Корея соғысындағы батырлық ерлігі үшін марапатталған теңізші
William E. Shuck Jr.
Уильям Шак – қаһармандық ерлігі үшін Корея соғысында қаза тапқан АҚШ Теңіз корпусының «Құрмет медалі» иегері. Биографиясы, өмірі мен соғыстағы батырлығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Теңіз корпусының «Құрмет медалі» иегері
United States Marine Corps Medal of Honor recipient
Уильям Эдвард Шук-младший (16 тамыз 1926 – 3 шілде 1952) – Корей соғысының 1952 жылғы 3 шілдесіндегі қаһармандық әрекеттері үшін қаза болғаннан кейін «Құрмет медалімен» марапатталған АҚШ Теңіз корпусының әскери қызметшісі.
William Edward Shuck Jr. (August 16, 1926 – July 3, 1952) was a United States Marine who posthumously received the Medal of Honor for his heroic actions during the Korean War on July 3, 1952.
Ерте өмір және білім
Шук 1926 жылдың 16 тамызында Мэриленд штатының Камберленд қаласында дүниеге келді және Батыс Вирджиния штатының Ридджили қаласында өсті. Ол 1944 жылы Ридджили жоғары мектебін бітірді.
Shuck was born in Cumberland, Maryland on August 16, 1926, and grew up in Ridgeley, West Virginia. He was a 1944 graduate of Ridgeley High School.
Мансап
1944-1946 жылдары Әскери-теңіз резервінің құрамында болды. 1947 жылдың 14 қарашасында АҚШ Теңіз корпусына қабылданып, қызметке түсті. Корея соғысы кезінде Шук 1-ші Теңізшілер дивизиясының 7-ші Теңізшілер полкінде пулеметшілер тобының командирі болды. 1952 жылдың 3 шілдесінде жау позициясына шабуыл жасағанда, Шук жарақат алғандарды эвакуациялауға көмектесіп тұрғанда снайперден туған оқтан қаза тапты. Сол күні көрсеткен батылдығы үшін ол қаза болғаннан кейін "Құрмет медалімен" марапатталды.
He was a member of the Naval Reserve from 1944 to 1946. On November 14, 1947, he enlisted in the U. S. Marine Corps. During the Korean War, Shuck was a machine gun squad leader in the 7th Marines, 1st Marine Division. On July 3, 1952, during an assault against an enemy position, Shuck was killed by sniper fire while helping to evacuate casualties. For his heroic actions on that day, he was posthumously awarded the Medal of Honor.
Құрмет медалі
Құрмет медалі 1953 жылдың 9 қыркүйегінде Вашингтон қаласындағы Теңіз жаяу әскері казармасында өткен марапаттау салтанатында вице-президент Ричард М. Никсон арқылы СССержант Шуктің жесірі Виктория Шұққа табыс етілді. Оның мақтау қағазында былай делінген:
The Medal of Honor was presented to SSgt Shuck's widow, Victoria Shuck by Vice President Richard M. Nixon at a presentation ceremony held at the Marine Barracks, Washington, D. C., on September 9, 1953. His citation reads:
Жаудың агрессорлық күштеріне қарсы шайқас кезінде, "G" ротасының взвод командирі болып қызмет еткен кезде, өмірін қатерге тігіп, ерекше батырлық пен қайрат көрсеткені үшін. Оның взводы негізгі қорғаныс шебінен алда орналасқан, жақсы бекітілген төбелерге шабуыл жасағанда, жаудың шағын қарулары, гранаталары, артиллериясы және минометтерінен қатты атқышқа түскен кезде, С/Сержант Шұқ, ауыр жараланғанмен, медициналық көмек алудан бас тартып, шабуылда өз пулемет взводына жетекшілік етті. Взвод командирі қаза тапқанда, ойсыздықпен басқа бір атқыштар взводының басқаруын өз мойнына алып, екі взводты шабуылға дайындап, жаудың позицияларына екі қаһарлы шабуылға жетекшілік етті. Екінші рет жараланған ол эвакуациядан беріспеді және барлық қаза тапқандар мен жараланғандар эвакуацияланғанша, қатты атқыш астындағы алдыңғы қатарда қалды. Жау снайперінің оғынан ауыр жараланған кезде, соңғы жараланғанды эвакуациялауға ерікті түрде көмектесіп жатқанда, С/Сержант Шұқ өзінің батылдығы мен зор ерлігімен, ең қиын жағдайларда баршаға үлгі болды. Оның бойындағы қайтпас қайрат өзіне және АҚШ Теңіз күштеріне зор құрмет әкеледі. Ол өз Отаны үшін батырлықпен өмірін берді.
For conspicuous gallantry and intrepidity at the risk of his life above and beyond the call of duty while serving as a squad leader of Company G, in action against enemy aggressor forces. When his platoon was subjected to a devastating barrage of enemy small arms, grenade, artillery, and mortar fire during an assault against strongly fortified hill positions well forward of the main line of resistance, S/Sgt. Shuck, although painfully wounded, refused medical attention and continued to lead his machine gun squad in the attack. Unhesitatingly assuming command of a rifle squad when the leader became a casualty, he skillfully organized the 2 squads into an attacking force and led 2 more daring assaults upon the hostile positions. Wounded a second time, he steadfastly refused evacuation and remained in the foremost position under heavy fire until assured that all dead and wounded were evacuated. Mortally wounded by an enemy sniper bullet while voluntarily assisting in the removal of the last casualty, S/Sgt. Shuck, by his fortitude and great personal valor in the face of overwhelming odds, served to inspire all who observed him. His unyielding courage throughout reflects the highest credit upon himself and the U. S. Naval Service. He gallantly gave his life for his country.
Мұра
Куантикодағы Теңіз жаяу әскері базасындағы Шак Холл оның құрметіне аталған.
Shuck Hall on Marine Corps Base Quantico is named in his honor.