршылдарының бірі Джон Рольфтың Батыс Индиядан әкелген «Никотиана табакум» өсімдігімен тәжірибе жасаған кезден басталды. Сол жылы Англияға алғашқы темекі партиясы жіберілді. Британдықтар темекіге құрметпен қарады, себебі ол адамның әулеттік байлығын жұртқа көрсетудің бір жолы еді. Жаңа өнімге тек жоғары статустағы адамдар ғана қол жеткізе алатын. Темекінің танымалдылығы артқан сайын, ол колониялардың құтқарушысы болды. Ауқымды климат жағдайларына байланысты колониялар тіршілік үшін қажетті басқа дақылдарды өсіре алмады. Егінсіз, олар табыс пен азық-түлік көзінен айырылды, сондықтан отарлаушылар темекі өсіруге мүмкіндік алды. Вирджинияның климаты мен жері темекі плантациялары үшін өте қолайлы болды. Вирджиния темекісі шетелде жылдам танымал болғандықтан, колонияда әртүрлі дақылдарды немесе басқа да тауарларды өндіруге ынталандыру қиындады. Жерге оңай қол жеткізілді және темекіден жылдам пайда табуға болатын. Темекі өсіру еңбекке көп күш жұмсауды талап етеді, сондықтан көптеген жұмысшылар қажет болды. Келісімшарт бойынша жұмыс істеушілер Вирджинияға, сондай-ақ басқа колонияларға келді, олар Жаңа Дүниеге өту үшін бірнеше жыл бойы еңбек етті. Алғашқы құлдар 1619 жылы Вирджинияға келді, бірақ құлдық колониядағы басым жұмыс күшіне айналуына бірнеше онжылдық уақыт кетті. Темекі Вирджинияның отарлық кезеңдегі негізгі ауылшаруашылық экспорты болды. Уақыт өте келе Вирджиния колониясы темекі өндірісін үнемі арттырып келді. Дегенмен, 1740 және 1770 жылдар аралығында, яғни Америка революциясына дейінгі онжылдықтарда Вирджиния халқының саны темекі өндірісінен тез өсті, нәтижесінде экономикалық әртараптандыруға қол жеткізілді.
The development of tobacco as an export began in Virginia in 1614 when one of the English colonists, John Rolfe, experimented with a plant he had brought from the West Indies, 'Nicotania tabacum. In the same year, the first tobacco shipment was sent to England. The British prized tobacco, for it was a way to display one's wealth to the public. Only those of high status could afford the new product. As tobacco's popularity grew, it became the savior of the colonies. Due to the rough climate, the colonies were not able to produce other crops necessary for survival. With no crops, they lacked an income and a food supply, so the colonists took the opportunity to begin growing tobacco. The Virginia climate and land structure was perfect for tobacco plantations. As Virginia tobacco rapidly gained popularity abroad, it became more difficult to encourage the production of diverse crops or other commodities in the colony. Land was readily available and quick profits could be made on tobacco. Tobacco cultivation is labor intensive, requiring a large labor force. Indentured servants came to Virginia, as well as other colonies, where they worked for several years in return for passage to the New World. The first slaves arrived in Virginia in 1619, but it was several decades before slavery became the dominant labor force in the colony. Tobacco was Virginia's primary agricultural export throughout the colonial period. As time passed, the Virginia Colony steadily increased its tobacco production. However, between the years of 1740 and 1770, the few decades just prior to the American Revolution, the population of Virginia was increasing more quickly than its tobacco production was, resulting in greater economic diversification.
Мэриленд штаты
1634 жылы Чесапик шығанағының жағасында екінші ағылшын колониясы – Мэриленд құрылды. Жер Карл I тарапынан Балтимордың 2-ші бароны Сесил Калвертке жеке меншік колониясы ретінде берілді. Балтимор үшін табыс көзі және римдік католиктерге пана ретінде құрылған Мэрилендте темекі, Вирджинияда болғандай, тез арада басты экспорт тауарына айналды. Мэрилендтегі плантацияларда бастапқыда құлдар жұмыс істегенімен, құлдық 1700 жылдан кейін ғана кеңінен таралды. Сол уақытқа дейін темекі плантацияларындағы жұмыстың көп бөлігін жалдамалы жұмысшылар атқарды. Мэрилендте темекі плантацияларының көп болуы қалалардың жетіспеуіне себеп болды. Чесапик шығанағының географиялық ерекшелігіне байланысты порттар мен жолдарға қажеттілік тумады. Бұғаздар, шағын шығанақтар, ойыстар және өзен сағалары кемелерге тікелей плантациялық кемежайларға келіп, ағылшын тауарларын темекіге (немесе Мэрилендте кеңінен өсірілетін жүгеріге) айырбастауға мүмкіндік берді.
In 1634 a second English colony, Maryland, was founded along the Chesapeake Bay. The land was granted by Charles I to Cecil Calvert, 2nd Baron Baltimore, as a proprietary colony. Founded as a source of income for Baltimore and a refuge for Roman Catholics, tobacco soon became the dominant export in Maryland as it had in Virginia. While there were some enslaved people who worked the plantations in Maryland from the very beginning, slavery was not widespread until after 1700. Until that time, most of the work on the tobacco plantations was done by indentured servants. The abundance of tobacco plantations in Maryland resulted in a lack of towns. Due to the geography of the Chesapeake Bay, there was no need for ports and roads. The inlets, creeks, coves, and river mouths allowed for ships to come directly to plantation wharves to trade English goods for tobacco (or corn, another widely grown crop in Maryland).
Солтүстік Каролина
Алғашында Вирджиния және Мэриленд штаттарында темекі көбірек өсірілсе (бірінші және екінші ірі колониялық өндірушілер), Солтүстік Каролина да осы өнімді өсірді және колониялар арасында темекі өндірісі бойынша үшінші орынға ие болды. Солтүстік Каролинадағы темекі плантациялары көбінесе жағалау бойында және Вирджиния шекарасына жақын жерлерде шоғырланған. Бұл аймақ Альбемарл шығанақтарына жақындығының арқасында темекі өсіруге ыңғайлы болды. Басқа темекі өсіретін колониялармен салыстырғанда Солтүстік Каролинада қалалар да, тіпті шағын қалалар мен ауылдар да аз болды.
While at first tobacco was grown in much larger quantities in Virginia and Maryland (the first and second largest colonial producers, respectively), North Carolina also grew the crop, and was ranked third among the colonies in tobacco production. North Carolina tobacco plantations were mostly concentrated along the coast and close to the Virginia border. This region was conducive to growing tobacco due to its proximity to the Albemarle Sounds. Compared to the other tobacco colonies, North Carolina was less developed, with no cities and barely any small towns or villages.
Темекі түрлері
Колонияларда темекінің екі негізгі түрі өсірілді: тәтті хош иісті және Ориноко. Ориноко қалыңдау, көлемдірек және жапырақтары үшкір болды. Ал тәтті хош иісті жапырақтары дөңгелек келіп, жіптері жұқа болды. Ориноко Чесапик шығанағының барлық аймағында өсірілсе, тәтті хош иісті темекі тек Потомак, Джеймс, Йорк және Раппаханнок өзендерінің бойында өсірілді. Англиядағы тұрғындар тәтті хош иісті, жұмсақ дәмді темекіні ұнатса, Еуропаның қалған бөлігі Ориноко темекісін артық көріп, осылайша отар плантация иелері үшін ол тиімдірек болды.
There were two major types of tobacco grown in the colonies – Sweet scented and Orinoco. Orinoco was coarser, bulkier, and the shape of the leaf was pointier. Sweet scented leaves on the other hand were rounder and were made up of finer fibers. Orinoco was grown all over the Chesapeake Bay, whereas Sweet scented was only grown along the Potomac, James, York, and Rappahannock Rivers. While those in England preferred Sweet scented tobacco, which had a milder flavor, the rest of Europe tended to prefer Orinoco, which was therefore more profitable for colonial plantation owners.
Англиямен экономикалық байланыстар
Темекі колониялары Англияның экономикалық бірліктері болды және олар меркантилизм жүйесіне бағынуға міндетті болды. Меркантилизм бойынша Англия колониялардан табиғи ресурстар мен шикізат алатын, оларды дайын өнімдерге айналдырып, содан кейін пайда табу үшін, көбінесе колонияларға қайта сататын.
The tobacco colonies were economic entities of England and were forced to adhere to the mercantile system. Under mercantilism, England acquired natural resources and raw materials from the colonies, turned them into finished products, and then sold them, often back to the colonies, for a profit.