Кіріспе

Қазанның катастрофиялық істен шығуы

Қазан жарылысы – қазанның катастрофиялық істен шығуы. Қазан жарылыстарының екі түрі бар. Бір түрі – бу және су тараптарының қысымды бөліктерінің бұзылуы. Мұның себептері көп болуы мүмкін, мысалы, қауіпсіздік клапанының істен шығуы, қазанның маңызды бөліктерінің коррозиясы немесе су деңгейінің төмендеуі. Лапты біріктірулердің жиектеріндегі коррозия ерте замандағы қазан жарылыстарының жиі кездесетін себебі болды. Бу локомотивтерінің қазандықтарында, бастапқыда тәжірибе мен қателер арқылы білім жинақталғандықтан, жарылыс жағдайлары мен олардың салдарынан болатын зақымдар болдырмас еді. Алайда, 19-ғасырдың соңына қарай қазандықтардың жақсартылуы және техникалық қызмет көрсету қазан жарылыстарының санын едәуір азайтты. 20-ғасырда да одан әрі жетілдірулер жалғасты. Құрлықта орналасқан қазандықтарда, Виктория дәуірінде тұрақты бу қазандықтарында қысым жүйелерінің жарылыстары жиі орын алған, бірақ қазір бұл жағдайлар өте сирек кездеседі, себебі түрлі қорғаныс шаралары қарастырылған және үкіметтік және өнеркәсіптік талаптарға сәйкес жүйелі тексерулер жүргізіледі. Екінші түрі – пештегі отын мен ауаның араласуынан болатын жарылыс, бұл жағдайда оны оттық қуыстың жарылысы деп атаған дұрыс. Қатты отынмен жұмыс істейтін қазандықтарда оттық қуыстың жарылуы сирек, бірақ газ немесе мұнаймен жұмыс істейтін қазандықтарда мұндай жарылыс әлі де қауіпті болып табылады.

Қазандықтың бу жарылыстары

Көптеген қабықшалы қазандықтарда сұйық судың үлкен көлемі болады, ол атмосфералық қысымда қайнаған судан жоғары температураға және қысымға (энтальпияға) дейін қыздырылады. Қалыпты жұмыс кезінде, гравитация салдарынан сұйық су қазандықтың төменгі бөлігінде қалады, бу көпіршіктері сұйық су арқылы көтеріліп, толық қанығу қысымына жеткенге дейін жоғарыда жиналады, содан кейін қайнау тоқтатылады. Егер қысымның бір бөлігі босатылса, қайнау қайта басталады, және т.б. Бу қалыпты түрде босатылса, мысалы, газды реттегіш клапанды ашу арқылы, судың көпіршіктеу әрекеті орташа болады және ыдыстың ең жоғары нүктесінен салыстырмалы түрде құрғақ буды алуға болады. Егер бу тез босатылса, нәтижесінде күшті қайнау әрекеті "ылғал бу" ретінде ұсақ тамшылардың шашырауына себеп болуы мүмкін, бұл құбырларға, қозғалтқыштарға, турбиналарға және басқа да жабдықтарға зақым келтіруі мүмкін. Егер қазандықтың қабығында үлкен жарық немесе басқа да тесік пайда болып, ішкі қысымды кенеттен төмендетсе, суда қалған жылу энергиясы сұйықтықтың көбірек бөлігін бу көпіршіктеріне айналдырады, содан кейін қалған сұйықтықты тез ығыстырып жібереді. Шығатын бу мен судың потенциалдық энергиясы енді жұмысқа айналады, дәл қозғалтқышта істегендей; бұл материалды үзіліс айналасында қашаруға жеткілікті күшті, бұрын тіреулермен ұсталған немесе бастапқы цилиндрлік пішінімен өзін-өзі ұстаған тақтаның пішінін қатты бұрмалауға мүмкіндік береді. Бу мен судың тез босауы өте күшті жарылысқа әкелуі мүмкін және айналадағы мүлікке немесе адамдарға үлкен зиян келтіруі мүмкін. Мұндай ақаулық қайнаған сұйықтықтың кеңейетін бу жарылысы (BLEVE) ретінде қарастырылады. Жылдам кеңейіп жатқан бу көпіршіктері қазандықтың ішіндегі үлкен "сулы" толқындарды ашылу бағытында және таңғажайып жылдамдықпен лақтыру арқылы жұмыс істей алады. Жылдам қозғалатын су массасы үлкен кинетикалық энергияны алып жүреді, ал қазандықтың қабығымен соқтығысқанда күшті деструктивті әсер етеді. Бұл бастапқы жарықты ұлғайтуы немесе қабықты екіге бөлуі мүмкін. Көптеген сантехниктер, өрт сөндірушілер және бу монтаждаушылар "су соққысы" деп аталатын осы құбылысты жақсы біледі. Бу желісі арқылы жоғары жылдамдықпен өтетін және 90 градус бұрылысқа соқтығысатын бірнеше унция су, қалыпты статикалық қысымнан бірнеше есе артық қысымға төтеп беруге қабілетті құрылғыны бірден бұзуы мүмкін. Сондықтан, бірнеше жүз немесе тіпті бірнеше мың фунт су қазандықтың қабығында бірдей жылдамдықпен қозғалса, құбыр табанын оңай ұшырып, оттық қабырғасын құлатып, тіпті бүкіл қазандықты судың қазаннан шығуы сияқты реакция арқылы таңғаларлық қашықтыққа лақтыруы мүмкін, дәл ауыр зеңбірек оғын атқандағы кері соққы сияқты. SL 1 тәжірибелік реакторының апатына қатысты бірнеше есептер қысымды ыдысқа су соққысының керемет әсерін анық сипаттайды: "Бұл қыздыру процесі судың реактор ыдысының басына қарай жоғары жылдамдықпен қозғалған кезде су соққысын тудырды, бұл реактор ыдысының басына секундына 50 метр жылдамдықпен соққан кезде шамамен 10 000 фунт/квадрат дюйм (69 000 кПа) қысымды тудырды. Кейінгі тергеу нәтижесінде 12 000 кг салмақты ыдыс 2,77 метрге секіріп, жоғары басқару таяқшалары реактор ғимаратының төбесіне соқтығысып, бастапқы орнына қайтадан орналасқанға дейін соқтығысқан." Бу локомотиві, мысалы, шамамен 371 °C температурада және 2780 кДж/кг энтальпияда жұмыс істейтін болады. Стандартты қысымдағы қаныққан судың энтальпиясы шамамен 2257 кДж/кг болғандықтан, екі энтальпия арасындағы айырмашылық 523 кДж/кг, жарылыста жұмсалған жалпы энергияны көрсетеді. Сондықтан, үлкен локомотив жағдайында, ол жоғары қысым мен температурада 50 000 кг суды сақтай алса, бұл жарылыс теориялық түрде шамамен 11 тонна TNT-ге тең энергияны босатады.

Өрт сөндіру қорабындағы жарылыстар

Өрт салынған қобдишаның жарылуы көбінесе жанарғыштың өшуінен кейін болады. Мұнай буы, табиғи газ, пропан, көмір немесе кез келген басқа отын жану камерасында жиналуы мүмкін. Бұл, әсіресе, ыдыс қызған кезде маңыздырақ, себебі температураның әсерінен отын тез буланады. Төменгі жарылғыш шекке (LEL) жеткен кезде, кез келген тұтану көзі будың жарылуына себеп болады. Өрт салынған қобдишаның ішіндегі отынның жарылуы қысыммен жұмыс істейтін қазандық құбырлары мен ішкі қабырғасына зақым келтіріп, құрылымдық бұзылуларға, бу немесе судың ағуына және/немесе қосалқы қазандық қабырғасының бұзылуына және будың жарылуына әкелуі мүмкін. Өрт салынған қобдишадағы шағын "жарылыстың" кең таралған түрі "домалақ" деп аталады және ол кез келген отын түрімен болуы мүмкін. Оттың әдеттегі "құбылуының" орнына, решіктен төмен және от есігі арқылы өтетін үнемі қайталамалы "соққылар" мен оттың жарқырауы, отынның жануы дұрыс емес ауа-отын қоспасының және жеткілікті тяга деңгейінің салдарынан жылдам жарылыс сериясі арқылы жүріп жатқанын көрсетеді. Бұл көбінесе локомотивтік қазандықтарға зақым келтірмейді, бірақ егер оған рұқсат берілсе, кірпіш қаланған қазандықтардың орнатылуында жарықтар пайда болуы мүмкін.

Қазық

Ертедегі локомотив қазандықтарының пластиналары қарапайым бір-біріне жабысатын қосылыстармен біріктірілген. Бұл тәсіл қазандықтың айналасын қоршайтын сақина тәрізді қосылыстар үшін жеткілікті болды, бірақ бойлық қосылыстарда, қазандықтың ұзындығы бойында пластиналардың бір-бірінің үстіне жабысуы қазандықтың көлденең қимасын идеалды дөңгелек пішінінен бұрмалап жіберді. Қысым астында қазандық мүмкіндігінше дөңгелек пішінге қол жеткізуге тырысты. Екі қалыңдықпен жабысқан қаптама, айналасындағы металлдан мықтырақ болғандықтан, қазандықтың қысымының өзгеруінен туындаған қайта-қайта иілу мен босатудан қосылыстың бойында ішкі жарықтар немесе ойыстар (терең шұңқырлар) пайда болды. Бұл жарықтар ішкі коррозияның басталуына мүмкіндік берді, ол бұзылуды жеделдетуі мүмкін. Соңында, су деңгейінен төмен орналасқан қосылыстардың болмауы үшін жеткілікті өлшемдегі пластиналарды пайдалану арқылы осы ішкі коррозияны азайтуға болатыны анықталды. Ақырында, қарапайым жабысқан тігіс осы кемшіліктен зардап тартпайтын бір немесе екі қатарлы дәнекерленген тігістермен алмастырылды. Оттық камераның үнемі кеңеюі мен жирылуынан тұрақтардың ұштарында, олар оттық камера пластиналарына кіретін жерде, ұқсас "қимылға байланысты коррозия" пайда болуы мүмкін, және бұл нашар су сапасымен күшейеді. Көбінесе "мойынның тарылуы" деп аталатын коррозияның бұл түрі, тұрақтардың күшін азайта алады, олар қалыпты қысымда оттық камераны ұстауға қабілетсіз болады. Су сызығына жақын жерде, әсіресе ауасы алынбаған немесе оттегіні байытатын заттармен өңделмеген сумен толықтырылатын қазандықтарда, терең, локальды шұңқырлар пайда болады. Судың барлық "табиғи" көздерінде еріген ауа бар, ол су қыздырылғанда газ түрінде бөлінеді. Ауа (ішінде оттегі бар) судың бетіне жақын қабатқа жиналады және осы аймақта қазандықтың пластиналарының коррозиясын күрт жеделдетеді.

Ошақ

Локомотивтің от қорының күрделі пішіні, жұмсақ мыстан немесе болаттан жасалған болса да, ішкі қабырғаларындағы бу қысымына қарсы тұру үшін, олар ішкі тіреулер мен сыртқы қабырғаларға бекітілген тіреулермен нығайтылуы керек. Олардың зақымдануына шаршау (өйткені оттың ыстығынан ішкі және сыртқы қабырғалар әртүрлі жылдамдықпен кеңейеді), коррозия немесе отқа ұшыраған тіреулердің бастарының күюі себеп болуы мүмкін. Егер тіреулер бұзылса, от қоры ішке қарай жарылады. Мұны болдырмау үшін жүйелі түрде ішкі және сыртқы қарап тексеру жүргізіледі. Жақсы күтілген от қоры да, егер қазандықтағы су деңгейі төмендеп, от қорының жоғарғы тақтасын (тақ жапқышын) ашық қалдырса, жарылысқа ұшырайды. Бұл төбеден өтетін кезде болуы мүмкін, себебі су қазандықтың алдыңғы бөлігіне ағып, от қорының тақ жапқышын ашады. Локомотивтердегі жарылыстардың көп бөлігі осындай тақ жапқыштың ашылуынан туындайтын от қорының жарылыстары болып табылады.

Себептерді зерттеудің алғашқы кезеңдері

Машиналарды қуаттандыруға арналған стационарлық бу қозғалтқыштары алғаш рет өнеркәсіптік революция кезінде кеңінен танымал болды, ал бастапқыда әртүрлі себептерден қазандықтардың жарылуы жиі кездесетін. Осы мәселені алғаш зерттегендердің бірі Уильям Фэрберн болды, ол мұндай жарылыстардан болатын шығындарды өтеумен айналысатын алғашқы сақтандыру компаниясын құруға көмектесті. Ол сондай-ақ тәжірибе жүзінде қазандық сияқты цилиндрлі қысым ыдысындағы дөңгелек тәуекелінің бойлық тәуекелден екі есе жоғары екенін анықтады. Мұндай зерттеулер оған және басқаларға қазандықтардың әлсіреуіне себеп болатын кернеу концентрациясының маңыздылығын түсінуге көмектесті. Қазан жарылыстарының ең көп таралған себептері – тозу және дұрыс пайдаланбау болғанымен, қазанның күрт бұзылу механизмі 20 ғасырдың басында АҚШ-тың қазан инспекторлары кең ауқымды тәжірибелер жүргізгенге дейін толыққанды зерттелмеген. Қазанды түрлі тәсілдермен жарытуға бірнеше әрекеттер жасалды, бірақ ең қызықты тәжірибелердің бірі көрсеткендей, белгілі бір жағдайларда қазаннан кенеттен ашылу арқылы будың тез шығуына мүмкіндік берілсе, су соққысы бүкіл қысым ыдысын қиратуы мүмкін: "Цилиндрлі қазан сынақтан өтті және 300 фунт (300 psi немесе 2068 кПа) бу қысымына зақым келмей төтеп берді". "Ағынды клапан кенеттен 235 фунт қысыммен ашылғанда, қазандық қирады, темір бұрылып, бөлшектерге бөлініп, барлық бағытта шашырады. Бұл себебі қазаннан төгілетін құбырға бірден келіп түскен будың қазан ішіндегі қысымды тез төмендеткені болды. Бұл қысымның төмендеуі судың ішінде көп мөлшерде будың пайда болуына әкеп соқты, ал судың ауыр массасы бу шығарылатын тесікке қарай үлкен күшпен лақтырылып, қазанның сол тесікке жақын бөліктеріне соқтығысып, жарық тудырды". Бірақ қазан жарылыстарында су соққысының өте қиратушы механизмі бұрыннан белгілі болған, өйткені Д. К. Кларк 1860 жылдың 10 ақпанында "Механика журналының" редакторларына жазған хатында: "Қазан ішіндегі судың кенеттен таралуы және қазанның шектеу беттеріне қарсы проекциясы – нәтижелердің зорлық-зомбылығының басты себебі: таралу, су массасы бойынша будың сәтке дейін пайда болуынан туындайды, ал ол қашуға тырысқанда, суды алдымен алып жүреді, бу мен судың біріктірілген импульсі оларды шектеу беттері арқылы және арасында оқ сияқты айдайды, және оларды қарапайым қысыммен немесе қарапайым бу импульсімен түсіндіруге болмайтын түрде деформациялайды немесе қиратады". "Суға батқан кемелерде қазан жарылыстары жиі кездеседі, өйткені ыстық қазан суық теңіз суына тиген кезде ыстық металдың кенеттен суынуы оның жарылуына себеп болады; мысалы, U қайығының торпедасымен зардап шеккен кезде, торпедалар мен қазан жарылысы кеменің екі минут ішінде суға батуына себеп болды, Пун Лим 53 экипаждың жалғыз аман қалған адамы болды".

Локомотивтерде

Қазан жарылыстары (локомотив типіндегі) от түтік қазандықтарында ерекше қауіпті, себебі оттық қуыстың жоғарғы бөлігі (тақ жапырағы) әрдайым белгілі бір мөлшерде сумен жабылуы тиіс; әйтпесе оттың ыстығы тақ жапырағын немесе тақ тіректерін жұмыс қысымында да әлсіретіп, бұзуға жеткізе алады. Осының салдарынан 1995 жылы Пенсильвания штатының Гарднерс қаласының жанында Геттисбург теміржолының оттық қуысы жарылып кеткен. Су деңгейінің төмен болуы тақ жапырағының алдыңғы бөлігінің қызып кетуіне мүмкіндік берді, нәтижесінде тақ тіректері тақ жапырақтан өтіп, қазандықтың толық қысымымен оттық қуысқа көп мөлшерде бу мен суды шығарды. Тақ жапырағының конструкцияциясында бірнеше кезектесіп орналасқан түйме бас тәрізді қауіпсіздік тіректері болды, бұл тақ жапырағының бұзылуын әдеттегі тіректерінің алғашқы бес-алты қатарымен шектеді, соның арқасында бүкіл тақ жапырағының құлауына жол берілмеді. Мұндай ақаулар теміржол локомотивтерімен ғана шектелмейді, себебі локомотив типіндегі қазандықтар сүйреу машиналарында, портативті машиналарында, кен және орман шаруашылығында қолданылатын сырғанақ машиналарында, ара өндірісі және фабрикалар үшін стационарлық машиналарында, жылыту үшін және басқа да процестер үшін бу беретін жинақталған қазандықтар ретінде де пайдаланылады. Барлық жағдайларда қауіпсіз жұмыс істеу үшін су деңгейін дұрыс ұстап тұру өте маңызды. Хьюисон (1983) британдық қазандықтардың жарылыстары туралы толық мәлімет береді, 1815 және 1962 жылдар аралығында болған 137 жағдайды тізімдейді. Оның ішінде 19 ғасырда 122, ал 20 ғасырда 15 жағдай тіркелген. Қазан жарылыстары көбінесе екі санатқа бөлінеді. Біріншісі – қазандықтың корпусының әлсіздігінен/зақымдануынан немесе ішкі қысымның артық болуынан жарылуы, нәтижесінде будың кең аумаққа кенеттен шығарылуы. Еркін күйзелістегі қосылыстардың жарылуы ертедегі қазандықтардың жарылуының жиі кездесетін себебі болды, бұл, әдетте, қоздырғыштардың бүлінуінен туындады. Қазандықтарда қолданылатын су көбінесе қатаң бақыланбайтын, ал қышқыл болса, қазылған темірден жасалған қазандықтың қабырғаларын коррозияға ұшыратуы мүмкін. Мыс пен темірдің жанасуында гальваникалық коррозия қосымша проблема тудыратын. Қазандықтың қабырғалары бір жарым шақырымға дейін ұшып кеткен жағдайлар болды (Хьюсон, Ролт). Екінші түрі – жанама қазандықтың бу қысымынан оттық қуыстың құлауы, нәтижесінде от пен ыстық газдар кабинаға шығады. Жобалауды жақсарту және техникалық қызмет көрсету бірінші түрді толығымен жойды, бірақ егер жүргізуші мен отты жағушы қазандықтағы су деңгейін ұстамаса, екінші түр әрқашан мүмкін. Ішкі қысым тым жоғары болса, қазандықтың корпусы жарылуы мүмкін. Бұған жол бермеу үшін, қысымды белгіленген деңгейде босату үшін қауіпсіздік клапандары орнатылды. Алғашқы үлгілері серіппелі болды, бірақ Джон Рамсботттом бұзылмауға қарсы клапанды ойлап тапты, ол барлық жерде қабылданды. Жарылыстардың тағы бір жиі кездесетін себебі – қазандықтың корпусын әлсіретіп, қалыпты жұмыс қысымына төтеп бере алмайтын ішкі коррозия болды. Әсіресе, су деңгейінен төменгі көлденең тігістерде (жапырақтағы буындарда) ойыстар пайда болуы мүмкін. Осының салдарынан ондаған жарылыс болды, бірақ 1900 жылға қарай соқпақ буындарды пайдалану, техникалық қызмет көрсету кестелерін жақсарту және тұрақты гидравликалық сынақтар арқылы олардың алдын алуға қол жеткізілді. Оттық қуыстар көбінесе мыстан жасалатын, бірақ кейінірек локомотивтерде болаттан жасалған оттық қуыстар қолданылды. Олар қазандықтың сыртқы бөлігіне тіреулер (көптеген кішкентай тіреуіштер) арқылы бекітілді. Оттық қуыстың толық бу қысымына ұшыраған бөліктерінің қызып кетуіне және әлсіреуіне жол бермеу үшін оларды сумен жабу қажет. Оттық қуыстың құлауының ең көп кездесетін себебі – қазандықтағы су деңгейінің тым төмендеп, оттық қуыстың жоғарғы бөлігінің (тақ жапырағының) ашылып, қызып кетуі. Бұл отты жағушы су деңгейін ұстап тұра алмаса немесе деңгей көрсеткіші (өлшеуіш шыны) ақаулы болса болады. Сирек кездесетін себеп – коррозияға немесе жарамсыз материалға байланысты көптеген тіреулердің жұлынуы. XX ғасырда Ұлыбританияда екі қазандықтың корпусы жарылып, он үш оттық қуыс құлады. Қазандықтың корпусының жарылуы 1909 жылы Кардиффте және 1921 жылы Бакстонда болды; екеуі де қауіпсіздік клапандарының дұрыс құрастырылмауынан туындады, бұл қазандықтардың жобалық қысымын асырып жіберді. 13 оттық қуыстың құлауының төртеуінің себебі – жұлынған тіреулер, біреуі – оттық қуыстың қабырғаларында қабыршақ пайда болуы, ал қалғандары – су деңгейінің төмендеуі.

Бу кемелеріндегі қазандықтар

"Пенсильвания" 1858 жылдың 13 маусымында Мемфис қаласына жақын "Шип Айленд" кемесіне батып кеткен, қазандығы жарылған кезде. Кемедегі 450 жолаушының 250-ден астамы қаза тапты, соның ішінде жазушы Марк Твеннің інісі Генри Клеменс те болды. 1860-шы жылдардың басында Сан-Педро портына тоқтаған үлкен жағалаулық пароходтарға жолаушылар мен жүк тасыған шағын пароход SS Ada Hancock 1863 жылдың 27 сәуірінде Лос-Анджелес портының Вилмингтон маңындағы Сан-Педро шығанағында қазандығы жарылып, жиырма алты адамды өлтіріп, кемедегі 53-тен астам жолаушының көптегенін жарақаттады. "Султана" пароходы 1865 жылдың 27 сәуірінде жарылыстан қирап, АҚШ тарихындағы ең ірі теңіз апатына ұшырады. Кемедегі төрт қазандықтың үшеуі жарылып, "Султана" өртеніп, Мемфис қаласынан алыс емес жерде суға батқанда, шамамен 1549 жолаушы қаза тапты. Бұл жағдай бір қазандықтың қабығын нашар жөндеуге байланысты болды; жамау дұрыс болмағандықтан, сол қазандықтың сынықтары тағы екеуін жарып жіберді. АҚШ Азамат соғысы кезінде болған тағы бір бу кемесінің жарылысы – 1865 жылдың 27 қаңтарында 9-шы Индиана артиллериясының әскерилерін тасымалдаған Eclipse пароходы. Бір ресми мәлімет бойынша 10 адам қаза тауып, 68 адам жарақат алды; кейінірек 27 адамның қаза тапқаны және 78 адамның жарақат алғаны хабарланды. Фокстың "Полктардың жоғалғандары" есебінде 29 адамның қаза тапқаны айтылған. Канаданың PS Waubuno кемесінің қазандығы 1879 жылы, кеменің соңғы сапарында жарылған болуы мүмкін, бірақ кеменің суға бату себебі әлі белгісіз. Жарылыс салғысыз күтімге немесе дауыл кезінде суға батқанда Джорджия шығанағының суық суымен жанасуға байланысты болуы мүмкін.

Ядролық реакторлардың жарылыстары

Будың жарылысы кез келген су жылытқышта болуы мүмкін, егер жеткілікті мөлшерде энергия берілсе және пайда болған бу ыдыстың беріктігінен асып кетсе. Жылу жеткілікті түрде жылдам берілген жағдайда, локальді қызып кету орын алып, су соққысы ыдысты қиратуы мүмкін. SL1 ядролық реакторындағы апат – қызып кеткен будың күрт шығаруының мысалы. Алайда, SL1 мысалында, басқару таяқшаларының күшпен шығарылуы қысымды төмендетіп, будың сыртқа шығуына мүмкіндік берді. Реактор жарылмады, ал ыдыс жарылмады.

Қазіргі заманғы қазандықтар

Қазіргі қазандықтар қосымша сорғылармен, клапандармен, су деңгейін бақылау құрылғыларымен, отынды автоматты түрде тоқтатумен, автоматты басқару жүйелерімен және қасымды төмендету клапандарымен жабдықталған. Сонымен қатар, құрылысы тиісті органдар белгілеген қатаң инженерлік талаптарға сәйкес келуі керек. NBIC, ASME және басқа да ұйымдар егжей-тегжейлі стандарттарды жариялап, қауіпсіз қазандықтарды жобалауға ұмтылады. Бұл қазандық бөлімшесінің катастрофалық апаттарға келу ықтималдығын азайтады. Қауіпсіздікті арттыратын тағы бір фактор – "жинақталған қазандықтарды" (package boilers) пайдалану. Бұл қазандықтар зауытта жасалып, содан кейін жұмыс орнына толық жиынтық ретінде жіберіледі. Олар әдетте, құбырдан-құбырға орнатылатын қазандықтарға қарағанда сапалырақ және кем мәселелі болады. Жинақталған қазандыққа орнатуды аяқтау үшін тек соңғы қосылымдар (электрлік, түтін шығару, конденсат құбырлары және т.б.) қажет.

Қауіпсіздіктің негізгі дамуы

ЖылОқиға/әрекет түріЕлТақырып1840Генри Р. Уортингтон қазандыққа су құю сорғысын ойлап таптыЖабдықАвтоматты қазандыққа су құю жүйесі, қазандық жұмыс істеп тұрғанда қысымда су қосуға мүмкіндік береді.1847Механика инженерлері институтыТехникалық қоғамIMechE құрылды, бұл арнайы механикалық білімнің, әсіресе бу қуатына қатысты маңыздылығын атап өтеді (сонымен қатар қараңыз Азаматтық инженерлер институты).1855Бу пайдаланушылар қауымдастығыТехникалық қоғамМанчестерде "Бу қазандықтарының жарылуын болдырмау және буды өндіру мен пайдалануда үнемдеу жөніндегі қауымдастық" құрылды, тікелей реттеуден бас тартып, білікті инспекторлар құруды жақтады. Кейіннен қауымдастық атауына "Манчестер Бу Пайдаланушылары" деген қосымша енгізілді.1855Ramsbottom қауіпсіздік клапаныЖан Рамсботтом (инженер) бұзуға төтеп беретін қауіпсіздік клапанын ойлап тапты.1864Бенгал Актісі VI 1864ЗаңКолкатада және оның маңындағы бу қазандықтарын тексеруді қамтамасыз етті.1866Хартфорд Бу қазандықтарын тексеру және сақтандыру компаниясыКоммерциялықАҚШ-тағы алғашқы қазандық сақтандыру компаниясы Коннектикут штатының Хартфорд қаласында құрылды.1866Қоғамға жауап ретінде, сыра зауытындағы жарылысқа байланысты, қазандықтарды тексеру қызметін ұсынатын жеке қоғам құрылды. Бұл қоғам өте табысты болды және кейіннен қазіргі TÜV-ке айналды.1880Америка Механикалық Инженерлер ҚоғамыТехникалық қоғамASME құрылды, бұл қазандық қауіпсіздігін жақсартуға қатысты талаптарға жауап ретінде болды.1882Қазандық жарылыстары Актісі 1882 (45 & 46 Vict. c. 22)ЗаңҚазандық жарылған жағдайда 24 сағат ішінде Сауда кеңесіне хабарлау міндеттілігін белгіледі және тергеуді жүргізуге рұқсат берді.1884ASME қазандықтарды сынау кодексіҚауіпсіздік стандарты"Бу қазандықтарын сынауды жүргізу ережелері" – АҚШ-та қазандықтарды сынауды жүргізу бойынша алғашқы кодекс шығарылды.1887Роберт Генри Турстонның "Теорияда және тәжірибеде бу қазандықтарының жарылысы" кітабыКітап1890Қазандық жарылыстары Актісі 1890Заң1882 жылғы талаптарды теңіз кемелеріне дейін кеңейтті.1911Бірыңғай қазандық ережелері, МассачусетсЗаңМассачусетс штаты АҚШ-та қолданылатын алғашқы штаттық қазандық кодексін қабылдады. Басқа штаттар да осыған ұқсас ережелерді қабылдады (мысалы, Огайо).1915ASME қазандық кодексіҚауіпсіздік стандартыASME қазандық кодексі комитеті "Жоғары қысымды ұстайтын қазандықтар мен ыдыстардың сипаттамалары мен құрылысы бойынша стандарттарды" жариялады.1919Қазандық және қысымды ұстайтын ыдыстарды тексеру жөніндегі Ұлттық кеңесҚауіпсіздік стандарты"Құрылыс, орнату, жөндеу, күтіну және қысымды ұстайтын жабдықтарды тексеру саласындағы біркелкілік арқылы өмір мен мүлікті қорғауға" мақсатымен құрылды.